Coś więcej niż tylko pobożność: kilka tygodni poświęconych studiowaniu źródeł, modlitwie i dzieleniu się doświadczeniami w celu odnowienia charyzmatu i tożsamości misyjnej Braci Mniejszych Kapucynów
Edycja studium Dziedzictwa Franciszkańskiego 2026 r., znanego również jako Heritage Course, odbyła się z wielkim sukcesem w dniach 17–31 sierpnia 2026 r. W inicjatywie wzięło udział 45 uczestników, w tym animatorzy i tłumacze, którzy przybyli z pięciu różnych krajów: Brazylii, Gwatemali, Dominikany, Meksyku i Indonezji. Kurs składał się z kilku etapów (pełne informacje znajdują się w załączniku: „Heritage Course Program 2026.docx”).
Pierwszy etap: odkrywanie korzeni w Rzymie
Pierwsza część programu odbyła się w Rzymie w dniach 17–23 sierpnia 2026 r. W ciągu tego pierwszego tygodnia grupa miała okazję zwiedzić i poznać – dzięki specjalnym wizytom – miejsca o wielkim znaczeniu dla Kościoła, takie jak główne bazyliki papieskie. Szczególnie cenna była okazja uczestnictwa w audiencji generalnej z papieżem Leonem. Na tym etapie bracia odwiedzili również kościół Niepokalanego Poczęcia przy Via Veneto, gdzie spoczywają szczątki św. Feliksa z Cantalice, pierwszego świętego Zakonu Kapucynów. Bracia mieli również okazję odwiedzić Kurię Generalną, gdzie spotkali się z Ministrem Generalnym i innymi braćmi, omawiając z nimi niektóre kwestie związane z formacją. Ten „rzymski etap” pozwolił nam dostrzec i dotknąć korzeni, które czynią nas częścią tej samej wspólnoty chrześcijańskiej i franciszkańskiej tam, gdzie jesteśmy powołani do dawania świadectwa Ewangelii.
Śladami świętych Franciszka i Klary: Asyż i Foligno
W dniach od 23 do 30 sierpnia 2026 r. bracia przenieśli się do Umbrii, a ich bazą były Asyż i Foligno. Stamtąd zwiedzili najważniejsze miejsca naszego rodzimego dziedzictwa, ściśle związane z życiem i duchowością św. Franciszka i św. Klary z Asyżu. Oto odwiedzone miejsca: Bazylika św. Franciszka, Bazylika św. Klary, Sanktuarium Spogliazione, Rocca Maggiore oraz Bazylika Najświętszej Maryi Panny Anielskiej (Porcjunkula). Starannie poprowadzone i dobrze przyjęte przez uczestników wizyty (zawsze tłumaczone na odpowiednie języki) oraz chwile refleksji i wspólnej modlitwy pozwoliły pogłębić zrozumienie duchowości franciszkańskiej i jej żywą aktualności dla życia misyjnego i zakonnego. Po wielkich kościołach w Rzymie i Asyżu nie mogło zabraknąć małego miejsca, w którym narodziła się nasza reforma: klasztoru Renacavata w Camerino. Tutaj miejscowa wspólnota przyjęła całą grupę i towarzyszyła jej, dokładnie przedstawiając pierwsze etapy historii naszego Zakonu.
Podróż zakończyła się 30 sierpnia 2026 r. pielgrzymką do sanktuarium św. Pio z Pietrelciny w San Giovanni Rotondo. Nasi pielgrzymi mieli okazję rozważać i modlić się nad świadectwem świętego, uważanego za wspaniały przykład pokory, świętości i oddania posłudze pojednania, nosiciela znaków Męki Pańskiej.
Nie tylko pobożność: podejście historyczne do źródeł
W epoce, w której często dominuje czysto dewocyjne podejście do św. Franciszka, ten kurs miał na celu zaproponowanie bardziej historycznego spojrzenia. Celem było nawiązanie kontaktu z bratem Franciszkiem – człowiekiem zdolnym do świętości i do życia zgodnie z Ewangelią w duchu braterstwa, z determinacją i odwagą. W trakcie programu dużą wagę przywiązano do studium źródeł franciszkańskich, w tym pism osobistych i hagiograficznych, aby odtworzyć elementy charyzmatycznej tożsamości Zakonu oraz poszukiwać właściwy sposób życia w Kościele i świecie zgodnie ze stylem braci mniejszych. Te dwa tygodnie posłużyły do ponownego rozpalania z pasją pragnienia życia powołaniem franciszkańskim oraz nadania nowego impulsu duchowemu rozwojowi każdego z uczestników.
Pozytywna ocena i perspektywa przyszłości
W końcowej ocenie uczestnicy wyrazili głęboką satysfakcję, chwaląc braterską, formacyjną, historyczną i duchową wartość całego programu. Chociaż przyznali, że wysokie letnie temperatury sprawiły, iż niektóre zajęcia były męczące. Jednogłośnie wyrazili wdzięczność za to doświadczenie.
Organizatorzy uważają, że wyznaczone cele zostały w pełni osiągnięte, przede wszystkim dzięki współpracy, entuzjazmowi i aktywnemu udziałowi wszystkich. Ta edycja pozwoliła ponadto wyciągnąć cenne wnioski i zidentyfikować obszary wymagające poprawy w przyszłych edycjach wydarzenia.
Na koniec organizatorzy (Sekretariat Generalny ds. Formacji) skierowali szczere podziękowania do wspólnot goszczących, przewodników, tłumaczy, animatorów oraz wszystkich uczestników, których wkład uznano za decydujący dla powodzenia i owocności tej ważnej inicjatywy formacyjnej.
