{"id":102781,"date":"2016-09-18T00:18:38","date_gmt":"2016-09-17T22:18:38","guid":{"rendered":"https:\/\/www.ofmcap.org\/constitutions\/"},"modified":"2025-05-24T13:12:41","modified_gmt":"2025-05-24T11:12:41","slug":"konstytucje","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.ofmcap.org\/pl\/konstytucje\/","title":{"rendered":"Konstytucje"},"content":{"rendered":"\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
\"\"<\/th>\"\"<\/th>\"\"<\/th>\"\"<\/th>\"\"<\/th>\"\"<\/th>\"\"<\/th>Pi\u00f9<\/th><\/tr>
\"PDF <\/a><\/td> \"PDF <\/a><\/td> \"PDF <\/a><\/td> \"PDF <\/a><\/td> \"PDF <\/a><\/td> \"PDF <\/a><\/td> \"PDF <\/a><\/td>\"XLS\"<\/a><\/td><\/tr>
\"DOCX <\/a><\/td> \"DOCX <\/a><\/td> \"DOCX <\/a><\/td> \"DOCX <\/a><\/td> \"DOCX <\/a><\/td> \"DOCX <\/a><\/td> \"DOCX <\/a><\/td><\/tr>
\"MOBI <\/a><\/td> \"MOBI <\/a><\/td> \"MOBI <\/a><\/td> \"MOBI <\/a><\/td> \"MOBI <\/a><\/td> \"MOBI <\/a><\/td> \"MOBI <\/a><\/td><\/tr>
\"EPUB <\/a><\/td> \"EPUB <\/a><\/td> \"EPUB <\/a><\/td> \"EPUB <\/a><\/td> \"EPUB <\/a><\/td> \"EPUB <\/a><\/td> \"EPUB <\/a><\/td><\/tr><\/tbody><\/table>

KONSTYTUCJE<\/strong><\/h4>

ZAKONU BRACI MNIEJSZYCH KAPUCYN\u00d3W<\/strong><\/h4>

Krak\u00f3w 2016<\/h2>

S\u0142owo Ministr\u00f3w Prowincjalnych<\/h1>

Drodzy Bracia, otrzymujemy now\u0105 wersj\u0119 Konstytucji Zakonu Braci Mniejszych Kapucyn\u00f3w wraz z Ordynacjami kapitu\u0142 generalnych, kt\u00f3re zosta\u0142y przyj\u0119te przez LXXXIV kapitu\u0142\u0119 Zakonu, jaka odby\u0142a si\u0119 w Rzymie w roku 2012. Konstytucje i Ordynacje zosta\u0142y zatwierdzone przez Kongregacj\u0119 Instytut\u00f3w \u017bycia Konsekrowanego i Stowarzysze\u0144 \u017bycia Apostolskiego dnia 4 pa\u017adziernika 2013 roku, a nast\u0119pnie promulgowane przez Ministra generalnego naszego Zakonu, br. Mauro J\u00f6hri, w dniu 8 grudnia 2013 roku. Polski przek\u0142ad zosta\u0142 zaaprobowany przez Ministra generalnego pismem z dnia 13 grudnia 2015 roku (Prot. n. 01028\/15).<\/p>

Tekst Konstytucji i Ordynacji najpierw by\u0142 przedmiotem d\u0142ugiej refleksji i wsp\u00f3lnej pracy powo\u0142anych do tego braci, ale tak\u017ce wszystkich braci Zakonu, pragn\u0105cych wyrazi\u0107 swoje zdanie i wnie\u015b\u0107 wk\u0142ad do tego duchowego dokumentu, kt\u00f3ry po Ewangelii i Regule \u015bwi\u0119tego Franciszka stanowi jeden z najwa\u017cniejszych fundament\u00f3w naszego kapucy\u0144skiego \u017cycia.<\/p>

Polski przek\u0142ad Konstytucji i Ordynacji to owoc pracy najpierw t\u0142umacza, br. Janusza Ka\u017amierczaka (Prowincja Warszawska). Po\u015bwi\u0119ci\u0142 on temu dzie\u0142u wiele miesi\u0119cy swojego wysi\u0142ku, za kt\u00f3ry w imieniu wszystkich braci sk\u0142adamy, jako Ministrowie prowincjalni, serdeczne podzi\u0119kowanie. Po dokonaniu przek\u0142adu przyszed\u0142 czas na prace komisji powo\u0142anych przez Ministr\u00f3w prowincjalnych dw\u00f3ch polskich Prowincji. W ich sk\u0142ad, obok t\u0142umacza, weszli: br. Marek Miszczy\u0144ski, br. Robert Cielicki i br. Jacek Walig\u00f3ra z Prowincji Krakowskiej oraz br. Piotr Stasi\u0144ski z Prowincji Warszawskiej. Na tym etapie po\u015bwi\u0119cono wiele czasu na pierwsze korekty i uzgodnienia r\u00f3\u017cnych punkt\u00f3w widzenia, jakie mieli bracia stanowi\u0105cy ten zesp\u00f3\u0142 roboczy. Nast\u0119pnie tak uzgodniony tekst zosta\u0142 przedstawiony polonistce, pani dr hab. Annie Kapu\u015bci\u0144skiej, kt\u00f3ra dokona\u0142a korekty j\u0119zykowej i nada\u0142a tekstowi walor pi\u0119kna.<\/p>

Po wszystkich korektach, jakich musieli ponownie dokona\u0107 bracia z komisji, opracowaniem indeksu do Konstytucji i Ordynacji zaj\u0119li si\u0119 bracia z Prowincji Krakowskiej: Robert Rabka i Mateusz Magiera. Wspominamy o wszystkich, kt\u00f3rzy w\u0142o\u017cyli sw\u00f3j trud w przygotowanie polskiego przek\u0142adu Konstytucji i Ordynacji kapitu\u0142 generalnych Zakonu Braci Mniejszych Kapucyn\u00f3w po to, aby wyrazi\u0107 im wdzi\u0119czno\u015b\u0107 za ich prac\u0119, jaka ma pos\u0142u\u017cy\u0107 do tego, by wszyscy bracia kapucyni z Polski mogli czerpa\u0107 si\u0142\u0119 do wzrostu swojego powo\u0142ania i do coraz g\u0142\u0119bszego prze\u017cywania swojego charyzmatu.<\/p>

Konstytucje naszego Zakonu nie s\u0105 tekstem, kt\u00f3ry po dok\u0142adnym przygotowaniu i pi\u0119knym wydaniu mo\u017cna od\u0142o\u017cy\u0107 na p\u00f3\u0142k\u0119. One s\u0105 tekstem \u017cywym, pulsuj\u0105cym duchowo\u015bci\u0105 i Tradycj\u0105 naszej rodziny zakonnej. W\u0142a\u015bnie dlatego podj\u0119to wysi\u0142ek ich ubogacenia i nadania im nowego, bardziej wsp\u00f3\u0142czesnego charakteru, aby w \u015bwiecie, w jakim \u017cyjemy sta\u0142y si\u0119 na nowo drogowskazem wiod\u0105cym po \u015bladach \u015bwi\u0119tego Franciszka, a prowadz\u0105cym do Chrystusa, naszego Mistrza i Zbawiciela. O Nim tak pi\u0119knie m\u00f3wi tekst Konstytucji w nr 189: Chrystus zatem, kt\u00f3ry jest \u015bwiat\u0142em i oczekiwaniem lud\u00f3w, kresem prawa, zbawieniem Bo\u017cym, Ojcem przysz\u0142ego wieku, S\u0142owem i moc\u0105, kt\u00f3ra wszystko podtrzymuje, wreszcie \u2013 nasz\u0105 nadziej\u0105, Tym, w kt\u00f3rym wszystko jest mo\u017cliwe, wszystko jest s\u0142odkie i lekkie, i kt\u00f3ry zna nasz\u0105 krucho\u015b\u0107, nie tylko obdarzy nas si\u0142\u0105, aby wype\u0142ni\u0107 Jego przykazania i rady, lecz wyleje tak\u017ce na nas swe dary niebieskie w takiej obfito\u015bci, \u017ce pokonawszy wszelkie przeszkody, b\u0119dziemy w stanie i\u015b\u0107 za Nim i na\u015bladowa\u0107 Go w wielkiej hojno\u015bci serca jako pielgrzymi, kt\u00f3rzy pos\u0142uguj\u0105 si\u0119 rzeczami widzialnymi, pod\u0105\u017caj\u0105c do wiecznych.<\/p>

W istocie nie chodzi o nowy tekst, ani o nowe przepisy, bo w takiej logice utkn\u0119\u0142y serca uczonych w Prawie z czas\u00f3w Jezusa. Celem jest nade wszystko nowe spotkanie z Panem, kt\u00f3ry i dzisiaj, jak kiedy\u015b nad jeziorem, ka\u017ce porzuci\u0107 nam sieci, aby p\u00f3j\u015b\u0107 za Nim drog\u0105, kt\u00f3r\u0105 z takim heroizmem przeszed\u0142 seraficki Franciszek.<\/p>

Drodzy Bracia, w jubileuszowym Roku Mi\u0142osierdzia, czerpi\u0105c z ci\u0105gle \u015bwie\u017cego \u017ar\u00f3d\u0142a naszej zakonnej Tradycji, id\u017amy z odwag\u0105 za Panem.<\/p>

Ministrowie Prowincjalni polskich Prowincji Zakonu Braci Mniejszych Kapucyn\u00f3w<\/p>

Br. Andrzej Kiejza, Warszawa<\/em><\/p>

Br. Tomasz \u017bak, Krak\u00f3w<\/em><\/p>

2 lutego 2016 r.<\/p>

Regu\u0142a zatwierdzona<\/h1>

Biskup Honoriusz, s\u0142uga s\u0142ug Bo\u017cych, umi\u0142owanym synom, bratu Franciszkowi i innym braciom z zakonu Braci Mniejszych pozdrowienie i apostolskie b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo.<\/p>

Stolica Apostolska ma zwyczaj pozwala\u0107 na pobo\u017cne \u017cyczenia prosz\u0105cych i udziela\u0107 ch\u0119tnie poparcia dla ich chwalebnych pragnie\u0144. Dlatego umi\u0142owani w Panu synowie, sk\u0142aniaj\u0105c si\u0119 do pobo\u017cnych pr\u00f3\u015bb waszych, regu\u0142\u0119 waszego zakonu potwierdzon\u0105 przez niezapomnianej pami\u0119ci papie\u017ca Innocentego, naszego poprzednika, do tej [bulli] w\u0142\u0105czon\u0105, powag\u0105 apostolsk\u0105 wam potwierdzamy i niniejszym pismem bierzemy w opiek\u0119. Jest ona nast\u0119puj\u0105ca:<\/p>

Rozdzia\u0142 1<\/h2>

W imi\u0119 Pa\u0144skie! Zaczyna si\u0119 spos\u00f3b \u017cycia braci mniejszych<\/p>

Regu\u0142a i \u017cycie braci mniejszych polega na zachowaniu \u015bwi\u0119tej Ewangelii Pana naszego Jezusa Chrystusa przez \u017cycie w pos\u0142usze\u0144stwie, bez w\u0142asno\u015bci i w czysto\u015bci. Brat Franciszek przyrzeka pos\u0142usze\u0144stwo i uszanowanie papie\u017cowi Honoriuszowi i jego prawnym nast\u0119pcom, i Ko\u015bcio\u0142owi Rzymskiemu. A inni bracia maj\u0105 obowi\u0105zek s\u0142ucha\u0107 brata Franciszka i jego nast\u0119pc\u00f3w.<\/p>

Rozdzia\u0142 2<\/h2>

Kandydaci i spos\u00f3b ich przyjmowania<\/p>

Tych, kt\u00f3rzy przyjd\u0105 do naszych braci i pragn\u0119liby przyj\u0105\u0107 ten spos\u00f3b \u017cycia, niech bracia ode\u015bl\u0105 do swoich ministr\u00f3w prowincjalnych, bo im jedynie, a nie komu innemu przys\u0142uguje prawo przyjmowania braci. Ministrowie niech ich sumiennie wybadaj\u0105 w zakresie wiary katolickiej i sakrament\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a. I je\u015bli w to wszystko wierz\u0105 i pragn\u0105 to wiernie wyznawa\u0107 i a\u017c do ko\u0144ca pilnie zachowywa\u0107, i je\u015bli nie maj\u0105 \u017con albo, je\u015bli maj\u0105, wst\u0105pi\u0142y ju\u017c one do klasztoru lub z upowa\u017cnienia biskupa diecezjalnego da\u0142y im na to pozwolenie i same z\u0142o\u017cy\u0142y \u015blub czysto\u015bci, i s\u0105 w takim wieku, \u017ce nie mog\u0105 budzi\u0107 podejrze\u0144 \u2013 niech im powiedz\u0105 s\u0142owa Ewangelii \u015bwi\u0119tej (por. Mt 19, 21), aby poszli, sprzedali ca\u0142e swoje mienie, i starali si\u0119 rozda\u0107 to ubogim. Je\u015bli nie mog\u0105 tego uczyni\u0107, wystarczy ich dobra wola. I niech si\u0119 strzeg\u0105 bracia i ich ministrowie, aby si\u0119 nie wtr\u0105cali do ich spraw doczesnych, \u017ceby mogli nimi swobodnie rozporz\u0105dza\u0107, jak Pan ich natchnie. Je\u017celi jednak pytaliby o rad\u0119, to ministrowie mog\u0105 ich pos\u0142a\u0107 do os\u00f3b bogobojnych, za kt\u00f3rych rad\u0105 rozdaliby swoje dobra ubogim. Potem [ministrowie] dadz\u0105 im odzie\u017c na czas pr\u00f3by, to jest: dwie tuniki bez kaptura, sznur, spodnie i kaparon si\u0119gaj\u0105cy do pasa, chyba, \u017ce tym\u017ce ministrom co innego niekiedy wyda si\u0119 w\u0142a\u015bciwszym wed\u0142ug Boga. Po up\u0142ywie roku pr\u00f3by niech b\u0119d\u0105 przyj\u0119ci pod pos\u0142usze\u0144stwo, przyrzekaj\u0105c na zawsze zachowywa\u0107 ten spos\u00f3b \u017cycia i regu\u0142\u0119. I stosownie do rozporz\u0105dzenia Ojca \u015awi\u0119tego nie wolno im w \u017cadnym wypadku wyst\u0105pi\u0107 z tego zakonu, bo wed\u0142ug \u015bwi\u0119tej Ewangelii nikt, kto przyk\u0142ada r\u0119k\u0119 do p\u0142uga, a ogl\u0105da si\u0119 wstecz, nie nadaje si\u0119 do kr\u00f3lestwa Bo\u017cego (\u0141k 9, 62). A ci, kt\u00f3rzy przyrzekli ju\u017c pos\u0142usze\u0144stwo, niech maj\u0105 jedn\u0105 tunik\u0119 z kapturem i drug\u0105 \u2013 kt\u00f3rzy chcieliby mie\u0107 \u2013 bez kaptura. I w razie konieczno\u015bci mog\u0105 nosi\u0107 obuwie. I niech wszyscy bracia nosz\u0105 odzie\u017c pospolit\u0105, i mog\u0105 j\u0105 z b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwem Bo\u017cym \u0142ata\u0107 zgrzebnym p\u0142\u00f3tnem lub innymi kawa\u0142kami materia\u0142u. Upominam ich i przestrzegam, aby nie gardzili lud\u017ami i nie s\u0105dzili ich, gdy zobacz\u0105 ich ubranych w mi\u0119kkie i barwne szaty i spo\u017cywaj\u0105cych wyszukane potrawy i napoje, lecz niech ka\u017cdy raczej siebie samego s\u0105dzi i sob\u0105 gardzi.<\/p>

Rozdzia\u0142 3<\/h2>

Oficjum Boskie i post, i jak bracia maj\u0105 i\u015b\u0107 przez \u015bwiat<\/p>

Klerycy niech odmawiaj\u0105 oficjum Boskie wed\u0142ug przepis\u00f3w \u015bwi\u0119tego Ko\u015bcio\u0142a Rzymskiego, za wyj\u0105tkiem psa\u0142terza. Dlatego mog\u0105 mie\u0107 psa\u0142terze. Bracia nieklerycy niech odmawiaj\u0105 dwadzie\u015bcia cztery Ojcze nasz za jutrzni\u0119, pi\u0119\u0107 za laudesy, po siedem za prym\u0119, tercj\u0119, sekst\u0119 i non\u0119, dwana\u015bcie za nieszpory, siedem za komplet\u0119. I niech modl\u0105 si\u0119 za zmar\u0142ych. Niech poszcz\u0105 od uroczysto\u015bci Wszystkich \u015awi\u0119tych do Bo\u017cego Narodzenia. Co do \u015bwi\u0119tego postu, kt\u00f3ry zaczyna si\u0119 od Objawienia Pa\u0144skiego i trwa nieprzerwanie przez czterdzie\u015bci dni i kt\u00f3ry Pan u\u015bwi\u0119ci\u0142 swoim \u015bwi\u0119tym postem (por. Mt 4, 2), kto go dobrowolnie zachowa, niech b\u0119dzie b\u0142ogos\u0142awiony od Pana, a kto nie chce, nie jest do niego obowi\u0105zany. Lecz inny post [czterdziestodniowy] przed Zmartwychwstaniem Pa\u0144skim niech bracia zachowuj\u0105. W innych za\u015b okresach obowi\u0105zani s\u0105 do postu tylko w pi\u0105tki. W razie oczywistej potrzeby nie s\u0105 jednak bracia obowi\u0105zani do postu cielesnego. Radz\u0119 za\u015b moim braciom w Panu Jezusie Chrystusie, upominam ich i zach\u0119cam, aby id\u0105c przez \u015bwiat nie wszczynali k\u0142\u00f3tni ani nie spierali si\u0119 s\u0142owami (por. Tt 3, 2; 2 Tm 2, 14) i nie s\u0105dzili innych. Lecz niech b\u0119d\u0105 cisi, spokojni i skromni, \u0142agodni i pokorni, rozmawiaj\u0105c uczciwie ze wszystkimi, jak nale\u017cy. I je\u015bli nie zmusza ich do tego oczywista konieczno\u015b\u0107 lub choroba, nie powinni je\u017adzi\u0107 konno. Do kt\u00f3regokolwiek domu wejd\u0105, niech najpierw m\u00f3wi\u0105: Pok\u00f3j temu domowi (por. \u0141k 10, 5). 14I zgodnie ze \u015bwi\u0119t\u0105 Ewangeli\u0105 mog\u0105 spo\u017cywa\u0107 wszystkie potrawy, jaki im podadz\u0105 (por. \u0141k 10, 8).<\/p>

Rozdzia\u0142 4<\/h2>

Bracia nie powinni przyjmowa\u0107 pieni\u0119dzy<\/p>

Nakazuj\u0119 stanowczo wszystkim braciom, aby \u017cadnym sposobem nie przyjmowali pieni\u0119dzy lub rzeczy maj\u0105cych warto\u015b\u0107 pieni\u0119\u017cn\u0105 osobi\u015bcie lub przez zast\u0119pc\u0119. Jednak o potrzeby chorych i odzie\u017c innych braci powinni si\u0119 stara\u0107 tylko ministrowie i kustosze \u2013 i to z najwi\u0119ksz\u0105 trosk\u0105 \u2013 za po\u015brednictwem przyjaci\u00f3\u0142 duchowych, w zale\u017cno\u015bci od miejsc, p\u00f3r roku i zimnych kraj\u00f3w, jak to uznaj\u0105 za konieczne, zawsze z tym zastrze\u017ceniem, aby \u2013 jak powiedziano \u2013 nie przyjmowali pieni\u0119dzy lub rzeczy maj\u0105cych warto\u015b\u0107 pieni\u0119\u017cn\u0105.<\/p>

Rozdzia\u0142 5<\/h2>

Spos\u00f3b pracy<\/p>

Ci bracia, kt\u00f3rym Pan da\u0142 \u0142ask\u0119, \u017ce mog\u0105 pracowa\u0107, niech pracuj\u0105 wiernie i pobo\u017cnie, tak \u017ceby unikn\u0105wszy lenistwa, nieprzyjaciela duszy, nie gasili ducha \u015bwi\u0119tej modlitwy i pobo\u017cno\u015bci, kt\u00f3remu powinny s\u0142u\u017cy\u0107 wszystkie sprawy doczesne. Jako wynagrodzenie za prac\u0119 mog\u0105 przyjmowa\u0107 rzeczy potrzebne do utrzymania siebie i swoich braci, z wyj\u0105tkiem pieni\u0119dzy lub rzeczy maj\u0105cych warto\u015b\u0107 pieni\u0119\u017cn\u0105 i niech to czyni\u0105 z pokor\u0105, jak przystoi s\u0142ugom Bo\u017cym i zwolennikom naj\u015bwi\u0119tszego ub\u00f3stwa.<\/p>

Rozdzia\u0142 6<\/h2>

Bracia nie powinni niczego nabywa\u0107 na w\u0142asno\u015b\u0107; zbieranie ja\u0142mu\u017cny i bracia chorzy<\/p>

Bracia niech niczego nie nabywaj\u0105 na w\u0142asno\u015b\u0107: ani domu, ani ziemi, ani \u017cadnej innej rzeczy. I jako pielgrzymi i obcy (por. 1 P 2, 11) na tym \u015bwiecie, s\u0142u\u017c\u0105c Panu w ub\u00f3stwie i pokorze, niech ufnie prosz\u0105 o ja\u0142mu\u017cn\u0119; i nie powinni wstydzi\u0107 si\u0119 tego, bo Pan dla nas sta\u0142 si\u0119 ubogim na tym \u015bwiecie (por. 2 Kor 8, 9). W tym jest dostoje\u0144stwo najwy\u017cszego ub\u00f3stwa, \u017ce ono ustanowi\u0142o was, braci moich najmilszych, dziedzicami i kr\u00f3lami kr\u00f3lestwa niebieskiego, uczyni\u0142o ubogimi w rzeczy doczesne, a uszlachetni\u0142o cnotami (por. Jk 2, 5). Ono niech b\u0119dzie cz\u0105stk\u0105 wasz\u0105, kt\u00f3ra prowadzi do ziemi \u017cyj\u0105cych (por. Ps 141, 6). Do niego, najmilsi bracia, ca\u0142kowicie przylgn\u0105wszy, niczego innego dla imienia Pana naszego Jezusa Chrystusa nie chciejcie nigdy na ziemi posiada\u0107. I gdziekolwiek bracia przebywaj\u0105 lub spotkaliby si\u0119, niech odnosz\u0105 si\u0119 do siebie jak cz\u0142onkowie rodziny. I niech jeden drugiemu z zaufaniem wyjawia swoje potrzeby, je\u015bli bowiem matka karmi i kocha syna swego (por. 1 Tes 2, 7) cielesnego, o ile\u017c troskliwiej powinien ka\u017cdy kocha\u0107 i karmi\u0107 swego brata duchowego! A je\u015bli kt\u00f3ry z nich zachoruje, inni bracia powinni tak mu us\u0142ugiwa\u0107, jakby pragn\u0119li, aby im s\u0142u\u017cono (por. Mt 7, 12).<\/p>

Rozdzia\u0142 7<\/h2>

Nak\u0142adanie pokuty braciom grzesz\u0105cym<\/p>

Je\u015bli jacy\u015b bracia za podszeptem nieprzyjaciela [duszy] dopuszcz\u0105 si\u0119 grzechu \u015bmiertelnego i je\u015bli idzie o taki grzech, kt\u00f3rego odpuszczenie, zgodnie z postanowieniem braci, wymaga zwr\u00f3cenia si\u0119 do ministr\u00f3w prowincjalnych, wspomniani bracia obowi\u0105zani s\u0105 zwr\u00f3ci\u0107 si\u0119 do nich jak najpr\u0119dzej, bez zwlekania. Ministrowie za\u015b, je\u015bli s\u0105 kap\u0142anami, niech sami z mi\u0142osierdziem na\u0142o\u017c\u0105 im pokut\u0119; je\u015bli za\u015b nie s\u0105 kap\u0142anami, niech j\u0105 nadadz\u0105 za po\u015brednictwem innych kap\u0142an\u00f3w zakonu, jak wobec Boga uznaj\u0105 za lepsze. I niech si\u0119 strzeg\u0105, aby si\u0119 nie gniewali i nie denerwowali z powodu czyjego\u015b grzechu, bo gniew i zdenerwowanie s\u0105 i dla nich, i dla innych przeszkod\u0105 w mi\u0142o\u015bci.<\/p>

Rozdzia\u0142 8<\/h2>

Wyb\u00f3r ministra generalnego tego braterstwa i kapitu\u0142a w Zielone \u015awi\u0119ta<\/p>

Wszyscy bracia obowi\u0105zani s\u0105 mie\u0107 zawsze jednego z braci tego zakonu za ministra generalnego i s\u0142ug\u0119 ca\u0142ego braterstwa i maj\u0105 \u015bcis\u0142y obowi\u0105zek by\u0107 mu pos\u0142uszni. W razie jego \u015bmierci ministrowie prowincjalni i kustosze niech wybior\u0105 nast\u0119pc\u0119 na kapitule w Zielone \u015awi\u0119ta. Na t\u0119 kapitu\u0142\u0119 maj\u0105 si\u0119 zawsze zbiera\u0107 razem ministrowie prowincjalni w miejscu wyznaczonym przez ministra generalnego, i to raz na trzy lata albo rzadziej lub cz\u0119\u015bciej, w zale\u017cno\u015bci od zarz\u0105dzenia wspomnianego ministra. I je\u015bli kiedy dla og\u00f3\u0142u ministr\u00f3w prowincjalnych i kustosz\u00f3w sta\u0142oby si\u0119 widoczne, \u017ce wspomniany minister nie jest odpowiedni do s\u0142u\u017cby i og\u00f3lnego po\u017cytku braci, obowi\u0105zani b\u0119d\u0105 wspomniani bracia, kt\u00f3rym powierzony jest wyb\u00f3r, w imi\u0119 Pa\u0144skie wybra\u0107 sobie innego na kustosza.<\/p>

Rozdzia\u0142 9<\/h2>

Kaznodzieje<\/span><\/p>

Bracia niech nie g\u0142osz\u0105 kaza\u0144 w diecezji biskupa, kt\u00f3ry by im tego zabroni\u0142. I \u017caden z braci niech si\u0119 nigdy nie wa\u017cy g\u0142osi\u0107 kaza\u0144 do ludu, dop\u00f3ki go minister generalny tego braterstwa nie podda egzaminowi, nie zatwierdzi i nie powierzy mu obowi\u0105zku kaznodziejskiego. Upominam r\u00f3wnie\u017c i zach\u0119cam tych braci, aby ich s\u0142owa w kazaniach, jakie g\u0142osz\u0105, by\u0142y wypr\u00f3bowane i czyste (por. Ps 11, 7; 17, 31) na po\u017cytek i zbudowanie ludu. Niech m\u00f3wi\u0105 mu o wadach i cnotach, o karze i chwale s\u0142owami zwi\u0119z\u0142ymi; bo s\u0142owo skr\u00f3cone uczyni\u0142 Pan na ziemi (por. Rz 9, 28).<\/p>

Rozdzia\u0142 10<\/h2>

Upominanie i poprawianie braci<\/p>

Bracia, kt\u00f3rzy s\u0105 ministrami i s\u0142ugami innych braci, niech odwiedzaj\u0105 i upominaj\u0105 swoich braci oraz pokornie i z mi\u0142o\u015bci\u0105 niech ich nak\u0142aniaj\u0105 do poprawy, nie wydaj\u0105c im polece\u0144 niezgodnych z ich sumieniem i nasz\u0105 regu\u0142\u0105. Bracia za\u015b, kt\u00f3rzy s\u0105 podw\u0142adnymi, niech pami\u0119taj\u0105, \u017ce dla Pana Boga wyrzekli si\u0119 w\u0142asnej woli. Dlatego nakazuj\u0119 im stanowczo, aby byli pos\u0142usznymi swoim ministrom we wszystkim co przyrzekli Panu zachowywa\u0107, a co nie sprzeciwia si\u0119 ich sumieniu i regule naszej. I gdziekolwiek s\u0105 bracia, kt\u00f3rzy poznaj\u0105 i zrozumiej\u0105, \u017ce nie zdo\u0142aj\u0105 zachowa\u0107 regu\u0142y wed\u0142ug ducha, powinni i mog\u0105 zwr\u00f3ci\u0107 si\u0119 do swoich ministr\u00f3w. Ministrowie za\u015b niech ich przyjm\u0105 z mi\u0142o\u015bci\u0105 i dobroci\u0105 i niech im oka\u017c\u0105 tak wielk\u0105 serdeczno\u015b\u0107, aby bracia mogli z nimi rozmawia\u0107 i post\u0119powa\u0107 jak panowie ze swoimi s\u0142ugami. Tak bowiem powinno by\u0107, aby ministrowie byli s\u0142ugami wszystkich braci. Upominam za\u015b i zach\u0119cam w Panu Jezusie Chrystusie, aby bracia wystrzegali si\u0119 wszelkiej pychy, pr\u00f3\u017cnej chwa\u0142y, zazdro\u015bci, chciwo\u015bci (por. \u0141k 12, 15), trosk i zabieg\u00f3w tego \u015bwiata (por. Mt 13, 22), obmowy i szemrania, i ci, kt\u00f3rzy nie umiej\u0105 czyta\u0107, niech si\u0119 nie staraj\u0105 nauczy\u0107, lecz niech pami\u0119taj\u0105, \u017ce nade wszystko powinni pragn\u0105\u0107 posi\u0105\u015b\u0107 Ducha Pa\u0144skiego wraz z Jego u\u015bwi\u0119caj\u0105cym dzia\u0142aniem, modli\u0107 si\u0119 zawsze do Niego czystym sercem i mie\u0107 pokor\u0119, cierpliwo\u015b\u0107 w prze\u015bladowaniu i w chorobie, i kocha\u0107 tych, kt\u00f3rzy nas prze\u015bladuj\u0105, gani\u0105 i obwiniaj\u0105, bo Pan m\u00f3wi: Mi\u0142ujcie waszych nieprzyjaci\u00f3\u0142 i m\u00f3dlcie si\u0119 za prze\u015bladuj\u0105cych i potwarzaj\u0105cych was (por. Mt 5, 44). B\u0142ogos\u0142awieni, kt\u00f3rzy cierpi\u0105 prze\u015bladowanie dla sprawiedliwo\u015bci, bo do nich nale\u017cy kr\u00f3lestwo niebieskie (Mt 5, 10). Kto za\u015b wytrwa a\u017c do ko\u0144ca, ten b\u0119dzie zbawiony (Mt 10, 22).<\/p>

Rozdzia\u0142 11<\/h2>

Bracia nie powinni wchodzi\u0107 do klasztor\u00f3w mniszek<\/p>

Zakazuj\u0119 stanowczo wszystkim braciom wdawa\u0107 si\u0119 w podejrzane znajomo\u015bci i rozmowy z kobietami. I niech nie wchodz\u0105 do klasztor\u00f3w mniszek opr\u00f3cz tych braci, kt\u00f3rym Stolica Apostolska udzieli\u0142a specjalnego pozwolenia. Niech te\u017c nie b\u0119d\u0105 ojcami chrzestnymi m\u0119\u017cczyzn lub kobiet, aby z tego powodu nie powsta\u0142o zgorszenie w\u015br\u00f3d braci lub z powodu braci.<\/p>

Rozdzia\u0142 12<\/h2>

Ci, kt\u00f3rzy udaj\u0105 si\u0119 do saracen\u00f3w i innych niewiernych<\/p>

Bracia, kt\u00f3rzy za boskim natchnieniem zechcieliby uda\u0107 si\u0119 do saracen\u00f3w i innych niewiernych, niech prosz\u0105 swoich ministr\u00f3w prowincjalnych o pozwolenie. Ministrowie za\u015b niech udzielaj\u0105 pozwolenia tylko tym, kt\u00f3rych uznaj\u0105 za odpowiednich do wys\u0142ania. Ponadto nakazuj\u0119 ministrom na mocy pos\u0142usze\u0144stwa prosi\u0107 Ojca \u015awi\u0119tego o jednego z kardyna\u0142\u00f3w \u015bwi\u0119tego Ko\u015bcio\u0142a Rzymskiego, by kierowa\u0142 ty braterstwem, opiekowa\u0142 si\u0119 nim i utrzymywa\u0142 je w karno\u015bci, aby\u015bmy zawsze poddani i po\u0142o\u017ceni pod stopy tego \u015bwi\u0119tego Ko\u015bcio\u0142a, ugruntowani w wierze (por. Kol 1, 23) katolickiej, zachowywali ub\u00f3stwo i pokor\u0119, i \u015bwi\u0119t\u0105 Ewangeli\u0119 Pana naszego Jezusa Chrystusa, jak to stanowczo przyrzekli\u015bmy.<\/p>

[c.d. bulli]:<\/p>

\u017badnemu wi\u0119c cz\u0142owiekowi nie wolno w og\u00f3le narusza\u0107 tego dokumentu naszego potwierdzenia albo zuchwa\u0142ym post\u0119powaniem sprzeciwia\u0107 si\u0119 mu. Gdyby jednak kto\u015b odwa\u017cy\u0142 si\u0119 na to, niech wie, \u017ce \u015bci\u0105gnie na siebie gniew Boga wszechmog\u0105cego i Jego \u015awi\u0119tych Aposto\u0142\u00f3w Piotra i Paw\u0142a.<\/p>

Dan na Lateranie, 29 listopada, w \u00f3smym roku naszego pontyfikatu.<\/p>

\u00a0<\/p>

Testament<\/h1>

Mnie, bratu Franciszkowi, Pan da\u0142 tak rozpocz\u0105\u0107 \u017cycie pokuty: gdy by\u0142em w grzechach, widok tr\u0119dowatych wydawa\u0142 mi si\u0119 bardzo przykry. I Pan sam wprowadzi\u0142 mnie mi\u0119dzy nich i okazywa\u0142em im mi\u0142osierdzie. I kiedy odchodzi\u0142em od nich, to, co wydawa\u0142o mi si\u0119 gorzkie, zmieni\u0142o mi si\u0119 w s\u0142odycz duszy i cia\u0142a; i potem nie czekaj\u0105c d\u0142ugo, porzuci\u0142em \u015bwiat. I Pan da\u0142 mi w ko\u015bcio\u0142ach tak\u0105 wiar\u0119, \u017ce tak po prostu modli\u0142em si\u0119 i m\u00f3wi\u0142em: \u201dWielbimy Ci\u0119, Panie Jezu Chryste, [tu] i we wszystkich ko\u015bcio\u0142ach Twoich, kt\u00f3re s\u0105 na ca\u0142ym \u015bwi\u0119cie i b\u0142ogos\u0142awimy Tobie, \u017ce przez \u015bwi\u0119ty krzy\u017c Tw\u00f3j odkupi\u0142e\u015b \u015bwiat\u201d.<\/p>

Potem da\u0142 mi Pan i daje tak wielkie zaufanie do kap\u0142an\u00f3w, kt\u00f3rzy \u017cyj\u0105 wed\u0142ug zasad \u015bwi\u0119tego Ko\u015bcio\u0142a Rzymskiego ze wzgl\u0119du na ich godno\u015b\u0107 kap\u0142a\u0144sk\u0105, \u017ce chocia\u017c prze\u015bladowaliby mnie, chc\u0119 si\u0119 do nich zwraca\u0107. I chocia\u017c mia\u0142bym tak wielk\u0105 m\u0105dro\u015b\u0107 jak Salomon, a spotka\u0142bym bardzo biednych kap\u0142an\u00f3w tego \u015bwiata, nie chc\u0119 wbrew ich woli naucza\u0107 w parafiach, w kt\u00f3rych oni przebywaj\u0105. I tych, i wszystkich innych chc\u0119 si\u0119 ba\u0107, kocha\u0107 i szanowa\u0107 jako moich pan\u00f3w. I nie chc\u0119 dopatrywa\u0107 si\u0119 w nich grzechu, poniewa\u017c rozpoznaj\u0119 w nich Syna Bo\u017cego i s\u0105 moimi panami. I post\u0119puj\u0119 tak, poniewa\u017c na tym \u015bwiecie nie widz\u0119 niczego wzrokiem cielesnym z Najwy\u017cszego Syna Bo\u017cego, tylko Jego Naj\u015bwi\u0119tsze Cia\u0142o i Naj\u015bwi\u0119tsz\u0105 Krew, kt\u00f3re oni przyjmuj\u0105 i oni tylko innym udzielaj\u0105. I pragn\u0119 aby te naj\u015bwi\u0119tsze tajemnice by\u0142y ponad wszystko czczone, uwielbiane i umieszczane w godnych miejscach. Gdzie tylko znajd\u0119 w miejscach nieodpowiednich napisane naj\u015bwi\u0119tsze imiona i s\u0142owa Jego, pragn\u0119 je zbiera\u0107 i prosz\u0119, aby je zbierano i sk\u0142adano w odpowiednim miejscu. I wszystkich teolog\u00f3w i tych, kt\u00f3rzy nam podaj\u0105 naj\u015bwi\u0119tsze s\u0142owa Bo\u017ce, powinni\u015bmy szanowa\u0107 i czci\u0107 jako tych, kt\u00f3rzy daj\u0105 nam ducha i \u017cycie (por. J 6, 64).<\/p>

I gdy Pan zleci\u0142 mi trosk\u0119 o braci, nikt mi nie wskazywa\u0142, co mam czyni\u0107, lecz sam Najwy\u017cszy objawi\u0142 mi, \u017ce powinienem \u017cy\u0107 wed\u0142ug Ewangelii \u015bwi\u0119tej. I ja kaza\u0142em to spisa\u0107 w niewielu prostych s\u0142owach, i Ojciec \u015bw. potwierdzi\u0142 mi. A ci, kt\u00f3rzy przychodzili przyj\u0105\u0107 ten spos\u00f3b \u017cycia, rozdawali ubogim wszystko, co mogli posiada\u0107 (por. Tb 1, 3); i zadowalali si\u0119 jedn\u0105 tunik\u0105 po\u0142atan\u0105 od spodu i z wierzchu, sznurem i spodniami. I nie chcieli\u015bmy mie\u0107 wi\u0119cej.<\/p>

Oficjum odmawiali\u015bmy my, klerycy, jak inni duchowni; nieklerycy odmawiali: Ojcze nasz; i bardzo ch\u0119tnie przebywali\u015bmy w Ko\u015bcio\u0142ach. I byli\u015bmy niewykszta\u0142ceni i ulegli wszystkim. I ja pracowa\u0142em w\u0142asnymi r\u0119kami i pragn\u0119 pracowa\u0107; i chc\u0119 stanowczo, aby wszyscy inni bracia oddawali si\u0119 pracy, co jest wyrazem uczciwo\u015bci. Ci, kt\u00f3rzy nie umiej\u0105, niech si\u0119 naucz\u0105, nie z powodu chciwo\u015bci, aby otrzyma\u0107 wynagrodzenie za prac\u0119, lecz dla przyk\u0142adu i zwalczania lenistwa. A kiedy nie dadz\u0105 nam zap\u0142aty za prac\u0119, udajmy si\u0119 do sto\u0142u Pa\u0144skiego i pro\u015bmy o ja\u0142mu\u017cn\u0119 od drzwi do drzwi.<\/p>

Pan objawi\u0142 mi, aby\u015bmy u\u017cywali pozdrowienia: niech Pan obdarzy was pokojem (por. Lb 6, 26). Niech bracia strzeg\u0105 si\u0119, aby wcale nie przyjmowali ko\u015bcio\u0142\u00f3w, ubogich mieszka\u0144 i wszystkiego, co si\u0119 dla nich buduje, je\u015bli si\u0119 to nie zgadza ze \u015bwi\u0119tym ub\u00f3stwem, kt\u00f3re \u015blubowali\u015bmy w regule, goszcz\u0105c w nich zawsze jak obcy i pielgrzymi (por. 1 P 2, 11).<\/p>

Nakazuj\u0119 stanowczo na mocy pos\u0142usze\u0144stwa wszystkim braciom, gdziekolwiek s\u0105, aby nie wa\u017cyli si\u0119 ani osobi\u015bcie, ani przez po\u015brednik\u00f3w prosi\u0107 w kurii rzymskiej o jakiekolwiek pisma [polecaj\u0105ce] ani dla ko\u015bcio\u0142a, ani dla \u017cadnego innego miejsca, ani pod pozorem kaznodziejstwa, ani z powodu prze\u015bladowania cielesnego; lecz je\u015bli ich gdzie\u015b nie przyjm\u0105, niech si\u0119 schroni\u0105 do innego kraju, aby tam z b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwem Bo\u017cym czyni\u0107 pokut\u0119.<\/p>

I bardzo pragn\u0119 by\u0107 pos\u0142usznym ministrowi generalnemu tego braterstwa i temu gwardianowi, kt\u00f3rego on zechce mi wyznaczy\u0107. I tak chc\u0119 by\u0107 uj\u0119ty w jego r\u0119kach, \u017cebym bez jego woli i wbrew pos\u0142usze\u0144stwu nie m\u00f3g\u0142 si\u0119 porusza\u0107 ani cokolwiek czyni\u0107, gdy\u017c on jest moim panem.<\/p>

I chocia\u017c jestem cz\u0142owiekiem prostym i chorym, pragn\u0119 jednak mie\u0107 zawsze kleryka, \u017ceby mi odmawia\u0142 oficjum, jak przepisuje regu\u0142a. I wszyscy inni bracia powinni tak samo s\u0142ucha\u0107 swoich gwardian\u00f3w i odmawia\u0107 oficjum wed\u0142ug regu\u0142y. A je\u015bli znale\u017aliby si\u0119 bracia, kt\u00f3rzy nie odmawialiby oficjum wed\u0142ug regu\u0142y i chcieliby wprowadzi\u0107 jakie\u015b zmiany albo nie byliby katolikami, to wszyscy bracia, gdziekolwiek przebywaj\u0105, spotkawszy kt\u00f3rego\u015b z nich, obowi\u0105zani b\u0119d\u0105 pod pos\u0142usze\u0144stwem doprowadzi\u0107 go do najbli\u017cszego kustosza tego miejsca, gdzie go znale\u017ali. A kustosz pod pos\u0142usze\u0144stwem obowi\u0105zany jest strzec go pilnie we dnie i w nocy jak wi\u0119\u017ania, aby nie m\u00f3g\u0142 mu uciec, dop\u00f3ki go we w\u0142asnej osobie nie odda w r\u0119ce swego ministra. I minister pod pos\u0142usze\u0144stwem obowi\u0105zany jest odes\u0142a\u0107 go przez takich braci, kt\u00f3rzy b\u0119d\u0105 go strzec we dnie i w nocy jak wi\u0119\u017ania, dop\u00f3ki nie przyprowadz\u0105 go do pana Ostii, kt\u00f3ry jest panem i opiekunem ca\u0142ego braterstwa, utrzymuj\u0105cym je w karno\u015bci. I niech nie m\u00f3wi\u0105 bracia: \u201eTo jest inna regu\u0142a\u201d, jest to bowiem przypomnienie, pouczenie, zach\u0119ta i m\u00f3j testament, kt\u00f3ry ja, maluczki brat Franciszek, zostawiam wam, braciom moim umi\u0142owanym, po to, aby\u015bmy bardziej w duchu katolickim zachowywali regu\u0142\u0119 \u015blubowan\u0105 Panu.<\/p>

A ministrowi generalnemu i wszystkim innym ministrom i kustoszom zabraniam na mocy pos\u0142usze\u0144stwa cokolwiek do tych s\u0142\u00f3w dodawa\u0107 lub ujmowa\u0107. Niech to pismo zawsze maj\u0105 przy sobie wraz z regu\u0142\u0105. I na wszystkich kapitu\u0142ach, kt\u00f3re odprawiaj\u0105, czytaj\u0105c regu\u0142\u0119, niech przeczytaj\u0105 i te s\u0142owa. I wszystkim moim braciom klerykom i nie-klerykom zakazuj\u0119 stanowczo na mocy pos\u0142usze\u0144stwa wprowadza\u0107 wyja\u015bnienia do regu\u0142y i do tych s\u0142\u00f3w; niech nie m\u00f3wi\u0105: \u201eTak nale\u017cy je rozumie\u0107\u201d. Lecz jak Pan da\u0142 mi prosto i jasno m\u00f3wi\u0107 i napisa\u0107 regu\u0142\u0119 i te s\u0142owa, tak prosto i bez wyja\u015bnie\u0144 rozumiejcie je i gorliwie zachowujcie a\u017c do ko\u0144ca.<\/p>

I ktokolwiek to zachowa, niech w niebie b\u0119dzie nape\u0142niony b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwem Ojca najwy\u017cszego, a na ziemi b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwem umi\u0142owanego Syna Jego z Naj\u015bwi\u0119tszym Duchem Pocieszycielem i ze wszystkimi mocami niebios, i ze wszystkimi \u015bwi\u0119tymi. I ja, brat Franciszek, najmniejszy wasz s\u0142uga, jak tylko mog\u0119, wewn\u0119trznie i zewn\u0119trznie potwierdzam wam to naj\u015bwi\u0119tsze b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo.<\/p>

\u00a0<\/p>

Dekrety<\/h1>

Stolica Apostolska<\/h2>

Kongregacja Instytut\u00f3w \u017bycia Konsekrowanego i Stowarzysze\u0144 \u017bycia Apostolskiego<\/strong><\/p>

Prot. n. C 37 \u2013 1\/2013<\/p>

Dekret<\/strong><\/p>

Minister generalny Zakonu Braci Mniejszych Kapucyn\u00f3w, w imieniu Kapitu\u0142y generalnej, prosi Wasz\u0105 \u015awi\u0105tobliwo\u015b\u0107 o zatwierdzenie Konstytucji swego Instytutu.<\/p>

Kongregacja Instytut\u00f3w \u017bycia Konsekrowanego i Stowarzysze\u0144 \u017bycia Apostolskiego, po uwa\u017cnym sprawdzeniu przedstawionych Konstytucji, niniejszym Dekretem aprobuje je i potwierdza, zgodnie z tekstem zredagowanym w j\u0119zyku w\u0142oskim i przedstawionym listem z dnia 28 wrze\u015bnia oraz 2 pa\u017adziernika 2013 roku, kt\u00f3rego kopi\u0119 zachowano we w\u0142asnym Archiwum.<\/p>

Niezale\u017cnie od jakiegokolwiek rozporz\u0105dzenia przeciwnego.<\/p>

Jo\u00e3o Braz kardyna\u0142 de Aviz, prefekt<\/em><\/p>

Jos\u00e9 Rodr\u00edguez Carballo OFM, arcybiskup sekretarz<\/em><\/p>

\u00a0<\/p>

Watykan, dnia 4 pa\u017adziernika 2013 roku<\/p>

Uroczysto\u015b\u0107 \u015bwi\u0119tego Franciszka z Asy\u017cu<\/p>

*\u00a0\u00a0 *\u00a0\u00a0 *<\/h2>

Minister generalny<\/h2>

Brat Mauro J\u00f6hri<\/p>

Zakon Braci Mniejszych Kapucyn\u00f3w<\/p>

Minister generalny<\/p>

Prot. n. 00935\/13<\/p>

Dekret promulgacyjny<\/strong><\/p>

Bior\u0105c pod uwag\u0119 Dekret Kongregacji Instytut\u00f3w \u017bycia Konsekrowanego i Stowarzysze\u0144 \u017bycia Apostolskiego, Prot. n. C 37 \u2013 1\/2013, z dnia 4 pa\u017adziernika 2013 roku, przez kt\u00f3ry zosta\u0142y zatwierdzone i potwierdzone teksty zredagowane w j\u0119zyku w\u0142oskim, przedstawione listem z dnia 28 wrze\u015bnia 2013 roku, Minister generalny, maj\u0105c zgod\u0119 84. Kapitu\u0142y generalnej, niniejszym Dekretem PROMULGUJE Konstytucje Zakonu Braci Mniejszych Kapucyn\u00f3w i Ordynacje Kapitu\u0142 generalnych w ich wydaniu typicznym w j\u0119zyku w\u0142oskim poprzez tekst przytoczony poni\u017cej.\u00a0<\/p>

Nabieraj\u0105 one mocy obowi\u0105zuj\u0105cej dnia 8 grudnia 2013 roku, po opublikowaniu na oficjalnej stronie internetowej Zakonu.<\/p>

brat Mauro J\u00f6hri,\u00a0<\/span>Minister generalny OFMCap<\/p>

brat Clayton Jaison Fernandes,\u00a0Sekretarz generalny OFM Cap<\/p>

\u00a0<\/p>

\u00a0<\/p>

Dan w Rzymie, z naszej Kurii generalnej, dnia 8 grudnia 2013 roku,<\/p>

W Uroczysto\u015b\u0107 Niepokalanego Pocz\u0119cia N. M. Panny, Patronki Zakonu<\/p>

Przedmowa do Konstytucji<\/h1>

Brat Franciszek z Asy\u017cu, natchniony przez Boga i rozpalony p\u0142omienn\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 wobec Chrystusa, wybra\u0142 dla siebie i dla swoich braci form\u0119 \u017cycia braterskiego we wsp\u00f3lnocie ewangelicznej, w ub\u00f3stwie i w\u00a0minoritas<\/em>; form\u0119, kt\u00f3r\u0105 w nielicznych i prostych s\u0142owach zaproponowa\u0142 w swej Regule. Regu\u0142\u0119 t\u0119 oraz spos\u00f3b \u017cycia braci mniejszych zatwierdzi\u0142 ustnie papie\u017c Innocenty III, za\u015b papie\u017c Honoriusz III potwierdzi\u0142 to bull\u0105\u00a0Solet annuere<\/em>\u00a0z dnia 29 listopada 1223 roku. Ponadto Fundator, bliski ju\u017c \u015bmierci, pozostawi\u0142 braciom, zar\u00f3wno tym, kt\u00f3rzy byli przy nim obecni, jak i tym, kt\u00f3rzy mieli przyj\u015b\u0107 po nich, sw\u00f3j Testament, b\u0119d\u0105cy przypomnieniem, napomnieniem i zach\u0119t\u0105, \u201eaby\u015bmy bardziej w duchu katolickim zachowywali Regu\u0142\u0119 \u015blubowan\u0105 Panu\u201d. Z up\u0142ywem lat jego uczniowie musieli przystosowywa\u0107 \u017cycie, dzia\u0142alno\u015b\u0107 i ustawodawstwo do r\u00f3\u017cnorodnych wymaga\u0144 czasu. Czyni\u0142y to kapitu\u0142y generalne za pomoc\u0105 Konstytucji.<\/p>

