{"id":3691,"date":"2019-11-07T15:19:34","date_gmt":"2019-11-07T13:19:34","guid":{"rendered":"https:\/\/www.ofmcap.org\/historia-kurii\/"},"modified":"2025-05-26T13:26:51","modified_gmt":"2025-05-26T11:26:51","slug":"historia-kurii","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.ofmcap.org\/pl\/historia-kurii\/","title":{"rendered":"Historia Kurii"},"content":{"rendered":"\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Kuria Generalna Kapucyn\u00f3w w Rzymie przy Via Piemonte
Historyczne \u015blady przebytej drogi<\/strong><\/p>

fr. Carlo Calloni OFMCap<\/em><\/p>

W \u015bwi\u0119to \u015bw. El\u017cbiety W\u0119gierskiej w 1897 r. Minister Generalny br. Bernard z Andermatt [Edoardo Christen] (\u20201909) wys\u0142a\u0142 list do wszystkich ministr\u00f3w prowincjalnych Zakonu, prosz\u0105c ich o wyj\u015bcie naprzeciw potrzebom Ubogich Mniszek Klarysek Kapucynek z Rzymu, kt\u00f3re w\u00f3wczas wydalono z klasztoru\u00a0Corporis Christi<\/em>\u00a0Monte Cavallo na Kwirynale, dotychczasowej ich siedziby od 20 kwietnia 1576 r., kiedy to cztery pierwsze siostry kapucynki z klasztoru \u015awi\u0119tej Maryi z Jerozolimy, klasztoru zwanego Trentatre, z Neapolu, zamieszka\u0142y w klasztornych celach klauzury.<\/p>

Klaryski Kapucynki ostatecznie opu\u015bci\u0142y klasztor Monte Cavallo w 1887 r. na skutek prawa suspendowania zakon\u00f3w, wydanego przez rz\u0105d nowopowsta\u0142ego Kr\u00f3lestwa W\u0142och. Prawa te wesz\u0142y w \u017cycie w Rzymie po zdobyciu Porta Pia 20 wrze\u015bnia 1870 r.<\/p>

Klasztor powsta\u0142y na zlecenie Bractwa \u015awi\u0119tego Krzy\u017ca San Macello al Corso, faktycznie za\u0142o\u017cony w 1574 r. oraz ko\u015bci\u00f3\u0142 konsekrowany przez kardyna\u0142a Francesco Barberiniego 30 listopada 1669 r., do tego czasu stawia\u0142 op\u00f3r licznym atakom i pomy\u015blnie przetrwa\u0142 okupacj\u0119 Rzymu przez armi\u0119 Republiki Francuskiej w 1798 r., jak r\u00f3wnie\u017c prawo zawieszenia dzia\u0142alno\u015bci zakonnej wydane przez Napoleona Bonaparte po podboju Rzymu w 1810 r. i przelotnie trwaj\u0105c\u0105 Republik\u0119 Rzymsk\u0105 w 1848 r.<\/p>

Dla Klarysek Kapucynek rz\u0105d Kr\u00f3lestwa W\u0142och udzieli\u0142 kr\u00f3tkotrwa\u0142ego schronienia w budynku przy Via Galilei. Siostry mia\u0142y jednak nadziej\u0119 powr\u00f3ci\u0107 do klasztoru po zako\u0144czeniu chwilowej burzy dziej\u00f3w. Te nadzieje wkr\u00f3tce okaza\u0142y si\u0119 p\u0142onne. W rzeczywisto\u015bci rok po ich wydaleniu, w 1888 r., klasztor Monte Cavallo w Kwirynale, zaprojektowany przez Giacomo Delli Porta i zawieraj\u0105cy obrazy i freski znanych mistrz\u00f3w (Cristoforo Roncalli, Jacobino Del Conte czy Marcello Venusti z Mantui), szczeg\u00f3lnie ceniony i cz\u0119sto odwiedzany przez wielu papie\u017cy, zosta\u0142 ca\u0142kowicie zr\u00f3wnany z ziemi\u0105.<\/p>

