Instrumentum Laboris i identyfikacja wizualna
W ostatnich miesiącach Zakon jest zaangażowany w intensywny proces przygotowań do IX Plenarnej Rady Zakonu, która odbędzie się w Rzymie w październiku 2026 roku. W IX CPO ma wziąć udział około 30 delegatów, reprezentujących 9 konferencji Zakonu.
Prośba o stworzenie punktu spotkania dla całego Zakonu pojawiła się podczas Kapituły Generalnej w 2024 r., poświęconej tematyce misji, braterskiej współpracy oraz międzynarodowych wspólnot św. Wawrzyńca. Wychodząc od tej wskazówki, Minister generalny wraz ze swoją Radą postanowił zwołać IX CPO, w związku z czym w lipcu 2025 r. powołano Komisję przygotowawczą, która natychmiast przystąpiła do pracy.
W dniu 1 października 2025 r. do wszystkich braci wysłano tekst (wraz z kwestionariuszem), podzielony na trzy tematy charakteryzujące IX CPO. Celem tekstu-kwestionariusza było uwrażliwienie wszystkich braci na tę tematykę, a jednocześnie wysłuchanie ich odczuć, opinii i sugestii, gromadząc w ten sposób wskazówki i wyzwania płynące z całego świata. Kwestionariusz umożliwiał udzielenie odpowiedzi indywidualnie, jako wspólnota lub jako okręg, aby wysłuchać całego Zakonu i w ten sposób zebrać odpowiedzi w Instrumentum Laboris (por. Prot. nr 00622/25). Udział braci był znaczny: do Komisji przygotowawczej wpłynęło wiele odpowiedzi pochodzących ze wszystkich konferencji kapucyńskich, okręgów, wielu wspólnot oraz od poszczególnych braci, którzy chcieli osobiście przekazać swoją opinię. Jest to znak, że temat ten jest odczuwalny w Zakonie.
Instrumentum Laboris
Na podstawie odpowiedzi na kwestionariusz Komisja pracowała intensywnie w pierwszych miesiącach 2026 roku nad sporządzeniem dokumentu zatytułowanego Instrumentum Laboris. Dokument ten będzie punktem wyjścia dla prac samego CPO w nadchodzącym październiku, oferując delegatom materiał do studiowania i przygotowania się; ponadto, rozpowszechniając go wśród braci, może on pomóc wszystkim pozostać wrażliwymi na ten temat. W tym sensie jesteśmy zaproszeni do zapoznania się z tekstem i jego studiowania: na poziomie osobistym, we wspólnotach i w okręgach.
Tożsamość wizualna
Droga przygotowań i obchody CPO są również uzupełnione logo i hasłem, które podsumowują ich treść i cele. Oto hasło: Wymiar misyjny naszej tożsamości charyzmatycznej w Kościele i w dzisiejszym świecie.
Logo zostało zaprojektowane w zgodzie z identyfikacją wizualną drogi, którą Zakon podjął w kierunku V. rocznicy reformy kapucyńskiej, od razu pokazując, że wszystko, co dzieje się w tych latach jako refleksja w Zakonie, znajdzie w 2028 roku punkt zbieżności. Oto szczegółowe elementy logo:
· Bracia i ich kolory: dwie postacie braci trzymających się za ręce symbolizują „braterską współpracę” oraz ewangeliczne posłannictwo, by iść „po dwóch”. Różne odcienie brązu ich szat odzwierciedlają powszechność i różnorodność kapucynów na całym świecie.
· Ukryta litera „M”: Negatywna przestrzeń (biała) tworząca się między dwoma zakonnikami subtelnie rysuje literę „M”, czyli centralny temat CPO, którym jest Misja.
· Sznur w kształcie łuku: pas zakonniczy obejmuje całą kompozycję, symbolizując powszechne braterstwo i nawiązując do międzynarodowego charakteru Wspólnot Braci św. Wawrzyńca z Brindisi.
· Tekst: Skróty „IX” i „CPO” łączą się, aby ogłosić wydarzenie w jasny i bezpośredni sposób.
Narzędzie Zakonu
Rady Plenarne są narzędziem, które pozwala Zakonowi skoncentrować swoją refleksję na tematach szczególnie ważnych w obecnym czasie, podchodząc do nich na różnych poziomach – duchowym, teologicznym, duszpasterskim itp. – aby odpowiedzieć na podstawowe pytanie: „Jak dzisiaj przeżywamy nasz charyzmat franciszkańsko-kapucyński?”. Rady Plenarne Zakonu rozpoczęły się wkrótce po Soborze Watykańskim II i do tej pory odbyło się ich 8, które poruszały niektóre kluczowe dla nas tematy, takie jak życie braterskie, ubóstwo, mniejszość, modlitwa, nasze bycie znakiem prorockim w świecie, formacja itp. Ostatnia z nich, która odbyła się w 2015 roku, dotyczyła łaski pracy. Na zakończenie każdej CPO zatwierdzany jest dokument końcowy składający się z „Wytycznych” lub „Propozycji”. Z biegiem czasu teksty te stały się swego rodzaju wewnętrznym „magisterium” Zakonu, kierującym refleksją i ciągłą odnową jego stylu życia.