Papie\u017c Klemens VII bull\u0105\u00a0Religionis zelus<\/em>\u00a0z dnia 3 lipca 1528 roku zatwierdzi\u0142 Zakon Braci Mniejszych Kapucyn\u00f3w, kt\u00f3ry od samego pocz\u0105tku by\u0142 zdecydowany w wierno\u015bci, prostocie i nieskazitelno\u015bci zachowywa\u0107 oraz przekazywa\u0107 przysz\u0142ym pokoleniom braci duchowe dziedzictwo \u015bwi\u0119tego Franciszka, swego Fundatora, wed\u0142ug jego Regu\u0142y i Testamentu, zgodnie z nauczaniem Ko\u015bcio\u0142a. Aby zapewni\u0107 wierne zachowywanie i odnawianie tego dziedzictwa, kapitu\u0142a Zakonu, odprawiona w 1536 roku, opublikowa\u0142a Konstytucje, kt\u00f3re w p\u00f3\u017aniejszym czasie by\u0142y modyfikowane za ka\u017cdym razem, gdy tylko dostrzegano potrzeb\u0119 adaptacji ich postanowie\u0144 do zmienionych warunk\u00f3w czasu lub te\u017c, nade wszystko, do nowych przepis\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a. Dla przyk\u0142adu, w taki spos\u00f3b post\u0105piono po \u015bwi\u0119tym Soborze Trydenckim oraz po promulgowaniu Kodeksu Prawa Kanonicznego na pocz\u0105tku XX wieku. Czyniono tak r\u00f3wnie\u017c w miar\u0119 up\u0142ywu lat, gdy do niekt\u00f3rych norm ko\u015bcielnych wprowadzane by\u0142y stosowne zmiany. Niezale\u017cnie od wszelkich okoliczno\u015bci i modyfikacji nasze Konstytucje konsekwentnie zachowywa\u0142y sw\u00f3j charakter duchowy oraz podstawow\u0105 inspiracj\u0119 franciszka\u0144sk\u0105. Wydarzeniem o wielkim znaczeniu dla przystosowanej odnowy \u017cycia i ustawodawstwa zakonnego by\u0142 Sob\u00f3r Watyka\u0144ski II, zw\u0142aszcza przez Konstytucj\u0119 Dogmatyczn\u0105\u00a0Lumen gentium<\/em>\u00a0oraz Dekret\u00a0Perfectae caritatis<\/em>.<\/p>

Papie\u017c Pawe\u0142 VI listem apostolskim\u00a0Ecclesiae Sanctae<\/em>\u00a0z dnia 6 sierpnia 1966 roku, wydanym w formie\u00a0motu proprio<\/em>, poleci\u0142 rewizj\u0119 ustawodawstwa wszystkich instytut\u00f3w zakonnych. Kryteria rewizji konstytucji znajduj\u0105 si\u0119 w tekstach Soboru Watyka\u0144skiego II oraz w innych, p\u00f3\u017aniejszych dokumentach Ko\u015bcio\u0142a, a s\u0105 to nade wszystko: nieustanny powr\u00f3t do \u017ar\u00f3de\u0142 ca\u0142ego \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego i do pierwotnych za\u0142o\u017ce\u0144 poszczeg\u00f3lnych instytut\u00f3w, z uwzgl\u0119dnieniem znak\u00f3w czasu oraz koniecznej syntezy elementu duchowego z elementem prawnym lub ze zwyk\u0142\u0105 zach\u0119t\u0105. Nasza kapitu\u0142a specjalna z 1968 roku zrewidowa\u0142a gruntownie Konstytucje i promulgowa\u0142a je\u00a0ad experimentum<\/em>. Na kapitu\u0142ach w 1970 i 1974 roku Konstytucje zosta\u0142y poddane nielicznym poprawkom. Natomiast na kapitule w roku 1982 zosta\u0142y one po raz kolejny zrewidowane zgodnie z normami\u00a0Ecclesiae Sanctae<\/em>\u00a0(II, numery 6\u20138) oraz wed\u0142ug woli Kongregacji do Spraw Zakon\u00f3w i Instytut\u00f3w \u015awieckich, przekazanej w li\u015bcie z dnia 15 listopada 1979 roku. Dzi\u0119ki temu mo\u017cna by\u0142o prosi\u0107 Stolic\u0119 Apostolsk\u0105 o definitywne zatwierdzenie Konstytucji. Ta sama kapitu\u0142a generalna, w oczekiwaniu na nowy Kodeks Prawa Kanonicznego, a zarazem w duchu pos\u0142usze\u0144stwa wobec wskaza\u0144 Kongregacji do Spraw Zakon\u00f3w i Instytut\u00f3w \u015awieckich, wydanych w dniu 4 sierpnia 1981 roku, ustanowi\u0142a komisj\u0119 kapituln\u0105, powierzaj\u0105c jej zadanie zredagowania tekstu Konstytucji pod wzgl\u0119dem formalnym, jak r\u00f3wnie\u017c uzgodnienia i dostosowania go do norm Kodeksu Prawa Kanonicznego. Definitorium generalne, dope\u0142niwszy zadania powierzonego mu przez kapitu\u0142\u0119 generaln\u0105 i otrzymawszy w li\u015bcie z dnia 12 listopada 1982 roku stosowne upowa\u017cnienie Stolicy Apostolskiej, opublikowa\u0142o tekst Konstytucji zrewidowany w spos\u00f3b definitywny. Tekst wszed\u0142 w \u017cycie dnia 25 marca 1983 roku, w Uroczysto\u015b\u0107 Zwiastowania Pa\u0144skiego, i mia\u0142 zachowa\u0107 sw\u0105 moc obowi\u0105zuj\u0105c\u0105 a\u017c do czasu, gdy ostatecznie zatwierdzi go Kongregacja Instytut\u00f3w \u017bycia Konsekrowanego i Stowarzysze\u0144 \u017bycia Apostolskiego. Dnia 25 stycznia 1983 roku, z uwagi na promulgowanie Kodeksu Prawa Kanonicznego, zaistnia\u0142a konieczno\u015b\u0107 dostosowania do\u0144 tekstu Konstytucji w zakresie obejmuj\u0105cym r\u00f3\u017cne ich punkty. Z tego wzgl\u0119du Kongregacja przyzna\u0142a prze\u0142o\u017conym generalnym oraz ich radom uprawnienie do wydania norm tymczasowych, odnosz\u0105cych si\u0119 do wymaga\u0144 nowego Kodeksu, a jeszcze niew\u0142\u0105czonych do tekstu Konstytucji. Normy te mia\u0142y zosta\u0107 przedstawione kolejnej kapitule generalnej. Tymczasem tekst Konstytucji zosta\u0142 dok\u0142adnie zrewidowany, a nast\u0119pnie przes\u0142any do Kongregacji, kt\u00f3ra zatwierdzi\u0142a go dnia 25 grudnia 1986 roku. Kapitu\u0142a generalna, odprawiona w 1988 roku, uwa\u017cnie sprawdzi\u0142a i zaaprobowa\u0142a przygotowane przez definitorium generalne propozycje zapis\u00f3w, kt\u00f3re, jeszcze nieobecne w Konstytucjach, zgodnie z Kodeksem Prawa Kanonicznego mia\u0142y zosta\u0107 tam umieszczone. Kongregacja zatwierdzi\u0142a je listem z dnia 7 lutego 1990 roku.<\/p>

Na kapitu\u0142ach generalnych w 1994 i 2000 roku zosta\u0142y wprowadzone pewne zmiany, stosownie zatwierdzone potem przez Kongregacj\u0119 (zob. listy z dnia 27 pa\u017adziernika oraz 29 listopada 2000 roku).\u00a0<\/p>

Wreszcie, zgodnie z decyzj\u0105 kapitu\u0142y generalnej z 2000 roku, potwierdzon\u0105 p\u00f3\u017aniej i u\u015bci\u015blon\u0105 przez kapitu\u0142\u0119 generaln\u0105 z roku 2006, Konstytucje zosta\u0142y zrewidowane ponownie, z uwzgl\u0119dnieniem propozycji przeniesienia niekt\u00f3rych norm do Ordynacji kapitu\u0142 generalnych oraz dostosowania ich do aktualnego nauczania Magisterium Ko\u015bcio\u0142a. Ubogacono je tak\u017ce tre\u015bciami, kt\u00f3re wyros\u0142y z refleksji w\u0142asnej naszego Zakonu, zw\u0142aszcza podczas VI i VII rady plenarnej. W dalszej kolejno\u015bci tekst Konstytucji zosta\u0142 uwa\u017cnie sprawdzony, a nast\u0119pnie ratyfikowany przez kapitu\u0142\u0119 generaln\u0105 w 2012 roku. Tekst ten, ostatecznie zatwierdzony dekretem z dnia 4 pa\u017adziernika 2013 roku (Prot. n. C 37 \u2013 1\/2013) przez Kongregacj\u0119 Instytut\u00f3w \u017bycia Konsekrowanego i Stowarzysze\u0144 \u017bycia Apostolskiego, zosta\u0142 promulgowany przez Ministra generalnego dekretem z dnia 8 grudnia 2013 roku (Prot. n. 00935\/13).<\/p>

Tak wi\u0119c obecny tekst Konstytucji, zredagowany w j\u0119zyku w\u0142oskim i zatwierdzony ostatecznie przez Stolic\u0119 Apostolsk\u0105, nale\u017cy uwa\u017ca\u0107 za autentyczny. Do niego te\u017c winny odnosi\u0107 si\u0119 wszystkie t\u0142umaczenia na inne j\u0119zyki u\u017cywane w Zakonie. Tekst jest nast\u0119puj\u0105cy.<\/p>

\u00a0<\/p>

Rzym, dnia 18 maja 2014 roku<\/p>

\u015awi\u0119to Feliksa z Cantalice<\/p>

KONSTYTUCJE<\/strong><\/p>

\u00a0<\/p>

Rozdzia\u0142 I: \u017bycie braci mniejszych kapucyn\u00f3w<\/h1>

Artyku\u0142 I: Nasze \u017cycie wed\u0142ug Ewangelii<\/h2>

Nr 1<\/strong><\/p>

1. \u015awi\u0119ta Ewangelia naszego Pana Jezusa Chrystusa jest w ka\u017cdym czasie \u017ar\u00f3d\u0142em ca\u0142ego \u017cycia Ko\u015bcio\u0142a, jak te\u017c or\u0119dziem zbawienia dla ca\u0142ego \u015bwiata.<\/p>

2. Za przyczyn\u0105 bowiem Ewangelii Ko\u015bci\u00f3\u0142 kierowany przez Ducha \u015awi\u0119tego poznaje Chrystusa i z wiar\u0105 przyjmuje Jego czyny i s\u0142owa, kt\u00f3re dla tych, co wierz\u0105, s\u0105 duchem i \u017cyciem.<\/p>

3. \u015awi\u0119ty Franciszek, Za\u0142o\u017cyciel naszej wsp\u00f3lnoty braterskiej, od pocz\u0105tku swego nawr\u00f3cenia przyj\u0105\u0142 Ewangeli\u0119 i uczyni\u0142 z niej zasad\u0119 swego \u017cycia i dzia\u0142ania. Dlatego te\u017c na pocz\u0105tku i na ko\u0144cu Regu\u0142y nakaza\u0142 wprost, aby j\u0105 zachowywa\u0107, a w Testamencie stwierdzi\u0142, i\u017c zosta\u0142o mu objawione, \u017ce powinien on \u017cy\u0107 wed\u0142ug formy \u015bwi\u0119tej Ewangelii.<\/p>

4. Jako \u017ce jeste\u015bmy jego synami, starajmy si\u0119, pod kierunkiem Ducha \u015awi\u0119tego coraz bardziej post\u0119powa\u0107 w rozumieniu Ewangelii.<\/p>

5. We wszystkich okoliczno\u015bciach \u017cycia stosujmy Ewangeli\u0119 jako najwy\u017csze prawo. Czytajmy i medytujmy wytrwale te s\u0142owa, kt\u00f3re zbawiaj\u0105 i, jak b\u0142ogos\u0142awiona Dziewica Maryja, no\u015bmy je w sercu. W ten spos\u00f3b nasze \u017cycie b\u0119dzie coraz bardziej kszta\u0142towane przez Ewangeli\u0119, a my we wszystkim b\u0119dziemy wzrastali ku Chrystusowi.<\/p>

Nr 2<\/strong><\/p>

1. \u015awi\u0119ty Franciszek, prawdziwy ucze\u0144 Chrystusa i wznios\u0142y wz\u00f3r \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego, nauczy\u0142 swych braci radosnego wst\u0119powania w \u015blady Chrystusa ubogiego, pokornego i ukrzy\u017cowanego, tak aby przez Niego w Duchu \u015awi\u0119tym byli oni prowadzeni do Ojca.<\/p>

2. Rozpaleni mi\u0142o\u015bci\u0105 Chrystusa, kontemplujmy Go w Jego wyniszczeniu przez Wcielenie i Krzy\u017c, aby\u015bmy coraz bardziej upodobniali si\u0119 do Niego. Sprawuj\u0105c Eucharysti\u0119 w braterskiej rado\u015bci, bierzmy udzia\u0142 w misterium paschalnym, by odczu\u0107 przedsmak chwa\u0142y zmartwychwstania, w oczekiwaniu na Jego powt\u00f3rne przyj\u015bcie.<\/p>

3. Sercem wspania\u0142omy\u015blnym i wiernym zachowujmy rady ewangeliczne, szczeg\u00f3lnie te, kt\u00f3re przyrzekli\u015bmy, czyli: pos\u0142usze\u0144stwo z mi\u0142o\u015bci, ub\u00f3stwo, kt\u00f3re dla nas jest szczeg\u00f3ln\u0105 drog\u0105 zbawienia, oraz czysto\u015b\u0107 Bogu po\u015bwi\u0119con\u0105.<\/p>

Nr 3<\/strong><\/p>

1. Pan da\u0142 bratu Franciszkowi rozpocz\u0105\u0107 \u017cycie pokuty przez wprowadzenie go pomi\u0119dzy tr\u0119dowatych. On za\u015b okazywa\u0142 im mi\u0142osierdzie, a po us\u0142yszeniu g\u0142osu z Krzy\u017ca \u015bwi\u0119tego Damiana, podj\u0105\u0142 \u017cycie ewangeliczne, aby wst\u0119powa\u0107 w \u015blady Chrystusa z \u017carliwym pragnieniem upodobnienia si\u0119 do Niego we wszystkim. W ten spos\u00f3b prawdziwa mi\u0142o\u015b\u0107 Chrystusa przemieni\u0142a kochaj\u0105cego na obraz Ukochanego.<\/p>

2. Aby osi\u0105gn\u0105\u0107 posta\u0107 prawdziwego ucznia Jezusa Chrystusa, kt\u00f3ra tak wspaniale ukaza\u0142a si\u0119 w \u015bwi\u0119tym Franciszku, starajmy si\u0119 na\u015bladowa\u0107 go albo raczej na\u015bladowa\u0107 Chrystusa w nim. Troskliwie zatem dbajmy w \u017cyciu i w dzia\u0142aniu o duchowe dziedzictwo naszego Za\u0142o\u017cyciela i dzielmy si\u0119 nim z lud\u017ami wszystkich czas\u00f3w.<\/p>

Nr 4<\/strong><\/p>

1. Pan, daj\u0105c Franciszkowi braci, objawi\u0142 mu, \u017ce maj\u0105 \u017cy\u0107 wed\u0142ug formy \u015bwi\u0119tej Ewangelii. W ten spos\u00f3b zrodzi\u0142a si\u0119 wsp\u00f3lnota braci mniejszych, aby w komunii \u017cycia \u015bwiadczy\u0107 o kr\u00f3lestwie Bo\u017cym, g\u0142osz\u0105c pokut\u0119 i pok\u00f3j przyk\u0142adem i s\u0142owem.<\/p>

2. Braterstwo i\u00a0minoritas<\/em>\u00a0s\u0105 pierwotnymi przejawami charyzmatu, kt\u00f3rym obdarzy\u0142 nas Duch Pa\u0144ski. Nadaj\u0105 one kszta\u0142t zar\u00f3wno wymiarowi kontemplacyjnemu, jak i apostolskiemu naszego powo\u0142ania. Pos\u0142uszni temu\u017c Duchowi, starajmy si\u0119 prze\u017cywa\u0107 w ca\u0142ej pe\u0142ni ten idea\u0142 ewangeliczny.<\/p>

Nr 5<\/strong><\/p>

1. Forma \u017cycia w\u0142a\u015bciwa nam, jako braciom mniejszym kapucynom, inspiruje si\u0119 zdrow\u0105 tradycj\u0105 zapocz\u0105tkowan\u0105 przez naszych pierwszych braci, o\u017cywionych pragnieniem wierno\u015bci ewangelicznym intuicjom \u015bwi\u0119tego Franciszka.<\/p>

2. Przeto jest rzecz\u0105 konieczn\u0105 pozna\u0107 charakter oraz zamys\u0142 \u017cycia naszej wsp\u00f3lnoty braterskiej, aby\u015bmy zachowali wierno\u015b\u0107 Ewangelii oraz naszej autentycznej tradycji poprzez powr\u00f3t do pierwotnej inspiracji, to jest do \u017cycia i Regu\u0142y naszego Ojca, \u015bwi\u0119tego Franciszka, przez nawr\u00f3cenie serca, aby w ten spos\u00f3b nasz Zakon nieustannie si\u0119 odnawia\u0142.<\/p>

3. W tym celu zabiegajmy o dawanie pierwsze\u0144stwa \u017cyciu modlitwy, szczeg\u00f3lnie kontemplacyjnej. \u017byj\u0105c jako pielgrzymi i obcy na tym \u015bwiecie, praktykujmy radykalne ub\u00f3stwo, zar\u00f3wno osobiste, jak i wsp\u00f3lnotowe, o\u017cywiane duchem\u00a0minoritas<\/em>, a nadto dawajmy przyk\u0142ad \u017cycia surowego oraz radosnej pokuty w umi\u0142owaniu Krzy\u017ca Pa\u0144skiego.<\/p>

4. Zgromadzeni w Chrystusie, jako jedna szczeg\u00f3lna rodzina, piel\u0119gnujmy mi\u0119dzy sob\u0105 relacje braterskiej otwarto\u015bci, przebywajmy ch\u0119tnie po\u015br\u00f3d ubogich, s\u0142abych i chorych, uczestnicz\u0105c w ich \u017cyciu, i zachowujmy charakterystyczn\u0105 dla nas blisko\u015b\u0107 z ludem.<\/p>

5. Rozwijajmy apostolski wymiar naszego \u017cycia przez g\u0142oszenie Ewangelii i r\u00f3\u017cne inne formy apostolatu zgodne z naszym charyzmatem, zachowuj\u0105c zawsze ducha\u00a0minoritas<\/em>\u00a0oraz s\u0142u\u017cby.<\/p>

Nr 6<\/strong><\/p>

1. Tw\u00f3rcza wierno\u015b\u0107 wobec chryzmatu braci mniejszych kapucyn\u00f3w wymaga, aby\u015bmy strzegli i z mi\u0142o\u015bci\u0105 rozwijali duchowe dziedzictwo naszej wsp\u00f3lnoty braterskiej.<\/p>

2. W tym celu cz\u0119sto czytajmy \u017cyciorysy i pisma \u015bwi\u0119tego Franciszka, jak te\u017c inne ksi\u0105\u017cki, kt\u00f3re ukazuj\u0105 jego ducha. Dbajmy o znajomo\u015b\u0107 \u017ar\u00f3de\u0142 franciszka\u0144skich oraz tradycji kapucy\u0144skiej, zw\u0142aszcza odnosz\u0105cej si\u0119 do tych spo\u015br\u00f3d naszych braci, kt\u00f3rzy wyr\u00f3\u017cnili si\u0119 \u015bwi\u0119to\u015bci\u0105 \u017cycia, gorliwo\u015bci\u0105 apostolsk\u0105 i m\u0105dro\u015bci\u0105.<\/p>

3. W \u015bwietle znak\u00f3w czasu, za zgod\u0105 prawowitych prze\u0142o\u017conych, starajmy si\u0119 szuka\u0107 odpowiednich \u015brodk\u00f3w do wiernej realizacji naszego sposobu \u017cycia ewangelicznego i \u015bwiadectwa apostolskiego w r\u00f3\u017cnorodnych regionach oraz kulturach.<\/p>

Nr 7<\/strong><\/p>

1. Regu\u0142a \u015bwi\u0119tego Franciszka, zrodzona z Ewangelii, zach\u0119ca nas do prowadzenia \u017cycia ewangelicznego.<\/p>

2. Przyk\u0142adajmy si\u0119 pilnie i wytrwale do jej duchowego zrozumienia i usi\u0142ujmy zachowywa\u0107 j\u0105 w prostocie i nieskazitelno\u015bci przez \u015bwi\u0119te dzia\u0142anie, zgodnie z zach\u0119t\u0105 wyra\u017con\u0105 przez samego naszego Za\u0142o\u017cyciela w Testamencie, wed\u0142ug ducha i ewangelicznego zamys\u0142u pierwszych kapucyn\u00f3w oraz \u017cywej tradycji Zakonu, na\u015bladuj\u0105c przyk\u0142ady naszych \u015bwi\u0119tych.<\/p>

3. Niech to le\u017cy na sercu ministrom i gwardianom, aby razem z braterskimi wsp\u00f3lnotami zabiegali o poznanie, umi\u0142owanie i zachowywanie Regu\u0142y.<\/p>

4. Aby Regu\u0142a i intencje naszego Ojca i prawodawcy mog\u0142y by\u0107 wiernie zachowywane w ka\u017cdej cz\u0119\u015bci \u015bwiata, niech ministrowie staraj\u0105 si\u0119, by usilnie poszukiwa\u0107 odpowiednich, tak\u017ce zr\u00f3\u017cnicowanych, form \u017cycia oraz apostolatu braci, stosownie do odmienno\u015bci region\u00f3w i kultur, jak te\u017c wymog\u00f3w czasu i miejsca.<\/p>

5. R\u00f3\u017cnorodne formy tylko wtedy s\u0105 autentyczne, kiedy chroni\u0105 jedno\u015b\u0107 tego samego pierwotnego ducha i opieraj\u0105 si\u0119 na komunii braterskiej oraz pos\u0142usze\u0144stwie prze\u0142o\u017conym. W ten spos\u00f3b sprzyja si\u0119 ewangelicznej wolno\u015bci dzia\u0142ania, nade wszystko w tym, co dotyczy odnowy naszego \u017cycia, tak aby duch nie wygasa\u0142.<\/p>

Nr 8<\/strong><\/p>

1. Ojciec Seraficki podyktowa\u0142 Testament, gdy bliski \u015bmierci, naznaczony \u015bwi\u0119tymi stygmatami i pe\u0142en Ducha \u015awi\u0119tego, jeszcze \u017carliwiej zapragn\u0105\u0142 naszego zbawienia.<\/p>

2. \u015awi\u0119ty przypomina w nim i powt\u00f3rnie proponuje swe do\u015bwiadczenie ewangeliczne, oznajmia swoj\u0105 ostatni\u0105 wol\u0119 i powierza nam drogocenne dziedzictwo swego ducha.<\/p>

3. Testament zosta\u0142 darowany nam po to, aby\u015bmy ka\u017cdego dnia coraz lepiej zachowywali \u015blubowan\u0105 Regu\u0142\u0119, zgodnie z wyja\u015bnieniami uczynionymi przez Ko\u015bci\u00f3\u0142.<\/p>

4. Z tego wzgl\u0119du, zgodnie z tradycj\u0105 naszego Zakonu, przyjmujemy Testament jako pierwszy duchowy wyk\u0142ad Regu\u0142y i znamienn\u0105 inspiracj\u0119 dla naszego \u017cycia.<\/p>

Nr 9<\/strong><\/p>

1. Konstytucje maj\u0105 za cel pomaga\u0107 nam jak najlepiej zachowywa\u0107 Regu\u0142\u0119 po\u015br\u00f3d zmiennych sytuacji \u017cycia, strzec naszej to\u017csamo\u015bci i nadawa\u0107 jej konkretny wyraz.<\/p>

2. Znajdujemy w nich pewny \u015brodek odnowy duchowej w Chrystusie i solidn\u0105 pomoc w dope\u0142nieniu konsekracji \u017cycia, kt\u00f3re ka\u017cdy z braci ca\u0142kowicie po\u015bwi\u0119ci\u0142 Bogu.<\/p>

3. Zachowujmy te Konstytucje, do czego jeste\u015bmy zobowi\u0105zani na mocy naszej profesji zakonnej \u2013 nie jako s\u0142udzy, lecz jako synowie; \u017carliwie d\u0105\u017c\u0105c do ukochania Boga ponad wszystko; daj\u0105c pos\u0142uch g\u0142osowi Ducha \u015awi\u0119tego, kt\u00f3ry nas poucza; oddani chwale Bo\u017cej i zbawieniu bli\u017aniego.<\/p>

4. Z mi\u0142o\u015bci\u0105 oddawajmy si\u0119 osobistemu i wsp\u00f3lnotowemu studium Regu\u0142y, Testamentu oraz Konstytucji, aby przyswoi\u0107 sobie ich ducha.<\/p>

5. Starajmy si\u0119 tak\u017ce poznawa\u0107 i zachowywa\u0107 wszystkie inne normy naszego prawa partykularnego.<\/p>

Artyku\u0142 II: Nasze \u017cycie w Ko\u015bciele<\/h2>

Nr 10<\/strong><\/p>

1. Ko\u015bci\u00f3\u0142 jako powszechny sakrament zbawienia, znak i narz\u0119dzie wewn\u0119trznego zjednoczenia z Bogiem oraz jedno\u015bci ca\u0142ego rodzaju ludzkiego jawi si\u0119 jako lud Bo\u017cy pielgrzymuj\u0105cy po\u015br\u00f3d \u015bwiata. Ten\u017ce lud, ustanowiony przez Chrystusa w komunii \u017cycia, mi\u0142o\u015bci i prawdy, jest ubogacany przez Ducha \u015awi\u0119tego wielorakimi darami i charyzmatami, po\u017cytecznymi dla odnowy i ci\u0105g\u0142ego budowania tego\u017c Ko\u015bcio\u0142a, w celu zaprowadzenia kr\u00f3lestwa Bo\u017cego.<\/p>

2. W\u015br\u00f3d tej r\u00f3\u017cnorodno\u015bci charyzmat\u00f3w \u017cycie konsekrowane jest znamienitym darem, jaki Ko\u015bci\u00f3\u0142 otrzyma\u0142 od swego Pana. G\u0142\u0119boko zakorzenione w przyk\u0142adach i nauczaniu Chrystusa, wyra\u017ca ono wewn\u0119trzn\u0105 natur\u0119 powo\u0142ania chrze\u015bcija\u0144skiego i przynale\u017cy do \u017cycia Ko\u015bcio\u0142a, do jego \u015bwi\u0119to\u015bci i do jego misji.<\/p>

3. Po\u015br\u00f3d duchowych rodzin, wzbudzonych przez Ducha \u015awi\u0119tego, Ko\u015bci\u00f3\u0142 zaakceptowa\u0142 bratersk\u0105 wsp\u00f3lnot\u0119 franciszka\u0144sk\u0105. Zatwierdziwszy sw\u0105 hierarchiczn\u0105 w\u0142adz\u0105 t\u0119 form\u0119 \u017cycia, kt\u00f3r\u0105 przedstawi\u0142 \u015bwi\u0119ty Franciszek, Ko\u015bci\u00f3\u0142 z troskliwo\u015bci\u0105 matki nadal jej strze\u017ce tak, aby na jego obliczu zaja\u015bnia\u0142 z wi\u0119ksz\u0105 przejrzysto\u015bci\u0105 obraz Chrystusa ubogiego, pokornego i oddanego pos\u0142ugiwaniu ludziom, zw\u0142aszcza ubogim.<\/p>

4. Tak\u017ce Zakon Braci Mniejszych Kapucyn\u00f3w zosta\u0142 zatwierdzony przez Ko\u015bci\u00f3\u0142 bull\u0105\u00a0Religionis zelus<\/em>, wydan\u0105 przez papie\u017ca Klemensa VII dnia 3 lipca 1528 roku.<\/p>

5. Bardzo zatem kochajmy \u015bwi\u0119t\u0105 matk\u0119 Ko\u015bci\u00f3\u0142. Rozwa\u017cajmy jego misterium, oddawajmy si\u0119 zg\u0142\u0119bianiu jego nauczania, przyjmuj\u0105c je wiernie, i bierzmy czynny udzia\u0142 w jego \u017cyciu oraz misji.<\/p>

6. Wyznaj\u0105c nasz\u0105 wiar\u0119 w Ko\u015bci\u00f3\u0142 jeden, \u015bwi\u0119ty, powszechny i apostolski, kt\u00f3ry oddycha swymi dwoma p\u0142ucami Wschodu i Zachodu, co znajduje sw\u00f3j wyraz tak\u017ce w naszym Zakonie, anga\u017cujmy si\u0119 ze wszystkich naszych si\u0142 w budowanie Cia\u0142a Chrystusa oraz w ukazywanie jego jedno\u015bci.<\/p>

Nr 11<\/strong><\/p>

1. Za przyk\u0142adem \u015bwi\u0119tego Franciszka, kt\u00f3ry by\u0142 m\u0119\u017cem katolickim i na wskro\u015b apostolskim, zachowujmy wierne pos\u0142usze\u0144stwo Duchowi Chrystusa, kt\u00f3ry \u017cyje i dzia\u0142a w Ko\u015bciele.<\/p>

2. Okazujmy pos\u0142usze\u0144stwo i szacunek papie\u017cowi, kt\u00f3remu zakonnicy, tak\u017ce na mocy \u015blubu pos\u0142usze\u0144stwa, s\u0105 poddani jako najwy\u017cszemu prze\u0142o\u017conemu, a tak\u017ce kolegium biskup\u00f3w, kt\u00f3rzy razem z nim s\u0105 widzialnym znakiem jedno\u015bci i apostolsko\u015bci Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>

3. Gdziekolwiek jeste\u015bmy, przyczyniajmy si\u0119 do dobra Ko\u015bcio\u0142a lokalnego poprzez nasz\u0105 bratersk\u0105 i prorock\u0105 obecno\u015b\u0107, wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105c dla jego wzrostu i post\u0119puj\u0105c zgodnie z naszym charyzmatem, pod kierunkiem biskupa diecezjalnego, aby zaofiarowa\u0107 ludowi Bo\u017cemu i ca\u0142ej rodzinie ludzkiej nasz\u0105 apostolsk\u0105 pos\u0142ug\u0119.<\/p>

4. Okazujmy nale\u017cny szacunek kap\u0142anom oraz tym wszystkim, kt\u00f3rzy udzielaj\u0105 nam ducha i \u017cycia, aktywnie wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105c z nimi.<\/p>

Nr 12<\/strong><\/p>

1. Kochajmy i ochotnym sercem okazujmy pos\u0142usze\u0144stwo ministrowi generalnemu, kt\u00f3ry jest ustanowiony dla pos\u0142ugi i dla po\u017cytku ca\u0142ej wsp\u00f3lnoty braterskiej, jako nast\u0119pca naszego \u015bwi\u0119tego Za\u0142o\u017cyciela oraz jako \u017cywy znak wi\u0119zi, kt\u00f3ra jednoczy nas z prze\u0142o\u017conymi Ko\u015bcio\u0142a i pomi\u0119dzy nami.<\/p>

2. Okazujmy mi\u0142o\u015b\u0107 oraz aktywne i odpowiedzialne pos\u0142usze\u0144stwo tak\u017ce innym ministrom wsp\u00f3lnoty braterskiej, kt\u00f3rych Pan da\u0142 nam jako pasterzy i depozytariuszy zaufania braci, tak aby\u015bmy jeszcze \u015bci\u015blej i z wi\u0119ksz\u0105 pewno\u015bci\u0105 byli w\u0142\u0105czeni w pos\u0142ug\u0119 Ko\u015bcio\u0142a, w duchu wiary i w mi\u0142o\u015bci Chrystusa.<\/p>

Nr 13<\/strong><\/p>

1. \u015awi\u0119ty Franciszek, rozp\u0142omieniony Duchem \u015awi\u0119tym, z uwielbienia Ojca, kt\u00f3ry jest najwi\u0119kszym Dobrem, zaczerpn\u0105\u0142 poczucie powszechnego braterstwa, co sprawi\u0142o, \u017ce dostrzega\u0142 w ka\u017cdym stworzeniu wizerunek Chrystusa pierworodnego, Zbawiciela.<\/p>

2. Jako synowie tego Ojca b\u0105d\u017amy bra\u0107mi wszystkich ludzi, bez dyskryminowania kogokolwiek. W duchu braterstwa, wychodz\u0105c na spotkanie wszelkiemu stworzeniu, nieustannie oddawajmy Bogu, kt\u00f3ry jest \u017ar\u00f3d\u0142em wszelkiego dobra, pochwa\u0142\u0119 \u015bwiata stworzonego.<\/p>

3. Zjednoczeni przez Ducha \u015awi\u0119tego w tym samym powo\u0142aniu, poprzez wsp\u00f3ln\u0105 modlitw\u0119 i dzia\u0142anie, wspierajmy poczucie braterstwa w ca\u0142ym Zakonie, a nade wszystko w naszych wsp\u00f3lnotach prowincjalnych i domowych. Piel\u0119gnujmy to samo uczucie wobec wszystkich braci i si\u00f3str, tak zakonnych, jak i \u015bwieckich, kt\u00f3rzy stanowi\u0105 razem z nami jedn\u0105 rodzin\u0119 franciszka\u0144sk\u0105.<\/p>

4. \u017bycie braterskie jest owocem i znakiem przeobra\u017caj\u0105cej mocy Ewangelii oraz nadej\u015bcia kr\u00f3lestwa. Na podobie\u0144stwo ewangelicznego zaczynu zaprasza ono do rozwijania autentycznych relacji braterskich pomi\u0119dzy lud\u017ami i narodami, tak aby \u015bwiat \u017cy\u0142 jako jedna rodzina pod wejrzeniem Stworzyciela.<\/p>

Nr 14<\/strong><\/p>

1. Syn Bo\u017cy, przyjmuj\u0105c posta\u0107 s\u0142ugi, przyszed\u0142 nie po to, aby Mu s\u0142u\u017cono, lecz aby s\u0142u\u017cy\u0107 i odda\u0107 swe \u017cycie za zbawienie wszystkich. Jego ofiara wyniszczenia uobecnia si\u0119 nieustannie w sakramencie Eucharystii, gdzie ka\u017cdego dnia uni\u017ca si\u0119 On, przychodz\u0105c do nas w pokornej postaci.<\/p>

2. Pe\u0142en zdumienia i g\u0142\u0119boko poruszony pokor\u0105 i wsp\u00f3\u0142czuciem Boga, \u015bwi\u0119ty Franciszek obra\u0142 stan mniejszego po\u015br\u00f3d mniejszych. Id\u0105c za jego przyk\u0142adem, w \u017cywym pragnieniu upodobnienia si\u0119 do Chrystusa, tak\u017ce i my usi\u0142ujmy by\u0107 prawdziwie mniejszymi, nigdy nie d\u0105\u017c\u0105c do stawania si\u0119 wi\u0119kszymi. O\u017cywieni takim duchem, wspania\u0142omy\u015blnie oddawajmy si\u0119 na s\u0142u\u017cb\u0119 wszystkim, zw\u0142aszcza tym, kt\u00f3rzy cierpi\u0105 niedostatek i ucisk, a nawet tym, kt\u00f3rzy nas prze\u015bladuj\u0105.<\/p>

3. A zatem ch\u0119tnie prowad\u017amy nasze \u017cycie braterskie po\u015br\u00f3d ubogich, z wielk\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 uczestnicz\u0105c w ich niedostatkach i poni\u017ceniu.<\/p>

4. Przychodz\u0105c im z pomoc\u0105 w potrzebach materialnych i duchowych, usilnie przyczyniajmy si\u0119 \u017cyciem, dzia\u0142aniem oraz s\u0142owem do ich ludzkiego i chrze\u015bcija\u0144skiego rozwoju.<\/p>

5. Post\u0119puj\u0105c w ten spos\u00f3b, ukazujemy ducha naszego \u017cycia braterskiego jako mniejsi i stajemy si\u0119 zaczynem sprawiedliwo\u015bci, jedno\u015bci i pokoju.<\/p>

Nr 15<\/strong><\/p>

1. Chc\u0105c owocnie zrealizowa\u0107 nasze powo\u0142anie ewangeliczne w Ko\u015bciele i w \u015bwiecie, starajmy si\u0119 \u2013 na wz\u00f3r Jezusa, kt\u00f3ry trwa\u0142 nieustannie na modlitwie oraz w pe\u0142nieniu dzie\u0142a zbawienia \u2013 wiernie prowadzi\u0107 \u017cycie apostolskie, kt\u00f3re nierozdzielnie \u0142\u0105czy kontemplacj\u0119 i dzia\u0142anie.<\/p>

2. Przylgn\u0105wszy do takiego \u017cycia swego Mistrza, aposto\u0142owie, pos\u0142ani przez Pana na ca\u0142y \u015bwiat, byli wytrwali w modlitwie i w pos\u0142udze S\u0142owa.<\/p>

3. \u015awi\u0119ty Franciszek, aby p\u00f3j\u015b\u0107 w \u015blady Pana i Jego aposto\u0142\u00f3w, wybra\u0142 tak\u0105 form\u0119 \u017cycia, kt\u00f3ra wewn\u0119trznie jednoczy\u0142a w sobie modlitw\u0119 i g\u0142oszenie or\u0119dzia zbawczego, m\u0105drze dziel\u0105c czas na kontemplacj\u0119 i zaanga\u017cowanie apostolskie.<\/p>

4. Tak\u017ce tradycja kapucy\u0144ska, od samego pocz\u0105tku proponuj\u0105c, by na przemian na\u015bladowa\u0107 przyk\u0142ady Marty i Marii, uczy nas umiej\u0119tno\u015bci harmonijnego \u0142\u0105czenia kontemplacji z dzia\u0142aniem. W ten spos\u00f3b zach\u0119ca nas do p\u00f3j\u015bcia za Chrystusem, zar\u00f3wno wtedy, gdy modli si\u0119 On na g\u00f3rze, jak i wtedy, gdy g\u0142osi kr\u00f3lestwo Bo\u017ce.<\/p>

5. Trwajmy zatem w wys\u0142awianiu Boga i w medytowaniu Jego s\u0142owa, aby\u015bmy coraz mocniej byli rozpalani pragnieniem poci\u0105gania ludzi \u2013 tak\u017ce przez nasze dzia\u0142anie \u2013 do ukochania Boga w rado\u015bci.<\/p>

6. W ten spos\u00f3b ca\u0142e nasze \u017cycie modlitwy b\u0119dzie przenikni\u0119te duchem apostolskim, a ca\u0142e nasze dzia\u0142anie apostolskie b\u0119dzie ukszta\u0142towane przez ducha modlitwy.<\/p>

Rozdzia\u0142 II: Powo\u0142anie do naszego \u017cycia i formacja braci<\/h1>

Artyku\u0142 I: Powo\u0142anie do naszego \u017cycia<\/h2>

Nr 16<\/strong><\/p>

1. B\u00f3g w swej dobroci powo\u0142uje wszystkich chrze\u015bcijan w Ko\u015bciele do doskona\u0142ej mi\u0142o\u015bci w r\u00f3\u017cnych stanach \u017cycia, tak aby poprzez osobist\u0105 \u015bwi\u0119to\u015b\u0107 przyczyniali si\u0119 do zbawienia \u015bwiata.<\/p>

2. Temu powo\u0142aniu, zakorzenionemu w sakramencie chrztu, ka\u017cdy powinien da\u0107 odpowied\u017a z mi\u0142o\u015bci\u0105 i w pe\u0142nej wolno\u015bci, aby godno\u015b\u0107 osoby ludzkiej odnajdywa\u0142a si\u0119 w woli Bo\u017cej.<\/p>

3. Wszyscy zatem wdzi\u0119cznym sercem radujmy si\u0119 ze szczeg\u00f3lnej, danej nam przez Boga, \u0142aski powo\u0142ania do \u017cycia zakonnego. B\u00f3g Ojciec istotnie wezwa\u0142 nas do ofiarowania Mu samych siebie, bez zachowywania czegokolwiek na wy\u0142\u0105czn\u0105 w\u0142asno\u015b\u0107. Wezwa\u0142 nas tak\u017ce do wst\u0119powania w \u015blady Jego umi\u0142owanego Syna, aby\u015bmy moc\u0105 Ducha \u015awi\u0119tego zostali przemienieni na Jego podobie\u0144stwo.<\/p>

4. W odpowiedzi na nasze powo\u0142anie braci mniejszych kapucyn\u00f3w na\u015bladujmy Chrystusa ubogiego i pokornego, wsz\u0119dzie g\u0142o\u015bmy Jego or\u0119dzie ludziom, zw\u0142aszcza ubogim, i dawajmy publiczne i spo\u0142eczne \u015bwiadectwo o kr\u00f3lestwie Bo\u017cym.<\/p>

5. Tak wi\u0119c w braterskiej wsp\u00f3lnocie pielgrzym\u00f3w, podejmuj\u0105cych pokut\u0119 sercem i czynem, s\u0142u\u017c\u0105c wszystkim ludziom w duchu\u00a0minoritas<\/em>\u00a0i rado\u015bci, po\u015bwi\u0119camy si\u0119 zbawczej misji Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>

Nr 17<\/strong><\/p>

1. Troska o powo\u0142ania rodzi si\u0119 nade wszystko ze \u015bwiadomo\u015bci, \u017ce my sami prowadzimy i proponujemy innym \u017cycie bogate w warto\u015bci ludzkie i ewangeliczne, kt\u00f3re ofiarowane na prawdziw\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 Bogu i ludziom, sprzyja rozwojowi osoby.<\/p>

2. Sami jednak powinni\u015bmy nieustannie odnawia\u0107 si\u0119, je\u015bli chcemy da\u0107 innym jasne \u015bwiadectwo takiego sposobu \u017cycia.<\/p>

3. Wsp\u00f3\u0142pracujmy aktywnie we wspieraniu nowych powo\u0142a\u0144, o\u017cywieni pragnieniem wype\u0142nienia Bo\u017cych zamys\u0142\u00f3w, zgodnie z naszym charyzmatem. A zatem wszyscy, zw\u0142aszcza ministrowie i poszczeg\u00f3lne wsp\u00f3lnoty, starajmy si\u0119 troskliwie o rozeznawanie oraz piel\u0119gnowanie autentycznych powo\u0142a\u0144, nade wszystko przez przyk\u0142ad \u017cycia, modlitw\u0119 i s\u0142owo, ale tak\u017ce poprzez wyra\u017an\u0105 zach\u0119t\u0119 powo\u0142aniow\u0105.<\/p>

4. Wspierajmy usilnie r\u00f3\u017cne formy duszpasterskiego zaanga\u017cowania na rzecz powo\u0142a\u0144, szczeg\u00f3lnie w \u015brodowiskach bliskich duchowo naszemu Zakonowi, maj\u0105c na uwadze, \u017ce lepsze rezultaty osi\u0105ga si\u0119 w\u00f3wczas, gdy niekt\u00f3rzy bracia zostan\u0105 specjalnie przeznaczeni do wspierania i koordynowania dzia\u0142alno\u015bci powo\u0142aniowej. Wszyscy jednak bracia niech b\u0119d\u0105 gotowi ofiarowa\u0107 swoj\u0105 wsp\u00f3\u0142prac\u0119 jako znak p\u0142odno\u015bci \u017cycia franciszka\u0144skiego.<\/p>

5. W ten spos\u00f3b wsp\u00f3\u0142pracujemy z Bogiem, kt\u00f3ry powo\u0142uje i wybiera, kogo chce, i s\u0142u\u017cymy dobru Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>

Artyku\u0142 II: Przyj\u0119cie do naszego \u017cycia<\/h2>

Nr 18<\/strong><\/p>

1. \u015awi\u0119ty Franciszek, zatroskany o czysto\u015b\u0107 naszego \u017cycia, przewiduj\u0105c wielki rozw\u00f3j liczebny swej braterskiej wsp\u00f3lnoty, r\u00f3wnocze\u015bnie obawia\u0142 si\u0119 nap\u0142ywu braci nieodpowiednich.<\/p>

2. Skoro zatem wsp\u00f3lnota braterska z dnia na dzie\u0144 powinna wzrasta\u0107 w cnot\u0119, doskona\u0142\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 i ducha ewangelicznego, bardziej ni\u017c w liczb\u0119, ci, kt\u00f3rzy pragn\u0105 przyj\u0105\u0107 nasze \u017cycie, niech b\u0119d\u0105 uwa\u017cnie wybadani oraz odpowiednio poprowadzeni w rozeznawaniu swego powo\u0142ania.<\/p>

3. Ministrowie prowincjalni niech dok\u0142adnie zbadaj\u0105, czy ci, kt\u00f3rzy prosz\u0105 o dopuszczenie do naszego \u017cycia, spe\u0142niaj\u0105 stawiane przez prawo powszechne oraz nasze prawo w\u0142asne warunki, niezb\u0119dne do wa\u017cnego i godziwego ich przyj\u0119cia. W szczeg\u00f3lno\u015bci nale\u017cy zachowa\u0107, co nast\u0119puje:<\/p>

  1. a)<\/em><\/strong>kandydaci ze swej natury powinni by\u0107 zdolni do prowadzenia naszego \u017cycia ewangelicznego w jedno\u015bci braterskiej;<\/li>
  2. b)<\/em><\/strong>nale\u017cy si\u0119 upewni\u0107, czy ciesz\u0105 si\u0119 oni zdrowiem fizycznym i psychicznym, koniecznym do prowadzenia naszego sposobu \u017cycia;<\/li>
  3. c)<\/em><\/strong>kandydaci powinni swym \u017cyciem okazywa\u0107, \u017ce mocno wierz\u0105 w to, w co wierzy i co uznaje za pewne \u015bwi\u0119ta matka Ko\u015bci\u00f3\u0142, oraz \u017ce maj\u0105 katolicki spos\u00f3b my\u015blenia;<\/li>
  4. d)<\/em><\/strong>powinni cieszy\u0107 si\u0119 dobr\u0105 s\u0142aw\u0105, szczeg\u00f3lnie w\u015br\u00f3d os\u00f3b, kt\u00f3re lepiej ich znaj\u0105;<\/li>
  5. e)<\/em><\/strong>powinni mie\u0107 odpowiedni\u0105 dojrza\u0142o\u015b\u0107 ludzk\u0105, szczeg\u00f3lnie pod wzgl\u0119dem emocjonalnym oraz pod wzgl\u0119dem umiej\u0119tno\u015bci wchodzenia w relacje z innymi, jak te\u017c szlachetn\u0105 wol\u0119; ponadto nale\u017cy si\u0119 upewni\u0107, czy wst\u0119puj\u0105 oni do Zakonu, aby szczerze odda\u0107 si\u0119 na s\u0142u\u017cb\u0119 Bogu i dla zbawienia ludzi, wed\u0142ug Regu\u0142y, sposobu \u017cycia \u015bwi\u0119tego Franciszka oraz naszych Konstytucji.<\/li>
  6. f)<\/em><\/strong>powinni mie\u0107 wykszta\u0142cenie wymagane w danym regionie oraz dawa\u0107 nadziej\u0119 na to, \u017ce b\u0119d\u0105 potrafili owocnie wype\u0142nia\u0107 powierzone im obowi\u0105zki;<\/li>
  7. g)<\/em><\/strong>szczeg\u00f3lnie, gdy idzie o kandydat\u00f3w starszych wiekiem oraz tych, kt\u00f3rzy maj\u0105 ju\u017c za sob\u0105 jakie\u015b do\u015bwiadczenia w \u017cyciu zakonnym, nale\u017cy zebra\u0107 wszelkie u\u017cyteczne informacje co do ich uprzedniego \u017cycia;<\/li>
  8. h)<\/em><\/strong>co si\u0119 za\u015b tyczy przyjmowania duchownych diecezjalnych lub os\u00f3b przechodz\u0105cych z innego instytutu \u017cycia konsekrowanego, ze stowarzyszenia \u017cycia apostolskiego lub z seminarium, albo te\u017c w przypadku powt\u00f3rnego przyjmowania jakiego\u015b naszego kandydata, nale\u017cy zachowa\u0107 wymogi prawa powszechnego.<\/li><\/ol>

    Nr 19<\/strong><\/p>

    1. Chrystus, nasz pe\u0142en m\u0105dro\u015bci Nauczyciel, odpowiadaj\u0105c m\u0142odzie\u0144cowi, kt\u00f3ry wyjawi\u0142 mu pragnienie osi\u0105gni\u0119cia \u017cycia wiecznego, powiedzia\u0142, \u017ce je\u015bli chce by\u0107 doskona\u0142y, powinien najpierw sprzeda\u0107 wszystkie swe dobra i rozda\u0107 ubogim, a potem Go na\u015bladowa\u0107.<\/p>

    2. Jako na\u015bladowca Chrystusa Franciszek nie tylko wype\u0142ni\u0142 w swym \u017cyciu t\u0119 rad\u0119 Mistrza, lecz r\u00f3wnie\u017c uczy\u0142 jej tych, kt\u00f3rych przyjmowa\u0142, a tak\u017ce umie\u015bci\u0142 j\u0105 w swej Regule jako norm\u0119 do zachowywania.<\/p>

    3. Przeto ministrowie i gwardiani niech przypomn\u0105 i wyja\u015bni\u0105 powy\u017csze s\u0142owa \u015bwi\u0119tej Ewangelii kandydatom, kt\u00f3rzy przychodz\u0105 do naszego Zakonu poci\u0105gni\u0119ci wewn\u0119trzn\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 Chrystusa, tak aby w swoim czasie, przed z\u0142o\u017ceniem profesji wieczystej, wyrzekli si\u0119 swych d\u00f3br, o ile to mo\u017cliwe, na rzecz ubogich.<\/p>

    4. Kandydaci niech przygotuj\u0105 si\u0119 wewn\u0119trznie do wyrzeczenia si\u0119 swych d\u00f3br w przysz\u0142o\u015bci i niech b\u0119d\u0105 gotowi s\u0142u\u017cy\u0107 bli\u017anim, zw\u0142aszcza ubogim.<\/p>

    5. Bracia za\u015b, jak chce Regu\u0142a, niech unikaj\u0105 jakiegokolwiek wtr\u0105cania si\u0119 w te sprawy.<\/p>

    6. Kandydaci niech b\u0119d\u0105 nadto gotowi odda\u0107 do dyspozycji ca\u0142ej wsp\u00f3lnoty braterskiej zasoby swego intelektu i woli, jak te\u017c inne dary natury i \u0142aski, tak aby wype\u0142nili powierzone im zadania w pos\u0142udze ludowi Bo\u017cemu.<\/p>

    Nr 20<\/strong><\/p>

    1. Przyj\u0119cie do postulatu, do nowicjatu oraz dopuszczenie do profesji nale\u017cy do ministra generalnego, a w ka\u017cdej prowincji do ministra prowincjalnego, kt\u00f3ry mo\u017ce delegowa\u0107 swe uprawnienia wikariuszowi prowincjalnemu oraz kustoszowi.<\/p>