Klaryski Kapucynki znalaz\u0142y si\u0119 bez domu, a co si\u0119 z tym wi\u0105\u017ce, w bardzo niepewnej sytuacji, poniewa\u017c przydzielone im miejsce by\u0142o tylko przej\u015bciowe. Budowa nowego klasztoru, przed kt\u00f3r\u0105 stan\u0105\u0142 Zakon Braci Mniejszych Kapucyn\u00f3w, kierowany w\u00f3wczas przez Ministra Generalnego br. Bernarda z Andermatt w latach od 1884 do 1908 roku, sta\u0142a si\u0119 jednym z wi\u0119kszych wyzwa\u0144.<\/p>

\"0001\"<\/p>

Poszukuj\u0105c miejsca pod budow\u0119 nowego klasztoru, po zweryfikowaniu niemo\u017cno\u015bci \u201eodzyskania\u201d ziemi w pobli\u017cu pa\u0142acu na Kwirynale, gdzie kiedy\u015b sta\u0142 klasztor Corporis Christi, skierowano si\u0119 w stron\u0119 \u201edzia\u0142ek\u201d w pobli\u017cu Porta Pia, gdzie powstawa\u0142a nowa dzielnica Rzymu z du\u017cymi i surowymi budynkami, kt\u00f3re mia\u0142y pomie\u015bci\u0107 w\u0142adze nowopowsta\u0142ej stolicy W\u0142och.<\/p>

Prace nad budow\u0105 nowego klasztoru i ko\u015bcio\u0142a kontynuowali: br. Luigi da Senigallia, tercajrz kapucy\u0144ski z prowincji Picena, autor m.in. sztukaterii o\u0142tarza i p\u0142askorze\u017aby Chrystusa Ukrzy\u017cowanego w\u015br\u00f3d \u015bwi\u0119tych. Wed\u0142ug kronik z tamtych czas\u00f3w struktura na zewn\u0105trz wygl\u0105da\u0142a na solidn\u0105 i eleganck\u0105, a jej wn\u0119trze ja\u015bnia\u0142o surowo\u015bci\u0105 i ub\u00f3stwem, bez w\u0105tpienia charakterystycznymi cechami wsp\u00f3lnoty, kt\u00f3ra mia\u0142a j\u0105 zamieszka\u0107. Zgodnie z relacj\u0105 kronik, nic nie by\u0142o sprzeczne z Regu\u0142\u0105 Klarysek Kapucynek, nie by\u0142o te\u017c rzeczy, kt\u00f3re mog\u0142yby czyni\u0107 \u017cycie si\u00f3str zbyt wygodnym. Dzi\u0119ki podniesieniu niekt\u00f3rych \u015bcian zagwarantowano tak\u017ce oddzielenie zar\u00f3wno od w\u015bcibskich oczu z zewn\u0105trz, jak i przed niebezpiecze\u0144stwem \u201epatrzenia\u201d na \u015bwiat z wn\u0119trza klasztoru.<\/p>

\"002_Via_Sardegna_Via_Piemonte\"<\/p>

Wreszcie, 26 czerwca 1907 r., dok\u0142adnie dziesi\u0119\u0107 lat po pro\u015bbie Ministra Generalnego wydanej w sprawie nowego domu, mniszki kapucynki przej\u0119\u0142y klasztor Via Sardegna-Piemonte, kt\u00f3ry zachowa\u0142 staro\u017cytny tytu\u0142:\u00a0Corporis Christi<\/em>.<\/p>

Uroczyst\u0105 celebracj\u0105 Minister Generalny, br. Bernard z Andermatt, powita\u0142 zakonnice u drzwi ko\u015bcio\u0142a i po przerwie na adoracj\u0119 Naj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu wprowadzi\u0142 je do klauzury.<\/p>

