Podczas IX Rady Plenarnej Zakonu abp Fisichella i kard. Tagle wygłosili przemówienia na temat wyzwań związanych z ewangelizacją w erze cyfrowej oraz pilnej potrzeby autentycznej synodalności. Po południu odbyła się debata na temat odnowienia współpracy między prowincjami Zakonu.
15 października był kolejnym dniem intensywnych obrad IX Rady Plenarnej Zakonu, poświęconym kluczowym wyzwaniom stojącym przed misjami kapucyńskimi we współczesnym świecie oraz doświadczeniu współpracy braterskiej. Kontynuując drogę wytyczoną podczas poprzednich sesji, zgromadzeni bracia zapoznali się z szczegółowymi refleksjami prelegentów, którzy przedstawili dogłębną analizę Kościoła w dzisiejszym świecie.
Przekazywanie wiary w erze indywidualizmu i rzeczywistości cyfrowej
Pierwszą sesję poprowadził abp. Salvatore Fisichella, pro-prefekt Dykasterii ds. Ewangelizacji (Sekcja ds. Kwestii Fundamentalnych) oraz członek Dykasterii ds. Kultury i Edukacji. Arcybiskup poruszył delikatny i pilny temat przekazywania wiary w epoce zdominowanej przez kulturę cyfrową. Jak wyjaśnił, wkroczyliśmy w kontekst naznaczony dominacją „słabego myślenia”, które wywołało głęboko zakorzenioną nieufność wobec rozumu i możliwości istnienia obiektywnej prawdy. Ten horyzont kulturowy doprowadził w rzeczywistości do zaniku praw społecznych na rzecz nieograniczonego domagania się praw indywidualnych. Konsekwencje tej przemiany są widoczne w zerwaniu autentycznych więzi oraz w ucieczce ludzi – co ma dramatyczne skutki zwłaszcza dla młodzieży – w wirtualne relacje, które często prowadzą do patologicznej samotności i przejawów bezpośredniej przemocy. A jednak za tą pozorną technologiczną dezorientacją i pozorną obojętnością współczesny człowiek „po cichu” szuka Boga i żywi głęboką tęsknotę za prawdziwym duchowym „domem”. Dla Kościoła ewangelizacja nigdy nie może być działaniem biernym: wielką tradycję, którą odziedziczyliśmy, należy „odzyskać” i przełożyć na język odpowiedzialnej kreatywności. Należy unikać zarówno bezowocnego powtarzania przeszłości, jak i gorączkowego poszukiwania powierzchownych nowości. Główna droga prowadzi przez życie wewnętrzne, modlitwę, Słowo, piękno i namacalne doświadczenie przebaczenia.
Autentyczna synodalność i pokonywanie barier współczesnego misjonarza
W drugiej części poranka duże znaczenie miało wystąpienie kard. Luisa Antonio Gokima Tagle’a, niedawno wybranego na dziekana Kolegium Kardynałów i pro-prefekta Dykasterii ds. Ewangelizacji (Sekcja ds. Pierwszej Ewangelizacji i nowych Kościołów lokalnych). Kardynał nakreślił kontekst, w jakim dzisiaj realizowana jest misja, wyjaśniając, że nigdy nie jest ona jedynie rolą funkcjonalną ani pracą „podwykonawców”. Przed opracowaniem jakiejkolwiek strategii duszpasterskiej niezbędne jest, aby każdy misjonarz doświadczył osobistego, autentycznego i głębokiego spotkania z Jezusem. Bez tego duchowego korzenia każde planowanie organizacyjne skazane jest na niepowodzenie. W obliczu dramatycznie podzielonego świata Kościół musi odzyskać głęboki sens „synodalności”, co oznacza konkretne zaangażowanie we „wspólną wędrówkę”, z pokorą na wzór Chrystusa, który będąc Bogiem, kroczył ramię w ramię z grzesznikami i odrzuconymi. W tym kontekście współczesny misjonarz musi rozwinąć niezbędną „inteligencję kulturową”: należy zrozumieć, w jaki sposób ukształtowała nas nasza kultura pochodzenia, abyśmy mogli następnie otworzyć się, bez jakiegokolwiek poczucia wyższości, na kultury miejsc, w których jesteśmy przyjmowani, stając się w ten sposób autentycznymi „mostami” dialogu. Następnie kardynał Tagle wygłosił bardzo surowe i przejmujące ostrzeżenie przeciwko podziałom etnicznym i kastowym, które wciąż zatruwają życie Kościoła, przytaczając tragiczny incydent, który miał miejsce w Mozambiku, gdzie młody biskup został zamordowany we własnym domu z powodu podziałów plemiennych, z udziałem osób z diecezji (o czym świadczy aresztowanie sekretarza diecezjalnego) oraz skandal związany z księżmi, którzy odmówili koncelebracji podczas pogrzebu. Bez prawdziwej komunii Kościół ryzykuje, że stanie się odbiciem najgorszych aktów przemocy i podziałów na świecie.
W kierunku ekologii braterskiej współpracy
Popołudniowe sesje ponownie skupiły uwagę na konkretnych aspektach życia Zakonu, pogłębiając temat braterskiej współpracy dzięki wystąpieniom br. Williama Hugo i br. Benny’ego Punnasserry’ego. Br. William Hugo jasno stwierdził, że przyszła współpraca nie może sprowadzać się jedynie do środka zaradczego mającego na celu „załatanie dziur” pastoralnych, które powstały na Zachodzie w wyniku spadku liczby powołań. Konieczne jest odzyskanie autentycznego zapału misyjnego, a aby to osiągnąć, Zakon pilnie potrzebuje pogłębionego spojrzenia w przyszłość, opartego bardziej na relacjach braterskich niż na umowach prawnych. Nadszedł czas, aby odejść od logiki krótkoterminowych misji i postawić na projekty długoterminowe, zaplanowane na horyzont 15 lub 20 lat. Procesowi temu musi koniecznie towarzyszyć refleksja nad sprawiedliwością ekonomiczną: dzielenie się zasobami musi przebiegać w obu kierunkach. Prowincje przyjmujące braci są wezwane do aktywnego wspierania prowincji wysyłających oraz Biura Solidarności Ekonomicznej Zakonu, przełamując w ten sposób dynamikę zależności finansowej, która często prowadzi do paternalizmu. Wreszcie, w ostatnim wystąpieniu tego dnia, br. Benny Punnasserry omówił ludzki i duchowy ekosystem, który ożywia misję. Prelegent ostrzegł całą wspólnotę przed ryzykiem przyjęcia modelu czysto transakcyjnego, który określił wyrażeniem „zakonnik do wynajęcia” („Rent-a-Friar”). Zdecydowanie podkreślił, że misjonarz kapucyński jest wysyłany, aby swoją obecnością i świadectwem wzbogacać żywą i ustrukturyzowaną wspólnotę, a nie po to, by być traktowanym jako zwykła siła robocza przeznaczona do rozwiązywania lokalnego kryzysu duszpasterskiego.
Indonesian