    2. Wspomniani ministrowie, zanim przyjm\u0105 kandydat\u00f3w do nowicjatu, niech zasi\u0119gn\u0105 opinii swej rady albo trzech lub czterech braci wskazanych przez t\u0119 rad\u0119. Aby natomiast m\u00f3c dopu\u015bci\u0107 ich do pierwszej profesji, jak te\u017c do profesji wieczystej, musz\u0105 uzyska\u0107 zgod\u0119 swojej rady.<\/p>

    3. Je\u017celi okoliczno\u015bci tego wymagaj\u0105, nale\u017cy skonsultowa\u0107 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c z tymi, kt\u00f3rzy jawi\u0105 si\u0119 jako szczeg\u00f3lnie kompetentni w danej materii.<\/p>

    Nr 21<\/strong><\/p>

    1. Dokonywanie aktu lub obrz\u0119du przyj\u0119cia nowicjuszy nale\u017cy do magistra nowicjatu, chyba \u017ce minister prowincjalny zarz\u0105dzi inaczej.<\/p>

    2. Natomiast pierwsze \u015bluby nowicjuszy w imieniu Ko\u015bcio\u0142a i Zakonu przyjmuje minister prowincjalny. Mo\u017ce on te\u017c delegowa\u0107 to uprawnienie jednemu z braci naszego Zakonu o \u015blubach wieczystych.<\/p>

    3. Przy rozpocz\u0119ciu nowicjatu oraz z\u0142o\u017ceniu profesji naszego \u017cycia nale\u017cy zachowa\u0107 og\u00f3lne normy liturgiczne, a same celebracje winny mie\u0107 form\u0119 prost\u0105 i pow\u015bci\u0105gliw\u0105.<\/p>

    4. Profesja zakonna zwykle powinna by\u0107 sk\u0142adana w czasie celebracji eucharystycznej z u\u017cyciem nast\u0119puj\u0105cej formu\u0142y, zatwierdzonej przez Stolic\u0119 Apostolsk\u0105 dla Pierwszego Zakonu Franciszka\u0144skiego i dla Trzeciego Zakonu Regularnego \u015bwi\u0119tego Franciszka:<\/p>

    \u00a0<\/p>

    \u201eNa cze\u015b\u0107 i chwa\u0142\u0119 Naj\u015bwi\u0119tszej Tr\u00f3jcy. Ja, brat N.N., powo\u0142any przez Boga, aby wierniej zachowywa\u0107 Ewangeli\u0119, na\u015bladuj\u0105c naszego Pana Jezusa Chrystusa, wobec zgromadzonych tutaj braci, w twoje r\u0119ce, bracie N.N., z mocn\u0105 wiar\u0105 i szczer\u0105 wol\u0105 \u015blubuj\u0119 Bogu Ojcu, \u015bwi\u0119temu i wszechmog\u0105cemu: \u017cy\u0107 na zawsze (lub: na rok\/lata) w pos\u0142usze\u0144stwie, bez w\u0142asno\u015bci i w czysto\u015bci. Jednocze\u015bnie zobowi\u0105zuj\u0119 si\u0119 wiernie zachowywa\u0107 \u017cycie i Regu\u0142\u0119 Braci Mniejszych zatwierdzon\u0105 przez papie\u017ca Honoriusza, zgodnie z Konstytucjami Zakonu Braci Mniejszych Kapucyn\u00f3w. Przeto ca\u0142ym sercem oddaj\u0119 si\u0119 tej braterskiej wsp\u00f3lnocie, abym pod dzia\u0142aniem Ducha \u015awi\u0119tego, za przyk\u0142adem Maryi Niepokalanej, za wstawiennictwem Ojca naszego Franciszka i wszystkich \u015awi\u0119tych oraz z pomoc\u0105 braci, osi\u0105gn\u0105\u0142 doskona\u0142\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 w s\u0142u\u017cbie Boga, Ko\u015bcio\u0142a i ludzi\u201d.<\/p>

    Nr 22<\/strong><\/p>

    1. Natur\u0105 i celem trzech rad ewangelicznych, kt\u00f3re przyrzekamy, \u015blubuj\u0105c w profesji zakonnej, jest \u2013 za przyk\u0142adem \u015bwi\u0119tego Franciszka \u2013 zjednoczenie si\u0119 z Chrystusem sercem wyzwolonym przez \u0142ask\u0119, w \u017cyciu pos\u0142usznym, bez w\u0142asno\u015bci i w czysto\u015bci, dla kr\u00f3lestwa niebieskiego.<\/p>

    2. Ewangeliczna rada pos\u0142usze\u0144stwa, \u015blubowana w duchu wiary i mi\u0142o\u015bci dla na\u015bladowania Chrystusa pos\u0142usznego a\u017c do \u015bmierci, zobowi\u0105zuje, ze wzgl\u0119du na Boga, do poddania woli prawowitym prze\u0142o\u017conym \u201ewe wszystkim, co nie sprzeciwia si\u0119 sumieniu i Regule\u201d, gdy wydaj\u0105 oni polecenia zgodnie z naszymi Konstytucjami.<\/p>

    3. Ewangeliczna rada ub\u00f3stwa, za wzorem Chrystusa, kt\u00f3ry b\u0119d\u0105c bogatym, sta\u0142 si\u0119 ubogim, obok \u017cycia ubogiego zewn\u0119trznie i w duchu, zobowi\u0105zuje do zale\u017cno\u015bci od prze\u0142o\u017conych oraz do ograniczenia w u\u017cywaniu i dysponowaniu dobrami. Wymaga te\u017c dobrowolnego zrzeczenia si\u0119 zdolno\u015bci do nabywania i posiadania, kt\u00f3re powinno zosta\u0107 uczynione przed z\u0142o\u017ceniem profesji wieczystej w takiej formie, aby \u2013 na ile to mo\u017cliwe \u2013 by\u0142o wa\u017cne tak\u017ce wobec prawa cywilnego.<\/p>

    4. Ewangeliczna rada czysto\u015bci dla kr\u00f3lestwa niebieskiego, kt\u00f3ra jest znakiem przysz\u0142ego \u015bwiata oraz \u017ar\u00f3d\u0142em obfitszej p\u0142odno\u015bci w sercu niepodzielnym, zobowi\u0105zuje do zachowywania doskona\u0142ej wstrzemi\u0119\u017aliwo\u015bci w celibacie.<\/p>

    Artyku\u0142 III: Formacja w og\u00f3lno\u015bci<\/h2>

    Nr 23<\/strong><\/p>

    1. Formacja do \u017cycia konsekrowanego jest szko\u0142\u0105 uczni\u00f3w kierowan\u0105 przez Ducha \u015awi\u0119tego, kt\u00f3ry prowadzi do stopniowego przyswajania sobie uczu\u0107 Jezusa, Syna Ojca, oraz do przyjmowania Jego sposobu \u017cycia pos\u0142usznego, ubogiego i czystego.<\/p>

    2. Poniewa\u017c formacja ma na celu przemian\u0119 ca\u0142ej osoby w Chrystusa, musi ona trwa\u0107 przez ca\u0142e \u017cycie, zar\u00f3wno gdy idzie o warto\u015bci ludzkie, jak te\u017c o \u017cycie ewangeliczne i konsekrowane. Formacja przeto musi ogarnia\u0107 ca\u0142\u0105 osob\u0119 we wszelkich aspektach jej indywidualno\u015bci, w zachowaniach, jak te\u017c w intencjach, i powinna dotyczy\u0107 wymiaru ludzkiego, kulturowego, duchowego, duszpasterskiego oraz zawodowego, ze zwr\u00f3ceniem szczeg\u00f3lnej uwagi na to, aby sprzyja\u0142a harmonijnej integracji r\u00f3\u017cnych jej aspekt\u00f3w.<\/p>

    3. Formacja, uwzgl\u0119dniaj\u0105ca r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 czasu i miejsca, ma na celu sprawi\u0107, aby \u017cycie braci i wsp\u00f3lnot braterskich stawa\u0142o si\u0119 coraz bardziej podobne do \u017cycia Chrystusa wed\u0142ug ducha franciszka\u0144sko-kapucy\u0144skiego.<\/p>

    4. W naszym Zakonie formacja realizuje si\u0119 w dw\u00f3ch etapach: jako pocz\u0105tkowa i ci\u0105g\u0142a. Formacja pocz\u0105tkowa zawiera wprowadzenie do konsekracji wed\u0142ug naszej formy \u017cycia a\u017c po profesj\u0119 wieczyst\u0105, a tak\u017ce przygotowanie do pracy i pos\u0142ugi, kt\u00f3re mo\u017cna rozpocz\u0105\u0107 ju\u017c w trakcie tego etapu. Formacja ci\u0105g\u0142a rozpoczyna si\u0119 po zako\u0144czeniu formacji pocz\u0105tkowej i trwa przez ca\u0142e \u017cycie.<\/p>

    Nr 24<\/strong><\/p>

    1. Wszelka formacja jest nade wszystko dzia\u0142aniem Ducha \u015awi\u0119tego, kt\u00f3ry wewn\u0119trznie o\u017cywia zar\u00f3wno formator\u00f3w, jak i formowanych.<\/p>

    2. Ko\u015bci\u00f3\u0142 w swym wymiarze powszechnym i lokalnym jest dla nas, tak jak dla Franciszka, \u017cywotnym kontekstem i podstawowym punktem odniesienia dla wszelkich proces\u00f3w formacyjnych, jako \u017ce Duch \u015awi\u0119ty dzia\u0142a w nim nieustannie.<\/p>

    3. Poniewa\u017c, jak uczy\u0142 nas Franciszek, Ojciec wyjawia tajemnice kr\u00f3lestwa niebieskiego maluczkim, i Duch zst\u0119puje tak samo na prostego i na ubogiego, uznajemy, \u017ce warunkiem szczeg\u00f3lnie sprzyjaj\u0105cym naszej formacji jest trwanie w blisko\u015bci z ludem i dzielenie \u017cycia ubogich, a zatem pozostawajmy otwarci na uczenie si\u0119 tak\u017ce od nich.<\/p>

    4. Nasza wsp\u00f3lnota braterska, wezwana do piel\u0119gnowania w Ko\u015bciele swej to\u017csamo\u015bci, ma obowi\u0105zek i prawo troszczy\u0107 si\u0119 o formacj\u0119 braci stosownie do w\u0142asnego\u00a0charyzmatu. Formacja przeto jest podstawowym zobowi\u0105zaniem ca\u0142ego Zakonu i wszystkich jego okr\u0119g\u00f3w.<\/p>

    5. Aktywna formacja wymaga wsp\u00f3\u0142pracy braci formowanych, bo to oni s\u0105 jej g\u0142\u00f3wnymi autorami i odpowiedzialnymi za w\u0142asny rozw\u00f3j.<\/p>

    6. Ka\u017cdy brat przez ca\u0142e \u017cycie jest jednocze\u015bnie formowanym i formatorem, poniewa\u017c wszyscy zawsze mo\u017cemy nauczy\u0107 si\u0119 czego\u015b i czego\u015b nauczy\u0107 innych. Ta zasada niech stanie si\u0119 programem formacyjnym do zastosowania w praktyce \u017cycia.<\/p>

    7. \u017bycie razem jako bracia mniejsi jest elementem pierwotnym powo\u0142ania franciszka\u0144skiego. A zatem \u017cycie braterskie musi by\u0107 zawsze i wsz\u0119dzie podstawowym wymogiem procesu formacyjnego.<\/p>

    8. Aby poszczeg\u00f3lne wsp\u00f3lnoty braterskie, zw\u0142aszcza te specyficznie formacyjne, mog\u0142y wype\u0142nia\u0107 swoj\u0105 podstawow\u0105 funkcj\u0119, konieczne jest, aby czerpa\u0142y oparcie i zach\u0119t\u0119 z zasadniczej wsp\u00f3lnoty braterskiej, jak\u0105 stanowi prowincja, poprzez kt\u00f3r\u0105 realizuje si\u0119 nasza przynale\u017cno\u015b\u0107 do ca\u0142ego Zakonu. Kandydaci niech b\u0119d\u0105 wychowywani do \u015bwiadomo\u015bci, \u017ce Zakon stanowi jedn\u0105 rodzin\u0119, do kt\u00f3rej dobra jeste\u015bmy zobowi\u0105zani przyczynia\u0107 si\u0119 przez odpowiedzialne w niej uczestniczenie.<\/p>

    9. Wprawdzie wszyscy bracia s\u0105 formatorami, lecz musz\u0105 by\u0107 po\u015br\u00f3d nich tacy, kt\u00f3rym zostanie powierzona wi\u0119ksza odpowiedzialno\u015b\u0107. Szczeg\u00f3lnym zadaniem ministra generalnego oraz jego rady jest zagwarantowanie autentyczno\u015bci w formowaniu wszystkich braci Zakonu. W ka\u017cdym z okr\u0119g\u00f3w ta odpowiedzialno\u015b\u0107 spoczywa na ministrach i gwardianach, kt\u00f3rzy s\u0105 zwyczajnymi animatorami i koordynatorami procesu formacyjnego braci. Obok nich s\u0105 te\u017c formatorzy posiadaj\u0105cy specyficzne kwalifikacje, kt\u00f3rzy podejmuj\u0105 i realizuj\u0105 t\u0119 szczeg\u00f3ln\u0105 pos\u0142ug\u0119 w imieniu Zakonu oraz wsp\u00f3lnoty braterskiej.<\/p>

    Nr 25<\/strong><\/p>

    1. Zakon powinien dysponowa\u0107 \u015brodkami formacji odpowiednimi do wymaga\u0144 w\u0142asnego charyzmatu.<\/p>

    2. Ze wzgl\u0119du na konieczno\u015b\u0107 po\u015bwi\u0119cenia szczeg\u00f3lnej uwagi kandydatom w okresie ich formacji pocz\u0105tkowej poszczeg\u00f3lne okr\u0119gi lub grupy okr\u0119g\u00f3w Zakonu niech przygotuj\u0105 odpowiednie struktury wychowawcze.<\/p>

    3. Proces wychowawczy wymaga nade wszystko, aby ekipa braci odpowiedzialnych pracowa\u0142a wed\u0142ug sp\u00f3jnych kryteri\u00f3w przez ca\u0142y okres trwania formacji.<\/p>

    4. A zatem ministrowie niech z wielk\u0105 troskliwo\u015bci\u0105 staraj\u0105 si\u0119 o w\u0142a\u015bciw\u0105 formacj\u0119 odpowiedniej liczby formator\u00f3w, kt\u00f3rzy b\u0119d\u0105 mogli podj\u0105\u0107 i wype\u0142ni\u0107 swoj\u0105 specyficzn\u0105 pos\u0142ug\u0119 w imieniu Zakonu. Niech te\u017c maj\u0105 odpowiednie wsparcie ca\u0142ej wsp\u00f3lnoty braterskiej.<\/p>

    5. Formatorzy niech b\u0119d\u0105 \u015bwiadomi, \u017ce powierzone im zadanie ma najwy\u017csze znaczenie dla \u017cycia Zakonu i Ko\u015bcio\u0142a, niech wi\u0119c po\u015bwi\u0119caj\u0105 si\u0119 mu wspania\u0142omy\u015blnie, rezygnuj\u0105c z wszelkich innych aktywno\u015bci.<\/p>

    6. Wielkie znaczenie maj\u0105 sekretariaty formacji, zar\u00f3wno na poziomie generalnym, jak i poszczeg\u00f3lnych okr\u0119g\u00f3w, a tak\u017ce na poziomie konferencji oraz obszar\u00f3w wsp\u00f3\u0142pracy. Nale\u017cy zatem w\u0142a\u015bciwie si\u0119 o nie troszczy\u0107 i stworzy\u0107 im mo\u017cliwo\u015bci skutecznego dzia\u0142ania.<\/p>

    7. Sekretariat generalny formacji jest podstawowym organem bezpo\u015bredniej wsp\u00f3\u0142pracy z ministrem generalnym i jego rad\u0105 we wszystkim tym, co dotyczy formacji pocz\u0105tkowej i ci\u0105g\u0142ej braci oraz o\u015brodk\u00f3w akademickich Zakonu. Niech b\u0119dzie on do dyspozycji zar\u00f3wno poszczeg\u00f3lnych okr\u0119g\u00f3w, jak i obszar\u00f3w wsp\u00f3\u0142pracy mi\u0119dzyprowincjalnej, a tak\u017ce konferencji, oferuj\u0105c im pomoc i wiedz\u0119, aby sprzyja\u0107 wszystkiemu, co dotyczy formacji.<\/p>

    8. Podobnie te\u017c w poszczeg\u00f3lnych prowincjach czy grupach prowincji powinien by\u0107 sekretariat lub rada formacji.<\/p>

    9. Zasady powszechne, istotne dla zachowania w formacji rys\u00f3w charakterystycznych naszego Zakonu, niech b\u0119d\u0105 odpowiednio zapisane w dokumencie\u00a0Ratio formationis<\/em>\u00a0lub Zasady formacji.<\/p>

    10. Tak\u017ce poszczeg\u00f3lne okr\u0119gi lub ich grupy, zale\u017cnie od sytuacji w regionach, niech maj\u0105 sw\u00f3j plan formacji, w kt\u00f3rym nale\u017cy ukaza\u0107 cele, programy i konkretny przebieg ca\u0142ego procesu formacyjnego braci.<\/p>

    Artyku\u0142 IV: Wprowadzenie do naszego \u017cycia<\/h2>

    Nr 26<\/strong><\/p>

    1. Kandydaci, kt\u00f3rzy zostali przyj\u0119ci do Zakonu, winni by\u0107 wprowadzani i stopniowo zapoznawani z ewangelicznym \u017cyciem franciszka\u0144skim. Aby proces wprowadzania post\u0119powa\u0142, nale\u017cy udost\u0119pni\u0107 im, pod kierunkiem formator\u00f3w, odpowiedni\u0105 praktyk\u0119 i wiedz\u0119.<\/p>

    2. W okresie wprowadzenia formacja kandydat\u00f3w, \u0142\u0105cz\u0105c w spos\u00f3b harmonijny element ludzki i duchowy, niech rzeczywi\u015bcie b\u0119dzie solidna, sp\u00f3jna oraz dostosowana do wymaga\u0144 czasu i miejsca.<\/p>

    3. Nale\u017cy zastosowa\u0107 odpowiednie \u015brodki s\u0142u\u017c\u0105ce wychowaniu aktywnemu, zw\u0142aszcza praktykowanie zaj\u0119\u0107 i pos\u0142ug, przez kt\u00f3re kandydaci b\u0119d\u0105 stopniowo prowadzeni do zdobycia panowania nad sob\u0105 oraz do osi\u0105gni\u0119cia dojrza\u0142o\u015bci psychicznej i emocjonalnej.<\/p>

    4. Uwzgl\u0119dniaj\u0105c specyficzne uzdolnienia naturalne i dary \u0142aski kandydat\u00f3w, nale\u017cy wprowadza\u0107 ich w \u017cycie duchowe o\u017cywiane lektur\u0105 s\u0142owa Bo\u017cego, aktywnym uczestniczeniem w Liturgii, a tak\u017ce refleksj\u0105 i modlitw\u0105 osobist\u0105, tak aby ka\u017cdy z nich by\u0142 coraz bardziej poci\u0105gany ku Chrystusowi, kt\u00f3ry jest drog\u0105, prawd\u0105 i \u017cyciem.<\/p>

    5. W okresie wprowadzenia bracia winni zdoby\u0107 solidn\u0105 znajomo\u015b\u0107 i do\u015bwiadczenie ducha franciszka\u0144sko-kapucy\u0144skiego przez studium \u017cycia \u015bwi\u0119tego Franciszka, jego zamys\u0142u co do zachowywania Regu\u0142y, jak r\u00f3wnie\u017c historii oraz zdrowych tradycji naszego Zakonu, a zw\u0142aszcza przez wewn\u0119trzne i praktyczne przyswojenie sobie tego \u017cycia, do kt\u00f3rego zostali powo\u0142ani.<\/p>

    6. W spos\u00f3b szczeg\u00f3lny niech piel\u0119gnuj\u0105 \u017cycie braterskie, czy to we wsp\u00f3lnocie, czy to wobec innych ludzi, z zaanga\u017cowaniem pomagaj\u0105c im w r\u00f3\u017cnych potrzebach, aby w ten spos\u00f3b mogli nauczy\u0107 si\u0119, jak ka\u017cdego dnia doskonalej \u017cy\u0107 w aktywnej i solidarnej komunii z Ko\u015bcio\u0142em.<\/p>

    7. A zatem niech b\u0119d\u0105 wychowywani do wielkodusznego i ca\u0142kowitego daru z w\u0142asnego \u017cycia oraz do rozwini\u0119cia w sobie gotowo\u015bci misyjnej.<\/p>

    Nr 27<\/strong><\/p>

    1. Kandydaci do Zakonu powinni odbywa\u0107 wszystkie etapy wprowadzenia we wsp\u00f3lnotach braterskich zdolnych do prowadzenia naszego \u017cycia oraz do troski o formacj\u0119 braci.<\/p>

    2. Wyb\u00f3r dom\u00f3w i ustalanie sk\u0142adu braterskich wsp\u00f3lnot formacyjnych niech b\u0119d\u0105 dokonywane przez w\u0142a\u015bciwych ministr\u00f3w, za zgod\u0105 ich rad.<\/p>

    3. Erygowanie, przeniesienie oraz zniesienie domu nowicjackiego nale\u017cy do ministra generalnego, za zgod\u0105 jego rady i w formie dekretu na pi\u015bmie. W szczeg\u00f3lnych przypadkach i na zasadzie wyj\u0105tku ta sama w\u0142adza mo\u017ce zezwoli\u0107, aby jaki\u015b nowicjusz odbywa\u0142 sw\u00f3j nowicjat w innym domu Zakonu pod kierownictwem kompetentnego zakonnika, kt\u00f3ry b\u0119dzie spe\u0142nia\u0107 rol\u0119 magistra nowicjatu.<\/p>

    4. Prze\u0142o\u017cony wy\u017cszy mo\u017ce pozwoli\u0107, aby grupa nowicjuszy zamieszkiwa\u0142a przez ustalony czas w innym, wyznaczonym przeze\u0144 domu Zakonu.<\/p>

    Nr 28<\/strong><\/p>

    1. Ka\u017cdy brat, kt\u00f3rym B\u00f3g obdarza wsp\u00f3lnot\u0119 bratersk\u0105, przynosi jej rado\u015b\u0107 i jednocze\u015bnie mobilizuje nas wszystkich do odnowy w duchu naszego powo\u0142ania.<\/p>

    2. Odpowiedzialno\u015b\u0107 za wprowadzanie kandydat\u00f3w spoczywa na ca\u0142ej wsp\u00f3lnocie braterskiej, poniewa\u017c oni do niej nale\u017c\u0105.<\/p>

    3. Niezale\u017cnie od tego minister prowincjalny \u2013 za zgod\u0105 swej rady, w spos\u00f3b i w zakresie, kt\u00f3ry on sam powinien ustali\u0107 \u2013 niech powierzy kierowanie kandydatami braciom obdarzonym do\u015bwiadczeniem w \u017cyciu duchowym, braterskim i duszpasterskim, a tak\u017ce odpowiedni\u0105 wiedz\u0105, roztropno\u015bci\u0105, zdolno\u015bci\u0105 rozeznawania duch\u00f3w oraz znajomo\u015bci\u0105 dusz.<\/p>

    4. Magistrowie, zar\u00f3wno postulant\u00f3w, nowicjuszy, jak i profes\u00f3w, niech b\u0119d\u0105 wolni od jakichkolwiek zaanga\u017cowa\u0144, kt\u00f3re mog\u0142yby utrudnia\u0107 trosk\u0119 o kandydat\u00f3w i kierowanie nimi.<\/p>

    5. Magistrom powinni towarzyszy\u0107 wsp\u00f3\u0142pracownicy, zw\u0142aszcza w tym, co dotyczy troski o \u017cycie duchowe i forum wewn\u0119trzne.<\/p>

    Nr 29<\/strong><\/p>

    1. Wprowadzenie do naszej formy \u017cycia konsekrowanego dokonuje si\u0119 poprzez etapy postulatu, nowicjatu i ponowicjatu, i odbywa si\u0119 wed\u0142ug wymog\u00f3w prawa powszechnego oraz naszego prawa partykularnego.<\/p>

    2. Okres wprowadzenia rozpoczyna si\u0119 w dniu, w kt\u00f3rym kandydat zostaje przyj\u0119ty do postulatu przez ministra prowincjalnego i trwa a\u017c do profesji wieczystej. Od momentu przyj\u0119cia kandydat jest stopniowo wprowadzany do wsp\u00f3lnoty braterskiej w tym, co dotyczy formacji, \u017cycia i pracy.<\/p>

    Nr 30<\/strong><\/p>

    1. Postulat jest pierwszym okresem wprowadzenia, w czasie kt\u00f3rego dokonuje si\u0119 wyboru naszego \u017cycia.<\/p>

    2. W tym okresie postulant poznaje nasze \u017cycie i dokonuje kolejnego, bardziej wnikliwego rozeznania swego powo\u0142ania. Natomiast wsp\u00f3lnota braterska, ze swej strony, lepiej poznaje postulanta i upewnia si\u0119 co do rozwoju jego dojrza\u0142o\u015bci ludzkiej, zw\u0142aszcza emocjonalnej, jak te\u017c co do zdolno\u015bci rozeznawania przeze\u0144 swego \u017cycia oraz znak\u00f3w czasu w \u015bwietle Ewangelii.<\/p>

    3. Postulantowi nale\u017cy przeto pomaga\u0107, szczeg\u00f3lnie w pog\u0142\u0119bianiu \u017cycia wiary. Z tego wzgl\u0119du formacja postulant\u00f3w zmierza nade wszystko do uzupe\u0142nienia katechezy wiary, a tak\u017ce do wprowadzenia w \u017cycie liturgiczne, w metod\u0119 i do\u015bwiadczenie modlitwy, w studium franciszkanizmu, w \u017cycie braterskie oraz w pierwsze do\u015bwiadczenia dzia\u0142alno\u015bci apostolskiej.<\/p>

    Nr 31<\/strong><\/p>

    1. Nowicjat jest okresem bardziej intensywnego wprowadzenia i pog\u0142\u0119bionego do\u015bwiadczenia franciszka\u0144sko-kapucy\u0144skiego \u017cycia ewangelicznego w jego zasadniczych wymaganiach. Domaga si\u0119 on dojrza\u0142ej i wolnej decyzji, aby podj\u0105\u0107 pr\u00f3b\u0119 naszej formy \u017cycia zakonnego.<\/p>

    2. W dniu rozpocz\u0119cia nowicjatu nale\u017cy sprawowa\u0107 obrz\u0119d, w kt\u00f3rym uprasza si\u0119 Boga o pomoc w osi\u0105gni\u0119ciu cel\u00f3w w\u0142a\u015bciwych temu okresowi. Dobrze jest, aby przy tej okazji nowicjusze otrzymali \u201eodzie\u017c na czas pr\u00f3by\u201d. Akt ten powinien dokona\u0107 si\u0119 w gronie braterskiej wsp\u00f3lnoty zakonnej. Nale\u017cy sporz\u0105dzi\u0107 dokument z rozpocz\u0119cia nowicjatu, od kt\u00f3rego zaczyna si\u0119 \u017cycie w Zakonie.<\/p>

    3. W trakcie nowicjatu fundamentem procesu wprowadzenia s\u0105 warto\u015bci naszego \u017cycia konsekrowanego, kt\u00f3re winny by\u0107 poznane i prze\u017cyte w \u015bwietle przyk\u0142adu Chrystusa, ewangelicznych intuicji \u015bwi\u0119tego Franciszka oraz zdrowych tradycji naszego Zakonu.<\/p>

    4. Rytm nowicjatu niech uwzgl\u0119dnia g\u0142\u00f3wne aspekty naszego \u017cycia zakonnego, zw\u0142aszcza poprzez szczeg\u00f3lne do\u015bwiadczenie wiary, modlitwy kontemplacyjnej, \u017cycia braterskiego, kontaktu z ubogimi oraz pracy.<\/p>

    5. Kierowanie nowicjuszami, pod w\u0142adz\u0105 ministr\u00f3w, jest zarezerwowane jedynie dla magistra, kt\u00f3ry musi by\u0107 bratem naszego Zakonu i profesem o \u015blubach wieczystych.<\/p>

    6. Aby nowicjat by\u0142 wa\u017cny, musi trwa\u0107 dwana\u015bcie miesi\u0119cy prze\u017cytych w tej samej wsp\u00f3lnocie nowicjatu. Minister za zgod\u0105 swej rady ustala jego rozpocz\u0119cie oraz spos\u00f3b odbywania.<\/p>

    7. Nieobecno\u015b\u0107 w domu nowicjackim przez okres d\u0142u\u017cszy ni\u017c trzy miesi\u0105ce, ci\u0105g\u0142e lub z przerwami, czyni nowicjat niewa\u017cnym. Nieobecno\u015b\u0107 d\u0142u\u017csza ni\u017c pi\u0119tna\u015bcie dni musi by\u0107 uzupe\u0142niona. Co do reszty, nale\u017cy pilnie zachowa\u0107 wymogi prawa powszechnego dotycz\u0105ce nowicjatu.<\/p>

    Nr 32<\/strong><\/p>

    1. Ponowicjat, kt\u00f3ry rozpoczyna si\u0119 z\u0142o\u017ceniem profesji czasowej, a ko\u0144czy z\u0142o\u017ceniem profesji wieczystej, jest trzecim etapem wprowadzenia. W tym okresie bracia pod\u0105\u017caj\u0105 ku wi\u0119kszej dojrza\u0142o\u015bci i przygotowuj\u0105 si\u0119 do podj\u0119cia ostatecznej decyzji o wyborze \u017cycia ewangelicznego w naszym Zakonie.<\/p>

    2. Droga formacyjna ponowicjatu, ze wzgl\u0119du na jego zasadnicze odniesienie do konsekracji zakonnej oraz profesji wieczystej, winna by\u0107 taka sama dla wszystkich braci. A poniewa\u017c w naszym powo\u0142aniu ewangeliczne \u017cycie braterskie zajmuje pierwsze miejsce, tak\u017ce na tym etapie powinno by\u0107 mu dane pierwsze\u0144stwo.<\/p>

    3. Bracia niech b\u0119d\u0105 prowadzeni ku \u017cywej relacji z Chrystusem, ku coraz pe\u0142niejszemu upodobnieniu si\u0119 do Niego, tak aby w Nim odnale\u017a\u0107 w\u0142asn\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107. Stosownie do w\u0142asnych zdolno\u015bci i dar\u00f3w \u0142aski niech b\u0119d\u0105 wprowadzani w pog\u0142\u0119bione studium Pisma \u015bwi\u0119tego, teologii duchowo\u015bci, Liturgii, historii i duchowo\u015bci Zakonu. Niech te\u017c rozpoczn\u0105 praktykowanie r\u00f3\u017cnych form apostolatu i pracy, tak\u017ce domowej. Ten proces wprowadzenia powinien by\u0107 realizowany zawsze z uwzgl\u0119dnieniem \u017cycia i stopniowego dojrzewania osoby.<\/p>

    Artyku\u0142 V: \u015alubowanie naszego \u017cycia<\/h2>

    Nr 33<\/strong><\/p>

    1. Rozwa\u017cajmy cz\u0119sto, jak wielka jest \u0142aska profesji zakonnej. Za jej przyczyn\u0105, z nowego i specjalnego tytu\u0142u, na cze\u015b\u0107 i chwa\u0142\u0119 Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej, podejmujemy \u017cycie, kt\u00f3re nas prowadzi ku doskona\u0142ej mi\u0142o\u015bci. Bez reszty po\u015bwi\u0119ceni na s\u0142u\u017cb\u0119 Bogu, adorujemy Go w duchu i prawdzie.<\/p>

    2. Duch \u015awi\u0119ty przez konsekracj\u0119 zakonn\u0105 jednoczy nas w szczeg\u00f3lnym przymierzu z Chrystusem, czyni nas uczestnikami misterium Chrystusa, zjednoczonego nierozerwaln\u0105 wi\u0119zi\u0105 z Ko\u015bcio\u0142em, sw\u0105 oblubienic\u0105; wprowadza nas w taki stan \u017cycia, kt\u00f3ry jest zapowiedzi\u0105 przysz\u0142ego zmartwychwstania i chwa\u0142y kr\u00f3lestwa niebieskiego.<\/p>

    3. Aby w tej konsekracji zebra\u0107 bardziej obfite owoce \u0142aski chrztu \u015bwi\u0119tego, zobowi\u0105zujemy si\u0119 do praktykowania rad ewangelicznych wed\u0142ug Regu\u0142y i tych\u017ce Konstytucji.<\/p>

    4. Chcemy w ten spos\u00f3b uwolni\u0107 si\u0119 od przeszk\u00f3d, kt\u00f3re mog\u0105 nas odwie\u015b\u0107 od doskona\u0142ej mi\u0142o\u015bci, duchowej wolno\u015bci oraz od doskona\u0142o\u015bci kultu Bo\u017cego.<\/p>

    5. Przez profesj\u0119, wreszcie, ciesz\u0105c si\u0119 szczeg\u00f3lnym darem Boga w \u017cyciu Ko\u015bcio\u0142a, wsp\u00f3\u0142pracujemy w jego zbawczej misji przez nasze \u015bwiadectwo.<\/p>

    6. Zach\u0119camy przeto braci, aby przygotowali si\u0119 do swej profesji z wielk\u0105 pilno\u015bci\u0105 poprzez intensywne \u017cycie sakramentalne, zw\u0142aszcza eucharystyczne, przez \u017carliw\u0105 modlitw\u0119 oraz rekolekcje. A przed z\u0142o\u017ceniem profesji wieczystej wszystko to niech b\u0119dzie podj\u0119te ze szczeg\u00f3ln\u0105 intensywno\u015bci\u0105.<\/p>

    Nr 34<\/strong><\/p>

    1. Po uko\u0144czeniu nowicjatu i uznaniu nowicjusza za zdatnego \u2013 na czas okre\u015blony przez ministra w porozumieniu z samym nowicjuszem \u2013 sk\u0142ada on profesj\u0119 czasow\u0105, kt\u00f3ra winna by\u0107 dobrowolnie odnawiana a\u017c do profesji wieczystej. Je\u015bli pozostaje w\u0105tpliwo\u015b\u0107 co do zdatno\u015bci nowicjusza, minister mo\u017ce przed\u0142u\u017cy\u0107 czas pr\u00f3by, ale nie wi\u0119cej ni\u017c o sze\u015b\u0107 miesi\u0119cy. Je\u015bli potem nowicjusz nie zostanie uznany za zdatnego, powinien zosta\u0107 wydalony.<\/p>

    2. Okres trwania profesji czasowej nie mo\u017ce by\u0107 kr\u00f3tszy ni\u017c trzy lata ani d\u0142u\u017cszy ni\u017c sze\u015b\u0107 lat. Je\u015bliby uznano to za wskazane, mo\u017cna go przed\u0142u\u017cy\u0107, tak jednak, aby okres, w kt\u00f3rym brat jest zwi\u0105zany \u015blubami czasowymi, nie przekroczy\u0142 w ca\u0142o\u015bci dziewi\u0119ciu lat.<\/p>

    3. Je\u015bli brat zostanie uznany za zdatnego i sam dobrowolnie o to prosi, niech z\u0142o\u017cy profesj\u0119 wieczyst\u0105 w czasie oznaczonym przez ministra w porozumieniu z zainteresowanym, co jednak mo\u017ce nast\u0105pi\u0107 dopiero po up\u0142ywie pe\u0142nego trzechlecia \u015blub\u00f3w czasowych i nigdy przed uko\u0144czeniem przez zainteresowanego dwudziestego pierwszego roku \u017cycia. Przez profesj\u0119 wieczyst\u0105 brat zostaje ostatecznie w\u0142\u0105czony do wsp\u00f3lnoty braterskiej Zakonu ze wszystkimi prawami i obowi\u0105zkami, na mocy tych Konstytucji.<\/p>

    4. Po up\u0142ywie czasu, na kt\u00f3ry zosta\u0142a z\u0142o\u017cona profesja, brat mo\u017ce odej\u015b\u0107 z Zakonu. Ze wzgl\u0119du na s\u0142uszne przyczyny kompetentny minister, po wys\u0142uchaniu opinii swej rady, mo\u017ce odm\u00f3wi\u0107 mu zgody na ponowienie \u015blub\u00f3w czasowych lub nie dopu\u015bci\u0107 do z\u0142o\u017cenia profesji wieczystej.<\/p>

    5. Nale\u017cy zachowa\u0107 wszelkie inne wymogi prawa powszechnego dotycz\u0105ce profesji, zw\u0142aszcza w odniesieniu do rozporz\u0105dzenia dobrami przed z\u0142o\u017ceniem profesji czasowej i wieczystej.<\/p>

    Nr 35<\/strong><\/p>

    1. W trakcie celebrowania pierwszej profesji nale\u017cy przekaza\u0107 nasz habit zakonny, nawet je\u015bli nowicjusze otrzymali wcze\u015bniej \u201eodzie\u017c na czas pr\u00f3by\u201d.<\/p>

    2. Zgodnie z Regu\u0142\u0105 i praktyk\u0105 Zakonu, nasz ubi\u00f3r sk\u0142ada si\u0119 z tuniki koloru kasztanowego z kapturem, z paska i sanda\u0142\u00f3w lub \u2013 dla s\u0142usznej przyczyny \u2013 z but\u00f3w. Odno\u015bnie do zwyczaju noszenia brody, nale\u017cy zachowa\u0107 zasad\u0119 r\u00f3\u017cnorodno\u015bci.<\/p>

    3. Pami\u0119taj\u0105c, \u017ce \u015bwi\u0119ty Franciszek nosi\u0142 habit pokutny w formie krzy\u017ca, my tak\u017ce no\u015bmy habit jako wezwanie do pokuty, jako znak konsekracji Bogu i naszej przynale\u017cno\u015bci do Zakonu. Wyra\u017camy przez to nasz stan braci mniejszych, sprawiaj\u0105c, \u017ce tak\u017ce odzienie, kt\u00f3re nosimy, staje si\u0119 \u015bwiadectwem ub\u00f3stwa.<\/p>

    4. Przyobleczeni w Chrystusa cichego i pokornego, powinni\u015bmy by\u0107 mniejszymi, nie na poz\u00f3r, lecz prawdziwie: w sercu, w s\u0142owach i w czynach, poniewa\u017c znaki pokory, kt\u00f3re okazujemy na zewn\u0105trz, niewiele pos\u0142u\u017c\u0105 zbawieniu dusz, je\u015bli my sami nie b\u0119dziemy o\u017cywieni duchem pokory.<\/p>

    5. A zatem, id\u0105c za przyk\u0142adem \u015bwi\u0119tego Franciszka, ze wszystkich si\u0142 starajmy si\u0119 stawa\u0107 dobrymi, a nie tylko robi\u0107 takie wra\u017cenie. B\u0105d\u017amy sp\u00f3jni w mowie i w dzia\u0142aniu. Uznaj\u0105c siebie za \u201emniejszych i poddanych ka\u017cdemu\u201d, jak napomina Regu\u0142a, zostawmy innym uznanie i honory.<\/p>

    Nr 36<\/strong><\/p>

    1. Minister prowincjalny, a na mocy szczeg\u00f3lnego uprawnienia tak\u017ce inni, o kt\u00f3rych mowa w numerze 20, maj\u0105 w\u0142adz\u0119 wydalenia postulanta lub nowicjusza, je\u015bli zosta\u0142 uznany za niezdatnego do naszego \u017cycia.<\/p>

    2. W przypadku wa\u017cnym i nagl\u0105cym tak\u0105 sam\u0105 w\u0142adz\u0119 posiada zar\u00f3wno magister nowicjatu, jak i postulatu, jednak za zgod\u0105 rady wsp\u00f3lnoty braterskiej. O tym fakcie musi by\u0107 natychmiast poinformowany kompetentny minister.<\/p>

    3. Minister generalny, za zgod\u0105 swej rady, mo\u017ce udzieli\u0107 indultu wyst\u0105pienia z Zakonu bratu o \u015blubach czasowych, kt\u00f3ry o to prosi dla wa\u017cnych powod\u00f3w, co skutkuje, na mocy samego prawa, dyspens\u0105 od \u015blub\u00f3w i od wszystkich zobowi\u0105za\u0144 p\u0142yn\u0105cych z profesji.<\/p>

    4. W przypadku przej\u015bcia do innego instytutu \u017cycia konsekrowanego lub do stowarzyszenia \u017cycia apostolskiego, a tak\u017ce wyst\u0105pienia z Zakonu oraz wydalenia brata po profesji, czy to czasowej, czy te\u017c wieczystej, nale\u017cy zachowa\u0107 wymogi prawa powszechnego Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>

    Artyku\u0142 VI: Formacja do pracy i do pos\u0142ugi<\/h2>

    Nr 37<\/strong><\/p>

    1. Powo\u0142ani do \u017cycia ewangelicznego we wsp\u00f3lnej konsekracji zakonnej, my wszyscy, za wzorem \u015bwi\u0119tego Franciszka i w wierno\u015bci tradycji kapucy\u0144skiej, jeste\u015bmy obowi\u0105zani wyra\u017ca\u0107 apostolsko\u015b\u0107 naszego powo\u0142ania przez \u015bwiadectwo \u017cycia we wszelkich zadaniach, jakie wype\u0142niamy w pos\u0142usze\u0144stwie i komunii braterskiej.<\/p>

    2. Tak wi\u0119c, pami\u0119taj\u0105c o napomnieniu \u015bwi\u0119tego Franciszka z Testamentu: \u201eCi, kt\u00f3rzy nie umiej\u0105 pracowa\u0107, niech si\u0119 naucz\u0105\u201d, anga\u017cujmy si\u0119 w zdobycie przygotowania odpowiedniego do ka\u017cdej pos\u0142ugi, o jak\u0105 jeste\u015bmy proszeni.<\/p>

    3. W rzeczy samej, trudno jest wykonywa\u0107 jakie\u015b zaj\u0119cie w spos\u00f3b w\u0142a\u015bciwy bez specyficznej i odpowiedniej formacji.<\/p>

    4. Powinno\u015bci\u0105 Zakonu jest wspieranie ka\u017cdego brata w rozwijaniu w\u0142a\u015bciwej mu \u0142aski pracy. Wykonuj\u0105c sw\u0105 prac\u0119, bracia rzeczywi\u015bcie wspieraj\u0105 si\u0119 wzajemnie w powo\u0142aniu i umacniaj\u0105 harmoni\u0119 \u017cycia braterskiego.<\/p>

    5. Formacja do pracy i pos\u0142ugi niech b\u0119dzie zaprogramowana tak, aby bracia, zgodnie ze swymi zdolno\u015bciami i powo\u0142aniem, byli odpowiednio przygotowywani do zada\u0144 i obowi\u0105zk\u00f3w, kt\u00f3re przyjdzie im wype\u0142nia\u0107. Przeto jedni niech ucz\u0105 si\u0119 zawodu i nabywaj\u0105 umiej\u0119tno\u015bci praktycznych, a inni niech po\u015bwi\u0119caj\u0105 si\u0119 studiom duszpasterskim i naukowym, szczeg\u00f3lnie teologicznym.<\/p>

    6. Nale\u017cy bardzo troszczy\u0107 si\u0119 o to, aby przygotowanie do pracy i apostolatu odbywa\u0142o si\u0119 prawdziwie w duchu s\u0142u\u017cby, w spos\u00f3b odpowiedni dla konsekracji zakonnej, i aby by\u0142o harmonijnie w\u0142\u0105czone w ca\u0142y program wprowadzenia, zapewniaj\u0105c pierwsze\u0144stwo \u017cyciu braterskiemu.<\/p>

    Nr 38<\/strong><\/p>

    1. Wszyscy bracia, s\u0142u\u017c\u0105c Panu jako mniejsi, niech pami\u0119taj\u0105, \u017ce nade wszystko powinni pragn\u0105\u0107 posi\u0105\u015b\u0107 Ducha Pa\u0144skiego wraz z Jego u\u015bwi\u0119caj\u0105cym dzia\u0142aniem.<\/p>

    2. Dlatego te\u017c, zar\u00f3wno gdy nabywaj\u0105 jakiej\u015b umiej\u0119tno\u015bci manualnej, jak te\u017c solidnej wiedzy, niech staraj\u0105 si\u0119 zosta\u0107 \u015bwi\u0119tymi i jednocze\u015bnie kompetentnymi w danej im \u0142asce pracy.<\/p>

    3. Niech przygotowuj\u0105 si\u0119 do \u017cycia apostolskiego w duchu samozaparcia i dyscypliny, wed\u0142ug posiadanych zdolno\u015bci. W ten spos\u00f3b, poprzez formowanie w\u0142asnej osoby i rozwijanie wiedzy, przyczyniaj\u0105 si\u0119 do dobra wsp\u00f3lnego Zakonu, Ko\u015bcio\u0142a i spo\u0142ecze\u0144stwa.<\/p>

    4. Studia, rozja\u015bnione i o\u017cywione mi\u0142o\u015bci\u0105 Chrystusa, niech we wszystkim b\u0119d\u0105 zgodne z charakterem naszego \u017cycia.<\/p>

    5. Bracia przeto, oddaj\u0105c si\u0119 studiom, niech rozwijaj\u0105 umys\u0142 i serce, tak aby zgodnie z intencj\u0105 \u015bwi\u0119tego Franciszka czynili post\u0119py w powo\u0142aniu. Istotnie bowiem formacja do jakiegokolwiek rodzaju pracy jest integraln\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 naszego \u017cycia zakonnego.<\/p>

    Nr 39<\/strong><\/p>

    1. W naszym Zakonie apostolskim troska duszpasterska niech przenika ca\u0142\u0105 formacj\u0119, aby wszyscy bracia, ka\u017cdy wed\u0142ug w\u0142asnych zdolno\u015bci, mogli czynem i s\u0142owem g\u0142osi\u0107 kr\u00f3lestwo Bo\u017ce, jako uczniowie i prorocy naszego Pana Jezusa Chrystusa, maj\u0105c na uwadze potrzeby duszpasterskie swoich region\u00f3w oraz zadania misyjne i ekumeniczne Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>

    2. Formacja w dyscyplinach filozoficznych i teologicznych, przekazywana przede wszystkim wed\u0142ug doktryny franciszka\u0144skiej, niech przebiega w zgodzie ze stopniowym otwieraniem si\u0119 umys\u0142\u00f3w na misterium Chrystusa.<\/p>

    3. Formacja ta winna odbywa\u0107 si\u0119 w prowincjalnych lub mi\u0119dzyprowincjalnych o\u015brodkach akademickich Zakonu. Gdyby nie by\u0142o to mo\u017cliwe, ze wzgl\u0119du na sytuacj\u0119 regionu lub prowincji albo te\u017c z uwagi na inne szczeg\u00f3lne uwarunkowania, bracia niech ucz\u0119szczaj\u0105 do innych o\u015brodk\u00f3w akademickich. Powinno si\u0119 jednak preferowa\u0107, je\u015bli to mo\u017cliwe, wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z instytutami franciszka\u0144skimi. Nale\u017cy w\u00f3wczas zapewni\u0107 odpowiedni\u0105 formacj\u0119 franciszka\u0144sko-kapucy\u0144sk\u0105.<\/p>

    4. Bracia powo\u0142ani do \u015bwi\u0119ce\u0144 powinni by\u0107 formowani wed\u0142ug norm ustanowionych przez Ko\u015bci\u00f3\u0142, z uwzgl\u0119dnieniem charakteru naszej wsp\u00f3lnoty braterskiej. Aby otrzyma\u0107 \u015bwi\u0119cenia, wymagana jest zgoda ministra prowincjalnego i jego rady.<\/p>

    Nr 40<\/strong><\/p>

    1. Formatorzy niech maj\u0105 \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce to bracia formowani s\u0105 g\u0142\u00f3wnymi autorami formacji, jak\u0105 maj\u0105 posi\u0105\u015b\u0107, i podstawowa odpowiedzialno\u015b\u0107 spoczywa na nich samych, w ufnej wsp\u00f3\u0142pracy z formatorami.<\/p>

    2. Bracia, kt\u00f3rym powierzono nauczanie, niech nade wszystko daj\u0105 \u015bwiadectwo \u017cycia i niech rozwijaj\u0105 g\u0142\u0119bok\u0105 komuni\u0119 my\u015blenia i dzia\u0142ania pomi\u0119dzy sob\u0105 oraz ze studentami. W nauczaniu i w rozmowach ze studentami niech u\u017cywaj\u0105 metod aktywnych, kt\u00f3re umo\u017cliwi\u0105 braciom w formacji zdobywanie wiedzy \u017cywej i sp\u00f3jnej.<\/p>

    3. Wyk\u0142ady niech przygotowuj\u0105 i przeprowadzaj\u0105 z najwi\u0119ksz\u0105 staranno\u015bci\u0105, id\u0105c za wskazaniami Ko\u015bcio\u0142a. Niech uwa\u017cnie \u015bledz\u0105 rozw\u00f3j swojej dyscypliny i dostosowuj\u0105 do\u0144 swe wyk\u0142ady.<\/p>

    4. Zach\u0119ca si\u0119 tak\u017ce, by anga\u017cowali swe si\u0142y w badania, w przygotowywanie i publikowanie dzie\u0142 naukowych, zw\u0142aszcza o tematyce franciszka\u0144skiej. W tym celu im samym oraz innym braciom mog\u0105 s\u0142u\u017cy\u0107 pomoc\u0105 promowane przez Zakon instytuty franciszka\u0144skie.<\/p>

    Artyku\u0142 VII: Formacja ci\u0105g\u0142a<\/h2>

    Nr 41<\/strong><\/p>

    1. Pomni na \u015bwi\u0119tego Franciszka i jego zach\u0119t\u0119: \u201eBracia, zacznijmy s\u0142u\u017cy\u0107 Panu Bogu, poniewa\u017c dotychczas uczynili\u015bmy niewiele albo nic dobrego!\u201d, wszyscy winni\u015bmy by\u0107 \u015bwiadomi konieczno\u015bci formacji trwaj\u0105cej nieustannie.<\/p>

    2. Formacja ci\u0105g\u0142a jest procesem odnowy osobistej i wsp\u00f3lnotowej oraz odpowiedniego dostosowania struktur i dzia\u0142alno\u015bci, kt\u00f3ry ma sprawi\u0107, \u017ce zawsze b\u0119dziemy zdolni \u017cy\u0107 naszym powo\u0142aniem wed\u0142ug Ewangelii w konkretnej rzeczywisto\u015bci ka\u017cdego dnia.<\/p>

    3. Formacja ci\u0105g\u0142a obejmuje w spos\u00f3b sp\u00f3jny ca\u0142\u0105 osob\u0119. Ma ona jednak dwa aspekty: nawr\u00f3cenie duchowe poprzez nieustanny powr\u00f3t do \u017ar\u00f3de\u0142 \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego i do pierwotnego ducha Zakonu, co ma si\u0119 realizowa\u0107 w formach przystosowanych do czasu i kultury, a tak\u017ce odnow\u0119 kulturaln\u0105 i zawodow\u0105 przez, by tak rzec, techniczne przystosowanie do warunk\u00f3w czasu. Wszystko to sprzyja wi\u0119kszej, tw\u00f3rczej wierno\u015bci naszemu powo\u0142aniu.<\/p>