Klaryski Kapucynki przebywa\u0142y w tym domu do 1 grudnia 1950 r., kiedy to \u00f3wczesny Minister Generalny br. Clemente da Milwaukee [William Neubauer] (\u2020 1969), zdecydowa\u0142 o przeniesieniu wsp\u00f3lnoty Mniszek Klarysek Kapucynek do nowego klasztoru, kt\u00f3ry powsta\u0142 w dzielnicy Garbatella, a dok\u0142adnie w nieruchomo\u015bci Villa Pozzi po\u0142o\u017conej na niewielkim wzg\u00f3rzu przy Piazzale delle Sette Chiese.<\/p>

Od 2 grudnia 1950 r. dawny klasztor si\u00f3str przy via Sardegna-Piemonte zosta\u0142 poddany pracom remontowym. Zosta\u0142y one dostosowane do nowego przeznaczenia budynku, kt\u00f3rym mia\u0142a by\u0107 Kuria Generalna Zakonu. Prace powierzono architektom Paolo, a nast\u0119pnie Mario Leonardi i Towarzystwu budowlanemu braci Luigi i Pietro Galli.<\/p>

Prace remontowe przebieg\u0142y do\u015b\u0107 szybko. Opr\u00f3cz nowego rozmieszczenia cz\u0119\u015bci wewn\u0119trznych na potrzeby zwi\u0105zane z funkcjonowaniem Kurii Generalnej, przestrzegaj\u0105c przepis\u00f3w Konstytucji zakonnych i \u2013 jak czytamy w kronikach z tamtych czas\u00f3w \u2013 szanuj\u0105c natur\u0119 \u017cycia kapucyn\u00f3w \u201equae omnen ornatum devitat\u201d (kt\u00f3ra unika wszelkich upi\u0119ksze\u0144), przeprowadzono gruntown\u0105 renowacj\u0119 skrzyd\u0142a Via Piemonte wraz z przebudow\u0105 i dodaniem drugiego pi\u0119tra, co nada\u0142o jednolito\u015bci ca\u0142emu budynkowi. Wej\u015bcie do nowej Kurii Generalnej znajdowa\u0142o si\u0119 na tym samym skrzydle przy Via Piemonte.<\/p>

Prace zosta\u0142y uko\u0144czone 9 kwietnia 1953 r. Wcze\u015bnie rano, Minister Generalny br. Benigno da Sant’Ilario Milanese [Giovanni Battista Re Cecconi] (\u2020 1974), cz\u0142onkowie Kurii Generalnej i wielu braci obecnych w Rzymie, powitali w drzwiach ko\u015bcio\u0142a kardyna\u0142a Clemente Micara, Protektora Zakonu, kt\u00f3ry po konsekracji o\u0142tarza Ko\u015bcio\u0142a zosta\u0142 zaprowadzony do refektarza, aby pob\u0142ogos\u0142awi\u0107 krucyfiks, kt\u00f3ry zosta\u0142 p\u00f3\u017aniej umieszczony w tym pomieszczeniu. By\u0142 to zwyczajowy gest w tradycji kapucyn\u00f3w, kt\u00f3rzy po obj\u0119ciu nowego miejsca stawiali krzy\u017c jako znak przynale\u017cno\u015bci i przylgni\u0119cia do Chrystusa. Nast\u0119pnie odby\u0142a si\u0119 uroczysta Msza \u015awi\u0119ta, kt\u00f3rej towarzyszy\u0142 \u015bpiew ch\u00f3ru student\u00f3w z Kolegium \u015awi\u0119tego Wawrzy\u0144ca.<\/p>

