W lipcu każdego roku obchodzimy Dzień Rodziny Kapucyńskiej, który przypada w rocznicę zatwierdzenia naszej Reformy papieską bullą „Religionis Zelus” z 3 lipca 1528 r. Dlatego każdego 3 lipca lub w dniu około tej daty spotykamy się, aby świętować i dziękować Bogu za dary otrzymane przez naszą duchową rodzinę oraz za jej wspólną historię.
Chcemy ożywić ducha przynależności do naszej duchowej rodziny, sprzyjając spotkaniom, dzieleniu się i konkretnej współpracy między jej członkami, zarówno na poziomie ogólnym, jak i w naszych lokalnych i regionalnych wspólnotach.
Rodzina kapucyńska, w jedności z wielką rodziną franciszkańską i z całym Kościołem, czuje się zaproszona do dziękowania Bogu za wspólną historię; zamierza zacieśnić wzajemne relacje i przeżywać teraźniejszość z większą pasją oraz żarliwie wzywa mocy Ducha Świętego, aby z nadzieją patrzeć w przyszłość.
W 2026 roku, w ramach Franciszkańskiego Roku Świętego z okazji 800. rocznicy śmierci św. Franciszka, Dzień Kapucynów nabiera jeszcze głębszego znaczenia, ponieważ znajdujemy się w trakcie przygotowań do 500. rocznicy Reformy (1528-2028). Duchowa pielgrzymka ku tak znaczącemu celowi nie jest zwykłym przywoływaniem przeszłości, ale żywą zachętą do ponownego odkrycia świeżości naszych początków i świadomości, że wciąż jesteśmy w drodze (Mentem illuminare et cor inflammare, s. 7).
A gdy przygotowujemy się do 500. rocznicy Reformy, w tym roku przypada również 800. rocznica Testamentu naszego Serafickiego Ojca, napisanego tuż przed jego śmiercią. Dlatego w X Dniu Kapucyńskim proponujemy zastanowić się nad istotnym znaczeniem Testamentu św. Franciszka w naszej duchowości jako rodziny kapucyńskiej.
Przypomnijmy sobie zatem nasze kapucyńskie „proprium”, które wzbogaca wielkie drzewo franciszkańskie. Z wdzięcznością pamiętamy, że jesteśmy poszerzoną rodziną, zjednoczoną duchową więzią, która obejmuje około stu Instytutów życia konsekrowanego, a także Instytuty świeckie i grupy stowarzyszone. Wszyscy jesteśmy żywą częścią tej samej historii, która charakteryzuje się twórczą wiernością i ciągłą odnową.
W niniejszym przewodniku proponujemy prosty sposób na ożywienie spotkań modlitwy i refleksji jako Rodzina Kapucyńska, wychodząc od Testamentu św. Franciszka. Przewodnik ten udostępniamy całej Rodzinie Kapucyńskiej w różnych częściach świata, tam gdzie pełnimy naszą posługę i dajemy świadectwo życia ewangelicznego.
Każdy klasztor, każda wspólnota braterska, każde konkretne miejsce jest przestrzenią, w której można zrealizować tę prostą inicjatywę, aby podtrzymać dar bycia rodziną, dostosowując się do różnych realiów, w razie potrzeby szukając bardziej odpowiedniej daty, ale pozostając we wzajemnej komunii.