    Nr 42<\/strong><\/p>

    1. Formacja ci\u0105g\u0142a dotyczy wszystkich braci, poniewa\u017c jest ona niczym innym, jak tylko nieustannym rozwijaniem naszego powo\u0142ania. A zatem obowi\u0105zkiem i prawem ka\u017cdego brata jest to, aby bez cienia w\u0105tpliwo\u015bci i ze wszech miar zatroszczy\u0142 si\u0119 o w\u0142asn\u0105 formacj\u0119 ci\u0105g\u0142\u0105.<\/p>

    2. Wszyscy ministrowie i gwardiani niech uznaj\u0105 za codzienny i zasadniczy obowi\u0105zek swojej pos\u0142ugi duszpasterskiej wspieranie formacji ci\u0105g\u0142ej braci sobie powierzonych.<\/p>

    3. W szczeg\u00f3lno\u015bci sami ministrowie, jak te\u017c inni formatorzy, niech zatroszcz\u0105 si\u0119 o to, by w tych, kt\u00f3rzy s\u0105 przyjmowani do Zakonu, dojrzewa\u0142o przekonanie, \u017ce przez ca\u0142e \u017cycie konieczne jest pog\u0142\u0119bianie w\u0142asnej formacji, poniewa\u017c \u017caden brat, uko\u0144czywszy formacj\u0119 pocz\u0105tkow\u0105, nie mo\u017ce uwa\u017ca\u0107 si\u0119 za w pe\u0142ni przygotowanego raz na zawsze.<\/p>

    Nr 43<\/strong><\/p>

    1. Zakon powinien posiada\u0107 narz\u0119dzia formacyjne odpowiadaj\u0105ce naszemu charyzmatowi i udost\u0119pnia\u0107 je wszystkim braciom.<\/p>

    2. W poszczeg\u00f3lnych okr\u0119gach nale\u017cy ustanowi\u0107 w\u0142asne normy w odniesieniu do formacji ci\u0105g\u0142ej, wed\u0142ug r\u00f3\u017cnorodno\u015bci czasu i miejsca oraz uwarunkowa\u0144 personalnych.<\/p>

    3. Program taki niech b\u0119dzie sp\u00f3jny, dynamiczny i kompletny. Niech obejmuje ca\u0142e \u017cycie zakonne w \u015bwietle Ewangelii i w duchu braterstwa.<\/p>

    4. Codzienne \u017cycie braterskie bardzo sprzyja formacji ci\u0105g\u0142ej. W rzeczy samej, pierwsz\u0105 szko\u0142\u0105 formacji jest codzienne do\u015bwiadczenie \u017cycia zakonnego z jego normalnym rytmem modlitwy, refleksji, relacji braterskich i pracy.<\/p>

    5. Zalecane s\u0105 ponadto \u015brodki nadzwyczajne, to znaczy inicjatywy nowe lub odnowione, s\u0142u\u017c\u0105ce formacji ci\u0105g\u0142ej, przy wsp\u00f3\u0142pracy braterskich wsp\u00f3lnot lokalnych i prowincjalnych, kt\u00f3re istniej\u0105 w ramach pojedynczych prowincji lub region\u00f3w czy te\u017c konferencji prze\u0142o\u017conych wy\u017cszych.<\/p>

    6. Ministrowie niech zatroszcz\u0105 si\u0119 o to, aby uzdolnieni bracia otrzymali odpowiednie przygotowanie w instytutach, wydzia\u0142ach lub uniwersytetach, zar\u00f3wno w zakresie nauk teologicznych czy te\u017c innych nauk, jak i w zakresie r\u00f3\u017cnych umiej\u0119tno\u015bci oraz zawod\u00f3w, tak jak wyda si\u0119 to stosowne dla pos\u0142ugiwania w Ko\u015bciele i Zakonie.<\/p>

    7. Aby wspiera\u0107 ducha braterstwa w ca\u0142ym Zakonie, dla doskonalenia formacji i rozwijania kultury franciszka\u0144skiej poleca si\u0119 nasze Kolegium Mi\u0119dzynarodowe w Rzymie.<\/p>

    8. Zaleca si\u0119 ponadto ochron\u0119 i dowarto\u015bciowanie bibliotek oraz innych d\u00f3br kultury Zakonu, w uznaniu ich funkcji formacyjnej. S\u0105 one \u015bwiadectwem naszej to\u017csamo\u015bci, duchowo\u015bci i dzia\u0142a\u0144 apostolskich.<\/p>

    Nr 44<\/strong><\/p>

    1. Ka\u017cdy brat niech z oddaniem zaanga\u017cuje si\u0119 w godne post\u0119powanie na drodze powo\u0142ania franciszka\u0144sko-kapucy\u0144skiego, do kt\u00f3rego wezwa\u0142 go B\u00f3g.<\/p>

    2. Wszyscy przeto usilnie starajmy si\u0119 o zachowanie daru powo\u0142ania zakonnego i wytrwa\u0142o\u015bci, zar\u00f3wno w nas, jak i w innych, oraz o jego umacnianie przez wiern\u0105 wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z \u0142ask\u0105 Bo\u017c\u0105, przez roztropn\u0105 czujno\u015b\u0107 i trwanie na modlitwie.<\/p>

    3. Strze\u017cmy si\u0119 tak\u017ce, bracia, aby nie popa\u015b\u0107 w apostazj\u0119 serca, kt\u00f3ra wyst\u0119puje wtedy, gdy z powodu ozi\u0119b\u0142o\u015bci, pod zewn\u0119trznymi pozorami stanu zakonnego, nosi si\u0119 ze\u015bwieccza\u0142e serce, odchodz\u0105c od ducha i od mi\u0142o\u015bci w\u0142asnego powo\u0142ania, a ulegaj\u0105c duchowi pychy i zmys\u0142owo\u015bci tego \u015bwiata. Lecz pomni na s\u0142owa Aposto\u0142a: \u201eNie bierzcie wi\u0119c wzoru z tego \u015bwiata\u201d, unikajmy wszystkiego, co ma cho\u0107by posmak grzechu i os\u0142abia \u017cycie zakonne.<\/p>

    4. Skoro wi\u0119c pozostawili\u015bmy \u015bwiat, starajmy si\u0119 niczego innego nie pragn\u0105\u0107, niczego innego nie chcie\u0107, aby nic innego nas nie radowa\u0142o, jak tylko pod\u0105\u017canie za Duchem Pa\u0144skim wraz z Jego u\u015bwi\u0119caj\u0105cym dzia\u0142aniem oraz podobanie si\u0119 Mu we wszystkim, tak aby\u015bmy prawdziwie jako bracia i ubodzy, \u0142agodni i spragnieni \u015bwi\u0119to\u015bci, mi\u0142osierni i czystego serca, byli w ko\u0144cu takimi, by \u015bwiat przez nas m\u00f3g\u0142 pozna\u0107 pok\u00f3j i dobro\u0107 Boga.<\/p>

    Rozdzia\u0142 III: Nasze \u017cycie modlitwy<\/h1>

    Nr 45<\/strong><\/p>

    1. Modlitwa do Boga jako oddech mi\u0142o\u015bci rodzi si\u0119 z poruszenia Ducha \u015awi\u0119tego, dzi\u0119ki czemu cz\u0142owiek wewn\u0119trzny przyjmuje postaw\u0119 zas\u0142uchania w g\u0142os Boga, kt\u00f3ry przemawia w jego sercu.<\/p>

    2. B\u00f3g, kt\u00f3ry ukocha\u0142 nas jako pierwszy, faktycznie przemawia do nas na r\u00f3\u017cne sposoby: we wszystkich stworzeniach, w znakach czasu, w \u017cyciu ludzi, w naszym sercu, a zw\u0142aszcza przez swoje s\u0142owo w historii zbawienia.<\/p>

    3. W modlitwie, odpowiadaj\u0105c Bogu, kt\u00f3ry m\u00f3wi do nas, osi\u0105gamy pe\u0142ni\u0119, o ile porzucamy mi\u0142o\u015b\u0107 w\u0142asn\u0105 i w komunii z Bogiem oraz lud\u017ami przemieniamy si\u0119 w Chrystusa Boga-Cz\u0142owieka.<\/p>

    4. Sam bowiem Chrystus jest naszym \u017cyciem, nasz\u0105 modlitw\u0105 i naszym dzia\u0142aniem.<\/p>

    5. A zatem rzeczywi\u015bcie prowadzimy synowsk\u0105 rozmow\u0119 z Ojcem, kiedy \u017cyjemy Chrystusem i modlimy si\u0119 w Jego Duchu, kt\u00f3ry wo\u0142a w naszym sercu: Abba, Ojcze!<\/p>

    6. Konsekrowani bardziej wewn\u0119trznie na s\u0142u\u017cb\u0119 Bogu przez profesj\u0119 rad ewangelicznych, usi\u0142ujmy w wolno\u015bci ducha rozwija\u0107 wiernie i nieustannie \u017cycie modlitwy.<\/p>

    7. Piel\u0119gnujmy przeto z najwi\u0119kszym zaanga\u017cowaniem ducha \u015bwi\u0119tej modlitwy i pobo\u017cno\u015bci, kt\u00f3remu powinny s\u0142u\u017cy\u0107 wszystkie inne sprawy doczesne, aby\u015bmy stali si\u0119 prawdziwymi na\u015bladowcami \u015bwi\u0119tego Franciszka, kt\u00f3ry zdawa\u0142 si\u0119 by\u0107 nie tyle kim\u015b, kto si\u0119 modli, ile raczej cz\u0142owiekiem, kt\u00f3ry sta\u0142 si\u0119 modlitw\u0105.<\/p>

    8. Pragn\u0105c ponad wszystko Ducha Pa\u0144skiego wraz z Jego u\u015bwi\u0119caj\u0105cym dzia\u0142aniem i modl\u0105c si\u0119 zawsze do Boga czystym sercem, dajmy ludziom \u015bwiadectwo autentycznej modlitwy, tak aby wszyscy mogli zobaczy\u0107 i do\u015bwiadczy\u0107 na naszym obliczu oraz w \u017cyciu naszych braterskich wsp\u00f3lnot odbicie dobroci i \u0142askawo\u015bci Boga obecnego w \u015bwiecie.<\/p>

    Nr 46<\/strong><\/p>

    1. Nasza modlitwa niech b\u0119dzie swoistym wyrazem naszego powo\u0142ania braci mniejszych.<\/p>

    2. Modlimy si\u0119 prawdziwie jako bracia, gdy gromadzimy si\u0119 w imi\u0119 Chrystusa we wzajemnej mi\u0142o\u015bci, tak aby Pan by\u0142 rzeczywi\u015bcie obecny po\u015br\u00f3d nas.<\/p>

    3. I modlimy si\u0119 prawdziwie jako mniejsi, gdy \u017cyjemy z Chrystusem ubogim i pokornym, powierzaj\u0105c Ojcu b\u0142agania ubogich i dziel\u0105c z nimi faktycznie warunki ich \u017cycia.<\/p>

    4. Dochowujmy zatem wierno\u015bci temu, co przyrzekli\u015bmy, wype\u0142niaj\u0105c w \u017cyciu to, czego chce Pan i chc\u0105c tego, co Jemu jest mi\u0142e.<\/p>

    5. W ten spos\u00f3b modlitwa i dzia\u0142anie, inspirowane przez jednego i tego samego Ducha Pa\u0144skiego, zamiast przeciwstawia\u0107 si\u0119 sobie, dope\u0142niaj\u0105 si\u0119 wzajemnie.<\/p>

    6. Modlitwa franciszka\u0144ska ma charakter uczuciowy, jest modlitw\u0105 serca, kt\u00f3ra prowadzi nas do wewn\u0119trznego do\u015bwiadczania Boga. Kiedy kontemplujemy Boga, najwy\u017csze Dobro i wszelkie Dobro, od kt\u00f3rego pochodzi ka\u017cde dobro, nasze serce powinno pa\u0142a\u0107 uwielbieniem, dzi\u0119kczynieniem, zachwytem i pochwa\u0142\u0105.<\/p>

    7. Dostrzegaj\u0105c Chrystusa we wszystkich stworzeniach, id\u017amy przez \u015bwiat g\u0142osz\u0105c pok\u00f3j i pokut\u0119, zapraszaj\u0105c wszystkich do chwalenia Boga jako \u015bwiadkowie Jego mi\u0142o\u015bci.<\/p>

    Nr 47<\/strong><\/p>

    1. Konsekrowani na s\u0142u\u017cb\u0119 Bogu przez chrzest i bardziej wewn\u0119trznie zjednoczeni z Nim przez profesj\u0119 zakonn\u0105, ce\u0144my wielce \u015bwi\u0119t\u0105 Liturgi\u0119, kt\u00f3ra jest wykonywaniem urz\u0119du kap\u0142a\u0144skiego Chrystusa, punktem kulminacyjnym wszelkich dzia\u0142a\u0144 Ko\u015bcio\u0142a i \u017ar\u00f3d\u0142em \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego. Z tego\u017c \u017ar\u00f3d\u0142a zasilajmy \u017cycie duchowe, osobiste oraz braterskie i udost\u0119pniajmy wiernym jego skarby.<\/p>

    2. Miejmy przeto w najwy\u017cszym szacunku tajemnic\u0119 Eucharystii i \u015bwi\u0119te Oficjum, bo \u015bwi\u0119ty Franciszek chcia\u0142, aby kszta\u0142towa\u0142y one ca\u0142e \u017cycie wsp\u00f3lnoty braterskiej.<\/p>

    3. Bierzmy udzia\u0142 w \u015bwi\u0119tej Liturgii z pobo\u017cno\u015bci\u0105 i w godnej postawie zewn\u0119trznej.<\/p>

    4. Troskliwie zachowujmy wierno\u015b\u0107 wobec przepis\u00f3w liturgicznych, godz\u0105c j\u0105 z kreatywno\u015bci\u0105 i spontaniczno\u015bci\u0105 oraz uwzgl\u0119dniaj\u0105c lokalne kultury, wed\u0142ug pierwotnego ducha tych\u017ce przepis\u00f3w.<\/p>

    5. Aby s\u0142owo Bo\u017ce wnika\u0142o g\u0142\u0119biej do naszych serc, a wewn\u0119trzne uczestniczenie w \u015bwi\u0119tych tajemnicach coraz bardziej odnawia\u0142o nasze \u017cycie, zadbajmy w naszych celebracjach o stosown\u0105 przestrze\u0144 dla milczenia, kt\u00f3re jest cz\u0119\u015bci\u0105 samej akcji liturgicznej.<\/p>

    6. Na\u015bladuj\u0105c \u015bwi\u0119tego Franciszka, kt\u00f3ry cz\u0119sto wyra\u017ca\u0142 swe uczucia przez \u015bpiew i muzyk\u0119, niech nasze celebracje liturgiczne b\u0119d\u0105, na ile to mo\u017cliwe, sprawowane ze \u015bpiewem, zw\u0142aszcza w dni \u015bwi\u0105teczne. Zwracajmy jednak uwag\u0119 nie tyle na melodyk\u0119 g\u0142osu, ile raczej na nasz wewn\u0119trzny udzia\u0142, aby g\u0142os wsp\u00f3\u0142brzmia\u0142 z naszym duchem, a nasz duch z Bogiem.<\/p>

    7. Je\u015bli idzie o ryt, bracia niech dostosuj\u0105 si\u0119 do przepis\u00f3w wydanych przez kompetentn\u0105 w\u0142adz\u0119 ko\u015bcieln\u0105 dla regionu, w kt\u00f3rym si\u0119 znajduj\u0105.<\/p>

    Nr 48<\/strong><\/p>

    1. W pe\u0142ni \u015bwiadomie i aktywnie bierzmy udzia\u0142 w Eucharystii, kt\u00f3ra jest \u017ar\u00f3d\u0142em \u017cycia Ko\u015bcio\u0142a oraz korzeniem, fundamentem i sercem naszego \u017cycia braterskiego. Sprawujmy misterium paschalne Jezusa Chrystusa a\u017c do chwili Jego przyj\u015bcia, niczego nie zachowuj\u0105c dla siebie, aby nas ca\u0142ych przyj\u0105\u0142 Ten, kt\u00f3ry ca\u0142y nam si\u0119 oddaje.<\/p>

    2. Aby sta\u0142o si\u0119 bardziej oczywiste, \u017ce w \u0142amaniu chleba eucharystycznego jeste\u015bmy wyniesieni do komunii z Chrystusem oraz mi\u0119dzy sob\u0105, aby wi\u0119c uwypukli\u0107 jedno\u015b\u0107 ofiary, kap\u0142a\u0144stwa i wsp\u00f3lnoty braterskiej, niech we wszystkich naszych domach codziennie b\u0119dzie sprawowana Msza \u015bwi\u0119ta wsp\u00f3lnoty braterskiej. Gdyby nie by\u0142o to mo\u017cliwe, nale\u017cy cz\u0119sto celebrowa\u0107 Eucharysti\u0119 z udzia\u0142em wszystkich braci.<\/p>

    3. Eucharystia, w kt\u00f3rej pod konsekrowanymi postaciami jest dla nas obecny sam Pan Jezus Chrystus, niech b\u0119dzie przechowywana w naszych kaplicach i ko\u015bcio\u0142ach w miejscu i na spos\u00f3b jak najbardziej godny.<\/p>

    4. Za przyk\u0142adem \u015bwi\u0119tego Franciszka, z wiar\u0105, pokornym szacunkiem i pobo\u017cno\u015bci\u0105, adorujmy Jezusa Chrystusa obecnego w Eucharystii. Razem z Nim ofiarujmy Ojcu przez Ducha \u015awi\u0119tego nas samych i nasze dzia\u0142ania, i przed Nim \u2013 duchowym centrum wsp\u00f3lnoty braterskiej \u2013 cz\u0119sto pozostawajmy na \u017carliwej modlitwie.<\/p>

    Nr 49<\/strong><\/p>

    1. Liturgia godzin, przed\u0142u\u017caj\u0105ca na kolejne godziny dnia \u0142ask\u0119 Eucharystii, jest modlitw\u0105 Chrystusa, kt\u00f3ry jednoczy ze sob\u0105 Ko\u015bci\u00f3\u0142 w uwielbieniu i b\u0142agalnym wstawiennictwie, jakie On nieustannie kieruje do Ojca dla dobra wszystkich ludzi.<\/p>

    2. Sprawujmy godnie Liturgi\u0119 godzin, do kt\u00f3rej Ko\u015bci\u00f3\u0142 nas zobowi\u0105zuje na mocy naszej profesji, aby mie\u0107 udzia\u0142 w odwiecznym hymnie uwielbienia, sprowadzonym na ziemi\u0119 przez S\u0142owo Wcielone, i aby\u015bmy jednoczyli si\u0119 z g\u0142osem Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3ry m\u00f3wi do Chrystusa Oblubie\u0144ca, odczuwaj\u0105c przedsmak chwa\u0142y, jaka nieprzerwanie rozbrzmiewa przed tronem Boga i Baranka.<\/p>

    3. A zatem ca\u0142a wsp\u00f3lnota braterska niech gromadzi si\u0119 codziennie w imi\u0119 Chrystusa, aby dzi\u0119ki czyni\u0107 Ojcu w Duchu \u015awi\u0119tym, wspominaj\u0105c tajemnice zbawienia w Liturgii godzin, przez kt\u00f3r\u0105 misterium Chrystusa przenika i przemienia czas. Je\u015bli nie by\u0142oby mo\u017cliwe wsp\u00f3lne celebrowanie jej w ca\u0142o\u015bci, nale\u017cy sprawowa\u0107 wsp\u00f3lnotowo przynajmniej jutrzni\u0119 i nieszpory.<\/p>

    4. Ponadto zalecamy, aby bracia czynili tak, gdziekolwiek s\u0105 czy te\u017c znale\u017aliby si\u0119, i aby sprawowali \u2013 zgodnie z warunkami miejsca \u2013 Liturgi\u0119 godzin wraz z wiernymi.<\/p>

    5. Kapitu\u0142a domowa, za zgod\u0105 ministra, niech ustali domowy porz\u0105dek dnia i pracy w taki spos\u00f3b, aby przebieg dnia i wszelkie nasze zaj\u0119cia by\u0142y po\u015bwi\u0119cone na chwa\u0142\u0119 Bo\u017c\u0105, z uwzgl\u0119dnieniem specyficznych sytuacji os\u00f3b, czasu i kultury.<\/p>

    6. Gdy nie mo\u017cemy uczestniczy\u0107 we wsp\u00f3lnotowym sprawowaniu Liturgii godzin, pami\u0119tajmy, \u017ce tak\u017ce w odmawianiu indywidualnym jednoczymy si\u0119 duchowo z Ko\u015bcio\u0142em, a zw\u0142aszcza z bra\u0107mi. Z tak\u0105 sam\u0105 g\u0142\u0119bok\u0105 intencj\u0105 niech modl\u0105 si\u0119 ci bracia, kt\u00f3rzy odmawiaj\u0105 Oficjum Ojcze nasz, zgodnie z Regu\u0142\u0105.<\/p>

    Nr 50<\/strong><\/p>

    1. Niech nasza modlitwa czerpie natchnienie z nauczania prorok\u00f3w i psalmist\u00f3w, a nade wszystko z przyk\u0142adu Syna Bo\u017cego, kt\u00f3ry przyjmuj\u0105c kondycj\u0119 ludzk\u0105, tak\u017ce w swej modlitwie, sta\u0142 si\u0119 uczestnikiem tego, czym \u017cyj\u0105 Jego bracia, i kt\u00f3ry ofiaruj\u0105c siebie samego, wstawia si\u0119 za nimi u Ojca.<\/p>

    2. \u015awi\u0119ty Franciszek, kt\u00f3ry poprzez kontemplacj\u0119 odkry\u0142 Bo\u017cy plan, chcia\u0142 w pe\u0142ni uczestniczy\u0107 w mi\u0142o\u015bci Chrystusa do cz\u0142owieka, przygarniaj\u0105c tr\u0119dowatych oraz g\u0142osz\u0105c wszystkim dobr\u0105 nowin\u0119 o nadziei i pokoju przez nawr\u00f3cenie.<\/p>

    3. Tak\u017ce nasi pierwsi bracia kapucyni, daj\u0105c pierwsze\u0144stwo \u017cyciu kontemplacyjnemu i samotno\u015bci, byli uwa\u017cni i troskliwi wobec potrzeb ludzi, a tak\u017ce do\u015bwiadczali obecno\u015bci Boga w zdarzeniach codzienno\u015bci oraz w sprawach ludzkich.<\/p>

    4. Id\u0105c za ich przyk\u0142adem, usi\u0142ujmy odnajdowa\u0107 przejawy Bo\u017cej mi\u0142o\u015bci w biegu historii, w pobo\u017cno\u015bci ludowej i w poszczeg\u00f3lnych kulturach r\u00f3\u017cnych region\u00f3w.<\/p>

    5. Niech przeto nasza modlitwa b\u0119dzie wyrazem powszechnej solidarno\u015bci i wsp\u00f3\u0142odczuwania. Upodabniaj\u0105c j\u0105 jak najpe\u0142niej do modlitwy Jezusa, sta\u0144my si\u0119 g\u0142osem ka\u017cdej rzeczywisto\u015bci ludzkiej, przyjmuj\u0105c na siebie rado\u015bci i nadzieje, b\u00f3le i strapienia wszystkich ludzi.<\/p>

    Nr 51<\/strong><\/p>

    1. Maj\u0105c \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce w modlitwie wsp\u00f3\u0142pracujemy z Bogiem dla przyj\u015bcia Jego kr\u00f3lestwa i dla budowania Cia\u0142a Chrystusa, i pomn\u0105c na katolickiego ducha \u015bwi\u0119tego Franciszka, b\u0142agajmy Pana za \u015bwi\u0119t\u0105 matk\u0119 Ko\u015bci\u00f3\u0142, za papie\u017ca, za tych kt\u00f3rzy nami rz\u0105dz\u0105, za wszystkich ludzi, za zbawienie ca\u0142ego \u015bwiata, a w szczeg\u00f3lno\u015bci za ca\u0142\u0105 rodzin\u0119 franciszka\u0144sk\u0105 i za dobrodziej\u00f3w.<\/p>

    2. Wiara w Chrystusa zmartwychwsta\u0142ego podtrzymuje nasz\u0105 nadziej\u0119 i utrzymuje \u017cyw\u0105 komuni\u0119 z bra\u0107mi, kt\u00f3rzy spoczywaj\u0105 w pokoju z Chrystusem. Zjednoczeni we wzajemnej wymianie d\u00f3br duchowych, w celebracji eucharystycznej i w naszych modlitwach, polecajmy Bogu mi\u0142osiernemu wszystkich zmar\u0142ych. Z wdzi\u0119czno\u015bci\u0105 i poczuciem mi\u0142o\u015bci bli\u017aniego ofiarujmy szczeg\u00f3lne modlitwy za zmar\u0142ych zgodnie z tym, co postanawiaj\u0105 Ordynacje kapitu\u0142 generalnych.<\/p>

    Nr 52<\/strong><\/p>

    1. Ka\u017cdej niedzieli Ko\u015bci\u00f3\u0142 sprawuje pami\u0105tk\u0119 zmartwychwstania Pa\u0144skiego, a w trakcie roku liturgicznego, kt\u00f3ry ma swe centrum w Triduum Paschalnym, przywo\u0142uje i udziela tajemnic odkupienia wszystkim wiernym, aby mogli zosta\u0107 nape\u0142nieni \u0142ask\u0105 zbawienia.<\/p>

    2. Prze\u017cywajmy niedziel\u0119, Wielkanoc ka\u017cdego tygodnia, zas\u0142uchani w s\u0142owo Bo\u017ce i w komunii \u0142amania si\u0119 jednym chlebem dla umocnienia naszego \u017cycia we wsp\u00f3lnocie braterskiej. W Dzie\u0144 Pa\u0144ski oddawajmy si\u0119 ch\u0119tnie pos\u0142udze duszpasterskiej. Celebruj\u0105c z rado\u015bci\u0105 i wdzi\u0119czno\u015bci\u0105 dar stworzenia, umacniajmy w sobie \u017carliwe oczekiwanie na niedziel\u0119, kt\u00f3ra nie zna zachodu s\u0142o\u0144ca i kt\u00f3ra wprowadzi nas do spoczynku w Bogu.<\/p>

    3. Ca\u0142ym sercem ogarniajmy bogactwo \u0142aski, zdr\u00f3j ducha i \u017cycia, kt\u00f3re p\u0142ynie dla nas z celebrowania roku liturgicznego i sakrament\u00f3w, co jest niewyczerpanym \u017ar\u00f3d\u0142em strawy duchowej i przewodni\u0105 drog\u0105 naszej formacji.<\/p>

    4. Celebruj\u0105c tajemnice zbawienia, jako dzieci Bo\u017ce, pozw\u00f3lmy si\u0119 prowadzi\u0107 w naszej modlitwie Duchowi \u015awi\u0119temu, aby pom\u00f3g\u0142 nam ka\u017cdego dnia coraz bardziej wzrasta\u0107 w Chrystusie dla osi\u0105gni\u0119cia pe\u0142nej komunii z Ojcem i z bra\u0107mi.<\/p>

    5. W duchu Ewangelii \u015bwi\u0119tej i zgodnie z rytmem roku liturgicznego czcijmy i przepowiadajmy wiernym w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny tajemnice cz\u0142owiecze\u0144stwa Chrystusa, a zw\u0142aszcza Narodzenia i M\u0119ki, w kt\u00f3rych \u015bwi\u0119ty Franciszek podziwia\u0142 mi\u0142o\u015b\u0107 i pokor\u0119 Pana.<\/p>

    6. R\u00f3wnie\u017c w \u015bwi\u0119ta b\u0142ogos\u0142awionej Dziewicy Maryi, jak i we wspomnienia \u015bwi\u0119tych Ko\u015bci\u00f3\u0142 g\u0142osi zmartwychwstanie swego Pana. A zatem czcijmy ze szczeg\u00f3ln\u0105 pobo\u017cno\u015bci\u0105 \u2013 zw\u0142aszcza poprzez kult liturgiczny, modlitw\u0119 Anio\u0142 Pa\u0144ski i r\u00f3\u017caniec \u2013 Maryj\u0119 Matk\u0119 Boga i Dziewic\u0119 pocz\u0119t\u0105 bez grzechu, c\u00f3rk\u0119 i s\u0142u\u017cebnic\u0119 Ojca, matk\u0119 Syna i oblubienic\u0119 Ducha \u015awi\u0119tego, uczynion\u0105 Ko\u015bcio\u0142em, jak wyrazi\u0142 to \u015bwi\u0119ty Franciszek, a tak\u017ce popierajmy pobo\u017cno\u015b\u0107 maryjn\u0105 w\u015br\u00f3d ludu. Maryja jest wszak\u017ce nasz\u0105 matk\u0105 i or\u0119downiczk\u0105, patronk\u0105 naszego Zakonu, uczestniczk\u0105 ub\u00f3stwa i m\u0119ki swego Syna oraz \u2013 jak wskazuje do\u015bwiadczenie \u2013 drog\u0105 do osi\u0105gni\u0119cia ducha Chrystusa ubogiego i ukrzy\u017cowanego.<\/p>

    7. Jednocze\u015bnie, zgodnie ze staro\u017cytn\u0105 tradycj\u0105, czcijmy pobo\u017cnie \u015bwi\u0119tego J\u00f3zefa, wiernego oblubie\u0144ca Dziewicy Maryi, opiekuna naszego Odkupiciela i pokornego pracownika.<\/p>

    8. Kultywujmy i popierajmy, wed\u0142ug lokalnych zwyczaj\u00f3w, nabo\u017ce\u0144stwo do \u015bwi\u0119tego Ojca Franciszka, wzoru braci mniejszych, do \u015bwi\u0119tej Klary oraz do \u015bwi\u0119tych, zw\u0142aszcza kapucy\u0144skich, zwracaj\u0105c uwag\u0119, aby taki kult by\u0142 zawsze zgodny z duchem \u015bwi\u0119tej Liturgii.<\/p>

    Nr 53<\/strong><\/p>

    1. W Liturgii B\u00f3g sam wychodzi nam na spotkanie ze swoim s\u0142owem i m\u00f3wi do nas. My za\u015b, modl\u0105c si\u0119 Jego w\u0142asnymi s\u0142owami zaczerpni\u0119tymi z Pisma \u015bwi\u0119tego, odpowiadamy Mu ufnie otwartym sercem.<\/p>

    2. Poniewa\u017c nasza konsekracja rodzi si\u0119 i jest budowana przez s\u0142owo Bo\u017ce, id\u0105c za przyk\u0142adem \u015bwi\u0119tego Franciszka, kultywujmy wielk\u0105 za\u017cy\u0142o\u015b\u0107 ze s\u0142owem, aby\u015bmy post\u0119powali w do\u015bwiadczeniu Boga i stawali si\u0119 ewangelicznie przejrzy\u015bci dla Ko\u015bcio\u0142a i dla \u015bwiata.<\/p>

    3. Ka\u017cdego dnia przeznaczajmy dostateczn\u0105 ilo\u015b\u0107 czasu na modlitewn\u0105 lektur\u0119 Pisma \u015bwi\u0119tego i umacniajmy prawdziw\u0105 pobo\u017cno\u015b\u0107 tak\u017ce poprzez inne ksi\u0105\u017cki duchowe.<\/p>

    4. Starajmy si\u0119 te\u017c karmi\u0107 nasze \u017cycie ewangeliczne we wsp\u00f3lnocie braterskiej, znajduj\u0105c czas na dzielenie si\u0119 s\u0142owem Bo\u017cym i pozwalaj\u0105c, aby ono przemawia\u0142o do nas.<\/p>

    5. Aby mie\u0107 zawsze przed oczyma duszy drog\u0119 i \u017cycie, kt\u00f3re \u015blubowali\u015bmy, w ka\u017cdym okr\u0119gu nale\u017cy ustanowi\u0107 zasady wsp\u00f3lnotowej lektury Pisma \u015bwi\u0119tego, Regu\u0142y, Testamentu i Konstytucji, jak te\u017c wsp\u00f3lnotowego odnawiania profesji.<\/p>

    Nr 54<\/strong><\/p>

    1. Strze\u017cmy i rozwijajmy ducha kontemplacji, kt\u00f3ry ja\u015bnieje w \u017cyciu \u015bwi\u0119tego Franciszka i naszych pierwszych braci. Po\u015bwi\u0119cajmy mu przeto stosownie du\u017co czasu, kultywuj\u0105c modlitw\u0119 my\u015bln\u0105.<\/p>

    2. Modlitwa my\u015blna jest duchow\u0105 mistrzyni\u0105 braci, kt\u00f3rzy je\u015bli s\u0105 prawdziwymi i duchowymi bra\u0107mi mniejszymi, modl\u0105 si\u0119 nieustannie, nade wszystko wewn\u0119trznie. Modli\u0107 si\u0119 bowiem to nic innego, jak rozmawia\u0107 z Bogiem w sercu. St\u0105d te\u017c nie modli si\u0119 ten, kto m\u00f3wi do Boga tylko wargami. Ka\u017cdy niech przeto usi\u0142uje praktykowa\u0107 modlitw\u0119 my\u015bln\u0105 czy kontemplacj\u0119 i zgodnie z nauczaniem Chrystusa, najlepszego mistrza, adorowa\u0107 odwiecznego Ojca w duchu i prawdzie, staraj\u0105c si\u0119 z usiln\u0105 troskliwo\u015bci\u0105, aby bardziej rozja\u015bni\u0107 umys\u0142 i rozpali\u0107 serce, ni\u017c formu\u0142owa\u0107 s\u0142owa.<\/p>

    3. Autentyczna modlitwa my\u015blna prowadzi nas do ducha prawdziwej adoracji, jednoczy nas wewn\u0119trznie z Chrystusem i pomaga w nieustannym powi\u0119kszaniu owocno\u015bci \u015bwi\u0119tej Liturgii w \u017cyciu duchowym.<\/p>

    4. Aby te\u017c nigdy nie os\u0142ab\u0142 w nas duch modlitwy i pobo\u017cno\u015bci, lecz ka\u017cdego dnia rozpala\u0142 si\u0119 coraz bardziej, musimy codziennie oddawa\u0107 si\u0119 temu \u0107wiczeniu.<\/p>

    5. Ministrowie, gwardiani oraz inni, kt\u00f3rym powierzona jest troska o \u017cycie duchowe, niech staraj\u0105 si\u0119, aby wszyscy bracia post\u0119powali w znajomo\u015bci i w praktykowaniu modlitwy my\u015blnej.<\/p>

    6. Niech bracia czerpi\u0105 ze zdrowych \u017ar\u00f3de\u0142 duchowo\u015bci chrze\u015bcija\u0144skiej i franciszka\u0144skiej ducha modlitwy oraz sam\u0105 modlitw\u0119 \u2013 dla nabycia wznios\u0142ej znajomo\u015bci Jezusa Chrystusa.<\/p>

    Nr 55<\/strong><\/p>

    1. Pierwsze\u0144stwo ducha i \u017cycia modlitwy niech b\u0119dzie realizowane bezwarunkowo przez wsp\u00f3lnoty braterskie, jak te\u017c przez poszczeg\u00f3lnych braci, gdziekolwiek si\u0119 znajd\u0105, tak jak wymagaj\u0105 tego s\u0142owa i przyk\u0142ad \u015bwi\u0119tego Franciszka oraz autentyczna tradycja kapucy\u0144ska.<\/p>

    2. Spraw\u0105 najwy\u017cszej wagi jest kszta\u0142towanie \u015bwiadomo\u015bci, i\u017c modlitwa osobista stanowi dla nas \u017cywotn\u0105 potrzeb\u0119. Ka\u017cdy brat, gdziekolwiek by si\u0119 znalaz\u0142, niech postara si\u0119 ka\u017cdego dnia o wystarczaj\u0105cy czas na modlitw\u0119 my\u015bln\u0105, na przyk\u0142ad jedn\u0105 pe\u0142n\u0105 godzin\u0119.<\/p>

    3. Kapitu\u0142y prowincjalne i domowe niech zatroszcz\u0105 si\u0119, aby wszyscy bracia mieli ka\u017cdego dnia czas konieczny na modlitw\u0119 my\u015bln\u0105, praktykowan\u0105 wsp\u00f3lnie i prywatnie.<\/p>

    4. Domowa wsp\u00f3lnota braterska niech na swych kapitu\u0142ach podejmuje kwesti\u0119 modlitwy wsp\u00f3lnotowej i osobistej braci. Bracia, a nade wszystko gwardiani, ze wzgl\u0119du na sw\u00f3j urz\u0105d pasterski, niech czuj\u0105 si\u0119 wzajemnie odpowiedzialni za rozwijanie \u017cycia modlitwy.<\/p>

    5. Jako uczniowie Chrystusa, cho\u0107 ubodzy i s\u0142abi, starajmy si\u0119 trwa\u0107 na modlitwie, tak aby ci, kt\u00f3rzy szczerze szukaj\u0105 Pana, czuli si\u0119 poci\u0105gni\u0119ci do modlenia si\u0119 razem z nami.<\/p>

    6. Dbajmy w\u015br\u00f3d ludu Bo\u017cego o ducha i o rozw\u00f3j modlitwy, zw\u0142aszcza wewn\u0119trznej, poniewa\u017c od samego pocz\u0105tku by\u0142o to charyzmatem naszej braterskiej wsp\u00f3lnoty kapucyn\u00f3w i, jak dowodzi historia, zal\u0105\u017ckiem prawdziwej odnowy. Przeto anga\u017cujmy si\u0119 gorliwie, aby posi\u0105\u015b\u0107 sztuk\u0119 modlitwy i przekazywa\u0107 j\u0105 innym.<\/p>

    7. Wychowywanie prostymi sposobami do modlitwy i do\u015bwiadczenia Boga niech b\u0119dzie charakterystyk\u0105 naszego dzia\u0142ania apostolskiego. Warto usilnie stara\u0107 si\u0119, aby nasze wsp\u00f3lnoty braterskie sta\u0142y si\u0119 autentycznymi szko\u0142ami modlitwy.<\/p>

    Nr 56<\/strong><\/p>

    1. Aby nieustannie odnawia\u0107 nasze \u017cycie zakonne, niech wszyscy bracia ka\u017cdego roku odprawi\u0105 rekolekcje. Ponadto niech b\u0119d\u0105 organizowane r\u00f3wnie\u017c inne okresy skupienia<\/p>

    2. W tym celu ministrowie i gwardiani niech postaraj\u0105 si\u0119, aby ka\u017cdy brat, tak\u017ce \u017cyj\u0105cy poza domem zakonnym, mia\u0142 ku temu odpowiedni czas oraz sposobno\u015b\u0107.<\/p>

    Nr 57<\/strong><\/p>

    1. Ka\u017cda wsp\u00f3lnota braterska powinna by\u0107 wsp\u00f3lnot\u0105 modlitwy. W tym celu we wszystkich okr\u0119gach nale\u017cy z najwi\u0119ksz\u0105 troskliwo\u015bci\u0105, stosuj\u0105c odpowiednie \u015brodki, zadba\u0107 o formowanie zar\u00f3wno poszczeg\u00f3lnych braci, jak i ca\u0142ych wsp\u00f3lnot do ducha oraz do praktyki modlitwy.<\/p>

    2. Jest rzecz\u0105 po\u017cyteczn\u0105 utworzy\u0107 dla jednego lub kilku okr\u0119g\u00f3w braterskie wsp\u00f3lnoty skupienia i kontemplacji. Bracia, kt\u00f3rzy zgodnie z r\u00f3\u017cnorodno\u015bci\u0105 \u0142aski Bo\u017cej nale\u017c\u0105 do takich wsp\u00f3lnot, \u017cyj\u0105c w komunii jedno\u015bci ze wsp\u00f3lnot\u0105 prowincjaln\u0105, niech maj\u0105 na uwadze to, co \u015bwi\u0119ty Franciszek napisa\u0142 dla tych, kt\u00f3rzy chc\u0105 prowadzi\u0107 \u017cycie zakonne w pustelniach.<\/p>

    3. Takie wsp\u00f3lnoty skupienia niech b\u0119d\u0105 otwarte dla wszystkich innych braci, kt\u00f3rzy, jak B\u00f3g im dozwoli, zapragn\u0105 sp\u0119dzi\u0107 tam jaki\u015b okre\u015blony czas, aby bardziej intensywnie uczestniczy\u0107 w modlitwie i w \u017cyciu z Bogiem.<\/p>

    Nr 58<\/strong><\/p>

    1. Milczenie, kt\u00f3re jest wiernym stra\u017cnikiem \u017cycia wewn\u0119trznego i jednocze\u015bnie wymogiem mi\u0142o\u015bci bli\u017aniego w \u017cyciu wsp\u00f3lnotowym, niech b\u0119dzie z wielkim szacunkiem zachowywane we wszystkich naszych wsp\u00f3lnotach braterskich ze wzgl\u0119du na trosk\u0119 o \u017cycie modlitwy, o studium oraz o refleksj\u0119.<\/p>

    2. Zadaniem kapitu\u0142y domowej jest ochrona atmosfery modlitwy i skupienia w naszych wsp\u00f3lnotach braterskich, a tak\u017ce eliminacja wszystkiego, co jej szkodzi.<\/p>

    Nr 59<\/strong><\/p>

    1. Przez \u015bwi\u0119t\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 jest B\u00f3g, \u015bwi\u0119ty Franciszek wzywa wszystkich braci, aby usun\u0105wszy wszelkie przeszkody i odrzuciwszy wszystkie troski i k\u0142opoty, czystym sercem i czystym umys\u0142em jak najlepiej s\u0142u\u017cyli Panu Bogu, kochali Go, wielbili i czcili.<\/p>

    2. Przyjmuj\u0105c sercem pos\u0142usznym i otwartym przes\u0142anie naszego Ojca i Brata, miejmy wzrok i serce nieustannie utkwione w Bogu, aby\u015bmy wewn\u0119trznie oczyszczeni, wewn\u0119trznie o\u015bwieceni i rozpaleni ogniem Ducha \u015awi\u0119tego, potrafili poci\u0105gn\u0105\u0107 wszystkich do umi\u0142owania rzeczy niewidzialnych i aby \u015bwiat spragniony Boga zosta\u0142 o\u015bwiecony poznaniem Pana i nape\u0142niony Jego b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwem.<\/p>

    3. Prowadzeni przez Ducha, przygotowujmy w sobie zawsze mieszkanie i miejsce pobytu Temu, kt\u00f3ry jest Panem Bogiem Wszechmog\u0105cym, Ojcem i Synem, i Duchem \u015awi\u0119tym.<\/p>

    Rozdzia\u0142 IV: Nasze \u017cycie w ub\u00f3stwie<\/h1>

    Artyku\u0142 I: Nasze zobowi\u0105zanie ub\u00f3stwa<\/h2>

    Nr 60<\/strong><\/p>

    1. B\u00f3g najwy\u017cszy, w doskona\u0142ej Tr\u00f3jcy i prostej Jedno\u015bci, jest tajemnic\u0105 pokory. Czysta relacja mi\u0142o\u015bci pomi\u0119dzy Osobami Bo\u017cymi, kt\u00f3ra znajduje wyraz w akcie stworzenia i w historii zbawienia, stanowi wz\u00f3r ka\u017cdej relacji ludzkiej i fundament naszego \u017cycia w ub\u00f3stwie i pokorze.<\/p>

    2. Najwy\u017cszym wyrazem pokory Boga jest Jezus Chrystus, Syn, kt\u00f3ry wszystko otrzymuje od Ojca i wszystko przekazuje Ojcu w Duchu, i kt\u00f3ry zosta\u0142 pos\u0142any, by ewangelizowa\u0107 ubogich. Ten, kt\u00f3ry by\u0142 bogaty, uczyni\u0142 si\u0119 ubogim dla nas, staj\u0105c si\u0119 podobnym do ludzi, aby\u015bmy stali si\u0119 bogatymi za przyczyn\u0105 Jego ub\u00f3stwa.<\/p>

    3. Od narodzenia w \u017c\u0142\u00f3bku a\u017c po \u015bmier\u0107 na krzy\u017cu kocha\u0142 ubogich i \u015bwiadczy\u0142 o mi\u0142o\u015bci Ojca, kt\u00f3ry ich szuka, daj\u0105c tym przyk\u0142ad uczniom.<\/p>

    4. Ko\u015bci\u00f3\u0142 uznaje dobrowolne ub\u00f3stwo za znak na\u015bladowania Chrystusa, zw\u0142aszcza u zakonnik\u00f3w, i proponuje \u015bwi\u0119tego Franciszka jako proroczy wizerunek ub\u00f3stwa ewangelicznego.<\/p>

    5. On to, przepe\u0142niony podziwem dla pi\u0119kna Boga, kt\u00f3ry jest pokor\u0105, cierpliwo\u015bci\u0105 i \u0142agodno\u015bci\u0105, dojrza\u0142 do wyboru ub\u00f3stwa, odczytywanego w pokorze Wcielenia i w mi\u0142o\u015bci M\u0119ki Pa\u0144skiej, aby jako obna\u017cony na\u015bladowa\u0107 obna\u017conego i ukrzy\u017cowanego Pana.<\/p>

    6. Ewangeliczny idea\u0142 ub\u00f3stwa poprowadzi\u0142 Franciszka ku pokorze serca i radykalnemu wyzbyciu si\u0119 siebie, ku wsp\u00f3\u0142czuciu wobec ubogich i s\u0142abych oraz ku dzieleniu z nimi ich \u017cycia.<\/p>

    Nr 61<\/strong><\/p>

    1. Id\u0105c za ewangelicznymi intuicjami \u015bwi\u0119tego Franciszka i za tradycj\u0105 naszego Zakonu, jako nasz szczeg\u00f3lny obowi\u0105zek podejmujmy na\u015bladowanie ub\u00f3stwa Pana Jezusa Chrystusa w prostocie \u017cycia i w radosnej surowo\u015bci, w wytrwa\u0142ej pracy, w zaufaniu Opatrzno\u015bci i w mi\u0142o\u015bci wobec ludzi.<\/p>

    2. Ub\u00f3stwo, wybrane dla na\u015bladowania Chrystusa, czyni nas uczestnikami Jego synowskiej relacji z Ojcem i Jego roli jako brata i s\u0142ugi po\u015br\u00f3d ludzi, i prowadzi nas do solidarno\u015bci z ma\u0142ymi tego \u015bwiata.<\/p>

    3. Przylgni\u0119cie do ewangelicznego idea\u0142u ub\u00f3stwa wymaga dyspozycyjno\u015bci w kochaniu oraz upodobnienia si\u0119 do Chrystusa ubogiego i ukrzy\u017cowanego, kt\u00f3ry przyszed\u0142 na \u015bwiat, aby s\u0142u\u017cy\u0107.<\/p>

    4. Nie przyw\u0142aszczajmy sobie dar\u00f3w natury i \u0142aski, jakoby zosta\u0142y nam dane wy\u0142\u0105cznie dla nas samych, lecz usi\u0142ujmy oddawa\u0107 je ca\u0142kowicie do dyspozycji ludu Bo\u017cego.<\/p>

    5. U\u017cywajmy d\u00f3br doczesnych z wdzi\u0119czno\u015bci\u0105, dziel\u0105c si\u0119 z potrzebuj\u0105cymi, i jednocze\u015bnie dawajmy \u015bwiadectwo w\u0142a\u015bciwego u\u017cywania rzeczy wobec tych ludzi, kt\u00f3rzy po\u017c\u0105daj\u0105 ich zach\u0142annie.<\/p>

    6. Wtedy prawdziwie obwie\u015bcimy ubogim, \u017ce B\u00f3g jest z nimi, kiedy b\u0119dziemy im oddani, faktycznie dziel\u0105c warunki ich \u017cycia.<\/p>

    Nr 62<\/strong><\/p>

    1. Aby nasze ub\u00f3stwo indywidualne i wsp\u00f3lnotowe by\u0142o autentyczne, musi by\u0107 odzwierciedleniem ub\u00f3stwa wewn\u0119trznego, a wi\u0119c takiego, kt\u00f3re nie wymaga \u017cadnych wyja\u015bnie\u0144.<\/p>

    2. Ub\u00f3stwo wymaga wstrzemi\u0119\u017aliwego i prostego sposobu \u017cycia. Usi\u0142ujmy przeto ogranicza\u0107 do minimum nasze wymagania materialne, aby\u015bmy \u017cyli tym tylko, co konieczne, zdecydowanie odrzucaj\u0105c wszelk\u0105 mentalno\u015b\u0107 i praktyk\u0119 konsumizmu.<\/p>

    3. Surowo\u015b\u0107 czyni nas bardziej otwartymi na warto\u015bci ducha, chroni przed tym wszystkim, co os\u0142abia nasz\u0105 relacj\u0119 z Bogiem i z bra\u0107mi, a tak\u017ce otwiera nas na solidarno\u015b\u0107.<\/p>

    4. Postawa\u00a0minoritas<\/em>\u00a0wymaga, aby\u015bmy nie szukali dla siebie form presti\u017cu, w\u0142adzy, dominacji spo\u0142ecznej, politycznej czy ko\u015bcielnej. Wybierajmy raczej bycie s\u0142ugami i poddanymi wszelkiemu ludzkiemu stworzeniu, akceptuj\u0105c niepewno\u015b\u0107 i krucho\u015b\u0107 naszego stanu \u017cycia braci mniejszych.<\/p>

    5. Przyjmijmy zatem wszystkie wymogi \u017cycia bez w\u0142asno\u015bci, \u015bwiadomi, \u017ce ub\u00f3stwo pozbawione\u00a0minoritas<\/em>\u00a0nie ma sensu i staje si\u0119 zarozumia\u0142o\u015bci\u0105. Podobnie te\u017c b\u0105d\u017amy \u015bwiadomi, \u017ce\u00a0minoritas<\/em>\u00a0bez ub\u00f3stwa jest fa\u0142szywa.<\/p>

    Nr 63<\/strong><\/p>

    1. \u015awiadomie \u017cyjmy w solidarno\u015bci z nieprzeliczonymi ubogimi ca\u0142ego \u015bwiata i poprzez nasz\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 apostolsk\u0105 zach\u0119cajmy lud, zw\u0142aszcza chrze\u015bcijan, do dzie\u0142 sprawiedliwo\u015bci i mi\u0142o\u015bci bli\u017aniego, aby popiera\u0107 dobro wsp\u00f3lne.<\/p>

    2. Godni pochwa\u0142y s\u0105 bracia, kt\u00f3rzy w szczeg\u00f3lnych sytuacjach swego \u015brodowiska, \u017cyj\u0105c z ubogimi, dziel\u0105c ich stan \u017cycia i uczestnicz\u0105c w ich d\u0105\u017ceniach, pobudzaj\u0105 ich do post\u0119pu spo\u0142ecznego i kulturalnego, a tak\u017ce do nadziei na dobra wieczne.<\/p>