\"003_benedizione_della_croce\"<\/p>

Tak zacz\u0119\u0142o si\u0119 \u017cycie wsp\u00f3lnoty Kurii Generalnej. Budynek przeszed\u0142 pewne zmiany, poniewa\u017c konieczne by\u0142o wykonanie nieznacznych prac, aby wygospodarowa\u0107 wi\u0119cej miejsca na pomieszczenia biurowe lub te\u017c ze wzgl\u0119du na konieczno\u015b\u0107 zwyk\u0142ej konserwacji. Sob\u00f3r Watyka\u0144ski II i nowe normy liturgiczne zaowocowa\u0142y zmianami w aran\u017cacji ko\u015bcio\u0142a, szczeg\u00f3lnie w zakresie ustawiania o\u0142tarza.<\/p>

\"004_chiostro\"<\/p>

Kapitu\u0142a Generalna w 2006 r., bior\u0105c pod uwag\u0119 potrzeb\u0119 renowacji, kt\u00f3ra wspomog\u0142aby niekt\u00f3re struktury budynku Kurii, zaproponowa\u0142a nowemu Ministrowi Generalnemu br. Mauro J\u00f6hri generalny remont budynku.<\/p>

Definitorium generalne podj\u0119\u0142o pierwsze kroki w celu realizacji projektu remontu na pocz\u0105tku 2009 r., kiedy ju\u017c zacz\u0119\u0142y si\u0119 prace restrukturyzacyjne ko\u015bcio\u0142a Mi\u0119dzynarodowego Kolegium \u015bwi\u0119tego Wawrzy\u0144ca z Brindisi i klasztoru w Jerozolimie.<\/p>

Pocz\u0105tkowo przyj\u0119to ide\u0119 przeniesienia Kurii Generalnej do obecnego klasztoru Klarysek Kapucynek przy Via Garbatella z zamiarem przeniesieni si\u00f3str w inne miejsce. By\u0142a to idea, kt\u00f3ra na nowo zaproponowa\u0142a to, co wydarzy\u0142o si\u0119 ju\u017c w 1950 r., kiedy Klaryski Kapucynki opu\u015bci\u0142y klasztor Via Sardegna-Piemonte, aby zrobi\u0107 miejsce Kurii Generalnej.<\/p>

Propozycja ta, po gruntownym zbadaniu i projekcie przedstawionym 24 czerwca 2009 r., okaza\u0142a si\u0119 niewykonalna, poniewa\u017c wielko\u015b\u0107 zbudowanego klasztoru przy Via Garbatella nie by\u0142a wystarczaj\u0105ca, aby pomie\u015bci\u0107 ca\u0142\u0105 struktur\u0119 Kurii Generalnej, a ponadto ograniczenia architektoniczne nie pozwala\u0142y na rozbudow\u0119 samego klasztoru.<\/p>

Dlatego w marcu 2010 r. definitorium generalne postanowi\u0142o wyremontowa\u0107 budynek przy Via Piemonte 70, zalecaj\u0105c jednocze\u015bnie przetarg na kompletny projekt. Przedstawiono trzy projekty. 25 czerwca 2010 r. definitorium generalne wybra\u0142o projekt architekta Cesare Nota Rodari, kt\u00f3ry w nast\u0119pnych miesi\u0105cach, po uwzgl\u0119dnieniu sugestii i wskaz\u00f3wek zarz\u0105du Zakonu, przedstawi\u0142 uaktualnione plany czterech pi\u0119ter i cz\u0119\u015bci tarasowej wraz z powi\u0105zanymi propozycjami restrukturyzacji.<\/p>

W mi\u0119dzyczasie podj\u0119to pr\u00f3b\u0119 znalezienia rozwi\u0105zania, kt\u00f3re pozwoli\u0142oby na tymczasowe przeniesienie biur Kurii Generalnej. Sformu\u0142owano r\u00f3\u017cne hipotezy, szukaj\u0105c rozwi\u0105zania, tak aby Kuria Generalna pozosta\u0142a w mie\u015bcie. \u017badna jednak z przedstawionych propozycji nie okaza\u0142a si\u0119 mo\u017cliwa z powodu zbyt ograniczonej przestrzeni, kt\u00f3r\u0105 m\u00f3g\u0142by zaoferowa\u0107. Jedynym miejscem mog\u0105cym pomie\u015bci\u0107 ca\u0142\u0105 Kuri\u0119 Generaln\u0105 by\u0142o Mi\u0119dzynarodowe Kolegium \u015bw. Wawrzy\u0144ca w Rzymie.<\/p>

