W drugim dniu Rady Plenarnej Zakonu delegaci dyskutują na temat zmian zachodzących we współczesnym społeczeństwie oraz potrzeby bardziej prorockiego Kościoła, czerpiąc inspirację z piękna ewangelizacji i spotkania kultur.
Trwa Rada Plenarna Zakonu, której pierwszy tydzień poświęcony jest prezentacji różnych referatów, mających pomóc delegatom w refleksji i dyskusji na temat misji, współpracy oraz projektu Wspólnot św. Wawrzyńca. W drugim dniu obrad, 13 października 2026 r., przemawiali kolejno prelegenci, którzy przedstawili cenne refleksje na temat misji Kościoła i wyzwań współczesnego świata.
Od logistyki do mistyki: wystąpienie kardynała Bustillo
Jako pierwszy głos zabrał kardynał François-Xavier Bustillo OFMConv, biskup Ajaccio (Korsyka – FR), który skierował mocne wezwanie do autentyczności w codziennym życiu i odwagi misyjnej. W przemówieniu pełnym odniesień literackich i duchowych – od Tołstoja przez Woltera aż po współczesnych filozofów – kardynał wezwał do przezwyciężenia biurokratycznego „zarządzania” i powrotu do proroczej „wizji”, odkrywając na nowo ewangeliczną pasję do głoszenia Dobrej Nowiny. Ostrzegł przed ryzykiem prowadzenia życia „konformistycznego i formalistycznego”, odwołując się do powieści Tołstoja „Śmierć Iwana Iljicza”, by podkreślić, że sukces duszpasterski czy status kościelny nie mają żadnego znaczenia, jeśli brakuje „wspólnej prawdy, współczucia i wewnętrznej siły”. Zakonnik nie powinien bowiem odgrywać roli, lecz żyć autentycznie Ewangelią. Aby to osiągnąć, należy wystrzegać się duchowej amnezji, czyli zapominania o działaniu Boga, ale także letniości, określanej jako „cmentarny spokój” i rozumianej jako paraliż wynikający ze strachu przed podjęciem ryzyka, oraz duchowej anemii – zmęczenia, które prowadzi do bezruchu. Przedstawiając ponadto obraz współczesnego świata, przypomniał, że pomimo pozornej sekularyzacji współczesny człowiek nadal poszukuje sensu i że „świat wiary wciąż żyje”. Duchowość chrześcijańska staje się zatem odpowiedzią na współczesny niepokój i pustkę człowieka „technicznego i naukowego”. Kardynał zakończył swoje wystąpienie, zachęcając do przejścia „od logistyki do mistyki” oraz do odkrywania nowych i twórczych ścieżek, ponieważ „misja wymaga wyobraźni”.
Kryzys inteligencji wiary i metamorfoza antropologiczna
Jako drugi głos zabrał ks. Fabrizio Meroni z Papieskiego Instytutu Misji Zagranicznych (PIME), który przedstawił zdecydowaną i krytyczną relację na temat obecnego stanu Kościoła. Ks. Meroni opisał dzisiejszy kryzys nie jako zwykły spadek liczebności, ale jako głęboki kryzys inteligencji wiary, proponując radykalne reformy na przyszłość. Rozważając obecne wyzwania, stwierdził, że Kościół musi zmierzyć się z „antropologiczną metamorfozą” spowodowaną przez sztuczną inteligencję (AI), przez wirtualny świat technologii oraz przez to, co nazwał „ideologiami płynnymi”, takimi jak gender czy ekologia animalistyczna, które dematerializują rzeczywistość i niwelują istotne różnice. W obliczu robotów humanoidalnych i abstrakcyjnej informatyzacji chrześcijanie są wezwani do obrony „inteligencji wiary wcielonej” oraz ontologicznej tożsamości mężczyzny i kobiety. Ks. Meroni zakończył swoje przemówienie mocnym apelem, twierdząc, że Kościół musi przestać marnować czas i pieniądze na „budynki przeznaczone na duszpasterstwo, kurie i biura”. Zasoby finansowe Kościoła powinny natomiast być zarządzane przez kompetentnych chrześcijan, aby konkretnie wspierać rodziny, służbę zdrowia, szkolnictwo i rynek pracy.
Świadectwa z misji: wyzwania stają się nadzieją
Po pełnych treści wystąpieniach porannych popołudniowe sesje skupiały się na świadectwach braci zaangażowanych w pracę na terenach misyjnych. Jako pierwszy zabrał głos brat Odilo Mroso z Tanzanii, który podzielił się poruszającą opowieścią o swoich doświadczeniach misyjnych. Jego powołanie, zrodzone z silnego dziecięcego pragnienia zostania księdzem, skłoniło go w 1998 roku do wyjazdu do Republiki Południowej Afryki, kraju znanego wówczas z wysokiego wskaźnika przestępczości. Mimo początkowych trudności związanych z nauką nowego języka – zulu – oraz nieznanego środowiska, jego zaangażowanie i ciepłe przyjęcie przez lokalną społeczność pozwoliły mu zintegrować się i owocnie pełnić swoją posługę.
W drugiej sesji brat Prince Mathew Valiyakunnel z Indii przedstawił głęboką refleksję na temat powołania misyjnego, prezentując film dokumentalny poświęcony pracy kapucynów z Kustodii Nirmala (Matha) w stanie Assam-Meghalaya w Indiach. Jego główne przesłanie niosło wielką nadzieję: gdy z pokorą, modlitwą i cierpliwością podchodzi się do wyzwań, jakie niesie posluga misyjna, „to, co było gorzkie, znów staje się słodkie”. Misjonarz uczy się bowiem nie narzucać własnej kultury, lecz słuchać, pozwalając w ten sposób, by obca ziemia stała się domem, a nieznajomi – rodziną.