    3. Musi by\u0107 jednak jasne, \u017ce opcja pierwsze\u0144stwa na rzecz ubogich jest wyzwaniem dla nas wszystkich jako wsp\u00f3lnoty braterskiej i wymaga konkretnych przedsi\u0119wzi\u0119\u0107 wsp\u00f3lnotowych jako owocu podejmowanych razem decyzji.<\/p>

    Nr 64<\/strong><\/p>

    1. Praktykujmy \u017cycie wsp\u00f3lne i ch\u0119tnie dzielmy si\u0119 pomi\u0119dzy sob\u0105 rzeczami otrzymanymi indywidualnie.<\/p>

    2. Na mocy naszej profesji zakonnej jeste\u015bmy zobowi\u0105zani do przekazywania wsp\u00f3lnocie braterskiej wszelkich d\u00f3br, \u0142\u0105cznie z pensjami, emeryturami, dotacjami, ubezpieczeniami, kt\u00f3re otrzymujemy z jakiegokolwiek tytu\u0142u.<\/p>

    3. Wsp\u00f3lnota braterska niech zapewni ka\u017cdemu bratu po\u017cywienie, odzie\u017c i rzeczy konieczne do wype\u0142niania powierzonych mu zada\u0144. Aby uszanowa\u0107 t\u0119 sam\u0105 godno\u015b\u0107 wszystkich braci, nale\u017cy unika\u0107 jakichkolwiek form zar\u00f3wno uprzywilejowania, jak te\u017c egalitaryzmu. Ponadto nale\u017cy zawsze liczy\u0107 si\u0119 z tym, \u017ce nasz styl \u017cycia powinien by\u0107 \u015bwiadectwem ewangelicznego ub\u00f3stwa,\u00a0minoritas<\/em>\u00a0i braterstwa w r\u00f3\u017cnych kontekstach spo\u0142ecznych i kulturowych.<\/p>

    4. Ministrowie i gwardiani niech b\u0119d\u0105 dla braci przyk\u0142adem postawy\u00a0minoritas<\/em>\u00a0w trosce o ub\u00f3stwo i niech wspieraj\u0105 jego zachowywanie.<\/p>

    Nr 65<\/strong><\/p>

    1. Poniewa\u017c ub\u00f3stwo ewangeliczne jest istotnym zobowi\u0105zaniem naszej formy \u017cycia, na kapitu\u0142ach, czy to generalnych lub prowincjalnych, czy te\u017c domowych, podejmujmy decyzje odnosz\u0105ce si\u0119 do coraz wierniejszego sposobu zachowywania go w formach odpowiadaj\u0105cych wymogom czasu i r\u00f3\u017cnorodno\u015bci miejsca, a przez to nieustannie potrzebuj\u0105cych odnowy.<\/p>

    2. We wzajemnej mi\u0142o\u015bci i poddani Duchowi Pa\u0144skiemu cz\u0119sto weryfikujmy nasz spos\u00f3b zachowywania ub\u00f3stwa. Nasz styl \u017cycia osobistego i wsp\u00f3lnotowego niech zawsze b\u0119dzie prosty i surowy, \u015bwiadectwo naszych wsp\u00f3lnot braterskich \u2013 prorocze i wiarygodne, pe\u0142nienie za\u015b naszej misji po\u015br\u00f3d ubogich \u2013 szczodre i autentyczne.<\/p>

    Artyku\u0142 II: Ub\u00f3stwo w odniesieniu do d\u00f3br i pieni\u0119dzy<\/h2>

    Nr 66<\/strong><\/p>

    1. Zachowujmy ub\u00f3stwo, kt\u00f3re przyrzekli\u015bmy, pomni na intencje i s\u0142owa \u015bwi\u0119tego Franciszka: \u201eBracia niech niczego sobie nie przyw\u0142aszczaj\u0105, ani domu, ani ziemi, ani \u017cadnej innej rzeczy\u201d.<\/p>

    2. U\u017cywajmy d\u00f3br doczesnych dla potrzeb \u017cycia, apostolatu i mi\u0142o\u015bci bli\u017aniego, zw\u0142aszcza wobec ubogich.<\/p>

    3. Przeto jako pielgrzymi i obcy na tym \u015bwiecie, b\u0119d\u0105c w drodze do ziemi \u017cyj\u0105cych, s\u0142u\u017cmy Panu w ub\u00f3stwie i pokorze.<\/p>

    Nr 67<\/strong><\/p>

    1. Jako dzieci odwiecznego Ojca, porzuciwszy wszelkie niespokojne zatroskanie, z\u0142\u00f3\u017cmy nasz\u0105 ufno\u015b\u0107 w Bo\u017cej Opatrzno\u015bci i powierzmy si\u0119 jej niesko\u0144czonej dobroci.<\/p>

    2. Nie r\u00f3bmy zatem nadmiernych zapas\u00f3w d\u00f3br, nawet tych koniecznych do \u017cycia.<\/p>

    3. O \u015brodki i dotacje potrzebne do \u017cycia i do apostolatu starajmy si\u0119 nade wszystko przez nasz\u0105 prac\u0119.<\/p>

    4. Gdyby natomiast ich zabrak\u0142o, udajmy si\u0119 z ufno\u015bci\u0105 do sto\u0142u Pa\u0144skiego, zgodnie ze wskazaniami Ko\u015bcio\u0142a powszechnego i lokalnego. Prosz\u0105c ludzi o ja\u0142mu\u017cn\u0119, dawajmy im \u015bwiadectwo braterstwa,\u00a0minoritas<\/em>, ub\u00f3stwa i franciszka\u0144skiej rado\u015bci.<\/p>

    Nr 68<\/strong><\/p>

    1. \u015awi\u0119ty Franciszek, zgodnie ze swym charyzmatem ub\u00f3stwa i\u00a0minoritas<\/em>\u00a0w Ko\u015bciele, poleci\u0142 braciom, aby w \u017caden spos\u00f3b nie przyjmowali pieni\u0119dzy, jako \u017ce s\u0105 one znakiem bogactwa, rodz\u0105 niebezpiecze\u0144stwo chciwo\u015bci i panowania w \u015bwiecie.<\/p>

    2.Poniewa\u017c jednak \u2013 z uwagi na zmienione warunki czasu \u2013 u\u017cywanie pieni\u0119dzy sta\u0142o si\u0119 konieczne, bracia, chc\u0105c wype\u0142ni\u0107 wol\u0119 Serafickiego Ojca, niech u\u017cywaj\u0105 pieni\u0119dzy wy\u0142\u0105cznie jako zwyk\u0142ego \u015brodka wymiany i \u017cycia spo\u0142ecznego, koniecznego tak\u017ce dla ubogich, a przy tym zgodnie z normami naszego prawa w\u0142asnego.<\/p>

    Nr 69<\/strong><\/p>

    1. Ministrowie i gwardiani, kt\u00f3rzy na mocy swego urz\u0119du maj\u0105 obowi\u0105zek troskliwie dba\u0107 o potrzeby braci, niech u\u017cywaj\u0105 pieni\u0119dzy na potrzeby \u017cycia, dzie\u0142 apostolskich oraz mi\u0142o\u015bci bli\u017aniego.<\/p>

    2. Wszyscy bracia maj\u0105 obowi\u0105zek rozlicza\u0107 si\u0119 z pieni\u0119dzy, kt\u00f3re zosta\u0142y im powierzone na potrzeby \u017cycia, wed\u0142ug zasad ustanowionych w ka\u017cdym okr\u0119gu.<\/p>

    3. W przypadku ka\u017cdego jednak, czy to ministra lub gwardiana, czy te\u017c innych braci, spos\u00f3b u\u017cywania pieni\u0119dzy nie powinien nigdy wykracza\u0107 ponad to, co prawdziwie przystoi ludziom ubogim.<\/p>

    4. Aby zachowa\u0107 wierno\u015b\u0107 ub\u00f3stwu, bracia niech nie zwracaj\u0105 si\u0119 do przyjaci\u00f3\u0142 i krewnych z pro\u015bb\u0105 o pieni\u0105dze lub inne rzeczy ani te\u017c niech nie przyjmuj\u0105 podarunk\u00f3w do swego wy\u0142\u0105cznego u\u017cytku bez pozwolenia gwardiana lub ministra.<\/p>

    Nr 70<\/strong><\/p>

    1. Ministrowie, za zgod\u0105 swej rady, mog\u0105 korzysta\u0107 z ubezpiecze\u0144 czy innych form spo\u0142ecznej opieki, albo je\u015bli s\u0105 one wymagane przez w\u0142adz\u0119 publiczn\u0105, ko\u015bcieln\u0105 b\u0105d\u017a cywiln\u0105 dla wszystkich lub dla pewnych kategorii os\u00f3b, albo gdy powszechnie korzystaj\u0105 z nich tak\u017ce ludzie ubodzy danego regionu.<\/p>

    2. Niech jednak zdecydowanie unikaj\u0105 takich ubezpiecze\u0144, kt\u00f3re w zamieszkiwanym przez nich regionie s\u0105 uwa\u017cane za luksusowe i dochodowe.<\/p>

    3. Tym niemniej jest rzecz\u0105 w\u0142a\u015bciw\u0105, aby ministrowie i gwardiani, jak czyni\u0105 to ludzie skromnie \u017cyj\u0105cy, sk\u0142adali pieni\u0105dze prawdziwie konieczne w bankach lub w innych podobnych instytucjach, zachowuj\u0105c to, co wynika z naszego prawa w\u0142asnego.<\/p>

    4. Niech jednak nie przyjmuj\u0105 fundacji, legat\u00f3w wieczystych czy spadk\u00f3w z prawami i zobowi\u0105zaniami wieczystymi.<\/p>

    Nr 71<\/strong><\/p>

    1. Bracia niech swoim \u017cyciem ukazuj\u0105 innym ludziom, jak dobrowolne ub\u00f3stwo wyzwala ich od chciwo\u015bci, kt\u00f3ra jest korzeniem wszelkiego z\u0142a, a tak\u017ce od niespokojnej troski o jutro.<\/p>

    2. A zatem ministrowie i gwardiani niech w u\u017cywaniu pieni\u0119dzy unikaj\u0105 jakiegokolwiek ich gromadzenia czy spekulacji, zachowuj\u0105c niewielki margines bezpiecze\u0144stwa.<\/p>

    3. W u\u017cywaniu jakichkolwiek d\u00f3br, tak\u017ce pieni\u0119dzy, okr\u0119gi, wsp\u00f3lnoty braterskie i poszczeg\u00f3lni bracia niech zachowuj\u0105 to dok\u0142adne i praktyczne kryterium: minimum tego, co konieczne, a nie maksimum tego, co dozwolone. Kryterium to powinno by\u0107 realizowane w r\u00f3\u017cnorodnych kontekstach spo\u0142ecznych, w jakich \u017cyjemy.<\/p>

    4. Aby\u015bmy przez nieusprawiedliwione zatrzymywanie rzeczy nie stali si\u0119 wyrodnymi synami \u015bwi\u0119tego Franciszka, niech dobra, kt\u00f3re nie s\u0105 konieczne dla poszczeg\u00f3lnych wsp\u00f3lnot, b\u0119d\u0105 przekazywane ministrom na potrzeby okr\u0119gu i Zakonu lub niech b\u0119d\u0105 rozdane ubogim albo te\u017c przeznaczone na rzecz rozwoju lud\u00f3w, zgodnie z zasadami ustalonymi przez kapitu\u0142\u0119 prowincjaln\u0105. W powy\u017cszych sprawach powinno si\u0119 mo\u017cliwie cz\u0119sto podejmowa\u0107 wsp\u00f3ln\u0105 refleksj\u0119 na kapitu\u0142ach domowych.<\/p>

    5. Podczas kapitu\u0142y domowej bracia niech zastanawiaj\u0105 si\u0119, zgodnie z duchem Konstytucji, nad w\u0142a\u015bciwym u\u017cywaniem d\u00f3br w odniesieniu do po\u017cywienia, ubrania, podarunk\u00f3w o charakterze osobistym i wsp\u00f3lnotowym, nad zakresem u\u017cytkowania medi\u00f3w, urz\u0105dze\u0144 technicznych oraz nad podejmowaniem podr\u00f3\u017cy i tym podobnymi.<\/p>

    6. Zastanawiajmy si\u0119 tak\u017ce nad \u015brodkami u\u017cywanymi do wykonywania naszych zada\u0144 i pos\u0142ug, wybieraj\u0105c zawsze te, kt\u00f3re odpowiadaj\u0105 naszemu stanowi braci mniejszych.<\/p>

    Nr 72<\/strong><\/p>

    1. Id\u0105c za nauczaniem \u015bwi\u0119tego Franciszka, w duchu\u00a0minoritas<\/em>\u00a0i z ufno\u015bci\u0105, wyjawiajmy sobie wszelkie potrzeby, uznaj\u0105c we wzajemnej zale\u017cno\u015bci istotny element komunii braterskiej oraz \u017ar\u00f3d\u0142o wzajemnego wsparcia.<\/p>

    2. Praktykujmy solidarno\u015b\u0107, uprzywilejowany wyraz mi\u0142o\u015bci braterskiej, i zdecydowanie anga\u017cujmy si\u0119 na rzecz dobra wszystkich i ka\u017cdego, poniewa\u017c my wszyscy jeste\u015bmy odpowiedzialni za wszystkich.<\/p>

    3. W razie konieczno\u015bci poszczeg\u00f3lne wsp\u00f3lnoty tego samego obszaru, jak te\u017c okr\u0119gi Zakonu, niech b\u0119d\u0105 gotowe w duchu ofiary podzieli\u0107 si\u0119 mi\u0119dzy sob\u0105 dobrami, tak\u017ce niezb\u0119dnymi.<\/p>

    4. Okazujmy nasz\u0105 solidarno\u015b\u0107 wobec wszystkich braci i si\u00f3str rodziny franciszka\u0144skiej, i we wsp\u00f3\u0142pracy z nimi oraz ze wszystkimi lud\u017ami dobrej woli anga\u017cujmy si\u0119 na rzecz upowszechniania sprawiedliwo\u015bci i godziwego rozdzia\u0142u d\u00f3br.<\/p>

    5. Upowszechniajmy kultur\u0119 dzielenia si\u0119, prowadz\u0105c ludzi do \u015bwiadomo\u015bci powszechnego przeznaczenia d\u00f3br, kt\u00f3re powinny by\u0107 u\u017cywane z poczuciem odpowiedzialno\u015bci wobec przysz\u0142ych pokole\u0144. W ten spos\u00f3b sprzyjamy prawdziwemu rozwojowi spo\u0142ecznemu i ekonomicznemu, opartemu na podstawach etycznych i religijnych, a tak\u017ce na wzrastaj\u0105cym wyczuciu Boga, godno\u015bci osoby ludzkiej, sprawiedliwo\u015bci oraz pokoju pomi\u0119dzy ludami.<\/p>

    Artyku\u0142 III: Ub\u00f3stwo w naszych domach<\/h2>

    Nr 73<\/strong><\/p>

    1. Powinni\u015bmy zamieszkiwa\u0107 w domach skromnych i ubogich, przebywaj\u0105c w nich zawsze jako pielgrzymi i obcy.<\/p>

    2. W wyborze miejsca na nowy dom nale\u017cy bra\u0107 pod uwag\u0119 nasze \u017cycie w ub\u00f3stwie i sytuacj\u0119 mieszkaniow\u0105 ludzi ubogich danego regionu, dobro duchowe braci, jak te\u017c wymagania r\u00f3\u017cnych aktywno\u015bci, kt\u00f3re b\u0119d\u0105 tam podejmowane. Domy te powinny by\u0107 urz\u0105dzone w taki spos\u00f3b, aby okazywa\u0142y si\u0119 przyst\u0119pne dla wszystkich, a zw\u0142aszcza dla ludzi \u017cyj\u0105cych bardziej skromnie.<\/p>

    3. Nasze domy powinny by\u0107 odpowiednio przystosowane do realnych potrzeb oraz zaanga\u017cowa\u0144 wsp\u00f3lnoty braterskiej, a tak\u017ce powinny sprzyja\u0107 modlitwie, pracy i \u017cyciu braterskiemu.<\/p>

    4. Na kapitu\u0142ach nale\u017cy weryfikowa\u0107, na ile nasze domy odpowiadaj\u0105 prawdzie o \u017cyciu w ub\u00f3stwie i\u00a0minoritas<\/em>, oraz podejmowa\u0107 kwestie spo\u0142ecznego u\u017cywania d\u00f3br powierzonych wsp\u00f3lnotom braterskim, zar\u00f3wno pieni\u0119dzy, jak i dom\u00f3w czy grunt\u00f3w, kt\u00f3re powinni\u015bmy ch\u0119tnie udost\u0119pnia\u0107 dla po\u017cytku ludzi, zdecydowanie unikaj\u0105c gromadzenia zar\u00f3wno pieni\u0119dzy, jak te\u017c nieruchomo\u015bci.<\/p>

    Nr 74<\/strong><\/p>

    1. Ko\u015bcio\u0142y niech b\u0119d\u0105 proste, godne i czyste. Z wielk\u0105 troskliwo\u015bci\u0105 nale\u017cy zadba\u0107 o to, aby sprzyja\u0142y one \u017cyciu modlitwy wsp\u00f3lnoty braterskiej, aby dostosowane by\u0142y do celebracji liturgicznych i do aktywnego uczestnictwa wiernych.<\/p>

    2. Zakrystie powinny by\u0107 odpowiednie i dostatecznie zaopatrzone w paramenty liturgiczne. Wszystko, co s\u0142u\u017cy do kultu, niech b\u0119dzie godne i stosowne do norm liturgicznych, ale bez uchybiania ub\u00f3stwu i prostocie.<\/p>

    Artyku\u0142 IV: Zarz\u0105dzanie dobrami<\/h2>

    Nr 75<\/strong><\/p>

    1. W celu zagwarantowania wierno\u015bci ub\u00f3stwu i\u00a0minoritas<\/em>, a tak\u017ce naszemu wyborowi, aby by\u0107 rodzin\u0105, zadbajmy o odpowiedzialne, dok\u0142adne i roztropne zarz\u0105dzanie dobrami nam powierzonymi.<\/p>

    2. Przejrzysto\u015b\u0107 niech okre\u015bla nasze \u017cycie osobiste i braterskie; niech umacnia w nas ufno\u015b\u0107, szczero\u015b\u0107 i komuni\u0119 jedno\u015bci. Niech charakteryzuje te\u017c ona nasze zarz\u0105dzanie dobrami na ka\u017cdym poziomie i niech mobilizuje do zdawania sprawy z tego wszystkiego, co otrzymujemy i czego u\u017cywamy.<\/p>

    3. Poniewa\u017c jeste\u015bmy wsp\u00f3\u0142odpowiedzialni za \u017cycie braterskie, sprzyjajmy aktywnemu uczestnictwu w decyzjach ka\u017cdego z braci, tak aby r\u00f3wnie\u017c w wymiarze administracyjnym dojrzewa\u0142y one przez zaanga\u017cowanie wszystkich, jak tylko jest to mo\u017cliwe, z uszanowaniem ich specyficznych funkcji i kompetencji.<\/p>

    4. Zawsze te\u017c pami\u0119tajmy, \u017ce skuteczno\u015b\u0107 \u015bwiadectwa naszego \u017cycia musi przewa\u017ca\u0107 nad efektywno\u015bci\u0105 i wydajno\u015bci\u0105.<\/p>

    5. W formacji, poczynaj\u0105c od okresu wprowadzenia, nale\u017cy do\u0142o\u017cy\u0107 odpowiednich stara\u0144, aby bracia posiedli prawid\u0142owe rozumienie ducha, g\u0142\u00f3wnych za\u0142o\u017ce\u0144 oraz praktyki ekonomii braterskiej, zgodnie z wymaganiami naszego \u017cycia w ub\u00f3stwie i\u00a0minoritas<\/em>.<\/p>

    Nr 76<\/strong><\/p>

    1. Dla zarz\u0105dzania pieni\u0119dzmi i innymi dobrami niech w kurii generalnej i kuriach prowincjalnych zostan\u0105 ustanowieni ekonomowie, mianowani przez odpowiedniego ministra, za zgod\u0105 jego rady.<\/p>

    2. Tak\u017ce w poszczeg\u00f3lnych domach niech zostan\u0105 ustanowieni ekonomowie lokalni, mianowani przez ministra, za zgod\u0105 jego rady.<\/p>

    3. Ekonomowie niech b\u0119d\u0105 rzeczywi\u015bcie kompetentni i niech sprawuj\u0105 sw\u00f3j urz\u0105d w zgodzie z naszym sposobem \u017cycia, pod kierunkiem i nadzorem swych prze\u0142o\u017conych, zgodnie z zasadami prawa powszechnego i w\u0142asnego.<\/p>

    4. Ze wzgl\u0119du na znaczenie i na ryzyko zwi\u0105zane z powierzonymi im obowi\u0105zkami, administratorzy i ekonomowie zwykle niech nie pozostaj\u0105 na swym urz\u0119dzie zbyt wiele lat.<\/p>

    5. W zarz\u0105dzaniu dobrami nale\u017cy odpowiednio korzysta\u0107 z kompetencji os\u00f3b \u015bwieckich, sprawuj\u0105c przy tym piecz\u0119 nad ich dzia\u0142aniami. R\u00f3wnie\u017c zarz\u0105dzanie dzie\u0142ami spo\u0142ecznymi i charytatywnymi nale\u017cy powierzy\u0107 \u015bwieckim, wyznaczaj\u0105c granice ich kompetencji i czuwaj\u0105c, aby by\u0142 zachowany charakter i celowo\u015b\u0107 danego dzie\u0142a. Dla nas samych pozostawiamy pos\u0142ug\u0119 duszpastersk\u0105.<\/p>

    6. W zarz\u0105dzaniu dobrami, w umowach i w alienacjach, nale\u017cy dok\u0142adnie zachowa\u0107 normy prawa kanonicznego i cywilnego, a tak\u017ce rygorystycznie stosowa\u0107 si\u0119 do zasad etycznych, w zgodzie z nauczaniem spo\u0142ecznym Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>

    7. Zakon niech okresowo weryfikuje kryteria i kierunki dzia\u0142ania, kt\u00f3rych nale\u017cy si\u0119 trzyma\u0107, aby prawid\u0142owo i sprawiedliwie administrowa\u0107 oraz zarz\u0105dza\u0107 zasobami pieni\u0119\u017cnymi. Stosowne dyspozycje, w zale\u017cno\u015bci od potrzeb, mo\u017cna zebra\u0107 w specjalnych statutach. W ten sam spos\u00f3b nale\u017cy czyni\u0107 w poszczeg\u00f3lnych okr\u0119gach.<\/p>

    Nr 77<\/strong><\/p>

    1. Wezwani na ewangeliczn\u0105 drog\u0119 ub\u00f3stwa, uczmy si\u0119 cierpie\u0107 niedostatki za przyk\u0142adem Chrystusa i pomni na \u015bwi\u0119tego Franciszka, kt\u00f3ry chcia\u0142 by\u0107 tak ubogi, aby \u2013 pozbawiony wszelkich rzeczy i wolny od przywi\u0105za\u0144 serca \u2013 powierzy\u0107 si\u0119 Ojcu, kt\u00f3ry troszczy si\u0119 o nas.<\/p>

    2. Nie chciejmy wi\u0119c nale\u017ce\u0107 do grona tych fa\u0142szywych ubogich, kt\u00f3rzy kochaj\u0105 by\u0107 ubogimi, pod warunkiem jednak, \u017ce niczego im nie brakuje.<\/p>

    3. Rozwa\u017cajmy t\u0119 prawd\u0119, \u017ce ub\u00f3stwo ewangeliczne i jego doskona\u0142o\u015b\u0107 polegaj\u0105 w istocie na pe\u0142nej dyspozycyjno\u015bci wobec Boga i wobec ludzi.<\/p>

    4. Nie przywi\u0105zujmy si\u0119 zatem nieuporz\u0105dkowanym uczuciem do d\u00f3br doczesnych, lecz u\u017cywajmy tego \u015bwiata tak, jakby\u015bmy go nie u\u017cywali, i w pochwale i dzi\u0119kczynieniu zwracajmy wszystkie dobra Panu Bogu, najwy\u017cszemu i najwi\u0119kszemu, kt\u00f3ry jest ca\u0142ym naszym bogactwem w pe\u0142ni wystarczaj\u0105cym.<\/p>

    Rozdzia\u0142 V: Nasz spos\u00f3b wykonywania pracy<\/h1>

    Nr 78<\/strong><\/p>

    1. B\u00f3g Ojciec, kt\u00f3ry ka\u017cd\u0105 rzecz uczyni\u0142 z m\u0105dro\u015bci\u0105 i mi\u0142o\u015bci\u0105, wzywa wszystkich do uczestnictwa w dziele stworzenia przez prac\u0119, poprzez kt\u00f3r\u0105 cz\u0142owiek odpowiada na pierwotny zamys\u0142 Boga, rozwija si\u0119, pomaga bli\u017aniemu i wsp\u00f3\u0142pracuje w ulepszaniu spo\u0142ecze\u0144stwa.<\/p>

    2. Jezus Chrystus, S\u0142owo Bo\u017ce, przyjmuj\u0105c kondycj\u0119 ludzk\u0105, do\u015bwiadczy\u0142 tak\u017ce trudu pracy. Nada\u0142 On pracy now\u0105 godno\u015b\u0107 i uczyni\u0142 j\u0105 narz\u0119dziem zbawienia dla wszystkich, zar\u00f3wno pracuj\u0105c w\u0142asnymi r\u0119kami i nios\u0105c ulg\u0119 w ludzkiej n\u0119dzy, jak te\u017c g\u0142osz\u0105c kr\u00f3lestwo Bo\u017ce.<\/p>

    3. Duch \u015awi\u0119ty, Stworzyciel i U\u015bwi\u0119ciciel, pobudza Ko\u015bci\u00f3\u0142 do g\u0142oszenia Ewangelii pracy, jednocz\u0105c \u015bwiat\u0142o Objawienia z wysi\u0142kiem tych, kt\u00f3rzy trudz\u0105 si\u0119 nad potwierdzaniem autentycznej warto\u015bci pracy oraz nad ochron\u0105 godno\u015bci osoby.<\/p>

    4. \u015awi\u0119ty Franciszek, na\u015bladuj\u0105c Jezusa Chrystusa, pracowa\u0142 w\u0142asnymi r\u0119kami. Sam zadeklarowa\u0142, \u017ce chce pracowa\u0107, uwa\u017caj\u0105c prac\u0119 za szczeg\u00f3ln\u0105 \u0142ask\u0119, kt\u00f3r\u0105 nale\u017cy przyj\u0105\u0107 i \u017cy\u0107 ni\u0105 z wdzi\u0119czno\u015bci\u0105. Dlatego te\u017c zdecydowanie zach\u0119ca\u0142 braci, aby unikali lenistwa, kt\u00f3re jest nieprzyjacielem duszy, a tak\u017ce aby pracowali wiernie i pobo\u017cnie.<\/p>

    5. Jako jego wierni na\u015bladowcy i zgodnie z tradycj\u0105 kapucyn\u00f3w, szanujmy \u0142ask\u0119 pracy, ka\u017cdego dnia podejmuj\u0105c jej trud odpowiedzialnie i duchem radosnym, na chwa\u0142\u0119 Boga i w s\u0142u\u017cbie Jego ludu. Starajmy si\u0119 pracowa\u0107 sumiennie, uczestnicz\u0105c, jako prawdziwi bracia mniejsi, w warunkach \u017cycia tych, kt\u00f3rzy musz\u0105 zdobywa\u0107 \u015brodki konieczne do \u017cycia.<\/p>

    6. Prze\u017cywajmy sami i rozwijajmy u innych autentyczn\u0105 duchowo\u015b\u0107 pracy. Otrzymuje ona swe najwi\u0119ksze \u015bwiat\u0142o z Tajemnicy Paschalnej Chrystusa i jest narz\u0119dziem u\u015bwi\u0119cenia. Podejmuj\u0105c trudy ka\u017cdego dnia, wsp\u00f3\u0142pracujmy z Synem Bo\u017cym w dziele odkupienia ludzko\u015bci i budowania kr\u00f3lestwa.<\/p>

    7. Dawajmy \u015bwiadectwo o ludzkim sensie pracy, wykonywanej w wolno\u015bci ducha i przywr\u00f3conej do swego naturalnego znaczenia, jako \u015brodka utrzymania i pos\u0142ugi. Prze\u017cywaj\u0105c ten istotny wymiar ub\u00f3stwa ewangelicznego, odpowiadamy na prowokacje indywidualizmu oraz pr\u00f3by redukowania pracy do narz\u0119dzia czysto ekonomicznego zysku.<\/p>

    8. Czerpi\u0105c z nauki spo\u0142ecznej Ko\u015bcio\u0142a, starajmy si\u0119, aby zawsze by\u0142a chroniona godno\u015b\u0107 pracownik\u00f3w i samej pracy. B\u0105d\u017amy przy tym zatroskani szczeg\u00f3lnie o tych, kt\u00f3rym nie udaje si\u0119 znale\u017a\u0107 zatrudnienia.<\/p>

    Nr 79<\/strong><\/p>

    1. Praca jest podstawowym \u015brodkiem naszego utrzymania, jak te\u017c praktykowania mi\u0142o\u015bci bli\u017aniego.<\/p>

    2. A zatem ka\u017cdy z nas niech przyczynia si\u0119 do pomna\u017cania talent\u00f3w otrzymanych od Boga i \u2013 zale\u017cnie od uwarunkowa\u0144 wieku oraz zdrowia \u2013 niech bez zastrze\u017ce\u0144 i rado\u015bnie anga\u017cuje swe si\u0142y dla dobra wsp\u00f3lnoty braterskiej, a tak\u017ce na rzecz solidarno\u015bci wobec ubogich, z kt\u00f3rymi powinni\u015bmy ch\u0119tnie dzieli\u0107 owoce naszej pracy.<\/p>

    3. Praca poszczeg\u00f3lnych braci niech b\u0119dzie wyrazem ca\u0142ej wsp\u00f3lnoty braterskiej i niech ukazuje komuni\u0119 wsp\u00f3lnotowych cel\u00f3w. Przeto niech bracia podejmuj\u0105 oraz realizuj\u0105 swe zadania po stosownym rozeznaniu we wsp\u00f3lnocie i z b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwem pos\u0142usze\u0144stwa, tak aby praca zawsze by\u0142a wykonywana z mandatu wsp\u00f3lnoty braterskiej.<\/p>

    4. Niech bracia nie przyw\u0142aszczaj\u0105 sobie swej pracy, lecz niech oddaj\u0105 si\u0119 jej z otwarto\u015bci\u0105 na potrzeby wsp\u00f3lnoty domowej, swego okr\u0119gu i ca\u0142ego Zakonu, i niech zawsze b\u0119d\u0105 gotowi do bycia w drodze.<\/p>

    Nr 80<\/strong><\/p>

    1. Wystrzegajmy si\u0119, aby nie czyni\u0107 z pracy celu ostatecznego ani te\u017c nie przywi\u0105zywa\u0107 si\u0119 do niej w spos\u00f3b nieuporz\u0105dkowany, tak aby nie wygas\u0142 w nas duch modlitwy i pobo\u017cno\u015bci, kt\u00f3remu wszystkie inne rzeczy powinny s\u0142u\u017cy\u0107.<\/p>

    2. Unikajmy zatem nadmiernej aktywno\u015bci, kt\u00f3ra zagra\u017ca zjednoczeniu z Bogiem, dezorientuje nas, utrudnia \u017cycie braterskie i przeszkadza w formacji ci\u0105g\u0142ej.<\/p>

    3. Podobnie te\u017c, jak \u015bwi\u0119ty Franciszek, miejmy na uwadze napomnienie Aposto\u0142a: \u201eKto nie chce pracowa\u0107, niech te\u017c nie je\u201d. Unikajmy przeto lenistwa, kt\u00f3re wykorzystuje prac\u0119 innych, prowokuje letnio\u015b\u0107 w \u017cyciu duchowym i czyni nas opiesza\u0142ymi na niwie Pa\u0144skiej.<\/p>

    4. Z mi\u0142o\u015bci\u0105 zatem kierujmy wszystkie nasze intencje i nasze wysi\u0142ki do Boga, a jednocz\u0105c si\u0119 w celebracji eucharystycznej z ofiar\u0105 Chrystusa, po\u015bwi\u0119cajmy Ojcu trudy i owoce naszej codziennej pracy.<\/p>

    Nr 81<\/strong><\/p>

    1. Rozmaite s\u0105 aktywno\u015bci, kt\u00f3re na r\u00f3\u017cne sposoby odpowiadaj\u0105 ka\u017cdemu z nas, zale\u017cnie od osobistych uzdolnie\u0144 i szczeg\u00f3lnych dar\u00f3w Bo\u017cych.<\/p>

    2. Podejmujemy pos\u0142ugi i dzia\u0142ania duszpasterskie w takim zakresie, jaki odpowiada \u017cyciu naszej wsp\u00f3lnoty braterskiej albo jakiego wymagaj\u0105 potrzeby Ko\u015bcio\u0142a i spo\u0142ecze\u0144stwa.<\/p>

    3. Odpowiednie dla nas s\u0105 nade wszystko te aktywno\u015bci, kt\u00f3re w spos\u00f3b bardziej jednoznaczny wyra\u017caj\u0105 ub\u00f3stwo, pokor\u0119 i braterstwo. Nie uwa\u017camy bowiem \u017cadnej pracy za mniej godn\u0105 czy mniej warto\u015bciow\u0105 od innych.<\/p>

    4. Aby uczyni\u0107 \u0142ask\u0119 pracy bardziej owocn\u0105 dla nas i dla innych, starajmy si\u0119 zachowywa\u0107 w r\u00f3\u017cnorodno\u015bci zaj\u0119\u0107 nasz charakter wsp\u00f3lnotowy, gotowi, by pomaga\u0107 sobie wzajemnie, razem pracuj\u0105c, i tym sposobem czyni\u0107 post\u0119py, tak\u017ce w nawr\u00f3ceniu serca.<\/p>

    5. Miejmy zawsze na uwadze nasze powo\u0142anie apostolskie, aby\u015bmy poprzez ka\u017cde nasze dzia\u0142anie dawali ludziom \u015bwiadectwo o Chrystusie.<\/p>

    Nr 82<\/strong><\/p>

    1. Bracia, ka\u017cdy na swoim urz\u0119dzie czy w obowi\u0105zku, niech przez ca\u0142e \u017cycie anga\u017cuj\u0105 si\u0119 w doskonalenie swych kwalifikacji duchowych, naukowych i technicznych, a tak\u017ce w piel\u0119gnowanie w\u0142asnych uzdolnie\u0144, aby Zakon nasz m\u00f3g\u0142 nieustannie odpowiada\u0107 na swe powo\u0142anie w Ko\u015bciele. Dzia\u0142alno\u015b\u0107 intelektualna niech b\u0119dzie przeto szanowana jak ka\u017cda inna praca.<\/p>

    2. Zgodnie z tradycj\u0105 Zakonu niech bracia ceni\u0105 sobie prac\u0119 fizyczn\u0105 i niech po\u015bwi\u0119caj\u0105 si\u0119 jej ch\u0119tnie, z uwzgl\u0119dnieniem zada\u0144 powierzonych ka\u017cdemu, dla w\u0142asnego wzrastania i dla po\u017cytku wsp\u00f3lnego, zw\u0142aszcza kiedy domagaj\u0105 si\u0119 tego mi\u0142o\u015b\u0107 bli\u017aniego lub pos\u0142usze\u0144stwo.<\/p>

    3. Ministrowie i gwardiani, rozeznawszy talenty i dary poszczeg\u00f3lnych braci, jak te\u017c po\u017cytek wsp\u00f3lnoty braterskiej i Ko\u015bcio\u0142a, niech dadz\u0105 im sposobno\u015b\u0107, na ile to mo\u017cliwe, aby nabywali bieg\u0142o\u015bci w odpowiednich dziedzinach, ch\u0119tnie zapewniaj\u0105c im na to czas i \u015brodki.<\/p>

    4. Ponadto, dla dobra Ko\u015bcio\u0142a, Zakonu i samych braci, ministrowie i gwardiani, powierzaj\u0105c urz\u0119dy oraz zadania, niech uwzgl\u0119dniaj\u0105 zdolno\u015bci i kwalifikacje ka\u017cdego, a tak\u017ce niech zbyt \u0142atwo nie odwo\u0142uj\u0105 braci od prac, w kt\u00f3rych s\u0105 oni kompetentni, byle tylko zosta\u0142o zachowane \u017cycie braterskie i dyspozycyjno\u015b\u0107 wszystkich wobec pos\u0142usze\u0144stwa.<\/p>

    Nr 83<\/strong><\/p>

    1. Nasze \u017cycie w ub\u00f3stwie i w postawie\u00a0minoritas<\/em>\u00a0wymaga, aby ka\u017cdy z nas bra\u0142 udzia\u0142, na ile to mo\u017cliwe, w pracach domowych w duchu komunii braterskiej. Taki udzia\u0142 sprzyja wzajemnej zale\u017cno\u015bci i obop\u00f3lnej pomocy, okre\u015bla wsp\u00f3lnot\u0119 bratersk\u0105 i nadaje naszemu \u017cyciu wiarygodno\u015b\u0107.<\/p>

    2. Praca ka\u017cdego z braci nie zwalnia go z troski o dom i o codzienne pos\u0142ugi we wsp\u00f3lnocie braterskiej. Podejmujmy je jako integraln\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 naszego zwyczajnego \u017cycia.<\/p>

    3. Ministrowie i wsp\u00f3lnoty braterskie niech zwracaj\u0105 szczeg\u00f3ln\u0105 uwag\u0119 na ten wymiar codziennej prostoty i powszedniej pos\u0142ugi.<\/p>

    4. Do anga\u017cowania pracownik\u00f3w zewn\u0119trznych do prac domowych uciekajmy si\u0119 tylko wtedy, gdy jest to rzeczywi\u015bcie konieczne. Ich dob\u00f3r niech b\u0119dzie akceptowany mo\u017cliwie przez ca\u0142\u0105 wsp\u00f3lnot\u0119 bratersk\u0105 i oparty na kryterium roztropno\u015bci. Pracownik\u00f3w nale\u017cy traktowa\u0107 z szacunkiem, uprzejmie, sprawiedliwie oraz zgodnie z zasadami prawa.<\/p>

    Nr 84<\/strong><\/p>

    1. Zgodnie z r\u00f3\u017cnorodnymi warunkami okr\u0119g\u00f3w i wed\u0142ug norm okre\u015blonych przez ministra, za zgod\u0105 jego rady lub przez konferencj\u0119 prze\u0142o\u017conych wy\u017cszych, jak r\u00f3wnie\u017c przez ordynariusza miejsca, bracia mog\u0105 pracowa\u0107 tak\u017ce poza strukturami Zakonu, na ile wymaga tego gorliwo\u015b\u0107 apostolska i pilna konieczno\u015b\u0107 zaradzenia potrzebom naszym oraz innych.<\/p>

    2. Bracia niech jednak pami\u0119taj\u0105 o zach\u0119cie \u015bwi\u0119tego Franciszka, aby przyjmowa\u0107 tylko te prace, w kt\u00f3rych mo\u017cna lepiej za\u015bwiadczy\u0107 o naszym powo\u0142aniu do s\u0142u\u017cenia, jak te\u017c o naszym stanie braci mniejszych i poddanych wszystkim, unikaj\u0105c jakiegokolwiek szukania presti\u017cu i w\u0142adzy.<\/p>

    3. Zawsze te\u017c niech b\u0119dzie bezspornym to, \u017ce bracia pracuj\u0105cy na zewn\u0105trz musz\u0105 \u017cy\u0107 w komunii jedno\u015bci ze wsp\u00f3lnot\u0105 bratersk\u0105.<\/p>

    4. Niech te\u017c daj\u0105 wszystkim ewangeliczne \u015bwiadectwo i czyni\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 Chrystusa dostrzegaln\u0105, niech przychodz\u0105 z pomoc\u0105 potrzebuj\u0105cym, bez anga\u017cowania si\u0119 jednak nieroztropnie w dzia\u0142ania nieodpowiednie dla naszego stanu.<\/p>

    Nr 85<\/strong><\/p>

    1. Cokolwiek bracia otrzymuj\u0105 jako wynagrodzenie za ich prac\u0119, musi by\u0107 zawsze w ca\u0142o\u015bci oddawane na rzecz wsp\u00f3lnoty braterskiej. Praca braci nie powinna by\u0107 jednak oceniana tylko na podstawie zap\u0142aty, jak\u0105 za ni\u0105 otrzymuj\u0105.<\/p>

    2. Nie anga\u017cujmy si\u0119 w prace, kt\u00f3re rozbudzaj\u0105 \u017c\u0105dz\u0119 zysku lub pr\u00f3\u017cn\u0105 chwa\u0142\u0119, bo s\u0105 one sprzeczne z duchem ub\u00f3stwa i pokory.<\/p>

    3. Strze\u017cmy si\u0119 przekszta\u0142cania pracy w narz\u0119dzie gromadzenia d\u00f3br lub pieni\u0119dzy. Przeciwnie, b\u0105d\u017amy zawsze gotowi pracowa\u0107 za darmo, za ka\u017cdym razem, gdy wymaga tego mi\u0142o\u015b\u0107 bli\u017aniego.<\/p>

    Nr 86<\/strong><\/p>

    1. Uznajemy znaczenie wypoczynku; tak\u017ce on pomaga nam prze\u017cywa\u0107 \u0142ask\u0119 pracy. Ka\u017cdego dnia zatem bracia niech ciesz\u0105 si\u0119 stosownym czasem wsp\u00f3lnej rekreacji dla podtrzymania \u017cycia braterskiego i dla przywr\u00f3cenia si\u0142. I wszyscy niech maj\u0105 troch\u0119 czasu wolnego, aby mogli przeznaczy\u0107 go dla siebie.<\/p>

    2. Wed\u0142ug zwyczaj\u00f3w i mo\u017cno\u015bci danego regionu nale\u017cy da\u0107 braciom pewien czas na wakacje, prze\u017cywane w spos\u00f3b odpowiadaj\u0105cy naszemu stanowi braci mniejszych.<\/p>

    Nr 87<\/strong><\/p>

    1. Pawe\u0142 aposto\u0142 napomina: \u201eDop\u00f3ki mamy czas, czy\u0144my dobrze wszystkim\u201d.<\/p>

    2. Przeto \u015bwiadomi bezcennego daru, jakim jest czas, niepowtarzalno\u015bci ka\u017cdej chwili oraz sprzyjaj\u0105cych okoliczno\u015bci, prze\u017cywajmy intensywnie i odpowiedzialnie ka\u017cdy dzie\u0144 naszego \u017cycia.<\/p>

    3. Aby nie marnowa\u0107 czasu sposobnego, zastanawiajmy si\u0119 cz\u0119sto, czy nasze dzie\u0142a i aktywno\u015bci odpowiadaj\u0105 aktualnym warunkom i otwierajmy si\u0119 na przysz\u0142o\u015b\u0107 poprzez m\u0105dre przewidywanie i planowanie.<\/p>

    4. Rozeznawajmy znaki czasu w \u015bwietle Ewangelii, poniewa\u017c nasz Pan przychodzi nam na spotkanie w czasie i w czasie te\u017c pomaga wzrasta\u0107 ku pe\u0142ni zbawienia. Starajmy si\u0119 codziennie odpowiada\u0107 na dary Bo\u017ce w czuwaniu oraz w cierpliwo\u015bci.<\/p>

    Rozdzia\u0142 VI: Nasze \u017cycie we wsp\u00f3lnocie braterskiej<\/h1>

    Nr 88<\/strong><\/p>

    1. \u017bycie braterskie ma sw\u00f3j fundament w misterium mi\u0142o\u015bci Tr\u00f3jcy doskona\u0142ej i w misterium \u015bwi\u0119tej Jedno\u015bci Ojca i Syna, i Ducha.<\/p>

    2. W pe\u0142ni czas\u00f3w Ojciec pos\u0142a\u0142 swego Syna, pierworodnego mi\u0119dzy wielu bra\u0107mi, aby uczyni\u0107 z ludzi jedn\u0105 wsp\u00f3lnot\u0119 bratersk\u0105 poprzez Jego \u015bmier\u0107 i zmartwychwstanie oraz przez dar Ducha \u015awi\u0119tego.<\/p>

    3. Ko\u015bci\u00f3\u0142, kt\u00f3ry zrodzi\u0142 si\u0119 z boku Chrystusowego jako sakrament jedno\u015bci, jest w istocie misterium zjednoczenia, kt\u00f3rego bogactwo i g\u0142\u0119bia odbijaj\u0105 si\u0119 w \u017cyciu braterskim jako ludzkiej przestrzeni zamieszkiwanej przez Tr\u00f3jc\u0119.<\/p>

    4. Samo \u017cycie braterskie, zaczyn komunii eklezjalnej, jest prorocz\u0105 zapowiedzi\u0105 definitywnej jedno\u015bci ludu Bo\u017cego i stanowi \u015bwiadectwo istotne dla misji apostolskiej Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>

    5. Z tego powodu Ko\u015bci\u00f3\u0142 popiera instytuty, kt\u00f3rych cz\u0142onkowie, zakorzenieni i umocnieni w mi\u0142o\u015bci bli\u017aniego, prowadz\u0105 \u017cycie braterskie we wsp\u00f3lnocie, wspomagaj\u0105c si\u0119 nawzajem w wierno\u015bci powo\u0142aniu i sprzyjaj\u0105c, w duchu wolno\u015bci, rozwojowi ludzkiej godno\u015bci dzieci Bo\u017cych.<\/p>

    6. \u015awi\u0119ty Franciszek, za natchnieniem Bo\u017cym, da\u0142 pocz\u0105tek formie \u017cycia ewangelicznego, kt\u00f3r\u0105 nazwa\u0142 wsp\u00f3lnot\u0105 bratersk\u0105, a za jej wz\u00f3r obra\u0142 \u017cycie Chrystusa i Jego uczni\u00f3w.<\/p>

    7. My zatem, \u015blubuj\u0105c t\u0119 form\u0119 \u017cycia, stanowimy prawdziwie Zakon braci.<\/p>

    8. Przeto zjednoczeni wiar\u0105 w Boga Ojca naszego, karmieni u sto\u0142u s\u0142owa Bo\u017cego i Eucharystii, kochajmy si\u0119 wzajemnie, aby \u015bwiat m\u00f3g\u0142 rozpozna\u0107 w nas uczni\u00f3w Chrystusa.<\/p>

    Artyku\u0142 I: Zobowi\u0105zanie do \u017cycia braterskiego<\/h2>

    Nr 89<\/strong><\/p>

    1. Jako bracia, dani jedni drugim przez Pana i obdarzeni r\u00f3\u017cnorodnymi darami, przyjmujmy si\u0119 wzajemnie w duchu wdzi\u0119czno\u015bci.<\/p>

    2. Tak wi\u0119c gdziekolwiek \u017cyjemy zgromadzeni w imi\u0119 Jezusa, b\u0105d\u017amy jednym sercem i jedn\u0105 dusz\u0105, zabiegaj\u0105c nieustannie o coraz wi\u0119ksz\u0105 doskona\u0142o\u015b\u0107. Kochajmy si\u0119 nawzajem ca\u0142ym sercem, aby by\u0107 prawdziwymi uczniami Chrystusa, nosz\u0105c jeden drugiego braki i ci\u0119\u017cary, \u0107wicz\u0105c si\u0119 nieustannie w mi\u0142o\u015bci Boga i mi\u0142o\u015bci bratniej, staraj\u0105c si\u0119 by\u0107 dla siebie, jak i dla wszystkich, przyk\u0142adem cn\u00f3t, a tak\u017ce opanowuj\u0105c w\u0142asne nami\u0119tno\u015bci i z\u0142e sk\u0142onno\u015bci.<\/p>

    3. Post\u0119pujmy w pokorze, aby uczy\u0107 si\u0119, jak by\u0107 bra\u0107mi, zawsze przenikni\u0119ci duchem wzajemnego zrozumienia i szczerego szacunku. Piel\u0119gnujmy dialog mi\u0119dzy sob\u0105, z zaufaniem dziel\u0105c si\u0119 w\u0142asnymi do\u015bwiadczeniami i wyjawiaj\u0105c swe potrzeby.<\/p>

    4. Szczeg\u00f3lne zobowi\u0105zanie spoczywa na kapitule domowej, kt\u00f3ra jest uprzywilejowanym narz\u0119dziem ukazywania natury naszego \u017cycia w komunii braterskiej i sprzyjania jego wzrostowi. W niej dobrze wyra\u017ca si\u0119 pos\u0142usze\u0144stwo z mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3re charakteryzuje nasz\u0105 wsp\u00f3lnot\u0119 bratersk\u0105. Dzi\u0119ki niej bracia trwaj\u0105 w pos\u0142udze jeden drugiemu, o\u017cywia si\u0119 ich kreatywno\u015b\u0107, a dary ka\u017cdego staj\u0105 si\u0119 po\u017cyteczne dla wszystkich.<\/p>

    Nr 90<\/strong><\/p>

    1. Z racji na to samo powo\u0142anie wszyscy bracia s\u0105 r\u00f3wni. Zatem zgodnie z Regu\u0142\u0105, Testamentem i pierwotnym zwyczajem kapucyn\u00f3w wszyscy bez r\u00f3\u017cnicy nazywajmy si\u0119 bra\u0107mi.<\/p>

    2. Pierwsze\u0144stwo, konieczne dla pos\u0142ugiwania wsp\u00f3lnocie braterskiej, jest zwi\u0105zane z aktualnie sprawowanymi obowi\u0105zkami i urz\u0119dami.<\/p>

    3. W wymiarze ca\u0142ego Zakonu, prowincji i braterskiej wsp\u00f3lnoty domowej wszystkie urz\u0119dy oraz pos\u0142ugi musz\u0105 by\u0107 dost\u0119pne dla wszystkich braci, z uwzgl\u0119dnieniem jednak akt\u00f3w, kt\u00f3re wymagaj\u0105 \u015bwi\u0119ce\u0144 kap\u0142a\u0144skich.<\/p>

    4. Wszyscy, wedle dar\u00f3w udzielonych ka\u017cdemu, niech pomagaj\u0105 sobie nawzajem, tak\u017ce w pos\u0142ugach, kt\u00f3re musz\u0105 by\u0107 codziennie wykonywane w naszych domach.<\/p>

    Nr 91<\/strong><\/p>

    1. Starajmy si\u0119 troszczy\u0107 o to, aby w naszych wsp\u00f3lnotach braterskich r\u00f3\u017cnice wieku sprzyja\u0142y zgodzie i wzajemnemu uzupe\u0142nianiu si\u0119.<\/p>