Po prezentacji projektu, zmodyfikowanego zgodnie z otrzymanymi wskazaniami, odby\u0142y si\u0119 kolejne spotkania mi\u0119dzy projektantem Cesare Rota Nodari w towarzystwie zaufanych profesjonalist\u00f3w i definitorium generalnego, do kt\u00f3rego p\u00f3\u017aniej ad hoc do\u0142\u0105czono komisj\u0119, kt\u00f3ra z wi\u0119ksz\u0105 wnikliwo\u015bci\u0105 \u015bledzi\u0142a przygotowanie projektu.<\/p>

\"0005\"<\/p>

W dniu 24 czerwca 2011 r., dok\u0142adnie rok po przedstawieniu pierwszych projekt\u00f3w, definitorium generalne zatwierdzi\u0142o projekt globalny i ustali\u0142o, \u017ce we wrze\u015bniu 2011 r. Zakon zostanie poinformowany o rozpocz\u0119ciu prac, terminach i niezb\u0119dnych \u015brodkach ekonomicznych potrzebnych do jego realizacji. W tym samym czasie rozpocz\u0119\u0142o si\u0119 przenoszenie Kurii Generalnej z Via Piemonte 70 do Mi\u0119dzynarodowego Kolegium \u015bw. Wawrzy\u0144ca.<\/p>

Pierwszego grudnia 2011 r. definitorium generalne postanowi\u0142o powierzy\u0107 in\u017c. Mannelli restrukturyzacj\u0119 budynku przy Via Piemonte 70, zgodnie z projektem przygotowanym przez architekta Cesare Rota Nodari i zweryfikowanego przez komisj\u0119, kt\u00f3rej zadaniem by\u0142o \u015bledzenie prac. W kolejnych miesi\u0105cach rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 biurokratyczny proces przedstawiania w\u0142a\u015bciwym w\u0142adzom miejskim i pa\u0144stwowym wniosk\u00f3w o uzyskanie zatwierdzenia projektu restrukturyzacji.<\/p>

Nast\u0105pi\u0142 okres intensywnej aktywno\u015bci i prac budowlanych, w kt\u00f3rych przez 32 miesi\u0105ce pracowa\u0142o kilka zespo\u0142\u00f3w pracownik\u00f3w, z kt\u00f3rych ka\u017cdy zgodnie ze swymi kompetencjami intensywnie pracowa\u0142 nad uko\u0144czeniem prac restrukturyzacji Kurii Generalnej Zakonu Braci Mniejszych Kapucyn\u00f3w. Nast\u0105pi\u0142o ono dnia 30 czerwca 2014 r.<\/p>

Po oddaniu budynku do u\u017cytku, wsp\u00f3lnota Kurii powr\u00f3ci\u0142a we wrze\u015bniu 2014 r. na Via Piemonte 70, gdzie dalej pe\u0142ni swoj\u0105 pos\u0142ug\u0119 wobec braci ca\u0142ego Zakonu rozproszonych na wszystkich kontynentach \u015bwiata. Kuria Generalna jest siedzib\u0105 Ministra Generalnego oraz jego rady, a tak\u017ce braci odpowiedzialnych za poszczeg\u00f3lne biura, kt\u00f3rzy \u015bwiadcz\u0105 wielorak\u0105 pomoc Ministrowi Generalnemu w pe\u0142nieniu jego pos\u0142ugi wobec ca\u0142ego Zakonu.<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t