Przeżywać Ewangelię w kontekście naznaczonym różnicami religijnymi i kulturowymi
Misja dialogu ekumenicznego i międzyreligijnego przybiera szczególną formę w naszej obecności w regionie Zatoki Perskiej. Trzeba pamiętać, że Kustodia Generalna Arabii liczy około osiemdziesięciu braci, pochodzących z 17 okręgów Zakonu, i jest podzielona na dwa wikariaty apostolskie: Południowej Arabii i Północnej Arabii. Nasza posługa jest w całości poświęcona kościelnej misji towarzyszenia migrantom w siedmiu krajach tworzących Zatokę Arabską: Zjednoczonych Emiratach Arabskich, Omanie, Jemenie, Katarze, Bahrajnie, Arabii Saudyjskiej i Kuwejcie.
W kontekście, w którym wspólnota chrześcijańska stanowi mniejszość w krajach o większości islamskiej, dialog nie jest elementem opcjonalnym, ale codziennym i decydującym wymiarem życia i misji Kościoła. Z jednej strony pozwala on zrozumieć i uświadomić sobie, że dialog nie jest dodatkiem do wiary chrześcijańskiej, ale należy do jej samej istoty; z drugiej zaś strony pozwala wspierać i wzmacniać procesy pokojowego współistnienia, które, choć w różny sposób i z różną intensywnością, kraje te starają się promować w stosunku do wspólnot chrześcijańskich. Kiedy mówimy o mniejszości, należy odnieść się jednak do znaczących liczb: szacuje się bowiem, że w całym regionie żyje około trzech milionów praktykujących katolików. To sprawia, że Kościół jest szczególnie żywy i dynamiczny, charakteryzuje się silną rolą świeckich, co generuje zaskakująco radosną i twórczą witalność.
Na terytoriach naszej misji należy wziąć pod uwagę, że obcokrajowcy, pochodzący praktycznie z całego świata, stanowią zdecydowaną większość ludności. W kontekście głębokich różnic religijnych i kulturowych współistnienie, a co za tym idzie dynamika dialogu, stają się nieodzowne. W tym kontekście szczególne znaczenie ma decyzja Wikariusza Apostolskiego Arabii Południowej, bp Paolo Martinelli OFMCap, o utworzeniu specjalnego Biura Wikariatu poświęconego dialogowi ekumenicznemu i międzyreligijnemu. W ostatnich latach Biuro koncentruje się na dwóch priorytetowych obszarach: z jednej strony na budowaniu i umacnianiu relacji z przywódcami innych religii i różnych wyznań chrześcijańskich, z drugiej strony na formacji duszpasterzy Wikariatu.
Trzy inicjatywy mają bardzo szczególne znaczenie:
– kurs formacyjno-akademicki zatytułowany „Od spotkania św. Franciszka z sułtanem do Dokumentu o braterstwie ludzkim”, organizowany we współpracy z Instytutem Duchowości Franciszkańskiej Papieskiego Uniwersytetu Antonianum (Katedra Duchowości i Dialogu Międzyreligijnego „Mons. Luigi Padovese”) oraz Instytutem Studiów Ekumenicznych „San Bernardino” tegoż Uniwersytetu;
– tygodniowe kurs formacyjny stacjonarny dla delegatów konferencji episkopatów zaangażowanych w dialog ekumeniczny i międzyreligijny, zatytułowane „Szkolenie i wymiana doświadczeń w kontekście Dokumentu o braterstwie ludzkim oraz jego odbioru i oddźwięku”;
– tygodniowy kurs formacyjny oparty na doświadczeniu, podczas którego uczestnicy odkrywają Kościół złożony wyłącznie z migrantów. Uczestnicy poznają misję Kościoła na terytoriach Zatoki Perskiej i zastanawiają się, w jaki sposób niektóre elementy eklezjologiczne i duszpasterskie mogą stać się nowymi paradygmatami dla Kościoła przyszłości.
Wreszcie, istnieje wiele projektów związanych z ważnymi rocznicami, które obecnie obchodzimy: 1700 lat od Soboru Nicejskiego, 60 lat od wydania dokumentu soborowego Nostra Aetate oraz jubileusze franciszkańskie, które wyznaczają drogę Zakonu, począwszy od 2019 r. (osiemsetna rocznica spotkania św. Franciszka z sułtanem) aż do 2026 r., śmierci św. Franciszka. Nasz Seraficki Ojciec nadal objawia się jako proroctwo przyjaźni i pomost dialogu między religiami i kulturami.