    2. Braciom w podesz\u0142ym wieku nale\u017cy okazywa\u0107 gesty mi\u0142o\u015bci troskliwej i wdzi\u0119cznej.<\/p>

    3. M\u0142odsi niech darz\u0105 nale\u017cnym szacunkiem braci bardziej dojrza\u0142ych wiekiem i niech ch\u0119tnie korzystaj\u0105 z ich do\u015bwiadczenia. Natomiast starsi ze swej strony niech przyjmuj\u0105 nowe i zdrowe formy \u017cycia i dzia\u0142ania. A jedni i drudzy niech si\u0119 nawzajem ubogacaj\u0105.<\/p>

    Nr 92<\/strong><\/p>

    1. Je\u015bli jaki\u015b brat zachoruje, gwardian niech natychmiast zatroszczy si\u0119 z bratersk\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 o to wszystko, co konieczne dla cia\u0142a i duszy, zgodnie z przyk\u0142adem i napomnieniem \u015bwi\u0119tego Franciszka, i niech powierzy chorego opiece odpowiedniego brata, a je\u015bli sytuacja tego wymaga, tak\u017ce lekarza lub innych os\u00f3b kompetentnych.<\/p>

    2. Ka\u017cdy brat, maj\u0105c na uwadze to, \u017ce w chorym obecny jest cierpi\u0105cy Chrystus, niech zastanowi si\u0119, jak chcia\u0142by by\u0107 traktowany w przypadku niemocy, i niech wspomni na to, co \u015bwi\u0119ty Franciszek napisa\u0142 w Regule, to jest, \u017ce \u017cadna matka nie jest tak czu\u0142a i troskliwa wobec w\u0142asnego syna, jak ka\u017cdy z nas powinien by\u0107 wobec swego brata duchowego.<\/p>

    3. Ka\u017cdy wi\u0119c niech otacza opiek\u0105 chorego brata, odwiedza go ch\u0119tnie i po bratersku pociesza.<\/p>

    4. Minister i gwardian niech cz\u0119sto i po bratersku odwiedzaj\u0105 chorych i nie zaniedbuj\u0105 tego, by wspiera\u0107 ich duchowo, osobi\u015bcie lub przez po\u015brednictwo innych, a je\u015bli stwierdz\u0105 u kogo\u015b ci\u0119\u017ck\u0105 chorob\u0119, niech roztropnie uprzedz\u0105 go, co do jego stanu, a tak\u017ce przygotuj\u0105 do przyj\u0119cia sakrament\u00f3w.<\/p>

    Nr 93<\/strong><\/p>

    1. Bracia chorzy niech pami\u0119taj\u0105 o naszym stanie braci mniejszych.<\/p>

    2. Trosk\u0119 o siebie niech pozostawi\u0105 lekarzowi i tym, kt\u00f3rzy opiekuj\u0105 si\u0119 nimi, aby nie wykracza\u0107 przeciwko \u015bwi\u0119temu ub\u00f3stwu z uszczerbkiem dla w\u0142asnej duszy, lecz za wszystko niech dzi\u0119kuj\u0105 Stw\u00f3rcy.<\/p>

    3. Niech pami\u0119taj\u0105, \u017ce przez dobrowolnie przyj\u0119te utrapienia choroby i niemocy, s\u0105 zaproszeni, zgodnie ze swoim powo\u0142aniem, do pe\u0142niejszego upodobnienia si\u0119 do Chrystusa cierpi\u0105cego. Niech wi\u0119c z pobo\u017cno\u015bci\u0105 staraj\u0105 si\u0119 do\u015bwiadcza\u0107 w sobie samych ma\u0142ej cz\u0105stki Jego bole\u015bci. Niech na\u015bladuj\u0105 Franciszka, kt\u00f3ry wys\u0142awia\u0142 Pana za tych, co w pokoju znosz\u0105 choroby i cierpienia, zgodnie z Jego naj\u015bwi\u0119tsz\u0105 wol\u0105. Niech tak\u017ce pami\u0119taj\u0105, \u017ce dope\u0142niaj\u0105c w swym ciele to, czego nie dostaje m\u0119ce Chrystusa Odkupiciela, mog\u0105 przyczynia\u0107 si\u0119 do zbawienia ludu Bo\u017cego, do ewangelizacji \u015bwiata i do umocnienia \u017cycia braterskiego.<\/p>

    Nr 94<\/strong><\/p>

    1. W ustanawianiu wsp\u00f3lnot braterskich nale\u017cy bra\u0107 pod uwag\u0119 predyspozycje osobiste braci, jak i potrzeby \u017cycia oraz apostolatu.<\/p>

    2. Ministrowie i gwardiani, jako pierwsi animatorzy i stra\u017cnicy naszej formy \u017cycia, niech staraj\u0105 si\u0119 nieustannie wspiera\u0107 \u017cycie braterskie we wsp\u00f3lnocie.<\/p>

    3. Wszyscy bracia, jako cz\u0142onkowie tej samej rodziny, niech z oddaniem uczestnicz\u0105 w aktach \u017cycia wsp\u00f3lnego, nade wszystko w modlitwie wsp\u00f3lnotowej; niechaj ch\u0119tnie po\u015bwi\u0119caj\u0105 czas braciom, razem uzgadniaj\u0105 zaanga\u017cowania i wspieraj\u0105 wzajemn\u0105 wsp\u00f3\u0142prac\u0119.<\/p>

    4. W ten spos\u00f3b, wspomagaj\u0105c si\u0119 nawzajem we wsp\u00f3lnym pod\u0105\u017caniu do \u015bwi\u0119to\u015bci, uczynimy z naszych wsp\u00f3lnot braterskich dom i szko\u0142\u0119 komunii.<\/p>

    Nr 95<\/strong><\/p>

    1. W trosce o zachowanie spokoju potrzebnego do modlitwy i studium, a tak\u017ce intymno\u015bci \u017cycia braterskiego, wst\u0119p ludzi obcych do naszych dom\u00f3w czy mieszka\u0144 niech b\u0119dzie regulowany z roztropno\u015bci\u0105 i dyskrecj\u0105.<\/p>

    2. Dla ochrony \u017cycia zakonnego nale\u017cy zachowywa\u0107 w naszych domach klauzur\u0119 lub pewn\u0105 przestrze\u0144 zarezerwowan\u0105 tylko dla braci.<\/p>

    3. Ci, kt\u00f3rzy przybywaj\u0105 do naszych dom\u00f3w, zwykle powinni by\u0107 przyjmowani w rozm\u00f3wnicach, kt\u00f3re niechaj b\u0119d\u0105 urz\u0105dzone wed\u0142ug zasad prostoty, rozwagi i go\u015bcinno\u015bci.<\/p>

    4. Zgodnie z normami, ustanowionymi przez kapitu\u0142\u0119 prowincjaln\u0105, do udzia\u0142u we wsp\u00f3lnocie braterskiej mog\u0105 by\u0107 dopuszczeni ludzie \u015bwieccy, kt\u00f3rzy pragn\u0105 \u015bci\u015blej uczestniczy\u0107 w naszym \u017cyciu, zar\u00f3wno na modlitwie, przebywaj\u0105c z bra\u0107mi, jak i w apostolacie.<\/p>

    5. Nasze wsp\u00f3lnoty braterskie niech nie zamykaj\u0105 mi\u0142o\u015bci bli\u017aniego w murach w\u0142asnego domostwa, lecz niech raczej z ewangeliczn\u0105 troskliwo\u015bci\u0105 otwieraj\u0105 si\u0119 na potrzeby ludzi, zgodnie ze specyfik\u0105 w\u0142a\u015bciw\u0105 dla ka\u017cdego domu.<\/p>

    Nr 96<\/strong><\/p>

    1. \u015arodki spo\u0142ecznego przekazu przyczyniaj\u0105 si\u0119 do rozwoju osoby i rozszerzania kr\u00f3lestwa Bo\u017cego. Ich dob\u00f3r i u\u017cywanie wymagaj\u0105 dojrza\u0142ego os\u0105du i pow\u015bci\u0105gliwo\u015bci, tak aby unika\u0107 wszystkiego, co jest sprzeczne z wiar\u0105, moralno\u015bci\u0105 i z \u017cyciem konsekrowanym.<\/p>

    2. Niech ca\u0142a wsp\u00f3lnota braterska, pod kierunkiem gwardiana, prowadzi uwa\u017cne rozeznanie co do \u015brodk\u00f3w spo\u0142ecznego przekazu, tak aby chronione by\u0142o ub\u00f3stwo, \u017cycie modlitwy i milczenie, wi\u0119\u017a braterska i praca, a zarazem aby \u015brodki te s\u0142u\u017cy\u0142y dobru i dzia\u0142alno\u015bci wszystkich.<\/p>

    3. Bracia, zw\u0142aszcza ministrowie i gwardiani, niech przy pomocy stosownych \u015brodk\u00f3w zadbaj\u0105, aby przekazywane by\u0142y wiadomo\u015bci o wa\u017cnych wydarzeniach we wsp\u00f3lnotach braterskich, w okr\u0119gach i w ca\u0142ym Zakonie.<\/p>

    Nr 97<\/strong><\/p>

    1. Przed wyj\u015bciem z domu niech bracia prosz\u0105 o pozwolenie gwardiana, wed\u0142ug praktyki w\u0142asnego okr\u0119gu.<\/p>

    2. W odniesieniu do podr\u00f3\u017cy niech ka\u017cdy brat, zanim poprosi o pozwolenie, w sumieniu rozwa\u017cy swe motywacje w \u015bwietle ub\u00f3stwa, \u017cycia duchowego i braterskiego, a tak\u017ce \u015bwiadectwa, jakie powinno si\u0119 dawa\u0107 ludziom.<\/p>

    3. Ministrowie i gwardiani niech zachowuj\u0105 roztropno\u015b\u0107 w udzielaniu zgody na odbywanie podr\u00f3\u017cy.<\/p>

    4. W u\u017cywaniu \u015brodk\u00f3w transportu bracia niech pami\u0119taj\u0105 o naszym stanie ub\u00f3stwa i pokory.<\/p>

    Nr 98<\/strong><\/p>

    1. Wszyscy bracia, kt\u00f3rzy do nas przybywaj\u0105, niech b\u0119d\u0105 przyjmowani z bratersk\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 i w duchu rado\u015bci.<\/p>

    2. Bracia b\u0119d\u0105cy w podr\u00f3\u017cy, kiedy to mo\u017cliwe, niech udaj\u0105 si\u0119 ch\u0119tnie do dom\u00f3w Zakonu, przynajmniej na nocleg, i niech bior\u0105 udzia\u0142 w \u017cyciu wsp\u00f3lnoty braterskiej, dostosowuj\u0105c si\u0119 do miejscowych zwyczaj\u00f3w.<\/p>

    3. Bracia, kt\u00f3rzy s\u0105 wys\u0142ani do innych prowincji ze wzgl\u0119du na formacj\u0119 lub z innych powod\u00f3w, niech b\u0119d\u0105 przyj\u0119ci przez ministr\u00f3w, gwardian\u00f3w i lokalne wsp\u00f3lnoty braterskie jako ich cz\u0142onkowie; niech te\u017c w\u0142\u0105cz\u0105 si\u0119 ze wszystkim w \u017cycie wsp\u00f3lnoty, maj\u0105c na uwadze normy Konstytucji z numeru 121,5.<\/p>

    Nr 99<\/strong><\/p>

    1. Bracia, kt\u00f3rzy ze wzgl\u0119du na szczeg\u00f3lne okoliczno\u015bci, z b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwem pos\u0142usze\u0144stwa, musz\u0105 mieszka\u0107 poza domem, niech korzystaj\u0105 z d\u00f3br tej braterskiej wsp\u00f3lnoty, do kt\u00f3rej zostali przypisani, tak jak pozostali jej cz\u0142onkowie.<\/p>

    2. Zawsze niech czuj\u0105 si\u0119 zjednoczeni ze wsp\u00f3lnot\u0105 bratersk\u0105 i ze swej strony niech nie zaniedbuj\u0105 troski o duchowy wzrost i ekonomiczne utrzymanie Zakonu.<\/p>

    3. Jako prawdziwi bracia \u015bwi\u0119tego Franciszka niech odwiedzaj\u0105 nasze domy i ceni\u0105 sobie przebywanie w nich przez jaki\u015b czas, zw\u0142aszcza dla odbycia \u0107wicze\u0144 duchowych.<\/p>

    4. Powinni by\u0107 tam przyjmowani z mi\u0142o\u015bci\u0105 i otrzymywa\u0107 potrzebn\u0105 pomoc materialn\u0105 i duchow\u0105.<\/p>

    5. Ministrowie i gwardiani niech otaczaj\u0105 ich troskliw\u0105 opiek\u0105, niech odwiedzaj\u0105 ich tak cz\u0119sto, jak to mo\u017cliwe, i niech ich pokrzepiaj\u0105.<\/p>

    Nr 100<\/strong><\/p>

    1. Jako cz\u0142onkowie Zakonu braci winni\u015bmy \u017cywi\u0107 w sobie poczucie przynale\u017cno\u015bci do ca\u0142ej rodziny kapucy\u0144skiej.<\/p>

    2. Ch\u0119tnie podejmujmy i rozwijajmy wsp\u00f3\u0142prac\u0119 mi\u0119dzy naszymi okr\u0119gami, bardziej dla podtrzymania \u017cywotno\u015bci naszego charyzmatu i dobra Zakonu, ni\u017c dla przetrwania struktur.<\/p>

    3. W duchu braterstwa, wzajemnej zale\u017cno\u015bci i\u00a0minoritas<\/em>\u00a0poszczeg\u00f3lne okr\u0119gi niech ch\u0119tnie odpowiadaj\u0105 na potrzeby innych i niech s\u0142u\u017c\u0105 sobie wzajemnie.<\/p>

    4. Inspiruj\u0105c si\u0119 mobilno\u015bci\u0105 i byciem w drodze, kt\u00f3re charakteryzuj\u0105 nasz\u0105 tradycj\u0119, bracia w pos\u0142usze\u0144stwie z mi\u0142o\u015bci niech b\u0119d\u0105 gotowi udawa\u0107 si\u0119 poza sw\u00f3j okr\u0119g.<\/p>

    5. Ze \u015bwiadomo\u015bci\u0105, \u017ce chrzest i profesja ustanawiaj\u0105 mi\u0119dzy nami wi\u0119zi mocniejsze ni\u017c zwi\u0105zki naturalne, przyjmujmy wielorakie bogactwo odmiennych kultur, troszcz\u0105c si\u0119 o klimat spotkania i dialogu, tak\u017ce pomi\u0119dzy nami.<\/p>

    6. Gdy wymaga tego dobro Zakonu i Ko\u015bcio\u0142a lub potrzeba okr\u0119g\u00f3w, nale\u017cy ustanawia\u0107 braterskie wsp\u00f3lnoty z rozmaitych okr\u0119g\u00f3w i r\u00f3\u017cnych kraj\u00f3w i narod\u00f3w \u2013 jako sposobno\u015b\u0107 sprzyjaj\u0105c\u0105 zar\u00f3wno wzajemnemu ubogaceniu i wymianie dar\u00f3w duchowych, jak te\u017c skutecznemu \u015bwiadectwu o powszechnej komunii jedno\u015bci.<\/p>

    Nr 101<\/strong><\/p>

    1. R\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 instytut\u00f3w zakonnych, kt\u00f3re z Bo\u017cego zamys\u0142u rozwin\u0119\u0142y si\u0119 dla dobra Ko\u015bcio\u0142a, rozkwita tak\u017ce w jednej i tej samej duchowej rodzinie franciszka\u0144skiej. W niej to liczni bracia i siostry, we wzajemnej \u017cywotnej komunii, uobecniaj\u0105 charyzmat naszego wsp\u00f3lnego Serafickiego Ojca w \u017cyciu i w pos\u0142annictwie Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>

    2. Prze\u017cywajmy zatem komuni\u0119 jedno\u015bci tego samego ducha ze wszystkimi bra\u0107mi Pierwszego Zakonu Franciszka\u0144skiego. We wzajemnej wsp\u00f3\u0142pracy ch\u0119tnie rozwijajmy studia oraz wsp\u00f3lne inicjatywy co do \u017cycia i dzia\u0142alno\u015bci franciszka\u0144skiej.<\/p>

    3. Pomni na obietnic\u0119 \u015bwi\u0119tego Franciszka wobec Klary i ubogich si\u00f3str ze \u015bwi\u0119tego Damiana, powinni\u015bmy zawsze otacza\u0107 starann\u0105 opiek\u0105 i szczeg\u00f3ln\u0105 trosk\u0105 nasze siostry z Drugiego Zakonu, kt\u00f3re w \u017cyciu kontemplacyjnym ka\u017cdego dnia sk\u0142adaj\u0105 ofiar\u0119 pochwaln\u0105, poszukuj\u0105 w samotno\u015bci i milczeniu zjednoczenia z Bogiem, a sw\u0105 ukryt\u0105 p\u0142odno\u015bci\u0105 apostolsk\u0105 przyczyniaj\u0105 si\u0119 do rozwoju Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>

    4. Poczuciem braterskiej wi\u0119zi jeste\u015bmy z\u0142\u0105czeni tak\u017ce z tymi instytutami zakonnymi, kt\u00f3re s\u0105 duchowo zjednoczone z naszym Zakonem.<\/p>

    Nr 102<\/strong><\/p>

    1. W \u0142onie Rodziny Franciszka\u0144skiej szczeg\u00f3lne miejsce zajmuje Wsp\u00f3lnota Braterska, czyli Franciszka\u0144ski Zakon \u015awieckich, kt\u00f3ry podziela i rozwija autentycznego ducha tej\u017ce Rodziny, kt\u00f3ry jest konieczny dla pe\u0142ni charyzmatu franciszka\u0144skiego.<\/p>

    2. W tym Zakonie bracia i siostry, poci\u0105gni\u0119ci przez Ducha \u015awi\u0119tego do osi\u0105gni\u0119cia doskona\u0142ej mi\u0142o\u015bci we w\u0142a\u015bciwym sobie stanie \u015bwieckim, przez profesj\u0119 zobowi\u0105zuj\u0105 si\u0119 do \u017cycia Ewangeli\u0105 na spos\u00f3b \u015bwi\u0119tego Franciszka i wed\u0142ug swej regu\u0142y.<\/p>

    3. Na mocy wsp\u00f3lnego charyzmatu oraz komunii \u017cycia Rodziny Franciszka\u0144skiej, Franciszka\u0144ski Zakon \u015awieckich jest powierzony przez Ko\u015bci\u00f3\u0142 duchowej i duszpasterskiej trosce Pierwszego Zakonu Franciszka\u0144skiego i Trzeciego Zakonu Regularnego \u015bwi\u0119tego Franciszka.<\/p>

    4. Nasi ministrowie maj\u0105 w\u0142adz\u0119 erygowania wsp\u00f3lnot Franciszka\u0144skiego Zakonu \u015awieckich przy wszystkich naszych domach, jak i gdzie indziej. Maj\u0105 te\u017c obowi\u0105zek przeprowadzania wizyt pasterskich i zagwarantowania tego, by wsp\u00f3lnoty Franciszka\u0144skiego Zakonu \u015awieckich by\u0142y otaczane, na r\u00f3\u017cnych poziomach, trwa\u0142\u0105 i solidn\u0105 asystencj\u0105 duchow\u0105 i duszpastersk\u0105, zw\u0142aszcza przez braci kompetentnych i odpowiednio przygotowanych. Niech sprawuj\u0105 oni sw\u00f3j urz\u0105d zgodnie z wymogami prawa powszechnego oraz w\u0142asnego, zar\u00f3wno naszego Zakonu, jak te\u017c Franciszka\u0144skiego Zakonu \u015awieckich. Niech czuwaj\u0105 nad tym, by wspierana by\u0142a prawdziwa i \u017cywotna wymiana pomi\u0119dzy wsp\u00f3lnotami braterskimi naszego Zakonu oraz Franciszka\u0144skiego Zakonu \u015awieckich.<\/p>

    5. Wszystkim braciom niech le\u017cy na sercu okazywanie cz\u0142onkom Franciszka\u0144skiego Zakonu \u015awieckich wyraz\u00f3w prawdziwego braterstwa, umacnianie w\u0142asnym przyk\u0142adem wierno\u015bci \u017cyciu ewangelicznemu i skuteczne rozwijanie tego Zakonu, zar\u00f3wno po\u015br\u00f3d kleru diecezjalnego, jak te\u017c w\u015br\u00f3d ludzi \u015bwieckich. Niech bracia ch\u0119tnie podejmuj\u0105 si\u0119 asystencji duchowej tego Zakonu. Maj\u0105c na uwadze jego stan \u015bwiecki, niech respektuj\u0105 s\u0142uszn\u0105 autonomi\u0119 i niech nie wtr\u0105caj\u0105 si\u0119 do jego zarz\u0105dzania, wy\u0142\u0105czaj\u0105c przypadki przewidziane prawem.<\/p>

    6. Podobnie nale\u017cy rozwija\u0107 i duchowo wspiera\u0107 wszystkie stowarzyszenia, zw\u0142aszcza m\u0142odzie\u017cowe, kt\u00f3re kultywuj\u0105 ducha \u015bwi\u0119tego Franciszka. Nasze domy niech stan\u0105 si\u0119 braterskimi o\u015brodkami spotkania i aktywno\u015bci dla tych wszystkich duchownych i \u015bwieckich, kt\u00f3rzy chc\u0105 i\u015b\u0107 \u015bladami Chrystusa za przewodem \u015bwi\u0119tego Franciszka.<\/p>

    Nr 103<\/strong><\/p>

    1. Id\u0105c za przyk\u0142adem \u015bwi\u0119tego Franciszka, kt\u00f3ry matk\u0119 ka\u017cdego brata nazywa\u0142 matk\u0105 swoj\u0105 i wszystkich braci, wype\u0142niajmy nasze powinno\u015bci szacunku i rodzinnej za\u017cy\u0142o\u015bci wobec wszystkich naszych rodzic\u00f3w, krewnych, dobrodziej\u00f3w, wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w i wobec tych, kt\u00f3rzy nale\u017c\u0105 do naszej rodziny duchowej. Polecajmy ich Bogu w naszych modlitwach, tak\u017ce wsp\u00f3lnotowych.<\/p>

    2. Ewentualne potrzeby duchowe lub materialne rodziny pochodzenia brata niech b\u0119d\u0105 brane pod uwag\u0119 z mi\u0142o\u015bci\u0105 i dyskrecj\u0105, w dialogu ze wsp\u00f3lnot\u0105.<\/p>

    3. Miejmy braterski szacunek tak\u017ce wobec braci, kt\u00f3rzy porzucaj\u0105 \u017cycie zakonne. Ministrowie niech traktuj\u0105 ich ze sprawiedliwo\u015bci\u0105 i ewangeliczn\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105.<\/p>

    Nr 104<\/strong><\/p>

    1. Chrystus, sam b\u0119d\u0105c na ziemi pielgrzymem, na S\u0105dzie Ostatecznym powie do tych po swej prawej stronie: \u201eBy\u0142em przybyszem, a przyj\u0119li\u015bcie mnie\u201d.<\/p>

    2. Tak\u017ce \u015bwi\u0119ty Franciszek chcia\u0142, aby podejmowa\u0107 z \u017cyczliwo\u015bci\u0105 ka\u017cdego, kto przybywa do naszych dom\u00f3w. Przyjmujmy przeto z najwi\u0119ksz\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 wszystkich, zw\u0142aszcza strapionych i nieszcz\u0119\u015bliwych, pomagaj\u0105c im w ich potrzebach.<\/p>

    3. Ponadto ci, kt\u00f3rzy zale\u017cnie od okoliczno\u015bci mog\u0105 by\u0107 goszczeni w naszych domach, szczeg\u00f3lnie kap\u0142ani i zakonnicy, niech b\u0119d\u0105 traktowani przez wsp\u00f3lnot\u0119 bratersk\u0105 z wszelk\u0105 uprzejmo\u015bci\u0105.<\/p>

    Artyku\u0142 II: \u017bycie braci w \u015bwiecie<\/h2>

    Nr 105<\/strong><\/p>

    1. \u015awi\u0119ty Franciszek, ciesz\u0105c si\u0119 niezmiernie \u015bwiatem stworzonym i odkupionym, czu\u0142 si\u0119 zwi\u0105zany w\u0119z\u0142em braterstwa nie tylko z lud\u017ami, ale te\u017c ze wszystkimi stworzeniami, jak to on sam wy\u015bpiewa\u0142 we wspania\u0142ym uniesieniu w Pie\u015bni s\u0142onecznej.<\/p>

    2. O\u015bwieceni t\u0105 jego wra\u017cliwo\u015bci\u0105, podziwiajmy dzie\u0142a stworzenia, kt\u00f3rych Chrystus jest pocz\u0105tkiem i ko\u0144cem, chro\u0144my je w ich integralno\u015bci oraz u\u017cywajmy z szacunkiem i oszcz\u0119dnie zasob\u00f3w matki ziemi.<\/p>

    3. Dzi\u0119ki poszukiwaniom naukowym dzie\u0142a stworzenia ukazuj\u0105 si\u0119 naszym oczom jako jeszcze bardziej majestatyczne, wspania\u0142e i tajemnicze. Prowadz\u0105 nas one do adorowania Ojca w Jego m\u0105dro\u015bci i pot\u0119dze. Zachowujmy zatem wielki szacunek wobec wszystkiego, co inteligencja ludzka potrafi\u0142a wydoby\u0107 z rzeczy stworzonych, zw\u0142aszcza przez dzie\u0142a kultury i sztuki, poprzez kt\u00f3re ujawniaj\u0105 si\u0119 wobec nas dary Bo\u017ce.<\/p>

    4. Dostrzegamy w misterium Chrystusa tak\u017ce \u015bwiat ludzi, kt\u00f3rych B\u00f3g tak umi\u0142owa\u0142, \u017ce da\u0142 swego Syna Jednorodzonego.<\/p>

    5. \u015awiat bowiem, cho\u0107 zraniony wieloma grzechami, jest te\u017c obdarzony wielkimi mo\u017cliwo\u015bciami i dostarcza \u017cywych kamieni dla budowy tego mieszkania Boga, jakim jest Ko\u015bci\u00f3\u0142.<\/p>

    Nr 106<\/strong><\/p>

    1. \u015awi\u0119ty Franciszek zrozumia\u0142 za natchnieniem Bo\u017cym, \u017ce zosta\u0142 pos\u0142any, aby przyczyni\u0107 si\u0119 do odrodzenia ludzi w nowo\u015bci \u017cycia.<\/p>

    2. Tak wi\u0119c wzbudzaj\u0105c now\u0105 form\u0119 \u017cycia ewangelicznego, on sam, nie b\u0119d\u0105c ju\u017c wi\u0119cej ze \u015bwiata, pozosta\u0142 jednak w \u015bwiecie i chcia\u0142, aby tak\u017ce jego wsp\u00f3lnota braterska \u017cy\u0142a i dzia\u0142a\u0142a po\u015br\u00f3d ludzi, by \u015bwiadczy\u0107 czynem i s\u0142owem o radosnym przes\u0142aniu ewangelicznego nawr\u00f3cenia.<\/p>

    3. A zatem tak\u017ce my, uczestnicz\u0105c w jego misji, \u017cyjmy po\u015br\u00f3d \u015bwiata jako ewangeliczny zaczyn, tak aby ludzie, widz\u0105c nasze \u017cycie braterskie kszta\u0142towane wed\u0142ug ducha b\u0142ogos\u0142awie\u0144stw, mogli pozna\u0107, \u017ce kr\u00f3lestwo Bo\u017ce ju\u017c rozpocz\u0119\u0142o si\u0119 w\u015br\u00f3d nich.<\/p>

    4. W ten spos\u00f3b b\u0119dziemy obecni w \u015bwiecie, aby s\u0142u\u017cy\u0107 Bogu \u017cywemu i w mi\u0142o\u015bci, pokorze oraz rado\u015bci franciszka\u0144skiej czyni\u0107 pok\u00f3j i dobro dla rozwoju \u015bwiata i Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>

    Nr 107<\/strong><\/p>

    1. Zgodnie z duchem \u015bwi\u0119tego Franciszka g\u0142o\u015bmy pok\u00f3j i zbawienie nie tylko s\u0142owami, ale te\u017c propagujmy je poprzez inicjatywy inspirowane mi\u0142o\u015bci\u0105 bratersk\u0105.<\/p>

    2. Poruszeni tym duchem, starajmy si\u0119 na spos\u00f3b ewangeliczny prowadzi\u0107 do pokojowego i trwa\u0142ego wsp\u00f3\u0142istnienia tych, kt\u00f3rzy s\u0105 podzieleni przez nienawi\u015b\u0107, zazdro\u015b\u0107, spory ideologiczne, r\u00f3\u017cnice klasowe, r\u00f3\u017cnice rasy, religii czy narodowo\u015bci.<\/p>

    3. Popierajmy szacunek dla godno\u015bci i praw os\u00f3b, nade wszystko ubogich i wykluczonych.<\/p>

    4. Ch\u0119tnie zatem w\u0142\u0105czajmy si\u0119 w r\u00f3\u017cne inicjatywy i wsp\u00f3\u0142pracujmy z organizacjami narodowymi i mi\u0119dzynarodowymi, kt\u00f3re dzia\u0142aj\u0105 bezpo\u015brednio na rzecz jedno\u015bci rodzaju ludzkiego, powszechnej sprawiedliwo\u015bci i pokoju.<\/p>

    Nr 108<\/strong><\/p>

    1. Pok\u0142adaj\u0105c ufno\u015b\u0107 nade wszystko w Opatrzno\u015b\u0107 Ojca, id\u017amy poprzez \u015bwiat z nadziej\u0105 i rado\u015bci\u0105 franciszka\u0144sk\u0105, aby w ten spos\u00f3b umacnia\u0107 ufno\u015b\u0107 ludzi nam wsp\u00f3\u0142czesnych.<\/p>

    2. Uwolnieni od pr\u00f3\u017cnych trosk doczesnych i jako wsp\u00f3\u0142pracownicy Opatrzno\u015bci Bo\u017cej, czujmy si\u0119 w obowi\u0105zku wychodzi\u0107 naszym dzia\u0142aniem naprzeciw potrzebom ubogich i oddawajmy do dyspozycji wszystkich potrzebuj\u0105cych, zw\u0142aszcza w czasie kl\u0119sk publicznych, pos\u0142ug\u0119 oraz zasoby wsp\u00f3lnoty braterskiej.<\/p>

    3. Za przyk\u0142adem \u015bwi\u0119tego Franciszka, kt\u00f3ry okazywa\u0142 wielkie wsp\u00f3\u0142czucie ubogim, jak te\u017c za przyk\u0142adem inicjator\u00f3w braterskiej wsp\u00f3lnoty kapucy\u0144skiej, kt\u00f3rzy pos\u0142ugiwali zad\u017cumionym, \u017cyjmy blisko braci potrzebuj\u0105cych, zw\u0142aszcza chorych, staraj\u0105c si\u0119 ca\u0142ym sercem \u015bwiadczy\u0107 im bratersk\u0105 pos\u0142ug\u0119.<\/p>

    4. Wiedz\u0105c, \u017ce Bo\u017ca Opatrzno\u015b\u0107 objawia si\u0119 nie tylko przez fakty i zdarzenia, lecz tak\u017ce poprzez nowe nurty my\u015blowe i do\u015bwiadczenia \u017cycia, duchem otwartym i ufnym badajmy wszystko uwa\u017cnie, zachowuj\u0105c to, co dobre.<\/p>

    5. W ten spos\u00f3b b\u0119dziemy potrafili lepiej wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107 z Bogiem, kt\u00f3ry jest obecny i dzia\u0142a w historii \u015bwiata. A czyni\u0105c prawd\u0119 w mi\u0142o\u015bci, b\u0119dziemy \u015bwiadkami nadziei pok\u0142adanej w Panu Bogu i pomo\u017cemy ludziom dobrej woli rozpoznawa\u0107 Boga, Pana wszechmog\u0105cego i najwy\u017csze Dobro.<\/p>

    Rozdzia\u0142 VII: Nasze \u017cycie pokuty<\/h1>

    Nr 109<\/strong><\/p>

    1. Jezus Chrystus, g\u0142osz\u0105c Ewangeli\u0119 kr\u00f3lestwa, wezwa\u0142 ludzi do pokuty, to jest do tak ca\u0142kowitej przemiany siebie samych, \u017ce zaczynaj\u0105 oni my\u015ble\u0107, ocenia\u0107 i upodabnia\u0107 w\u0142asne \u017cycie do tej \u015bwi\u0119to\u015bci i mi\u0142o\u015bci Boga, kt\u00f3re objawi\u0142y si\u0119 w Synu.<\/p>

    2. To nawr\u00f3cenie do bycia nowym stworzeniem, kt\u00f3re rozpoczyna si\u0119 przez wiar\u0119 i chrzest, wymaga nieustannego trudu w codziennym wyrzekaniu si\u0119 samych siebie.<\/p>

    3. W ten spos\u00f3b, \u017cyj\u0105c tylko dla Pana, przez pokut\u0119 ustanawiamy nowe relacje z lud\u017ami, zw\u0142aszcza ubogimi, i zostajemy umocnieni dla budowania braterskiej wsp\u00f3lnoty ewangelicznej.<\/p>

    4. \u015awi\u0119ty Franciszek za \u0142ask\u0105 Pana rozpocz\u0105\u0142 \u017cycie pokuty-nawr\u00f3cenia, okazuj\u0105c mi\u0142osierdzie wobec tr\u0119dowatych i porzucaj\u0105c \u015bwiat.<\/p>

    5. Z wielk\u0105 gorliwo\u015bci\u0105 ducha i rado\u015bci\u0105 serca u\u0142o\u017cy\u0142 on swe \u017cycie wed\u0142ug b\u0142ogos\u0142awie\u0144stw ewangelicznych, g\u0142osi\u0142 nieustannie pokut\u0119, zach\u0119caj\u0105c ludzi czynem i s\u0142owem do noszenia krzy\u017ca Chrystusa, i chcia\u0142, aby jego bracia byli m\u0119\u017cami pokuty.<\/p>

    6. Duch pokuty w \u017cyciu surowym jest szczeg\u00f3lnym rysem charakterystycznym naszego Zakonu. Za przyk\u0142adem Chrystusa i \u015bwi\u0119tego Franciszka wybrali\u015bmy bowiem w\u0105sk\u0105 drog\u0119 Ewangelii.<\/p>

    7. O\u017cywieni tym samym duchem i uznaj\u0105c grzech w nas samych, jak te\u017c w spo\u0142eczno\u015bci ludzkiej, anga\u017cujmy si\u0119 nieustannie w nawr\u00f3cenie w\u0142asne oraz innych, aby\u015bmy przemieniali si\u0119 na wz\u00f3r Chrystusa ukrzy\u017cowanego i zmartwychwsta\u0142ego.<\/p>

    8. Przez taki wysi\u0142ek, dope\u0142niaj\u0105c w nas to, czego nie dostaje cierpieniom Chrystusa, uczestniczymy w \u017cyciu Ko\u015bcio\u0142a, \u015bwi\u0119tego i nieustanie wymagaj\u0105cego oczyszczenia, oraz wspieramy jedno\u015b\u0107 rodziny ludzkiej, przygotowuj\u0105c w ten spos\u00f3b, w doskona\u0142ej mi\u0142o\u015bci, nadej\u015bcie kr\u00f3lestwa Bo\u017cego.<\/p>

    Nr 110<\/strong><\/p>

    1. Pokuta, jako\u00a0exodus<\/em>\u00a0i nawr\u00f3cenie, jest dyspozycj\u0105 serca, domagaj\u0105c\u0105 si\u0119 zewn\u0119trznego wyrazu w \u017cyciu codziennym, kt\u00f3remu musi odpowiada\u0107 prawdziwa przemiana wewn\u0119trzna.<\/p>

    2. Pokutuj\u0105cy franciszkanie powinni zawsze wyr\u00f3\u017cnia\u0107 si\u0119 mi\u0142o\u015bci\u0105 delikatn\u0105 i czu\u0142\u0105 oraz rado\u015bci\u0105, jak nasi \u015bwi\u0119ci, surowi wobec siebie, ale pe\u0142ni dobroci i szacunku wobec innych.<\/p>

    3. W ka\u017cdym czasie, pobudzeni duchem nawr\u00f3cenia i odnowy, oddawajmy si\u0119 dzie\u0142om pokuty, wed\u0142ug Regu\u0142y i Konstytucji oraz Bo\u017cego natchnienia, aby coraz bardziej dzia\u0142a\u0142o w nas misterium paschalne Chrystusa.<\/p>

    4. Nade wszystko pami\u0119tajmy, \u017ce samo nasze \u017cycie po\u015bwi\u0119cone Bogu jest doskona\u0142\u0105 form\u0105 pokuty.<\/p>

    5. Tak wi\u0119c za zbawienie nasze oraz innych ofiarujmy ub\u00f3stwo, pokor\u0119, niedogodno\u015bci \u017cycia, prac\u0119 wiernie wykonywan\u0105 ka\u017cdego dnia, gotowo\u015b\u0107 do pos\u0142ugiwania Bogu i bli\u017aniemu, jak r\u00f3wnie\u017c zaanga\u017cowanie i trosk\u0119 o \u017cycie braterskie, ci\u0119\u017car choroby i wieku, a tak\u017ce prze\u015bladowanie dla kr\u00f3lestwa Bo\u017cego. W ten spos\u00f3b, cierpi\u0105c z tymi, kt\u00f3rzy cierpi\u0105, b\u0119dziemy mogli zawsze cieszy\u0107 si\u0119 naszym podobie\u0144stwem do Chrystusa.<\/p>

    6. Pod\u0105\u017cajmy drog\u0105 nawr\u00f3cenia \u015bwi\u0119tego Franciszka, wychodz\u0105c naprzeciw zw\u0142aszcza tym, kt\u00f3rzy w naszych czasach s\u0105 wykluczeni i pozbawieni wszystkiego.<\/p>

    Nr 111<\/strong><\/p>

    1. Chrystus Pan, otrzymawszy misj\u0119 od Ojca i prowadzony przez Ducha \u015awi\u0119tego, po\u015bci\u0142 na pustyni czterdzie\u015bci dni i czterdzie\u015bci nocy.<\/p>

    2. Tak\u017ce Jego ucze\u0144, \u015bwi\u0119ty Franciszek, rozpalony pragnieniem na\u015bladowania Pana, \u017cy\u0142 w postach i modlitwie.<\/p>

    3. A zatem tak\u017ce my praktykujmy post, modlitw\u0119 i dzie\u0142a mi\u0142osierdzia, kt\u00f3re prowadz\u0105 nas ku wewn\u0119trznej wolno\u015bci i otwieraj\u0105 na mi\u0142o\u015b\u0107 Boga i bli\u017aniego.<\/p>

    4. Adwent oraz, nade wszystko, Wielki Post, a tak\u017ce wszystkie pi\u0105tki niech b\u0119d\u0105 dla nas czasem bardziej intensywnej pokuty, zar\u00f3wno indywidualnej jak i wsp\u00f3lnotowej.<\/p>

    5. Zaleca si\u0119 tak\u017ce post czterdziestodniowy zwany \u201eBenedykt\u0105\u201d, kt\u00f3ry rozpoczyna si\u0119 od Objawienia Pa\u0144skiego, a tak\u017ce post w wigilie uroczysto\u015bci \u015bwi\u0119tego Franciszka i Niepokalanego Pocz\u0119cia Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny.<\/p>

    6. W te dni oddawajmy si\u0119 z wi\u0119ksz\u0105 gorliwo\u015bci\u0105 i pilno\u015bci\u0105 tym dzie\u0142om, kt\u00f3re sprzyjaj\u0105 nawr\u00f3ceniu: modlitwie, skupieniu, s\u0142uchaniu s\u0142owa Bo\u017cego, umartwieniom cielesnym i postom we wsp\u00f3lnocie braterskiej. Dzi\u0119ki bardziej surowej wstrzemi\u0119\u017aliwo\u015bci dzielmy si\u0119 po bratersku z innymi ubogimi tym, co otrzymujemy ze sto\u0142u Pa\u0144skiego i praktykujmy z wi\u0119ksz\u0105 \u017carliwo\u015bci\u0105 dzie\u0142a mi\u0142osierdzia, zgodnie z nasz\u0105 tradycj\u0105.<\/p>

    7. Gdy idzie o prawo dotycz\u0105ce wstrzemi\u0119\u017aliwo\u015bci i postu, zachowujmy wymogi Ko\u015bcio\u0142a powszechnego i lokalnego.<\/p>

    Nr 112<\/strong><\/p>

    1. Nasze \u017cycie powinno odpowiada\u0107 ewangelicznemu nakazowi pokuty, przeto niech b\u0119dzie proste i oszcz\u0119dne we wszystkim, jak to przystoi ubogim.<\/p>

    2. Pomni na m\u0119k\u0119 Jezusa, za przyk\u0142adem \u015bwi\u0119tego Franciszka i naszych \u015bwi\u0119tych, umartwienie praktykujmy tak\u017ce dobrowolnie, ch\u0119tnie ograniczaj\u0105c si\u0119 w jedzeniu, w piciu i w rozrywkach, tak aby wszystko \u015bwiadczy\u0142o o naszym stanie wygna\u0144c\u00f3w i pielgrzym\u00f3w.<\/p>

    3. Jednak\u017ce ministrowie i gwardiani, zobowi\u0105zani do troski o rzeczy konieczne, nade wszystko dla chorych, niech maj\u0105 na uwadze przykazanie mi\u0142o\u015bci bli\u017aniego oraz przyk\u0142ad \u015bwi\u0119tego Franciszka.<\/p>

    Nr 113<\/strong><\/p>

    1. Bolej\u0105c w sercu z powodu grzech\u00f3w w\u0142asnych, jak te\u017c innych ludzi, oraz pragn\u0105c post\u0119powa\u0107 w nowo\u015bci \u017cycia, podejmujmy dzie\u0142a pokutne, dostosowuj\u0105c je jednak do odmiennych typ\u00f3w mentalno\u015bci, zale\u017cnie od czasu i miejsca.<\/p>

    2. Z mi\u0142o\u015bci\u0105 i w prawdzie starajmy si\u0119 praktykowa\u0107 napomnienie braterskie, kt\u00f3rego nauczy\u0142 nas Jezus.<\/p>

    3. W \u015bwietle Ewangelii pytajmy siebie, indywidualnie i wsp\u00f3lnotowo, nade wszystko na kapitule domowej, o nasz styl \u017cycia i o nasze wybory; niech zawsze b\u0119d\u0105 one wyrazem drogi wsp\u00f3lnotowego nawr\u00f3cenia.<\/p>

    Nr 114<\/strong><\/p>

    1. Poprzez sakrament pokuty i pojednania, za spraw\u0105 Ducha \u015awi\u0119tego, kt\u00f3ry jest odpuszczeniem grzech\u00f3w, do\u015bwiadczaj\u0105c dobrodziejstw \u015bmierci i zmartwychwstania Chrystusa, uczestniczymy g\u0142\u0119biej w Eucharystii i w misterium Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>

    2. W tym sakramencie nie tylko poszczeg\u00f3lni bracia, lecz tak\u017ce wsp\u00f3lnota braci zostaje oczyszczona i uzdrowiona, aby przywr\u00f3ci\u0107 jedno\u015b\u0107 ze Zbawicielem i zarazem pojednanie z Ko\u015bcio\u0142em.<\/p>

    3. Oczyszczeni i odnowieni przez sakramenty Ko\u015bcio\u0142a, zostajemy tak\u017ce umocnieni w zobowi\u0105zaniu wierno\u015bci naszej formie \u017cycia.<\/p>

    4. Miejmy przeto wielki szacunek dla sakramentu pojednania i cz\u0119sto z niego korzystajmy. Pojednani z Bogiem, usi\u0142ujmy szerzy\u0107 Jego mi\u0142o\u015b\u0107 po\u015br\u00f3d siebie poprzez wzajemne przebaczenie i trosk\u0119 o braterskie pojednanie.<\/p>

    5. Ce\u0144my te\u017c wielce codzienny rachunek sumienia oraz kierownictwo duchowe, aby\u015bmy potrafili wspania\u0142omy\u015blnie odpowiada\u0107 na poruszenia Ducha \u015awi\u0119tego i zdecydowanie pod\u0105\u017ca\u0107 ku \u015bwi\u0119to\u015bci.<\/p>

    6. \u015awiadomi spo\u0142ecznego wymiaru nawr\u00f3cenia, starajmy si\u0119 praktykowa\u0107 tak\u017ce wsp\u00f3lnotow\u0105 celebracj\u0119 pokutn\u0105, zar\u00f3wno w naszych wsp\u00f3lnotach braterskich, jak te\u017c z ludem Bo\u017cym.<\/p>

    7. Ministrowie i gwardiani niech pilnie staraj\u0105 si\u0119, aby bracia byli wierni \u017cyciu sakramentalnemu i korzystali z kierownictwa duchowego.<\/p>

    Nr 115<\/strong><\/p>

    1. Upowa\u017cnienie do przyjmowania spowiedzi sakramentalnej braci daje, obok ordynariusza miejsca, w\u0142asny ordynariusz. W pojedynczych przypadkach i\u00a0ad modum actus<\/em>\u00a0mo\u017ce to uczyni\u0107 gwardian.<\/p>

    2. Ka\u017cdy kap\u0142an Zakonu, kt\u00f3remu zosta\u0142o udzielone upowa\u017cnienie przez w\u0142asnego ordynariusza, mo\u017ce spowiada\u0107 braci w jakiejkolwiek cz\u0119\u015bci \u015bwiata.<\/p>

    3. Bracia mog\u0105 swobodnie spowiada\u0107 si\u0119 u jakiegokolwiek kap\u0142ana, kt\u00f3remu zosta\u0142o udzielone upowa\u017cnienie przez jakiegokolwiek ordynariusza.<\/p>

    4. Spowiednicy niech maj\u0105 na uwadze zach\u0119t\u0119 \u015bwi\u0119tego Franciszka, aby nie gniewa\u0107 si\u0119 i nie denerwowa\u0107 z powodu czyjego\u015b grzechu, lecz traktowa\u0107 penitenta z wszelk\u0105 dobroci\u0105 w Panu.<\/p>

    Nr 116<\/strong><\/p>

    1. Kochaj\u0105c si\u0119 nawzajem t\u0105 sam\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105, jak\u0105 ukocha\u0142 nas Chrystus, nie unikajmy brata, kt\u00f3ry prze\u017cywa trudno\u015bci, lecz starajmy si\u0119 troskliwie mu pomaga\u0107. Je\u015bli by upad\u0142, pami\u0119tajmy, \u017ce ka\u017cdy z nas popad\u0142by w jeszcze gorszy stan, gdyby Pan w swej dobroci nie zachowa\u0142 nas od tego. Nie b\u0105d\u017amy zatem jego s\u0119dziami, lecz prawdziwymi bra\u0107mi i kochajmy go jeszcze bardziej.<\/p>

    2. Ministrowie i gwardiani niech z ojcowskim mi\u0142osierdziem b\u0119d\u0105 blisko braci, kt\u00f3rzy grzesz\u0105 albo s\u0105 w niebezpiecze\u0144stwie grzechu, i niech po Bo\u017cemu zaoferuj\u0105 im odpowiedni\u0105 i skuteczn\u0105 pomoc.<\/p>

    3. Z tak\u0105 sam\u0105 troskliwo\u015bci\u0105, na ile jest to mo\u017cliwe i le\u017cy w ich kompetencji, ministrowie i gwardiani niech podejm\u0105 starania wobec os\u00f3b czy wsp\u00f3lnot, kt\u00f3re ewentualnie ponios\u0142y szkod\u0119 z powodu grzech\u00f3w braci.<\/p>

    4. Niech nie nak\u0142adaj\u0105 kar, zw\u0142aszcza kanonicznych, je\u015bli nie s\u0105 zmuszeni oczywist\u0105 konieczno\u015bci\u0105 i niech czyni\u0105 to z wielk\u0105 roztropno\u015bci\u0105 i mi\u0142o\u015bci\u0105, bez naruszania jednak wymog\u00f3w prawa powszechnego. W tym samym wszelako duchu ministrowie mog\u0105 podj\u0105\u0107 inne kroki, konieczne czy to dla dobra wsp\u00f3lnoty i spo\u0142eczno\u015bci, czy te\u017c dla dobra danego brata.<\/p>

    5. Pami\u0119tajmy zawsze s\u0142owa \u015bwi\u0119tego Franciszka z Listu do ministra: \u201ePo tym chc\u0119 pozna\u0107, czy mi\u0142ujesz Pana i mnie, s\u0142ug\u0119 Jego i twego, je\u017celi b\u0119dziesz tak post\u0119powa\u0142, aby nie by\u0142o takiego brata na \u015bwiecie, kt\u00f3ry gdyby zgrzeszy\u0142, cho\u0107by zgrzeszy\u0142 najci\u0119\u017cej, a potem stan\u0105\u0142 przed tob\u0105, \u017ceby odszed\u0142 bez twego mi\u0142osierdzia, je\u015bli szuka\u0142 mi\u0142osierdzia. A gdyby nie szuka\u0142 mi\u0142osierdzia, to ty go zapytaj, czy nie pragnie przebaczenia. I cho\u0107by tysi\u0105c razy potem zgrzeszy\u0142 na twoich oczach, kochaj go bardziej ni\u017c mnie, aby\u015b go poci\u0105gn\u0105\u0142 do Pana\u201d.<\/p>

    Rozdzia\u0142 VIII: Zarz\u0105d naszego Zakonu<\/h1>

    Nr 117<\/strong><\/p>

    1. Nasza wsp\u00f3lnota braterska, kierowana przez Ducha \u015awi\u0119tego, jest jak organ w Mistycznym Ciele Chrystusa i okre\u015bla siebie jako komuni\u0119 jedno\u015bci os\u00f3b konsekrowanych, kt\u00f3re w na\u015bladowaniu Mistrza staraj\u0105 si\u0119 razem pe\u0142ni\u0107 wol\u0119 Ojca i przyczyniaj\u0105 si\u0119, poprzez r\u00f3\u017cne zaanga\u017cowania i pos\u0142ugi, do budowania Ko\u015bcio\u0142a w mi\u0142o\u015bci.<\/p>

    2. Jeste\u015bmy przeto \u015bwiadomi, \u017ce nasz\u0105 szczeg\u00f3ln\u0105 powinno\u015bci\u0105 jest wspieranie dobra Ko\u015bcio\u0142a i wsp\u00f3lnoty braterskiej, zgodnie z otrzyman\u0105 \u0142ask\u0105 i naszym powo\u0142aniem kapucy\u0144skim.<\/p>

    3. Kapitu\u0142y i prze\u0142o\u017ceni, b\u0119d\u0105c wyrazem jedno\u015bci duchowej i widzialnej Zakonu, umacniaj\u0105 wi\u0119zi komunii mi\u0119dzy bra\u0107mi. Sprawuj\u0105 w\u0142adz\u0119 otrzyman\u0105 od Boga przez pos\u0142ug\u0119 Ko\u015bcio\u0142a w duchu s\u0142u\u017cby i z pastersk\u0105 troskliwo\u015bci\u0105, zgodnie z wymogami prawa powszechnego oraz tych Konstytucji.<\/p>

