Pierwszy kapucyn czcigodnym Sługą Bożym z Indii
Podczas audiencji w dniu 21 lutego 2026 r. Ojciec Święty Leon XIV przyjął i potwierdził głosowanie Dykasterii do Spraw Świętych, a jednocześnie zarządził publikację Dekretu super virtutibus dla Sługi Bożego Teofana (w świeckim życiu Michael Koodalloor), kapłana Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów, który to dekret stwierdza, że „w heroiczny sposób praktykował on cnoty teologalne, wiarę, nadzieję i miłość do Boga i bliźniego, a także cnoty kardynalne, roztropność, sprawiedliwość, męstwo i umiarkowanie oraz cnoty z nimi związane, takie jak ubóstwo, posłuszeństwo i czystość”.
Czcigodny Sługa Boży ojciec Teofan jest pierwszym kapucynem pochodzącym z Indii, który osiągnął ten szczęśliwy etap. Przedstawienie i zbadanie przez Dykasterię do Spraw Świętych cudownego wydarzenia, które miało miejsce za jego wstawiennictwem, może przyczynić się do kontynuowania procesu beatyfikacyjnego.
Br. Michael Koodalloor od dzieciństwa wykazywał się pokorą w słuchaniu Słowa Bożego; miał zamiłowanie do kontemplacji, której towarzyszyła również znaczna praktyczna zdolność. Jego bliskość wobec potrzeb braci kapucynów, a także potrzebujących i najuboższych, oraz otwartość bez uprzedzeń wobec różnorodności wyznań religijnych świadczą o tym, jak bardzo charyzmat Franciszka z Asyżu był dla niego podstawą działania zarówno w nieustannym chwaleniu Pana życia, jak i w odpowiadaniu na pytania ludzkości potrzebującej wszystkiego.
Ojciec Teofan, wiarygodny świadek dla swoich braci kapucynów i źródło inspiracji również dla świeckich, swoją łagodnością i pokorą w podejściu do każdego mężczyzny i każdej kobiety, których spotykał, dał przykład życia wiernego Ewangelii. Ale nie tylko to: Sługa Boży ukazywał obraz ucznia, który niósł prawdziwy pokój, „nieuzbrojony i rozbrajający”, pierwszy dar dla uczniów, którym Zmartwychwstały Chrystus obdarował wszystkich, którzy Go przyjęli i którzy mieli Go przyjąć i naśladować.
Czcigodny Sługa Boży Michael Koodalloor urodził się w Kottampur (Kerala, Indie) 20 lipca 1913 r. jako szóste z dziewięciorga dzieci Itticheriya George’a Koodalloora i Ann Thottakattu.
Został ochrzczony 26 lipca 1913 r. i wychowywany w rodzinie oraz przez wychowawców parafialnych zgodnie z podstawowymi zasadami Ewangelii. W wieku 17 lat, po ukończeniu szkoły podstawowej i gimnazjum, został przyjęty do seminarium duchownego archidiecezji Verapoly w Ernakulam (Kerala, Indie). Charyzmat św. Franciszka z Asyżu, któremu poświęcona była katedra, przyciągnął młodego seminarzystę i Michael Koodalloor poprosił o przyjęcie do Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów. 31 października 1933 r. w Monte Mariano w Farangipet, Mangalore (Karnataka, Indie) rozpoczął roczny nowicjat. Wraz z habitem otrzymał również imię zakonne Teofan z Kottampur. Po zakończeniu nowicjatu został przeniesiony do klasztoru św. Antoniego w Kollam (Kerala, Indie), skąd wyjechał na rok studiów do Assisi Ashram w Alwaye (Kerala, Indie). Tam 1 listopada 1937 r. złożył śluby wieczyste, a 20 kwietnia 1941 r. przyjął święcenia prezbiteratu.
Ojciec Teofan pozostał w Kollam od lutego 1942 r. do maja 1947 r. jako dyrektor postulantów i wikariusz wspólnoty. W 1945 r. otrzymał uprawnienia do głoszenia kazań, rozpoczynając intensywną i owocną działalność duszpasterską.
20 maja 1947 r. Komisarz Generalny Prowincji Kapucynów w Indiach mianował go gwardianem klasztoru Najświętszego Serca w Kunnam (Tamil Nadu), wówczas w diecezji Quilon, obecnie w diecezji Punalur. W tym miejscu zaangażował się w apostolat, rozpoczynając wiele działań na rzecz promocji społecznej wśród niższych kast. Następnie został przeniesiony do Tiruchirapally (dzisiejszy Trichy, Tamil Nadu) do seminarium teologicznego kapucynów w momencie, gdy cała wspólnota przenosiła się do nowego klasztoru św. Józefa w Kotagiri (Tamil Nadu). Przybył tam w 1949 r., zaledwie 8 dni po osiedleniu się nowej wspólnoty. W latach 1949-1958 nauczał Pisma Świętego i pełnił posługę duszpasterską jako proboszcz i kapelan kilku zgromadzeń zakonnych. Po dziewięciu latach ojciec Teofan powrócił do Verapoly (Kerala, Indie), ale kapucyni, chcąc założyć nową placówkę, 1 maja 1958 r. przybyli do Varavukad (Kerala, Indie) do nowego klasztoru poświęconego św. Bonawenturze. Wkrótce okazało się, że nie jest to odpowiednie miejsce na klasztor kapucynów, więc 28 września 1959 r. opuścili Varavukad i przenieśli się do Ponnurunni (Kerala, Indie), niedaleko Ernakulam (Kerala). Mianowany gwardianem tej nowej wspólnoty, ojciec Teofan zlecił budowę kościoła i seminarium, ponownie angażując się w działalność duszpasterską i służbę powołaniom zakonnym naszego Zakonu i innych zgromadzeń.
Tutaj spędził ostatnią dekadę swojego życia, poświęcając się, mimo choroby, apostolstwu słuchania i pocieszania. Jego przebywanie przed Najświętszym Sakramentem, jak również odmawianie różańca i pobożna praktyka Drogi Krzyżowej były dla wielu wierzących i niewierzących szkołą, w której nauczyli się kochać, przebaczać i poszukiwać prawdziwego dialogu.
4 kwietnia 1968 r., w wieku zaledwie 54 lat, zmarł w szpitalu w Ernakulam (Kerala, Indie), gdzie był hospitalizowany z powodu przewlekłej cukrzycy, na którą cierpiał od kilku lat.
Za dar naszego brata, ojca Teofana, dziękujemy Panu, przyjmując modlitwę, którą pozostawił nam św. Franciszek z Asyżu: „Wszechmocny, najświętszy, najwyższy i najpotężniejszy Boże, wszelkie dobro, najwyższe dobro, całe dobro, który sam jesteś dobry, spraw, abyśmy oddali Ci wszelką chwałę, wszelką cześć, wszelką wdzięczność, wszelkie błogosławieństwo i wszelkie dobra. Fiat, Fiat. Amen”.