    Artyku\u0142 I: Struktura Zakonu<\/h2>

    Nr 118<\/strong><\/p>

    1. Zakon, czyli nasz\u0105 Wsp\u00f3lnot\u0119 Bratersk\u0105, tworz\u0105 bracia, z kt\u00f3rych ka\u017cdy w\u0142\u0105czony jest do jednego z okr\u0119g\u00f3w i przypisany do konkretnej wsp\u00f3lnoty lokalnej. Ka\u017cdy z okr\u0119g\u00f3w i ka\u017cda wsp\u00f3lnota lokalna, osobno wzi\u0119ta, jest prawdziw\u0105 wsp\u00f3lnot\u0105 bratersk\u0105.<\/p>

    2. Okr\u0119gami s\u0105 zazwyczaj prowincje i kustodie, z\u0142\u0105czone w \u017cywotnej relacji pomi\u0119dzy sob\u0105 pod w\u0142adz\u0105 ministra generalnego.<\/p>

    3. Wszystkie okr\u0119gi s\u0105 tworzone przez grup\u0119 braci przypisanych do wsp\u00f3lnot lokalnych, czyli dom\u00f3w, i maj\u0105 sw\u00f3j w\u0142asny i wy\u0142\u0105czny obr\u0119b terytorialny, kt\u00f3ry musi by\u0107 ustalony w dekrecie erekcyjnym.<\/p>

    4. Minister generalny, dla szczeg\u00f3lnych wzgl\u0119d\u00f3w, za zgod\u0105 swej rady i po wys\u0142uchaniu stron zainteresowanych, mo\u017ce ustanowi\u0107 inne formy okr\u0119gu lub zwi\u0105zku dom\u00f3w, zgodnie z normami tych Konstytucji i Ordynacji kapitu\u0142 generalnych.<\/p>

    5. Ka\u017cdy okr\u0119g kanonicznie erygowany formalnym dekretem ministra generalnego uzyskuje osobowo\u015b\u0107 prawn\u0105.<\/p>

    6. Prowincja stanowi zasadnicz\u0105 i podstawow\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 Zakonu i jest zarz\u0105dzana przez ministra prowincjalnego. Ma swoj\u0105 w\u0142asn\u0105 struktur\u0119, kt\u00f3ra pozwala jej wyra\u017ca\u0107 i rozwija\u0107 \u017cywotno\u015b\u0107 naszego charyzmatu dla skutecznego \u015bwiadectwa apostolskiego i z po\u017cytkiem dla \u017cycia Zakonu.<\/p>

    7. Kustodia jest cz\u0119\u015bci\u0105 Zakonu, w kt\u00f3rej bracia, pos\u0142ani do pos\u0142ugi Ko\u015bcio\u0142om i ich pasterzom w dziele ewangelizacji, stopniowo rozwijaj\u0105 obecno\u015b\u0107 \u017cycia konsekrowanego poprzez d\u0105\u017cenie do\u00a0implantatio Ordinis<\/em>. Jest ona zarz\u0105dzana przez kustosza, kt\u00f3ry ma w\u0142adz\u0119 zwyczajn\u0105 zast\u0119pcz\u0105.<\/p>

    8. Lokalna wsp\u00f3lnota braterska jest tworzona przez grup\u0119 co najmniej trzech braci profes\u00f3w, kt\u00f3rzy mieszkaj\u0105 w domu prawnie ustanowionym, i jest zarz\u0105dzana przez prze\u0142o\u017conego lokalnego, czyli gwardiana.<\/p>

    9. Minister generalny, za zgod\u0105 swej rady, mo\u017ce zadecydowa\u0107, \u017ce jaka\u015b braterska wsp\u00f3lnota lokalna b\u0119dzie zale\u017cna bezpo\u015brednio od niego i, je\u015bli przypadek tego wymaga, b\u0119dzie mia\u0142a w\u0142asny statut. Podobnie mo\u017ce on zadecydowa\u0107, \u017ce jaka\u015b braterska wsp\u00f3lnota lokalna b\u0119dzie zale\u017cna bezpo\u015brednio od konferencji prze\u0142o\u017conych wy\u017cszych i b\u0119dzie mia\u0142a w\u0142asny statut.<\/p>

    10. Wszystko, co w tych Konstytucjach powiedziane jest o prowincjach, odnosi si\u0119 tak\u017ce do kustodii, z wy\u0142\u0105czeniem sytuacji, w kt\u00f3rych co\u015b innego wynika z natury rzeczy lub z tekstu i kontekstu.<\/p>

    Nr 119<\/strong><\/p>

    1. Do ministra generalnego, za zgod\u0105 jego rady, nale\u017cy decyzja o ustanowieniu, po\u0142\u0105czeniu, rozdzieleniu, modyfikacji lub zniesieniu okr\u0119g\u00f3w, z zachowaniem wymog\u00f3w prawa, po konsultacji z konferencj\u0105 prze\u0142o\u017conych wy\u017cszych, z ministrami i radami, odpowiednimi dla stron zainteresowanych.<\/p>

    2. Po podj\u0119ciu decyzji o erygowaniu nowego okr\u0119gu minister generalny, po konsultacji z zainteresowanymi bra\u0107mi o \u015blubach wieczystych, za zgod\u0105 swej rady mianuje ministra i radnych tego okr\u0119gu. Nast\u0119pnie okre\u015bla sk\u0142ad pierwszej kapitu\u0142y. Ta kapitu\u0142a, kt\u00f3ra nie jest kapitu\u0142\u0105 wyborcz\u0105, musi by\u0107 sprawowana przed up\u0142ywem jednego roku od erygowania nowego okr\u0119gu.<\/p>

    3. Minister generalny, wraz ze sw\u0105 rad\u0105, niech zwr\u00f3ci szczeg\u00f3ln\u0105 uwag\u0119 na okr\u0119gi o silnej tendencji schy\u0142kowej, si\u0119gaj\u0105c po instrumenty przewidziane w naszym prawodawstwie dla zapewnienia braterskiej obecno\u015bci na danym terytorium.<\/p>

    Nr 120<\/strong><\/p>

    1. Kanoniczne erygowanie domu z zachowaniem wymog\u00f3w prawa nale\u017cy do ministra prowincjalnego, za zgod\u0105 jego rady i po uprzedniej zgodzie kapitu\u0142y. W przypadkach nagl\u0105cych, gdy brakuje g\u0142osu kapitu\u0142y, wymagana jest zgoda ministra generalnego, po wys\u0142uchaniu opinii jego rady.<\/p>

    2. Natomiast zniesienie domu nale\u017cy do ministra generalnego, za zgod\u0105 jego rady, czy to na pro\u015bb\u0119 strony zainteresowanej, czy te\u017c dla innych powod\u00f3w, z zachowaniem wymog\u00f3w prawa.<\/p>

    Nr 121<\/strong><\/p>

    1. Ka\u017cdy brat wcielony do Zakonu przez profesj\u0119 zostaje w\u0142\u0105czony do okr\u0119gu, w kt\u00f3rym minister dopu\u015bci\u0142 go do profesji.<\/p>

    2. Dzie\u0144 z\u0142o\u017cenia profesji czasowej okre\u015bla tak\u017ce porz\u0105dek starsze\u0144stwa we wsp\u00f3lnocie braterskiej.<\/p>

    3. Bior\u0105c pod uwag\u0119 dobro Zakonu i potrzeby okr\u0119g\u00f3w lub poszczeg\u00f3lnych braci, do ministra generalnego, za zgod\u0105 jego rady i po wys\u0142uchaniu prze\u0142o\u017conych wy\u017cszych i ich rad, nale\u017cy w\u0142\u0105czanie braci do innego okr\u0119gu.<\/p>

    4. W duchu braterskiej wsp\u00f3\u0142pracy ministrowie prowincjalni niech b\u0119d\u0105 gotowi, by wychodzi\u0107 naprzeciw wy\u017cej wspomnianym potrzebom, czasowo posy\u0142aj\u0105c swych braci do innego okr\u0119gu.<\/p>

    5. Wysy\u0142aj\u0105c braci do pos\u0142ugi w innym okr\u0119gu, nale\u017cy zachowa\u0107 to, co jest postanowione w Ordynacjach kapitu\u0142 generalnych.<\/p>

    6. Ka\u017cdy brat korzysta z prawa g\u0142osu tylko w jednym okr\u0119gu Zakonu, chyba \u017ce z racji urz\u0119du lub z innych powod\u00f3w jest mu ono przynale\u017cne tak\u017ce gdzie indziej. Ci, kt\u00f3rzy s\u0105 pos\u0142ani do innego okr\u0119gu ze wzgl\u0119du na pos\u0142ug\u0119, korzystaj\u0105 z prawa g\u0142osu w tym\u017ce okr\u0119gu, zgodnie z normami Ordynacji kapitu\u0142 generalnych, nie za\u015b we w\u0142asnym okr\u0119gu. Natomiast bracia, kt\u00f3rzy przebywaj\u0105 w danym okr\u0119gu z innych powod\u00f3w, korzystaj\u0105 ze swych praw tylko we w\u0142asnym okr\u0119gu.<\/p>

    Artyku\u0142 II: Prze\u0142o\u017ceni i urz\u0119dy w og\u00f3lno\u015bci<\/h2>

    Nr 122<\/strong><\/p>

    1. Prze\u0142o\u017conymi z w\u0142adz\u0105 zwyczajn\u0105 w\u0142asn\u0105 w Zakonie, pod najwy\u017csz\u0105 w\u0142adz\u0105 Ojca \u015bwi\u0119tego, s\u0105: minister generalny w ca\u0142ym Zakonie, minister prowincjalny w swojej prowincji oraz prze\u0142o\u017cony lokalny, czyli gwardian w swojej wsp\u00f3lnocie braterskiej.<\/p>

    2. Prze\u0142o\u017conymi z w\u0142adz\u0105 zwyczajn\u0105 zast\u0119pcz\u0105 s\u0105: wikariusz generalny, wikariusz prowincjalny, kustosz i wikariusz lokalny.<\/p>

    3. Wszyscy ci prze\u0142o\u017ceni, za wyj\u0105tkiem prze\u0142o\u017conego lokalnego i jego wikariusza, s\u0105 prze\u0142o\u017conymi wy\u017cszymi.<\/p>

    4. Wszystko, co w tych Konstytucjach i Ordynacjach kapitu\u0142 generalnych m\u00f3wi si\u0119 o ministrach prowincjalnych, dotyczy tak\u017ce kustosz\u00f3w, z wy\u0142\u0105czeniem sytuacji, w kt\u00f3rych co\u015b przeciwnego wynika z otrzymanych delegacji, z natury rzeczy albo z tekstu i kontekstu.<\/p>

    5. W\u0142adza zwyczajna zast\u0119pcza nie rozci\u0105ga si\u0119 na te sprawy, kt\u00f3re prawo w\u0142asne okre\u015bla jako zarezerwowane wy\u0142\u0105cznie dla prze\u0142o\u017conego, kt\u00f3ry nosi tytu\u0142 danego urz\u0119du, chyba \u017ce dla tych spraw zosta\u0142a wprost udzielona delegacja. Je\u015bli zaistnieje przeszkoda lub wakat urz\u0119du ministra prowincjalnego, kustosz niech odnosi si\u0119 do wikariusza prowincjalnego.<\/p>

    Nr 123<\/strong><\/p>

    1. Urz\u0119dy w Zakonie powierza si\u0119 przez wyb\u00f3r lub mianowanie.<\/p>

    2. W powierzaniu urz\u0119d\u00f3w bracia niech post\u0119puj\u0105 z czyst\u0105 intencj\u0105, z prostot\u0105 i wed\u0142ug przepis\u00f3w prawa.<\/p>

    3. Bior\u0105c pod uwag\u0119 dobro Zakonu mo\u017cna dokona\u0107 wcze\u015bniejszej konsultacji co do os\u00f3b, kt\u00f3re maj\u0105 by\u0107 wybrane. Natomiast konsultacja jest obowi\u0105zkowa, gdy idzie o osoby, kt\u00f3re maj\u0105 by\u0107 mianowane.<\/p>

    4. Je\u015bli wyb\u00f3r wymaga zatwierdzenia, nale\u017cy o nie poprosi\u0107 w u\u017cytecznym czasie o\u015bmiu dni.<\/p>

    5. Bracia, jako prawdziwie mniejsi, niech nie ubiegaj\u0105 si\u0119 o urz\u0119dy. Je\u015bli jednak, ciesz\u0105c si\u0119 zaufaniem braci, zostan\u0105 powo\u0142ani, niech nie odrzucaj\u0105 uporczywie pos\u0142ugi prze\u0142o\u017conego czy te\u017c innego urz\u0119du.<\/p>

    6. Jako \u017ce jeste\u015bmy Zakonem braci, zgodnie z wol\u0105 \u015bwi\u0119tego Franciszka i autentyczn\u0105 tradycj\u0105 kapucy\u0144sk\u0105, wszyscy bracia o \u015blubach wieczystych mog\u0105 mie\u0107 dost\u0119p do wszystkich urz\u0119d\u00f3w i obowi\u0105zk\u00f3w, wyj\u0105wszy te, kt\u00f3re wynikaj\u0105 ze \u015bwi\u0119ce\u0144 kap\u0142a\u0144skich. Natomiast urz\u0105d prze\u0142o\u017conego mo\u017ce zosta\u0107 w spos\u00f3b wa\u017cny powierzony tylko tym braciom, kt\u00f3rzy z\u0142o\u017cyli profesj\u0119 wieczyst\u0105 co najmniej trzy lata wcze\u015bniej.<\/p>

    7. Kiedy urz\u0105d z wyboru wymaga zatwierdzenia, w naszym Zakonie dozwolona jest postulacja. Dopuszczenie postulacji oraz dyspensa od przeszkody nale\u017c\u0105 do organu, kt\u00f3ry ma w\u0142adz\u0119 zatwierdzania, to jest do ministra generalnego lub ministra prowincjalnego. Natomiast dopuszczenie postulacji w odniesieniu do ministra generalnego le\u017cy w kompetencji Stolicy Apostolskiej.<\/p>

    8. Przyj\u0119cie rezygnacji z urz\u0119du ministra prowincjalnego, wikariusza prowincjalnego, radnego prowincjalnego, kustosza generalnego i odpowiednich radnych nale\u017cy do ministra generalnego. Natomiast przyj\u0119cie rezygnacji kustosza i odpowiednich radnych nale\u017cy do ministra prowincjalnego.<\/p>

    9. Gdy chodzi o usuwanie z urz\u0119d\u00f3w, kt\u00f3re bracia sprawuj\u0105 w Zakonie, a tak\u017ce poza nim, nale\u017cy zachowa\u0107 prawo ko\u015bcielne i Ordynacje kapitu\u0142 generalnych. Usuni\u0119cie, tak\u017ce gdy nie ma charakteru karnego, nie poci\u0105ga za sob\u0105 przyznania jakiego\u015b innego urz\u0119du.<\/p>

    Artyku\u0142 III: Zarz\u0105d generalny Zakonu<\/h2>

    Nr 124<\/strong><\/p>

    1. Kapitu\u0142a generalna, kt\u00f3ra jest donios\u0142ym znakiem i narz\u0119dziem jedno\u015bci oraz solidarno\u015bci ca\u0142ej wsp\u00f3lnoty braterskiej zjednoczonej w swych reprezentantach, posiada najwy\u017csz\u0105 w\u0142adz\u0119 w Zakonie.<\/p>

    2. Kapitu\u0142a zwyczajna, kt\u00f3ra zostaje zapowiedziana i zwo\u0142ana przez ministra generalnego, powinna by\u0107 sprawowana co sze\u015b\u0107 lat, w spos\u00f3b wskazany przez Ordynacje kapitu\u0142 generalnych oraz Porz\u0105dek odprawiania kapitu\u0142y generalnej.<\/p>

    3. Opr\u00f3cz kapitu\u0142y zwyczajnej minister generalny, za zgod\u0105 swej rady, mo\u017ce \u2013 dla szczeg\u00f3lnych potrzeb \u2013 zwo\u0142a\u0107 kapitu\u0142\u0119 nadzwyczajn\u0105.<\/p>

    4. Na kapitule generalnej, zar\u00f3wno zwyczajnej jak i nadzwyczajnej, g\u0142os czynny maj\u0105: minister generalny, wikariusz generalny, radni generalni, poprzedni minister generalny bezpo\u015brednio po wyga\u015bni\u0119ciu jego mandatu a\u017c do nast\u0119pnej zwyczajnej kapitu\u0142y generalnej w\u0142\u0105cznie, ministrowie prowincjalni, kustosze, sekretarz generalny, prokurator generalny, delegaci prowincji oraz inni bracia profesi wieczy\u015bci wed\u0142ug norm okre\u015blonych w Ordynacjach kapitu\u0142 generalnych.<\/p>

    5. Je\u015bli minister prowincjalny ma przeszkod\u0119 z powodu wa\u017cnej przyczyny, znanej ministrowi generalnemu, albo jego urz\u0105d wakuje, na kapitu\u0142\u0119 niech jedzie wikariusz prowincjalny. Je\u015bli natomiast przeszkod\u0119 ma kustosz lub te\u017c jego urz\u0105d wakuje, w kapitule niech we\u017amie udzia\u0142 pierwszy radny.<\/p>

    Nr 125<\/strong><\/p>

    1. Na kapitule generalnej, zar\u00f3wno zwyczajnej, jak i nadzwyczajnej, nale\u017cy podejmowa\u0107 sprawy, kt\u00f3re odnosz\u0105 si\u0119 do wierno\u015bci naszym zdrowym tradycjom, do odnowy naszej formy \u017cycia, do rozwoju dzia\u0142alno\u015bci apostolskiej, a tak\u017ce inne zagadnienia o wielkim znaczeniu dla \u017cycia Zakonu, co do kt\u00f3rych wszyscy bracia powinni by\u0107 uprzednio poproszeni o konsultacj\u0119.<\/p>

    2. Na zwyczajnej kapitule generalnej, jak to jest przepisane w Porz\u0105dku odprawiania kapitu\u0142y generalnej, w pierwszym rz\u0119dzie nale\u017cy wybra\u0107 ministra generalnego, kt\u00f3ry obejmuje w\u0142adz\u0119 nad ca\u0142ym Zakonem i nad wszystkimi bra\u0107mi.<\/p>

    3. Ust\u0119puj\u0105cy minister generalny mo\u017ce by\u0107 powt\u00f3rnie wybrany tylko jeden raz na sze\u015bciolecie bezpo\u015brednio nast\u0119puj\u0105ce, z zachowaniem tego, co przewiduje numer 123,7 tych Konstytucji.<\/p>

    4. W wyborach radnych generalnych ust\u0119puj\u0105cy minister generalny ma tylko g\u0142os czynny.<\/p>

    5. Nast\u0119pnie, wed\u0142ug norm tego\u017c Porz\u0105dku odprawiania kapitu\u0142y generalnej, dokonuje si\u0119 wyboru radnych generalnych, zgodnie z liczb\u0105 okre\u015blon\u0105 przez Ordynacje kapitu\u0142 generalnych. Po\u015br\u00f3d radnych najwy\u017cej po\u0142owa mo\u017ce by\u0107 z tych, kt\u00f3rzy byli wybrani na poprzedniej kapitule.<\/p>

    6. Spo\u015br\u00f3d radnych nale\u017cy wybra\u0107 wikariusza generalnego, kt\u00f3ry na mocy tego wyboru staje si\u0119 pierwszym radnym.<\/p>

    7. Zgodnie z Konstytucjami i wed\u0142ug statutu kurii generalnej, zatwierdzonego przez kapitu\u0142\u0119 generaln\u0105, zadaniem radnych jest pomaga\u0107 ministrowi generalnemu w zarz\u0105dzaniu ca\u0142ym Zakonem.<\/p>

    8. Minister generalny i jego radni rezyduj\u0105 w Rzymie.<\/p>

    9. Radni generalni w trakcie swego urz\u0119dowania nie maj\u0105 g\u0142osu biernego w wyborach na ministra w okr\u0119gach.<\/p>

    Nr 126<\/strong><\/p>

    1. Wikariusz generalny jest pierwszym wsp\u00f3\u0142pracownikiem ministra generalnego i, je\u015bli ten jest nieobecny, zast\u0119puje go. Je\u017celi jednak minister generalny jest w jakikolwiek spos\u00f3b dost\u0119pny, zanim wikariusz generalny podejmie wa\u017cne decyzje, powinien skonsultowa\u0107 si\u0119 z nim i dostosowa\u0107 si\u0119 do otrzymanych wskaza\u0144.<\/p>

    2. Dla ministra generalnego zarezerwowane jest jednak zatwierdzanie ministr\u00f3w prowincjalnych, mianowanie wizytator\u00f3w generalnych oraz inne sprawy, kt\u00f3re on sam sobie zarezerwuje.<\/p>

    3. Je\u015bli minister generalny ma przeszkod\u0119 w pe\u0142nieniu swego urz\u0119du, wikariusz generalny niech go zast\u0105pi we wszystkim, co dotyczy zarz\u0105dzania Zakonem. Niech te\u017c w stosownym czasie przedstawi ministrowi generalnemu najwa\u017cniejsze sprawy i niech nie dzia\u0142a przeciwko intencjom i woli ministra generalnego. Je\u015bli przeszkoda jest powa\u017cna i przeci\u0105ga si\u0119 ponad dwa miesi\u0105ce, wikariusz generalny powinien zwr\u00f3ci\u0107 si\u0119 do Stolicy Apostolskiej w sprawie stosownych zalece\u0144 oraz dla podj\u0119cia spraw zarezerwowanych ministrowi generalnemu.<\/p>

    4. Je\u015bliby tak\u017ce wikariusz generalny mia\u0142 przeszkod\u0119, niech ministra generalnego zast\u0105pi radny najstarszy profesj\u0105 spo\u015br\u00f3d tych, kt\u00f3rzy zostali wybrani na kapitule generalnej. Na mocy samego faktu ten\u017ce radny jest delegowany do wszystkich akt\u00f3w zarz\u0105dzania i do uprawnie\u0144 w\u0142asnych ministra generalnego. Jednak\u017ce w ci\u0105gu co najwy\u017cej dw\u00f3ch miesi\u0119cy jest on zobowi\u0105zany odnie\u015b\u0107 si\u0119 do Stolicy Apostolskiej.<\/p>

    Nr 127<\/strong><\/p>

    1. Je\u015bli zawakowa\u0142by urz\u0105d ministra generalnego, jego funkcj\u0119 przejmuje wikariusz generalny, kt\u00f3ry niech jak najszybciej poinformuje o tym Stolic\u0119 Apostolsk\u0105.<\/p>

    2. Je\u015bli wakat na urz\u0119dzie ministra generalnego zaistnia\u0142by w okresie trzech lat poprzedzaj\u0105cych zwyczajny termin kapitu\u0142y generalnej, wikariusz generalny przejmuje pe\u0142ni\u0119 w\u0142adzy w Zakonie a\u017c do ko\u0144ca sze\u015bciolecia i, w czasie ustalonym, zapowiada odprawienie kapitu\u0142y generalnej.<\/p>

    3. Je\u015bli wakat na stanowisku ministra generalnego zaistnia\u0142by w okresie trzech do dw\u00f3ch lat poprzedzaj\u0105cych zwyczajny termin kapitu\u0142y generalnej, wikariusz generalny i radni, jak to stanowi\u0105 Konstytucje w numerze 127,6, niech wybior\u0105 nowego radnego, kt\u00f3ry powinien by\u0107 wybrany z konferencji wikariusza generalnego.<\/p>

    4. Je\u015bli wakat na stanowisku ministra generalnego zaistnia\u0142by w okresie d\u0142u\u017cszym ni\u017c trzy lata przed zwyczajnym terminem kapitu\u0142y generalnej, wikariusz generalny w ci\u0105gu trzech miesi\u0119cy zwo\u0142uje zgromadzenie wyborcze dla wyboru ministra generalnego, kt\u00f3ry przejmuje w\u0142adz\u0119 w Zakonie a\u017c do zwyczajnego zako\u0144czenia sze\u015bciolecia. Nast\u0119pnie, w razie potrzeby, to samo zgromadzenie niech wybierze nowego radnego i wikariusza generalnego. Sk\u0142ad zgromadzenia wyborczego jest okre\u015blony przez Ordynacje kapitu\u0142 generalnych w numerze 8\/14.<\/p>

    5. Je\u015bli wakat na stanowisku wikariusza generalnego zaistnia\u0142by w okresie przekraczaj\u0105cym jeden rok przed kapitu\u0142\u0105, minister generalny i jego rada niech kolegialnie, w tajnym g\u0142osowaniu, wybior\u0105 spo\u015br\u00f3d radnych nowego wikariusza generalnego, a nast\u0119pnie niech wybior\u0105 jeszcze jednego radnego. Je\u015bliby natomiast ten urz\u0105d zawakowa\u0142 w czasie kr\u00f3tszym ni\u017c jeden rok przed kapitu\u0142\u0105 generaln\u0105, nale\u017cy wybra\u0107, jak to ustanowiono, nowego wikariusza generalnego, bez wybierania jednak nowego radnego.<\/p>

    6. Je\u015bli wakat na stanowisku radnego generalnego zaistnia\u0142by w okresie przekraczaj\u0105cym jeden rok przed kapitu\u0142\u0105, minister generalny i jego rada, po konsultacji z konferencj\u0105 prze\u0142o\u017conych wy\u017cszych cetusu kapitulnego, do kt\u00f3rego nale\u017ca\u0142 ten radny, niech kolegialnie wybior\u0105 nowego.<\/p>

    Nr 128<\/strong><\/p>

    1. Kuria generalna stanowi szczeg\u00f3ln\u0105 pomoc dla ministra generalnego i jego rady we w\u0142a\u015bciwym i skutecznym pos\u0142ugiwaniu Zakonowi. Wszyscy bracia, kt\u00f3rzy do niej nale\u017c\u0105, pochodz\u0105cy z r\u00f3\u017cnych okr\u0119g\u00f3w, tworz\u0105 bratersk\u0105 wsp\u00f3lnot\u0119 lokaln\u0105 zale\u017cn\u0105 bezpo\u015brednio od ministra generalnego i maj\u0105c\u0105 fundamentalne znaczenie dla wyra\u017cania i rozwijania jedno\u015bci Zakonu.<\/p>

    2. W tym celu niech b\u0119d\u0105 wybierani bracia zdatni, kt\u00f3rzy maj\u0105 te\u017c kompetencje konieczne do pe\u0142nienia swej pos\u0142ugi. S\u0105 oni mianowani przez ministra generalnego za zgod\u0105 jego rady i wype\u0142niaj\u0105 swe zadania zgodnie ze statutem kurii generalnej i ewentualnymi wskazaniami ministra generalnego.<\/p>

    3. Statut kurii generalnej, zatwierdzony przez kapitu\u0142\u0119 generaln\u0105, niech okre\u015bli specyfik\u0119 tej braterskiej wsp\u00f3lnoty lokalnej i sprecyzuje kompetencje w\u0142asne poszczeg\u00f3lnych urz\u0119d\u00f3w i organ\u00f3w.<\/p>

    Artyku\u0142 IV: Zarz\u0105d prowincji<\/h2>

    Nr 129<\/strong><\/p>

    1. Najwy\u017csza w\u0142adza w prowincji nale\u017cy do kapitu\u0142y prowincjalnej.<\/p>

    2. Kapitu\u0142a prowincjalna zwyczajna powinna by\u0107 zapowiedziana i zwo\u0142ana przez ministra prowincjalnego, za zgod\u0105 ministra generalnego i po wys\u0142uchaniu jego rady. Kapitu\u0142\u0119 nale\u017cy sprawowa\u0107 zgodnie z cz\u0119stotliwo\u015bci\u0105 okre\u015blon\u0105 przez Ordynacje kapitu\u0142 generalnych.<\/p>

    3. Poza kapitu\u0142\u0105 zwyczajn\u0105, ze wzgl\u0119du na szczeg\u00f3lne potrzeby, minister prowincjalny, za zgod\u0105 swej rady i po zawiadomieniu ministra generalnego, mo\u017ce zwo\u0142a\u0107 kapitu\u0142\u0119 nadzwyczajn\u0105, kt\u00f3ra nie mo\u017ce by\u0107 kapitu\u0142\u0105 wyborcz\u0105.<\/p>

    4. Na kapitule, zar\u00f3wno zwyczajnej, jak i nadzwyczajnej, nale\u017cy podejmowa\u0107 zagadnienia odnosz\u0105ce si\u0119 do \u017cycia oraz dzia\u0142alno\u015bci prowincji i kustodii, kt\u00f3re powinny zosta\u0107 uprzednio skonsultowane ze wszystkimi bra\u0107mi.<\/p>

    Nr 130<\/strong><\/p>

    1. W kapitule prowincjalnej, zar\u00f3wno zwyczajnej, jak i nadzwyczajnej, g\u0142os czynny maj\u0105: minister generalny, je\u015bli jej przewodniczy, minister prowincjalny i radni prowincjalni, kustosze, bracia profesi wieczy\u015bci prowincji oraz delegaci kustodii, wed\u0142ug kryteri\u00f3w ustanowionych przez Ordynacje kapitu\u0142 generalnych oraz Porz\u0105dek odprawiania kapitu\u0142y prowincjalnej.<\/p>

    2. Kapitu\u0142a prowincjalna mo\u017ce by\u0107 sprawowana przez g\u0142osowanie bezpo\u015brednie, czyli z uczestnictwem wszystkich braci o \u015blubach wieczystych, albo te\u017c przez delegat\u00f3w, jak to przewiduj\u0105 Ordynacje kapitu\u0142 generalnych. Na kapitule sprawowanej przez delegat\u00f3w jej cz\u0142onkowie, zgromadzeni w braterskiej jedno\u015bci, reprezentuj\u0105 ca\u0142\u0105 prowincj\u0119.<\/p>

    3. Wszyscy bracia profesi wieczy\u015bci, kt\u00f3rzy s\u0105 do tego uprawnieni, maj\u0105 obowi\u0105zek uczestniczy\u0107 w kapitule. Je\u015bli kt\u00f3ry\u015b z nich nie mo\u017ce przyby\u0107, niech powiadomi ministra prowincjalnego, do kt\u00f3rego nale\u017cy ocena danego przypadku. Tylko bracia faktycznie obecni na kapitule maj\u0105 prawo g\u0142osu.<\/p>

    4. Je\u015bli kustosz nie mo\u017ce uczestniczy\u0107 w kapitule z powa\u017cnych przyczyn, uznanych przez ministra prowincjalnego, albo gdyby jego urz\u0105d wakowa\u0142, udzia\u0142 w kapitule niech we\u017amie pierwszy lub drugi radny, zale\u017cnie od mo\u017cliwo\u015bci.<\/p>

    Nr 131<\/strong><\/p>

    1. Po zapowiedzeniu kapitu\u0142y prowincjalnej, sprawowanej przez delegat\u00f3w, wszyscy bracia prowincji oraz bracia innych okr\u0119g\u00f3w, o kt\u00f3rych mowa w numerze 121,6, a tak\u017ce ci, kt\u00f3rzy w tym momencie s\u0105 profesami wieczystymi, za wyj\u0105tkiem tych, kt\u00f3rzy nale\u017c\u0105 do kustodii lub te\u017c s\u0105 pozbawieni g\u0142osu czynnego i biernego, niech wybior\u0105 delegat\u00f3w i ich zast\u0119pc\u00f3w.<\/p>

    2. Bracia z kustodii niech wybior\u0105 w\u0142asnych delegat\u00f3w i ich zast\u0119pc\u00f3w.<\/p>

    3. Kapitu\u0142a prowincjalna niech okre\u015bli, kt\u00f3rzy bracia uczestnicz\u0105 w kapitule z urz\u0119du, jaka jest liczba delegat\u00f3w z prowincji i z kustodii, a tak\u017ce spos\u00f3b ich wybierania.<\/p>

    Nr 132<\/strong><\/p>

    1. Na kapitule zwyczajnej minister prowincjalny jest wybierany zgodnie z Porz\u0105dkiem odprawiania kapitu\u0142y, zatwierdzonym przez kapitu\u0142\u0119 prowincjaln\u0105.<\/p>

    2. Minister prowincjalny mo\u017ce zosta\u0107 wybrany tylko na dwie bezpo\u015brednio nast\u0119puj\u0105ce po sobie kadencje, z zachowaniem tego, co przewiduje numer 123,7 i Ordynacje kapitu\u0142 generalnych.<\/p>

    3. Zgodnie z Porz\u0105dkiem odprawiania kapitu\u0142y nale\u017cy wybra\u0107 czterech radnych prowincjalnych, chyba \u017ce minister generalny za zgod\u0105 swej rady uzna za celowe, aby powi\u0119kszy\u0107 t\u0119 liczb\u0119. Po\u0142owa radnych mo\u017ce by\u0107 spo\u015br\u00f3d tych, kt\u00f3rzy zostali wybrani na poprzedniej kapitule.<\/p>

    4. Nast\u0119pnie spo\u015br\u00f3d radnych nale\u017cy wybra\u0107 wikariusza prowincjalnego, kt\u00f3ry na mocy tego wyboru staje si\u0119 pierwszym radnym.<\/p>

    5. Wybrany minister prowincjalny sprawuje urz\u0105d jako delegat ministra generalnego a\u017c do momentu, gdy jego wyb\u00f3r zostanie zatwierdzony. Je\u017celi minister generalny nie zatwierdzi wyboru, nale\u017cy przyst\u0105pi\u0107 do powt\u00f3rnych wybor\u00f3w. W tych wyborach elekt niezatwierdzony pozbawiony jest g\u0142osu biernego.<\/p>

    6. Po dokonaniu wyboru lub mianowaniu ministra prowincjalnego i jego radnych bracia kontynuuj\u0105 pe\u0142nienie swych urz\u0119d\u00f3w a\u017c do czasu, gdy postanowione zostanie inaczej. Ta norma, z koniecznymi odr\u0119bno\u015bciami, obowi\u0105zuje tak\u017ce w kustodiach.<\/p>

    Nr 133<\/strong><\/p>

    1. Minister generalny, za zgod\u0105 swej rady, mo\u017ce z wa\u017cnych powod\u00f3w mianowa\u0107 ministra prowincjalnego i radnych, uprzednio otrzymawszy na pi\u015bmie g\u0142os doradczy wszystkich braci prowincji o \u015blubach wieczystych. Jednak\u017ce taka procedura nie mo\u017ce by\u0107 zastosowana dwa razy pod rz\u0105d.<\/p>

    2. Po dokonaniu takiej nominacji nale\u017cy w stosownym czasie sprawowa\u0107 kapitu\u0142\u0119 prowincjaln\u0105, aby przedyskutowa\u0107 aktualne kwestie.<\/p>

    Nr 134<\/strong><\/p>

    1. Zadaniem wikariusza prowincjalnego jest pomoc ministrowi prowincjalnemu w dzia\u0142aniach, kt\u00f3re zosta\u0142y mu powierzone, a tak\u017ce, je\u015bli minister prowincjalny by\u0142by nieobecny lub mia\u0142 przeszkod\u0119, podejmowanie spraw prowincji, za wyj\u0105tkiem tych, kt\u00f3re zarezerwowa\u0142 sobie minister prowincjalny.<\/p>

    2. Gdyby zawakowa\u0142 urz\u0105d ministra prowincjalnego, wikariusz prowincjalny jest zobowi\u0105zany natychmiast zwr\u00f3ci\u0107 si\u0119 do ministra generalnego i zarz\u0105dza\u0107 prowincj\u0105 a\u017c do otrzymania wskaza\u0144.<\/p>

    3. Je\u015bliby urz\u0105d ministra prowincjalnego zawakowa\u0142 ponad osiemna\u015bcie miesi\u0119cy przed zwyczajnym wyga\u015bni\u0119ciem mandatu, minister generalny, za zgod\u0105 swej rady, uprzednio otrzymawszy g\u0142os doradczy wszystkich braci prowincji o \u015blubach wieczystych, niech mianuje nowego ministra, kt\u00f3ry b\u0119dzie zarz\u0105dza\u0142 prowincj\u0105 a\u017c do odbycia kapitu\u0142y.<\/p>

    4. Je\u015bli wikariusz prowincjalny ma przeszkod\u0119, jego urz\u0105d tymczasowo przejmuje radny, kt\u00f3ry jest nast\u0119pny w porz\u0105dku wyboru jako delegat ministra prowincjalnego.<\/p>

    5. Je\u015bliby urz\u0105d radnego prowincjalnego zawakowa\u0142 ponad rok przed kapitu\u0142\u0105 prowincjaln\u0105, minister generalny, za zgod\u0105 swej rady, po konsultacji z ministrem prowincjalnym i jego rad\u0105, niech mianuje innego radnego, kt\u00f3ry zajmie miejsce ostatniego radnego. Je\u015bli natomiast zawakowa\u0142by urz\u0105d wikariusza prowincjalnego, nale\u017cy najpierw uzupe\u0142ni\u0107 liczb\u0119 radnych, a nast\u0119pnie minister prowincjalny ze sw\u0105 rad\u0105 niech wybior\u0105 kolegialnie i w tajnym g\u0142osowaniu nowego wikariusza prowincjalnego ze sk\u0142adu rady. Nale\u017cy o tym poinformowa\u0107 ministra generalnego.<\/p>

    Nr 135<\/strong><\/p>

    1. Minister prowincjalny, za zgod\u0105 swej rady, niech mianuje spo\u015br\u00f3d braci o \u015blubach wieczystych sekretarza prowincjalnego, jak te\u017c innych urz\u0119dnik\u00f3w, koniecznych do wykonywania prac w kurii prowincjalnej i, gdyby zachodzi\u0142a taka potrzeba, tak\u017ce dla kierowania innymi specjalnymi urz\u0119dami.<\/p>

    2. Sekretarz prowincjalny jest zale\u017cny tylko od ministra prowincjalnego. Do kapitu\u0142y prowincjalnej nale\u017cy decyzja, jacy inni urz\u0119dnicy powinni zale\u017ce\u0107 tylko od ministra prowincjalnego.<\/p>

    3. Zaleca si\u0119, aby w poszczeg\u00f3lnych prowincjach minister prowincjalny, za zgod\u0105 swej rady, mianowa\u0142 specjalne komisje dla zaj\u0119cia si\u0119 wybranymi problemami.<\/p>

    Artyku\u0142 V: Zarz\u0105d kustodii<\/h2>

    Nr 136<\/strong><\/p>

    1. Kustodia, kt\u00f3ra ma po\u015br\u00f3d swych g\u0142\u00f3wnych cel\u00f3w\u00a0implantatio Ordinis<\/em>\u00a0w Ko\u015bciele lokalnym, jest okr\u0119giem Zakonu powierzonym jednej z prowincji lub, ze szczeg\u00f3lnych wzgl\u0119d\u00f3w, zale\u017cnym bezpo\u015brednio od ministra generalnego. Kustodie zale\u017cne od ministra generalnego maj\u0105 sw\u00f3j w\u0142asny statut, zatwierdzony przez tego\u017c ministra, za zgod\u0105 jego rady. Przez analogi\u0119 odnosz\u0105 si\u0119 do nich regulacje dotycz\u0105ce kustodii powierzonych jednej z prowincji.<\/p>

    2. Na czele kustodii stoi kustosz ze swoj\u0105 rad\u0105. Do ministra prowincjalnego, po skonsultowaniu si\u0119 z cz\u0142onkami kustodii i za zgod\u0105 w\u0142asnej rady, nale\u017cy okre\u015blenie liczby radnych, kt\u00f3ra mo\u017ce podlega\u0107 zmianom zgodnie z potrzebami, liczba ta nie mo\u017ce by\u0107 jednak mniejsza ni\u017c dw\u00f3ch. O zmianie liczby radnych nale\u017cy poinformowa\u0107 ministra generalnego.<\/p>

    3. Do kustosza, po uzyskaniu zgody ministra prowincjalnego, nale\u017cy zapowiedzenie i zwo\u0142anie kapitu\u0142y kustodii, na kt\u00f3rej g\u0142os czynny maj\u0105 wszyscy bracia profesi wieczy\u015bci, a tak\u017ce minister prowincjalny, je\u015bli jej przewodniczy. Co do braci, kt\u00f3rzy nie mog\u0105 uczestniczy\u0107 w kapitule, obowi\u0105zuje to, co zosta\u0142o powiedziane w odniesieniu do kapitu\u0142y prowincjalnej.<\/p>

    4. Kustosz i jego radni s\u0105 wybierani przez kapitu\u0142\u0119 w g\u0142osowaniu powszechnym wed\u0142ug zasad ustanowionych przez kapitu\u0142\u0119 kustodii i mog\u0105 by\u0107 powt\u00f3rnie wybrani. Jednak kustosz mo\u017ce by\u0107 bezpo\u015brednio wybrany tylko na jedn\u0105 kolejn\u0105 kadencj\u0119, z zachowaniem tego, co stanowi numer 123,7. D\u0142ugo\u015b\u0107 kadencji jest ustalona przez Ordynacje kapitu\u0142 generalnych.<\/p>

    5. Kustosz elekt musi by\u0107 zatwierdzony przez ministra prowincjalnego. A\u017c do czasu zatwierdzenia wype\u0142nia on sw\u00f3j urz\u0105d jako delegat ministra prowincjalnego. Do ministra prowincjalnego nale\u017cy poinformowanie ministra generalnego o dokonanym wyborze. Je\u015bli minister prowincjalny nie zatwierdzi wyboru, przyst\u0119puje si\u0119 do nowych wybor\u00f3w. W tych wyborach nie ma g\u0142osu biernego ten, kto nie zosta\u0142 zatwierdzony.<\/p>

    6. Kustosz od momentu zatwierdzenia swego wyboru uzyskuje w\u0142adz\u0119 zwyczajn\u0105 zast\u0119pcz\u0105 dla sprawowania swojego urz\u0119du. Minister prowincjalny niech pisemnie przyzna kustoszowi uprawnienia, kt\u00f3re zostan\u0105 mu delegowane i wska\u017ce te, kt\u00f3re zarezerwowa\u0142 dla siebie.<\/p>

    7. Kustosz, za uprzedni\u0105 zgod\u0105 ministra prowincjalnego, mo\u017ce zwo\u0142a\u0107 kapitu\u0142\u0119 nadzwyczajn\u0105. Jest rzecz\u0105 stosown\u0105, aby tak\u017ce tej kapitule przewodniczy\u0142 minister prowincjalny, kt\u00f3ry ma g\u0142os czynny.<\/p>

    8. Kapitu\u0142a kustodii niech przygotuje w\u0142asny Porz\u0105dek odprawiania kapitu\u0142y i statut kustodii, kt\u00f3re musz\u0105 by\u0107 zatwierdzone przez ministra prowincjalnego za zgod\u0105 jego rady. Zagadnienia do podj\u0119cia na kapitule kustodii niech b\u0119d\u0105 uzgodnione mi\u0119dzy ministrem prowincjalnym i kustoszem, po konsultacji z odpowiednimi radami.<\/p>

    9. Je\u015bli kustosz jest nieobecny lub ma przeszkod\u0119, zast\u0119puje go pierwszy radny lub \u2013 kolejno \u2013 radny, kt\u00f3ry jest nast\u0119pny w porz\u0105dku wyboru. Radnemu, kt\u00f3ry tymczasowo przejmuje urz\u0105d kustosza, minister prowincjalny powinien przyzna\u0107 odpowiednie pe\u0142nomocnictwa lub, je\u015bli to mo\u017cliwe, winien uczyni\u0107 to sam kustosz, je\u017celi ma w\u0142adz\u0119 subdelegowania.<\/p>

    10. Je\u015bli z jakiegokolwiek powodu wakuje urz\u0105d radnego, fakt ten powinien zosta\u0107 podany do wiadomo\u015bci ministra prowincjalnego, kt\u00f3ry post\u0119puje zgodnie z numerem 134,5.<\/p>

    11. Minister prowincjalny, za pozwoleniem ministra generalnego i za zgod\u0105 swej rady, z wa\u017cnych powod\u00f3w mo\u017ce mianowa\u0107 kustosza i jego radnych, uprzednio otrzymawszy na pi\u015bmie g\u0142os doradczy braci kustodii. Jednak\u017ce taka procedura nie mo\u017ce by\u0107 zastosowana dwa razy pod rz\u0105d.<\/p>

    Nr 137<\/strong><\/p>

    1. Kustosz niech zwo\u0142uje swych radnych kilka razy w roku. Potrzebuje on ich opinii albo ich zgody za ka\u017cdym razem, kiedy na mocy Konstytucji minister prowincjalny potrzebuje opinii albo zgody swej rady.<\/p>

    2. Niech przedstawia ministrowi prowincjalnemu inicjatywy, kt\u00f3re poci\u0105gaj\u0105 za sob\u0105 zobowi\u0105zania o znacznych kosztach dla kustodii lub dla prowincji.<\/p>

    3. Gdy idzie o otwieranie nowych dom\u00f3w, zmian\u0119 u\u017cytkowania dom\u00f3w ju\u017c istniej\u0105cych albo przenoszenie dom\u00f3w formacyjnych, niech prosi o pozwolenie ministra prowincjalnego za zgod\u0105 jego rady.<\/p>

    Nr 138<\/strong><\/p>

    1. Do kustodii nale\u017c\u0105 wszyscy bracia, kt\u00f3rzy zostali do niej w\u0142\u0105czeni lub zostali do niej wys\u0142ani na okre\u015blony czas przez kompetentn\u0105 w\u0142adz\u0119, a tak\u017ce bracia, kt\u00f3rzy z\u0142o\u017cyli w niej profesj\u0119, r\u00f3wnie\u017c je\u015bli przebywaj\u0105 gdzie indziej z powodu formacji lub dla innej przyczyny.<\/p>

    2. W podejmowaniu dzia\u0142a\u0144 apostolskich kustodia winna troszczy\u0107 si\u0119 wytrwale o powo\u0142ania. Dlatego te\u017c obok \u015bwiadectwa sp\u00f3jnego stylu \u017cycia niech rozwija dzie\u0142a duszpasterskie z uwzgl\u0119dnieniem rzeczywistych potrzeb os\u00f3b i r\u00f3\u017cnorodnych warunk\u00f3w miejsca.<\/p>

    3. Prowincja, zale\u017cnie od swych mo\u017cliwo\u015bci, niech wy\u015ble do kustodii sobie powierzonej tylu zakonnik\u00f3w, ilu wymagaj\u0105 potrzeby kustodii. Niech wspiera tak\u017ce przejawy owocnej wzajemnej wsp\u00f3\u0142pracy i pos\u0142ugi mi\u0119dzy bra\u0107mi r\u00f3\u017cnych okr\u0119g\u00f3w.<\/p>

    4. W doborze zakonnik\u00f3w wysy\u0142anych lub odwo\u0142ywanych minister prowincjalny, po konsultacji z kustoszem i jego rad\u0105, niech bierze pod uwag\u0119 szczeg\u00f3lne dyspozycje braci w odniesieniu do warunk\u00f3w miejsca, do formacji m\u0142odych oraz apostolatu, jaki trzeba prowadzi\u0107 w kustodii. Podobnie kustosz, niech dzia\u0142a w porozumieniu z ministrem prowincjalnym.<\/p>

    5. Kustosz, bior\u0105c pod uwag\u0119 zaistnia\u0142e potrzeby, po wys\u0142uchaniu w\u0142asnej rady i za zgod\u0105 ministra prowincjalnego, mo\u017ce zawiera\u0107 odpowiednie umowy z innymi okr\u0119gami czy konferencjami prze\u0142o\u017conych wy\u017cszych. Umowy te b\u0119d\u0105 musia\u0142y by\u0107 zatwierdzone przez ministra prowincjalnego, a je\u015bli przypadek tego wymaga, przez ministra generalnego.<\/p>

    Artyku\u0142 VI: Zarz\u0105d braterskiej wsp\u00f3lnoty lokalnej<\/h2>

    Nr 139<\/strong><\/p>

    1. Po odbyciu kapitu\u0142y prowincjalnej, w czasie stosownym, minister prowincjalny, za zgod\u0105 swej rady i, na ile to mo\u017cliwe, po wys\u0142uchaniu braci, niech ustanowi braterskie wsp\u00f3lnoty lokalne i w ka\u017cdej niech mianuje gwardiana i wikarego. Bracia, kt\u00f3rym planuje si\u0119 powierzy\u0107 te urz\u0119dy, powinni by\u0107 wcze\u015bniej skonsultowani.<\/p>

    2. W ten sam spos\u00f3b, bior\u0105c pod uwag\u0119 okoliczno\u015bci szczeg\u00f3lne, niech w kustodiach zostan\u0105 ustanowione braterskie wsp\u00f3lnoty z odpowiednim gwardianem i wikarym.<\/p>

    3. Gwardian zostaje mianowany na jedn\u0105 kadencj\u0119. Mo\u017ce on jednak by\u0107 sukcesywnie mianowany na drug\u0105 albo, w przypadku oczywistej konieczno\u015bci, na trzeci\u0105 kadencj\u0119, dla s\u0142usznych powod\u00f3w tak\u017ce w tym samym domu.<\/p>

    4. Ten, kto by\u0142 gwardianem przez czas maksymalnie dozwolony, niech b\u0119dzie wolny od tego urz\u0119du co najmniej przez rok.<\/p>

    5. Gwardiani, aby mogli by\u0107 prawdziwie animatorami w\u0142asnej wsp\u00f3lnoty braterskiej, niech nie przyjmuj\u0105 takich zobowi\u0105za\u0144, z powodu kt\u00f3rych byliby zbyt cz\u0119sto i zbyt d\u0142ugo nieobecni w domu.<\/p>

    Nr 140<\/strong><\/p>

    1. Wikary ma za zadanie jako radny pomaga\u0107 gwardianowi w zarz\u0105dzaniu wsp\u00f3lnot\u0105 i je\u015bli ten jest nieobecny lub ma przeszkod\u0119, albo te\u017c gdy wakuje urz\u0105d gwardiana, zarz\u0105dza\u0107 wsp\u00f3lnot\u0105.<\/p>

    2. W ka\u017cdym domu, maj\u0105cym co najmniej sze\u015bciu braci, poza wikarym, kt\u00f3ry na mocy prawa jest pierwszym radnym, kapitu\u0142a domowa niech wybierze spo\u015br\u00f3d braci o \u015blubach wieczystych jednego radnego. Kapitu\u0142a ta, w domach maj\u0105cych liczb\u0119 braci przekraczaj\u0105c\u0105 dziesi\u0119ciu, niech zadecyduje, ilu radnych wybra\u0107. Radni maj\u0105 za zadanie swymi opiniami pomaga\u0107 gwardianowi w rzeczach duchowych i materialnych.<\/p>

    3. W przypadkach o wi\u0119kszym znaczeniu, zgodnie z Konstytucjami oraz statutami w\u0142asnymi ka\u017cdego okr\u0119gu, wymagana jest zgoda rady.<\/p>

    4. Kapitu\u0142a prowincjalna powinna wskaza\u0107, kto ma przewodniczy\u0107 lokalnej wsp\u00f3lnocie braterskiej, gdy s\u0105 nieobecni lub maj\u0105 przeszkod\u0119 gwardian i wikary.<\/p>

    5. Je\u015bliby urz\u0105d gwardiana zawakowa\u0142 na ponad sze\u015b\u0107 miesi\u0119cy przed zwyczajnym ko\u0144cem kadencji, niech minister prowincjalny, za zgod\u0105 swej rady, mianuje innego. Je\u015bliby natomiast zawakowa\u0142 na mniej ni\u017c sze\u015b\u0107 miesi\u0119cy przed zwyczajnym ko\u0144cem kadencji, wsp\u00f3lnota braterska niech b\u0119dzie zarz\u0105dzana przez wikarego.<\/p>

    Nr 141<\/strong><\/p>

    1. Kapitu\u0142\u0119 domow\u0105 tworz\u0105 wszyscy bracia profesi.<\/p>

    2. Zadaniem kapitu\u0142y domowej, pod kierunkiem gwardiana, jest utwierdzanie ducha braterskiego, rozwijanie poczucia dobra wsp\u00f3lnego u wszystkich braci, rozwa\u017canie r\u00f3\u017cnych aspekt\u00f3w \u017cycia braterskiego, zw\u0142aszcza gdy idzie o wspieranie modlitwy, zachowywanie ub\u00f3stwa, rozwijanie formacji i wspomaganie dzia\u0142alno\u015bci apostolskiej, we wsp\u00f3lnym poszukiwaniu woli Bo\u017cej.<\/p>

    3. Kapitu\u0142a domowa powinna by\u0107 sprawowana cz\u0119sto w ci\u0105gu roku. Ministrowie niech skutecznie j\u0105 wspieraj\u0105 i czasem osobi\u015bcie poprowadz\u0105.<\/p>

    4. G\u0142osowania kapitu\u0142y domowej maj\u0105 charakter doradczy, chyba \u017ce zosta\u0142o postanowione inaczej w prawie powszechnym lub w\u0142asnym.<\/p>

    5. Tylko bracia profesi wieczy\u015bci maj\u0105 prawo uczestniczy\u0107 w wyborach i w g\u0142osowaniu nad dopuszczeniem braci do profesji, zgodnie z przepisami Konstytucji.<\/p>

    Nr 142<\/strong><\/p>

    1. W kurii generalnej, w kuriach prowincjalnych poszczeg\u00f3lnych okr\u0119g\u00f3w i we wszystkich naszych domach niech b\u0119dzie archiwum, do kt\u00f3rego mo\u017cna mie\u0107 dost\u0119p tylko za zgod\u0105 odpowiedniego prze\u0142o\u017conego. Nale\u017cy w nim przechowywa\u0107, w spos\u00f3b uporz\u0105dkowany i poufny, wszystkie dokumenty wytworzone i otrzymane, kt\u00f3re odnosz\u0105 si\u0119 do braci, do naszego \u017cycia i do naszej dzia\u0142alno\u015bci.<\/p>

    2. Dost\u0119p do archiw\u00f3w Zakonu niech b\u0119dzie regulowany rozporz\u0105dzeniami ministr\u00f3w, ze starannym zachowaniem przepis\u00f3w ko\u015bcielnych i cywilnych.<\/p>

    3. Wszelkie fakty godne pami\u0119ci niech b\u0119d\u0105 dok\u0142adnie zanotowane przez tego, kto otrzyma\u0142 takie zadanie.<\/p>

    Artyku\u0142 VII: Wsp\u00f3\u0142praca w Zakonie. Rada plenarna Zakonu i konferencje prze\u0142o\u017conych wy\u017cszych<\/h2>

    Nr 143<\/strong><\/p>

    1. Rada plenarna Zakonu ma na celu wyra\u017canie \u017cywotnej relacji pomi\u0119dzy ca\u0142\u0105 wsp\u00f3lnot\u0105 bratersk\u0105 a jej zarz\u0105dem centralnym, rozwijanie u wszystkich poczucia wsp\u00f3\u0142odpowiedzialno\u015bci i wsp\u00f3\u0142pracy, wspieranie jedno\u015bci i komunii Zakonu w r\u00f3\u017cnorodno\u015bci.<\/p>

    2. Rada plenarna, kt\u00f3ra jest organem s\u0142u\u017c\u0105cym refleksji i konsultacji, rozpatruje tematy o szczeg\u00f3lnym znaczeniu, ofiaruj\u0105c zarz\u0105dowi Zakonu swoj\u0105 wsp\u00f3\u0142prac\u0119 co do formacji braci i ich misji apostolskiej, co do rozwoju Zakonu oraz jego stosownej odnowy.<\/p>

    3. Minister generalny, za zgod\u0105 swej rady, mo\u017ce zwo\u0142a\u0107 rad\u0119 plenarn\u0105, kt\u00f3ra odbywa si\u0119 zgodnie z regulaminem zatwierdzonym przez ministra generalnego, za zgod\u0105 jego rady.<\/p>

    4. Cz\u0142onkami rady plenarnej s\u0105: minister generalny, radni generalni i delegaci konferencji prze\u0142o\u017conych wy\u017cszych, w proporcjach ustalonych przez ministra generalnego, za zgod\u0105 jego rady.<\/p>

    5. Ka\u017cda konferencja ustala spos\u00f3b wybierania delegat\u00f3w ze swych okr\u0119g\u00f3w. Delegaci nie musz\u0105 by\u0107 koniecznie wybrani spo\u015br\u00f3d ministr\u00f3w tej\u017ce konferencji.<\/p>

    6. Minister generalny, za zgod\u0105 swej rady, mo\u017ce potwierdzi\u0107 wnioski rady plenarnej, stosownie zakomunikowa\u0107 je wszystkim braciom i na ich podstawie sformu\u0142owa\u0107 praktyczne wskaz\u00f3wki do dzia\u0142ania dla Zakonu.<\/p>

    Nr 144<\/strong><\/p>

    1. Konferencje prze\u0142o\u017conych wy\u017cszych s\u0105 organizmami s\u0142u\u017c\u0105cymi animacji i wsp\u00f3\u0142pracy mi\u0119dzy ministrem generalnym a poszczeg\u00f3lnymi ministrami okr\u0119g\u00f3w. Dzia\u0142aj\u0105 one zgodnie ze statutem generalnym konferencji oraz statutami w\u0142asnymi ka\u017cdej z nich, zatwierdzonymi przez ministra generalnego, za zgod\u0105 jego rady. Spotkania konferencji odbywaj\u0105 si\u0119 co najmniej raz w roku.<\/p>

    2. Konferencje s\u0105 ustanawiane przez ministra generalnego, za zgod\u0105 jego rady. Tworz\u0105 je ministrowie prowincjalni i kustosze okre\u015blonego terytorium.<\/p>

    3. Konferencje maj\u0105 na celu wspieranie odpowiedzialno\u015bci ka\u017cdego z ministr\u00f3w w odniesieniu do Zakonu, rozwijanie wsp\u00f3\u0142pracy pomi\u0119dzy okr\u0119gami, jak te\u017c innymi organizmami ko\u015bcielnymi, zw\u0142aszcza zakonnymi o podobnym charakterze, a tak\u017ce gwarantowanie, na ile to mo\u017cliwe, jedno\u015bci dzia\u0142ania i apostolatu na danym terytorium.<\/p>

    4. Ka\u017cda konferencja, zgodnie ze statutem generalnym i swoim w\u0142asnym, wybiera przewodnicz\u0105cego, wiceprzewodnicz\u0105cego i sekretarza. Tam, gdzie ze wzgl\u0119du na swe funkcjonowanie konferencje tego by potrzebowa\u0142y, mog\u0105 one wybra\u0107 r\u00f3wnie\u017c swoje rady.<\/p>

    5. Aby realizowa\u0107 zadania powierzone przez Konstytucje, przez statuty albo przez ministra generalnego, a tak\u017ce w trosce o dobro Zakonu, konferencje mog\u0105 proponowa\u0107 specjalne przepisy dla braci i okr\u0119g\u00f3w w\u0142asnego terytorium. Takie przepisy, by spe\u0142nia\u0107 kryterium wa\u017cno\u015bci, musz\u0105 by\u0107 przyj\u0119te jednog\u0142o\u015bnie przez wszystkich ministr\u00f3w konferencji, po otrzymaniu zgody ich rad, a nast\u0119pnie zatwierdzone przez ministra generalnego, za zgod\u0105 jego rady.<\/p>

    6. Ministrowie i ich rady niech ch\u0119tnie i aktywnie wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105 z konferencj\u0105 dla lepszego uzgodnienia form \u015bwiadectwa i formacji franciszka\u0144skiej, dla odnowy \u017cycia wiary, szerzenia pokoju, sprawiedliwo\u015bci i ochrony stworzenia.<\/p>

    Nr 145<\/strong><\/p>

    1. Uznajemy, bracia, \u017ce struktury zarz\u0105dzania Zakonem i jego instytucje s\u0105 tak\u017ce wyrazem naszego \u017cycia i powo\u0142ania, i towarzysz\u0105 naszej wsp\u00f3lnocie braterskiej na drogach historii.<\/p>

    2. Cho\u0107 poddane s\u0105 ograniczeniom w\u0142a\u015bciwym ka\u017cdej instytucji doczesnej, pomagaj\u0105 nam rozwija\u0107 poczucie przynale\u017cno\u015bci do naszej rodziny i okre\u015blaj\u0105 jej \u017cycie oraz misj\u0119.<\/p>

    3. Przyjmijmy je zatem w duchu wiary i z prostot\u0105, jako konkretn\u0105 sposobno\u015b\u0107 do osobistego wzrastania i wzajemnej pomocy, szukaj\u0105c w ka\u017cdej rzeczy dobra wsp\u00f3lnego oraz pos\u0142ugiwania dla Ko\u015bcio\u0142a i kr\u00f3lestwa Bo\u017cego.<\/p>

    Rozdzia\u0142 IX: Nasze \u017cycie apostolskie<\/h1>

    Nr 146<\/strong><\/p>

    1. Syn Bo\u017cy zosta\u0142 pos\u0142any przez Ojca na \u015bwiat, aby przyj\u0105wszy kondycj\u0119 ludzk\u0105, konsekrowany namaszczeniem Ducha, zani\u00f3s\u0142 radosne przes\u0142anie ubogim, uzdrowi\u0142 skruszonych w sercu, obwie\u015bci\u0142 wolno\u015b\u0107 wi\u0119\u017aniom, przywr\u00f3ci\u0142 wzrok niewidomym i og\u0142osi\u0142 \u0142ask\u0119 Pana.<\/p>

    2. Chrystus postanowi\u0142, aby ta misja moc\u0105 Ducha \u015awi\u0119tego by\u0142a kontynuowana w Ko\u015bciele, kt\u00f3ry przyjmuje j\u0105 jako \u0142ask\u0119 i w\u0142asne powo\u0142anie oraz g\u0142\u0119boki wyraz swej to\u017csamo\u015bci.<\/p>

    3. Ten sam Duch pobudzi\u0142 \u015bwi\u0119tego Franciszka i jego bratersk\u0105 wsp\u00f3lnot\u0119 apostolsk\u0105, aby na\u015bladuj\u0105c przyk\u0142ad Jezusa i Jego pierwszych uczni\u00f3w, szli przez \u015bwiat, przepowiadali pokut\u0119 i pok\u00f3j, wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105c w ten spos\u00f3b z ewangelizacyjn\u0105 misj\u0105 Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>

    4. Przeto nasza wsp\u00f3lnota braterska, pos\u0142uszna Duchowi Pa\u0144skiemu i Jego \u015bwi\u0119temu dzia\u0142aniu, wype\u0142nia w Ko\u015bciele obowi\u0105zek pos\u0142ugiwania wszystkim ludziom, ewangelizuj\u0105c czynem i s\u0142owem.<\/p>

    Nr 147<\/strong><\/p>

    1. W dzia\u0142alno\u015bci apostolskiej wyra\u017cajmy rysy charakterystyczne naszego charyzmatu w formach odpowiednio dostosowanych do warunk\u00f3w czasu i miejsca.<\/p>

    2. Pierwszym apostolatem brata mniejszego jest \u017cy\u0107 w \u015bwiecie \u017cyciem ewangelicznym w prawdzie, prostocie i rado\u015bci.<\/p>

    3. A poniewa\u017c \u017cycie braterskie jest szczeg\u00f3lnym udzia\u0142em w misji Chrystusa, wzmacniajmy jej skuteczno\u015b\u0107 apostolsk\u0105 przez serdeczne i \u017carliwe po\u015bwi\u0119cenie si\u0119 Panu Jezusowi, czyni\u0105c coraz bardziej autentycznymi nasze braterskie relacje i wspania\u0142omy\u015blnie anga\u017cuj\u0105c si\u0119 w misj\u0119 Zakonu.<\/p>

    4. Traktujmy wszystkich z powa\u017caniem i szacunkiem, i okazujmy zawsze gotowo\u015b\u0107 do dialogu.<\/p>

    5. Id\u0105c za przyk\u0142adem Chrystusa i \u015bwi\u0119tego Franciszka, cho\u0107 preferujemy ewangelizacj\u0119 ubogich, nie obawiajmy si\u0119 g\u0142osi\u0107 nawr\u00f3cenia, prawdy, sprawiedliwo\u015bci i pokoju ewangelicznego tak\u017ce ludziom, kt\u00f3rzy sprawuj\u0105 w\u0142adz\u0119 lub decyduj\u0105 o losach lud\u00f3w.<\/p>

    6. Podejmujmy si\u0119 ch\u0119tnie wszelkich dzie\u0142 pos\u0142ugi i zada\u0144 apostolskich, jednak pod warunkiem, \u017ce przystaj\u0105 one do naszej formy \u017cycia i odpowiadaj\u0105 potrzebom Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>

    7. Poruszeni mi\u0142o\u015bci\u0105 Ojca, kt\u00f3ry widzi w ukryciu, \u015bwiadomie wybierajmy drog\u0119\u00a0minoritas<\/em>\u00a0i wspania\u0142omy\u015blnie podejmujmy tak\u017ce zadania oraz pos\u0142ugi uwa\u017cane za niskie i trudne, bez jakiegokolwiek chlubienia si\u0119 tym.<\/p>

    8. Co wi\u0119cej, jako uczniowie Chrystusa i synowie \u015bwi\u0119tego Franciszka pami\u0119tajmy, \u017ce \u017cycie apostolskie wymaga ducha gotowo\u015bci na krzy\u017c i prze\u015bladowanie a\u017c po m\u0119cze\u0144stwo za wiar\u0119, a tak\u017ce dla mi\u0142o\u015bci Boga i bli\u017aniego.<\/p>

    Nr 148<\/strong><\/p>

    1. Duchem ochoczym realizujmy wszelkie rodzaje apostolatu, tak\u017ce z w\u0142asnej inicjatywy, wed\u0142ug natchnienia Pa\u0144skiego. R\u00f3\u017cne prace apostolskie niech b\u0119d\u0105 wspierane i koordynowane jako wyraz dzia\u0142ania ca\u0142ej wsp\u00f3lnoty braterskiej i niech b\u0119d\u0105 wykonywane w pos\u0142usze\u0144stwie wobec kompetentnej w\u0142adzy.<\/p>

    2. Wyj\u0105wszy prawo Ojca \u015bwi\u0119tego do decydowania o pos\u0142udze Zakonu dla dobra Ko\u015bcio\u0142a powszechnego, podejmowanie jakiejkolwiek dzia\u0142alno\u015bci apostolskiej jest poddane w\u0142adzy biskupa diecezjalnego, od kt\u00f3rego bracia otrzymuj\u0105 konieczne uprawnienia, po uprzednim zaaprobowaniu przez swoich ministr\u00f3w. Ministrowie za\u015b, na ile to mo\u017cliwe i z uszanowaniem naszego charyzmatu, niech ch\u0119tnie wyra\u017caj\u0105 zgod\u0119, gdy biskupi zapraszaj\u0105 nas do pos\u0142ugiwania ludowi Bo\u017cemu i do wsp\u00f3\u0142pracy dla zbawienia ludzi.<\/p>

    3. Zadaniem kapitu\u0142y prowincjalnej jest dostosowywanie dzia\u0142a\u0144 apostolskich do wymaga\u0144 czasu, z uwzgl\u0119dnieniem i poszanowaniem naszej to\u017csamo\u015bci franciszka\u0144sko-kapucy\u0144skiej. Natomiast do ministra prowincjalnego, za zgod\u0105 jego rady, nale\u017cy koordynowanie si\u0142 apostolskich w prowincji.<\/p>

    4. Gwardian, po konsultacji z kapitu\u0142\u0105 domow\u0105 w przypadkach o wi\u0119kszym znaczeniu, niech rozdzieli prace, maj\u0105c na wzgl\u0119dzie sytuacj\u0119 poszczeg\u00f3lnych braci i bior\u0105c pod uwag\u0119 zar\u00f3wno potrzeby Ko\u015bcio\u0142a lokalnego, jak i wskazania duszpasterskie hierarchii ko\u015bcielnej.<\/p>

    5. Ze wzgl\u0119du na dobro Ko\u015bcio\u0142a oraz zale\u017cnie od potrzeb okr\u0119gi niech ch\u0119tnie wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105 ze sob\u0105 w dzie\u0142ach i inicjatywach apostolskich, tak aby rozwija\u0107 je przez m\u0105dre planowanie. Wspierani poczuciem komunii eklezjalnej, wsp\u00f3\u0142pracujmy po bratersku tak\u017ce z innymi instytutami \u017cycia konsekrowanego, nade wszystko franciszka\u0144skimi.<\/p>

    Nr 149<\/strong><\/p>

    1. Przyswajajmy sobie umiej\u0119tno\u015b\u0107 odczytywania znak\u00f3w czasu, w kt\u00f3rych oczami wiary odkrywamy Bo\u017ce zamys\u0142y, aby inicjatywy apostolskie odpowiada\u0142y wymaganiom ewangelizacji i potrzebom ludzi.<\/p>

    2. Rozwijajmy tradycyjne dzie\u0142a apostolskie, takie jak: misje ludowe, rekolekcje, spowied\u017a sakramentalna wiernych, opieka duchowa nad siostrami zakonnymi, zw\u0142aszcza franciszka\u0144skimi, pos\u0142uga wobec chorych i wi\u0119\u017ani\u00f3w, dzie\u0142a wychowania i rozwoju spo\u0142ecznego.<\/p>

    3. Podejmuj\u0105c tak\u017ce nowe formy apostolatu, ze szczeg\u00f3ln\u0105 trosk\u0105 po\u015bwi\u0119cajmy si\u0119 ludziom, kt\u00f3rzy s\u0105 daleko od wiary i praktyk religijnych, a tak\u017ce tym, kt\u00f3rzy ze wzgl\u0119du na swe warunki \u017cyciowe nie maj\u0105 regularnej opieki duszpasterskiej, jak na przyk\u0142ad m\u0142odzi prze\u017cywaj\u0105cy kryzys \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego, emigranci, robotnicy i osoby poch\u0142oni\u0119te troskami ekonomicznymi albo dyskryminowane i prze\u015bladowane z jakiegokolwiek powodu.<\/p>

    4. B\u0105d\u017amy \u015bwiadkami kultury \u017cycia i czy\u0144my wytrwa\u0142e starania, aby \u017cycie ludzkie, od swego pocz\u0119cia a\u017c do \u015bmierci, by\u0142o zawsze chronione i wspierane. Dzia\u0142ajmy na rzecz dzieci i anga\u017cujmy si\u0119 w wychowanie i formacj\u0119 m\u0142odzie\u017cy, tak\u017ce poprzez obecno\u015b\u0107 w szko\u0142ach i o\u015brodkach wychowawczych. Troskliwie wspierajmy rodzin\u0119 opart\u0105 na ma\u0142\u017ce\u0144stwie, kt\u00f3ra jest Ko\u015bcio\u0142em domowym i \u017cywotn\u0105 cz\u0105stk\u0105 spo\u0142ecze\u0144stwa, staraj\u0105c si\u0119 by\u0107 bliscy i solidarni zw\u0142aszcza z rodzinami znajduj\u0105cymi si\u0119 w wi\u0119kszej potrzebie.<\/p>

    5. Ze szczeg\u00f3lnym oddaniem po\u015bwi\u0119cajmy si\u0119 na rzecz dialogu ekumenicznego w mi\u0142o\u015bci, w prawdzie i na modlitwie ze wszystkimi chrze\u015bcijanami, uczestnicz\u0105c w staraniach Ko\u015bcio\u0142a, dla osi\u0105gni\u0119cia jedno\u015bci upragnionej przez Chrystusa.<\/p>

    6. Podobnie starajmy si\u0119 wchodzi\u0107 w dialog zbawienia tak\u017ce z osobami innych religii oraz z niewierz\u0105cymi, po\u015br\u00f3d kt\u00f3rych \u017cyjemy albo do kt\u00f3rych zostali\u015bmy pos\u0142ani.<\/p>

    7. Wszelkie pos\u0142ugi spe\u0142niane wobec ludzi powinny opiera\u0107 si\u0119 na naszym \u017cyciu ukszta\u0142towanym przez Ewangeli\u0119. Pami\u0119taj\u0105c, \u017ce \u015bwiat s\u0142ucha bardziej \u015bwiadk\u00f3w ni\u017c nauczycieli, \u017cyjmy blisko ludu w prostocie serca, przyjmuj\u0105c postaw\u0119 prawdziwych braci mniejszych w naszym stylu \u017cycia i sposobie rozmawiania.<\/p>

    Nr 150<\/strong><\/p>

    1. Jezus po\u015bwi\u0119ci\u0142 swe \u017cycie g\u0142oszeniu kr\u00f3lestwa Bo\u017cego i pos\u0142a\u0142 aposto\u0142\u00f3w, by ewangelizowali wszystkie ludy.<\/p>

    2. \u015awi\u0119ty Franciszek, herold Chrystusa, za oficjalnym przyzwoleniem Ko\u015bcio\u0142a, przemierza\u0142 miasta i zasiewa\u0142 wsz\u0119dzie ziarno Ewangelii, g\u0142osz\u0105c ludowi Bo\u017cemu misterium Chrystusa w mowach kr\u00f3tkich i prostych.<\/p>

    3. A zatem my, pos\u0142uszni poleceniu Boskiego Mistrza, id\u0105c za przyk\u0142adem \u015bwi\u0119tego Franciszka i zgodnie z tradycj\u0105 naszego Zakonu, g\u0142o\u015bmy s\u0142owo Pa\u0144skie jasnym j\u0119zykiem, trzymaj\u0105c si\u0119 wiernie Pisma \u015bwi\u0119tego.<\/p>

    4. Usilnie starajmy si\u0119 wyry\u0107 w naszych sercach s\u0142owo Bo\u017ce, kt\u00f3rym jest Chrystus, i ze wszystkich si\u0142 odda\u0107 Mu siebie samych w ca\u0142kowite posiadanie, aby to On sam przynagla\u0142 nas do m\u00f3wienia z nadmiaru mi\u0142o\u015bci. W ten spos\u00f3b b\u0119dziemy g\u0142osi\u0107 Chrystusa \u017cyciem, czynami i s\u0142owem.<\/p>

    5. Aby osi\u0105gn\u0105\u0107 ten cel, starajmy si\u0119 nieustannie wzrasta\u0107 w m\u0105dro\u015bci Chrystusa, kt\u00f3rej nabywa si\u0119 nade wszystko \u017cyj\u0105c ni\u0105, zw\u0142aszcza poprzez wytrwa\u0142\u0105 lektur\u0119, modlitw\u0119 my\u015bln\u0105 i pog\u0142\u0119bione studium Pisma \u015bwi\u0119tego.<\/p>

    6. Starajmy si\u0119, aby ka\u017cda nasza pos\u0142uga duszpasterska by\u0142a przesycona s\u0142owem Bo\u017cym. Troszczmy si\u0119 o katechez\u0119 wiary, u\u017cywaj\u0105c metod odpowiednich do potrzeb r\u00f3\u017cnych grup ludzi, wspieraj\u0105c tym samym rozw\u00f3j kultury przenikni\u0119tej warto\u015bciami ewangelicznymi.<\/p>

    Nr 151<\/strong><\/p>

    1. W sprawowaniu sakrament\u00f3w Chrystus uobecnia si\u0119 wobec wiernych ze sw\u0105 moc\u0105 zbawcz\u0105, u\u015bwi\u0119ca ich i buduje swe Cia\u0142o, podczas gdy lud Bo\u017cy oddaje godn\u0105 cze\u015b\u0107 Panu, swemu Bogu.<\/p>

    2. Przeto bracia niech b\u0119d\u0105 gotowi udziela\u0107 sakrament\u00f3w, zar\u00f3wno na mocy swego urz\u0119du, jak te\u017c gdy zostan\u0105 poproszeni przez duchowie\u0144stwo, aby dzi\u0119ki sprawowaniu misteri\u00f3w wierni byli wspomagani w karmieniu, umacnianiu i wyra\u017caniu swej wiary.<\/p>

    3. Pilnie przygotowujmy si\u0119 do udzielania misteri\u00f3w Bo\u017cych, pragn\u0105c na\u015bladowa\u0107 to, co sprawujemy i upodabnia\u0107 nasze \u017cycie do misterium Krzy\u017ca Pa\u0144skiego. O\u017cywiajmy w wiernych \u017cycie chrze\u015bcija\u0144skie skupione wok\u00f3\u0142 Eucharystii, czerpi\u0105c z tego \u017ar\u00f3d\u0142a tak\u017ce dla siebie mi\u0142o\u015b\u0107 pastersk\u0105, kt\u00f3ra przynagla nas do ofiarowania siebie dla dobra bli\u017aniego.<\/p>

    Nr 152<\/strong><\/p>

    1. W duchu Chrystusa dobrego Pasterza niech bracia kap\u0142ani g\u0142osz\u0105 mi\u0142osierdzie Bo\u017ce. Niech b\u0119d\u0105 wiernymi szafarzami przebaczenia grzech\u00f3w, jakie B\u00f3g ofiarowuje w sakramencie pojednania, i niechaj ch\u0119tnie podejmuj\u0105 si\u0119 s\u0142uchania spowiedzi wiernych. Tym bardziej, \u017ce ta pos\u0142uga w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny odpowiada naszemu stanowi braci mniejszych i cz\u0119sto prowadzi nas do blisko\u015bci z osobami, kt\u00f3re bardziej do\u015bwiadczaj\u0105 n\u0119dzy grzechu.<\/p>

    2. Niech bracia kap\u0142ani ja\u015bniej\u0105 gorliwo\u015bci\u0105 p\u0142yn\u0105c\u0105 ze \u015bwi\u0119to\u015bci Boga i Jego mi\u0142osierdzia, szacunkiem dla godno\u015bci osoby ludzkiej, mi\u0142o\u015bci\u0105 bli\u017aniego, cierpliwo\u015bci\u0105 i roztropno\u015bci\u0105.<\/p>

    3. Spowiednicy niech troszcz\u0105 si\u0119 o nieustanny post\u0119p w wiedzy duszpasterskiej oraz o prawid\u0142owy spos\u00f3b pe\u0142nienia swej pos\u0142ugi.<\/p>

    Nr 153<\/strong><\/p>

    1. Za przyk\u0142adem \u015bwi\u0119tego Franciszka i zgodnie z niezmienn\u0105 tradycj\u0105 Zakonu, podejmujmy ch\u0119tnie opiek\u0119 duchow\u0105, ale te\u017c fizyczn\u0105, nad chorymi i cierpi\u0105cymi.<\/p>

    2. Pod\u0105\u017caj\u0105c w ten spos\u00f3b za Chrystusem, kt\u00f3ry przemierza\u0142 miasta i wioski, uzdrawiaj\u0105c z wszelkich chor\u00f3b i niemocy na znak przyj\u015bcia kr\u00f3lestwa Bo\u017cego, wype\u0142niajmy misj\u0119 Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3ry przez swych syn\u00f3w solidaryzuje si\u0119 z lud\u017ami ka\u017cdego stanu, nade wszystko z ubogimi i stroskanymi, ch\u0119tnie po\u015bwi\u0119caj\u0105c si\u0119 dla nich.<\/p>

    3. Ministrowie i gwardiani niech wspieraj\u0105 t\u0119 pos\u0142ug\u0119, kt\u00f3ra jest znamiennym i wa\u017cnym dzie\u0142em mi\u0142o\u015bci bli\u017aniego i apostolatu.<\/p>

    Nr 154<\/strong><\/p>

    1. Zgodnie z charakterem i tradycj\u0105 naszego Zakonu niech bracia b\u0119d\u0105 gotowi do udzielania pomocy duszpasterskiej duchowie\u0144stwu Ko\u015bcio\u0142a lokalnego w parafiach.<\/p>

    2. Ministrowie, bior\u0105c pod uwag\u0119 nagl\u0105ce potrzeby wiernych, za zgod\u0105 swej rady, niech z rozwag\u0105 przyjmuj\u0105 tak\u017ce opiek\u0119 nad parafiami w duchu s\u0142u\u017cby Ko\u015bcio\u0142owi lokalnemu.<\/p>

    3. Aby w przyj\u0119ciu tej pos\u0142ugi zachowa\u0107 zgodno\u015b\u0107 z naszym powo\u0142aniem, nale\u017cy zazwyczaj preferowa\u0107 takie parafie, gdzie \u0142atwiej b\u0119dziemy mogli dawa\u0107 \u015bwiadectwo\u00a0minoritas<\/em>\u00a0oraz prowadzi\u0107 spos\u00f3b \u017cycia i pracy we wsp\u00f3lnocie braterskiej. Dzi\u0119ki temu lud Bo\u017cy b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 odpowiednio uczestniczy\u0107 w naszym charyzmacie.<\/p>

    4. Sanktuaria powierzone naszemu Zakonowi niech b\u0119d\u0105 o\u015brodkami ewangelizacji i zdrowej pobo\u017cno\u015bci. Pos\u0142ugujmy w nich, id\u0105c za wskazaniami Ko\u015bcio\u0142a i \u015bwiadcz\u0105c o podstawowych warto\u015bciach naszego \u017cycia. Mi\u0119dzy okr\u0119gami nale\u017cy rozwija\u0107 odpowiedni\u0105 wsp\u00f3\u0142prac\u0119, dotycz\u0105c\u0105 pos\u0142ugi w powierzonych nam sanktuariach o wi\u0119kszym znaczeniu.<\/p>

    Nr 155<\/strong><\/p>

    1. Uznawajmy i popierajmy rol\u0119, a tak\u017ce w\u0142asn\u0105 misj\u0119 wiernych \u015bwieckich w \u017cyciu i dzia\u0142aniu Ko\u015bcio\u0142a. Ch\u0119tnie wsp\u00f3\u0142pracujmy z nimi, zw\u0142aszcza w dziele ewangelizacji. Wspierajmy te\u017c stowarzyszenia wiernych, kt\u00f3rych cz\u0142onkowie zobowi\u0105zuj\u0105 si\u0119 \u017cy\u0107 s\u0142owem Bo\u017cym i g\u0142osi\u0107 je oraz przemienia\u0107 \u015bwiat od wewn\u0105trz.<\/p>

    2. Po\u015br\u00f3d tych stowarzysze\u0144 szczeg\u00f3lnie bliski naszemu sercu niech b\u0119dzie Franciszka\u0144ski Zakon \u015awieckich. Wsp\u00f3\u0142pracujmy z franciszkanami \u015bwieckimi, aby ich wsp\u00f3lnoty braterskie wzrasta\u0142y jako wsp\u00f3lnoty wiary, obdarowane szczeg\u00f3ln\u0105 skuteczno\u015bci\u0105 ewangelizowania. Wsp\u00f3\u0142pracujmy te\u017c w formowaniu poszczeg\u00f3lnych cz\u0142onk\u00f3w, tak aby rozszerzali kr\u00f3lestwo Bo\u017ce nie tylko przyk\u0142adem w\u0142asnego \u017cycia, lecz tak\u017ce poprzez r\u00f3\u017cne formy apostolatu.<\/p>

    Nr 156<\/strong><\/p>

    1. \u015awi\u0119ty Franciszek, dostrzegaj\u0105c w rzeczach pi\u0119knych Tego, kt\u00f3ry jest najpi\u0119kniejszy, zaprasza\u0142 wszystkie stworzenia do wys\u0142awiania i uwielbiania Pana. Wychowujmy tak\u017ce siebie do dostrzegania wszystkich rzeczy dobrych i pi\u0119knych, kt\u00f3re Pan zasia\u0142 w sercu ludzkim i w harmonii stworzenia. Starajmy si\u0119 umo\u017cliwia\u0107 poznawanie pi\u0119kna Boga przez s\u0142owo, pi\u015bmiennictwo, a tak\u017ce dzie\u0142a artystyczne inspirowane chrze\u015bcija\u0144stwem.<\/p>

    2. Rozpowszechniajmy przes\u0142anie Chrystusa, pos\u0142uguj\u0105c si\u0119 tak\u017ce \u015brodkami komunikacji spo\u0142ecznej, kt\u00f3re daj\u0105 wielk\u0105 szans\u0119 ewangelizacji. Przeto niech ministrowie zadbaj\u0105 o to, aby bracia uzdolnieni mogli zdoby\u0107 specjalne przygotowanie w tym zakresie. Wszyscy za\u015b bracia niech b\u0119d\u0105 odpowiednio pouczeni co do odpowiedzialnego u\u017cywania tych \u015brodk\u00f3w.<\/p>

    3. Ch\u0119tnie wsp\u00f3\u0142pracujmy w apostolacie wydawniczym, zw\u0142aszcza gdy chodzi o rozpowszechnianie dzie\u0142 franciszka\u0144skich.<\/p>

    4. W naszych publikacjach, w u\u017cywaniu \u015brodk\u00f3w komunikacji spo\u0142ecznej i naszej obecno\u015bci w mediach, wyra\u017cajmy pe\u0142n\u0105 zgodno\u015b\u0107 z warto\u015bciami ewangelicznymi i z nauczaniem Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>

    5. Publikacje i komunikaty, kt\u00f3re reprezentuj\u0105 oficjalnie nasz Zakon, zar\u00f3wno na poziomie lokalnym, jak i powszechnym, musz\u0105 by\u0107 nale\u017cycie sprawdzone i autoryzowane przez odpowiedniego prze\u0142o\u017conego. Nale\u017cy zadba\u0107 ze szczeg\u00f3ln\u0105 uwag\u0105, aby wyra\u017ca\u0142y prawdziwe my\u015blenie Zakonu.<\/p>

    6. W tym, co dotyczy \u015brodk\u00f3w komunikacji spo\u0142ecznej, nale\u017cy zachowa\u0107 przepisy prawa powszechnego. A gdy chodzi o pisma na tematy religijne lub moralne, nale\u017cy mie\u0107 na uwadze, i\u017c wymagane jest tak\u017ce pozwolenie ministra.<\/p>

    7. Na r\u00f3\u017cnych poziomach Zakonu nale\u017cy odpowiednio ustanowi\u0107 kompetentne biura, tak aby dzia\u0142alno\u015b\u0107 apostolska przez \u015brodki komunikacji by\u0142a koordynowana, wspierana i stosownie doceniana.<\/p>

    Nr 157<\/strong><\/p>

    1. We wszelkiej dzia\u0142alno\u015bci apostolskiej zmierzajmy zawsze do jedno\u015bci naszego \u017cycia i dzia\u0142ania w praktykowaniu mi\u0142o\u015bci do Boga i ludzi, bo jest ona dusz\u0105 ka\u017cdego apostolatu.<\/p>

    2. Pami\u0119tajmy te\u017c, \u017ce nie mo\u017cemy wype\u0142ni\u0107 naszej misji, je\u015bli nie b\u0119dziemy odnawiali si\u0119 nieustannie w wierno\u015bci naszemu powo\u0142aniu.<\/p>

    3. Praktykujmy zatem dzia\u0142ania apostolskie w ub\u00f3stwie i pokorze, nie przyw\u0142aszczaj\u0105c sobie pos\u0142ugi, aby by\u0142o dla wszystkich oczywiste, \u017ce poszukujemy wy\u0142\u0105cznie Jezusa Chrystusa. Zachowujmy bratersk\u0105 jedno\u015b\u0107 tak doskona\u0142\u0105, jak chcia\u0142 Chrystus, aby \u015bwiat uzna\u0142, \u017ce Syn zosta\u0142 pos\u0142any przez Ojca.<\/p>

    4. \u017byj\u0105c razem po bratersku, piel\u0119gnujmy \u017cycie modlitwy i studium, aby\u015bmy byli wewn\u0119trznie zjednoczeni ze Zbawicielem i \u2013 poruszeni moc\u0105 Ducha \u015awi\u0119tego \u2013 dawajmy siebie samych sercem ochotnym i wspania\u0142omy\u015blnym, aby za\u015bwiadczy\u0107 wobec \u015bwiata o radosnej nowinie.<\/p>

    Rozdzia\u0142 X: Nasze \u017cycie w pos\u0142usze\u0144stwie<\/h1>

    Nr 158<\/strong><\/p>

    1. Jezus Chrystus, przyj\u0105wszy posta\u0107 s\u0142ugi, sta\u0142 si\u0119 pos\u0142uszny a\u017c do \u015bmierci krzy\u017cowej. W ten spos\u00f3b, wyzwalaj\u0105c nas z niewoli grzechu, ukaza\u0142 nam, \u017ce ludzka wolno\u015b\u0107 jest drog\u0105 pos\u0142usze\u0144stwa wobec woli Ojca, a pos\u0142usze\u0144stwo jest drog\u0105 stopniowego osi\u0105gania prawdziwej wolno\u015bci.<\/p>

    2. W pobo\u017cnym zas\u0142uchaniu w S\u0142owo, kt\u00f3re sta\u0142o si\u0119 cia\u0142em, Ko\u015bci\u00f3\u0142, uleg\u0142y dzia\u0142aniu Ducha \u015awi\u0119tego, przez pos\u0142usze\u0144stwo wiary odpowiada na zamys\u0142 mi\u0142o\u015bci Ojca, kt\u00f3ry w Synu objawi\u0142 samego siebie i sprawi\u0142, \u017ce poznali\u015bmy misterium Jego woli.<\/p>

    3. Tak wi\u0119c chrze\u015bcijanin w na\u015bladowaniu Jezusa, kt\u00f3rego pokarmem by\u0142o pe\u0142ni\u0107 wol\u0119 Ojca, jest wezwany do wzrastania ka\u017cdego dnia w wolno\u015bci dziecka Bo\u017cego poprzez ufne pos\u0142usze\u0144stwo, na kt\u00f3rym jest budowana i realizuje si\u0119 pe\u0142nia cz\u0142owiecze\u0144stwa. W ten spos\u00f3b, porzucaj\u0105c siebie i oczyszczaj\u0105c si\u0119 z bo\u017ck\u00f3w, cz\u0142owiek otwiera si\u0119 na horyzonty Bo\u017cego \u017cycia przez przyj\u0119cie zbawczej woli, kt\u00f3ra nie upokarza, lecz k\u0142adzie fundament i rozwija jego godno\u015b\u0107.<\/p>

    4. \u015awi\u0119ty Franciszek nauczy\u0142 nas, \u017ce \u017cycie brata mniejszego polega na pos\u0142usze\u0144stwie Jezusowi Chrystusowi obecnemu w Ewangelii i w sakramentach. On sam odda\u0142 si\u0119 Chrystusowi ca\u0142kowicie, niczego z siebie nie zatrzymuj\u0105c dla siebie, uznaj\u0105c w pos\u0142usze\u0144stwie doskona\u0142o\u015b\u0107 \u017cycia bez w\u0142asno\u015bci oraz fundament komunii z Bogiem, z Ko\u015bcio\u0142em, z bra\u0107mi, z lud\u017ami i ze wszystkimi stworzeniami.<\/p>

    5. Przeto na mocy naszego zobowi\u0105zania do \u017cycia w pos\u0142usze\u0144stwie s\u0142u\u017cmy jeden drugiemu w mi\u0142o\u015bci ducha, niezale\u017cnie od urz\u0119du, starajmy si\u0119 o ostatnie miejsce we wsp\u00f3lnocie uczni\u00f3w Pana i b\u0105d\u017amy poddani wszelkiemu ludzkiemu stworzeniu z mi\u0142o\u015bci Boga.<\/p>

    6. Pos\u0142uszni Duchowi \u015awi\u0119temu, w braterskiej wsp\u00f3lnocie \u017cycia, szukajmy i wype\u0142niajmy wol\u0119 Bo\u017c\u0105 w ka\u017cdym wydarzeniu i w ka\u017cdym dzia\u0142aniu.<\/p>

    7. W ten spos\u00f3b zar\u00f3wno ministrowie i gwardiani, kt\u00f3rzy po\u015bwi\u0119caj\u0105 si\u0119 s\u0142u\u017ceniu braciom sobie powierzonym, jak te\u017c inni bracia, kt\u00f3rzy z wiar\u0105 im si\u0119 poddaj\u0105, b\u0119d\u0105 zawsze czyni\u0107 to, co si\u0119 Bogu podoba.<\/p>

    Artyku\u0142 I: Pos\u0142uga pasterska ministr\u00f3w i gwardian\u00f3w<\/h2>

    Nr 159<\/strong><\/p>

    1. Chrystus nie przyszed\u0142, aby Mu s\u0142u\u017cono, lecz aby s\u0142u\u017cy\u0107. A\u017ceby to pokaza\u0107, umy\u0142 nogi aposto\u0142om i poleci\u0142 im czyni\u0107 tak samo.<\/p>

    2. Tak\u017ce Jego s\u0142uga, Franciszek, wierny s\u0142owom Ewangelii, chcia\u0142, aby jego bracia nie sprawowali \u017cadnej w\u0142adzy czy panowania, zw\u0142aszcza pomi\u0119dzy sob\u0105.<\/p>

    3. Zatem ministrowie i gwardiani, kt\u00f3rzy s\u0105 s\u0142ugami braci sobie powierzonych i z kt\u00f3rych b\u0119d\u0105 musieli zda\u0107 spraw\u0119 Bogu, niech im s\u0142u\u017c\u0105 pokornie, pami\u0119taj\u0105c, \u017ce oni sami powinni by\u0107 pos\u0142uszni Bogu i braciom. Pos\u0142ug\u0119 bratersk\u0105 niech przyjmuj\u0105 jako \u0142ask\u0119 i, zw\u0142aszcza w trudno\u015bciach i niezrozumieniu, niech j\u0105 prze\u017cywaj\u0105 jako prawdziwe pos\u0142usze\u0144stwo.<\/p>

    4. Niech nie sprawuj\u0105 w\u0142adzy jako panowie, lecz przewodz\u0105 swym wsp\u00f3lnotom braterskim w mi\u0142o\u015bci hojnego serca i niechaj z ch\u0119ci\u0105 staj\u0105 si\u0119 wzorem dla innych braci, udzielaj\u0105c im ducha i \u017cycia w\u0142asnym przyk\u0142adem i s\u0142owem.<\/p>

    Nr 160<\/strong><\/p>

    1. Ministrowie i gwardiani niech z oddaniem wype\u0142niaj\u0105 urz\u0105d im powierzony i wykazuj\u0105 trosk\u0119 o braci i dba\u0142o\u015b\u0107 o wszystkie rzeczy, zw\u0142aszcza duchowe.<\/p>

    2. W intensywnej modlitwie i roztropnym rozeznaniu niech wytrwale szukaj\u0105 razem z bra\u0107mi woli Bo\u017cej, aby wype\u0142ni\u0107 j\u0105 wiernie.<\/p>

    3. W duchu Ewangelii niech ch\u0119tnie wspieraj\u0105 dialog z bra\u0107mi, zar\u00f3wno wsp\u00f3lnotowy, jak te\u017c osobisty. Niech pami\u0119taj\u0105, \u017ce do decyzji ostatecznej nie dochodzi si\u0119 wy\u0142\u0105cznie samemu, lecz uwzgl\u0119dniaj\u0105c, na ile to tylko mo\u017cliwe, swobodny wk\u0142ad wszystkich braci. Tak wi\u0119c niech s\u0142uchaj\u0105 ich uwa\u017cnie i w otwarto\u015bci ducha bior\u0105 pod uwag\u0119 ich rady. Wszyscy jednak niech maj\u0105 \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce na mocy urz\u0119du ostateczna decyzja nale\u017cy do prze\u0142o\u017conych.<\/p>

    4. Dla dobra ca\u0142ej wsp\u00f3lnoty braterskiej niech dbaj\u0105 o odpowiednie informowanie braci, niech ich zach\u0119caj\u0105 do aktywnego uczestniczenia w \u017cyciu i we wszelkich inicjatywach wsp\u00f3lnoty braterskiej, niech wspieraj\u0105 odpowiedzialn\u0105 wsp\u00f3\u0142prac\u0119 wszystkich braci, zw\u0142aszcza tych, kt\u00f3rzy wype\u0142niaj\u0105 szczeg\u00f3lne zadania.<\/p>

    5. A poniewa\u017c wi\u0119zi wsp\u00f3lnoty braterskiej s\u0105 o tyle mocniejsze, o ile bardziej rzecz\u0105 nadrz\u0119dn\u0105 i \u017cywotn\u0105 jest to, co si\u0119 oddaje do wsp\u00f3lnoty, ministrowie i gwardiani niech wspieraj\u0105 dzielenie si\u0119 darami i zdolno\u015bciami osobistymi, a zw\u0142aszcza dobrami duchowymi, s\u0142owem Bo\u017cym i \u017cyciem wiary.<\/p>

    Nr 161<\/strong><\/p>

    1. Ministrowie i gwardiani niech staraj\u0105 si\u0119 o to, aby nasze wsp\u00f3lnoty braterskie stanowi\u0142y przestrze\u0144, w kt\u00f3rej poszukuje si\u0119 Boga i kocha Go we wszystkim i ponad wszystko. Oni sami, jako pierwsi piel\u0119gnuj\u0105c \u017cycie duchowe, niech wspieraj\u0105 d\u0105\u017cenie braci do \u015bwi\u0119to\u015bci. Niech zagwarantuj\u0105 braciom i wsp\u00f3lnotom braterskim czas i jako\u015b\u0107 modlitwy, czuwaj\u0105c nad codzienn\u0105 wierno\u015bci\u0105 wobec niej.<\/p>

    2. Tak wi\u0119c niech pami\u0119taj\u0105, \u017ce ich obowi\u0105zkiem jest proponowanie braciom s\u0142owa Bo\u017cego i troskliwe zapewnianie im stosownego kszta\u0142cenia oraz formacji zakonnej.<\/p>

    3. Niech staraj\u0105 si\u0119 propagowa\u0107 znajomo\u015b\u0107 naszego charyzmatu i niech zach\u0119caj\u0105 braci do wiernego zachowywania Regu\u0142y i tych Konstytucji. Niech pomagaj\u0105 im w utrzymywaniu \u017cywego poczucia wiary i komunii eklezjalnej, a tak\u017ce we wspieraniu wsz\u0119dzie dobra ludu Bo\u017cego.<\/p>

    4. W tym celu, zale\u017cnie od czasu i miejsca, nale\u017cy podejmowa\u0107 stosowne inicjatywy, na przyk\u0142ad studium dokument\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a i Zakonu oraz list\u00f3w ok\u00f3lnych ministr\u00f3w lub uczestniczenie w sympozjach na tematy zakonne i franciszka\u0144skie. Ministrowie i gwardiani niech nie zaniedbuj\u0105 rozm\u00f3w duchowych, zar\u00f3wno indywidualnych, jak i w czasie kapitu\u0142 domowych, a tak\u017ce homilii do braci w czasie sprawowania Eucharystii lub nabo\u017ce\u0144stwa s\u0142owa Bo\u017cego.<\/p>

    Nr 162<\/strong><\/p>

    1. Ministrowie i gwardiani, pragn\u0105c, aby poszczeg\u00f3lni bracia odpowiadali na zamys\u0142 Ojca, kt\u00f3ry powo\u0142a\u0142 ich z mi\u0142o\u015bci, niech zach\u0119caj\u0105 ich do aktywnego oraz odpowiedzialnego szukania i pe\u0142nienia woli Bo\u017cej.<\/p>

    2. Niech powierzonymi sobie bra\u0107mi kieruj\u0105 jako synami Bo\u017cymi, z szacunkiem dla osoby ludzkiej, w taki spos\u00f3b, aby byli im dobrowolnie pos\u0142uszni.<\/p>

    3. Niech nie nak\u0142adaj\u0105 zobowi\u0105za\u0144 na mocy \u015blubu pos\u0142usze\u0144stwa, a je\u015bli zmusza ich do tego mi\u0142o\u015b\u0107 bli\u017aniego i konieczno\u015b\u0107, niech uczyni\u0105 to z wielk\u0105 rozwag\u0105, na pi\u015bmie lub w obecno\u015bci dw\u00f3ch \u015bwiadk\u00f3w.<\/p>

    Nr 163<\/strong><\/p>

    1. Ministrowie i gwardiani, pomni na wskazania \u015bwi\u0119tego Franciszka, niech b\u0119d\u0105 znakiem i narz\u0119dziem mi\u0142o\u015bci Bo\u017cej, kt\u00f3ra przygarnia i wybacza, i niech staraj\u0105 si\u0119, aby ich wsp\u00f3lnoty braterskie kszta\u0142towa\u0142y si\u0119 wed\u0142ug ewangelicznego nauczania o mi\u0142osierdziu.<\/p>

    2. Stanowczo, a jednocze\u015bnie \u0142agodnie i z mi\u0142o\u015bci\u0105, niech wype\u0142niaj\u0105 zadanie, jakie spoczywa na nich na mocy Regu\u0142y, aby napomina\u0107, pociesza\u0107 i, kiedy trzeba, poprawia\u0107 braci.<\/p>

    3. Niech staraj\u0105 si\u0119 korygowa\u0107 uchybienia poszczeg\u00f3lnych braci indywidualnie, w dialogu braterskim, bior\u0105c pod uwag\u0119 osob\u0119 i okoliczno\u015bci. Bracia ze swej strony niechaj ch\u0119tnie przyjmuj\u0105 uwagi, z po\u017cytkiem dla swej duszy.<\/p>

    4. Ministrowie i gwardiani niech rozmawiaj\u0105 o brakach i zaniedbaniach wsp\u00f3lnoty braterskiej z samymi bra\u0107mi, nade wszystko na kapitule domowej, i razem niech poszukuj\u0105 i stosuj\u0105 skuteczne \u015brodki zaradcze.<\/p>

    Nr 164<\/strong><\/p>

    1. Wizyta pasterska, przepisana przez Regu\u0142\u0119 i przez prawo powszechne, bardzo sprzyja o\u017cywieniu naszego \u017cycia, odnowie oraz jedno\u015bci braci.<\/p>

    2. Ministrowie przeto niech oddaj\u0105 si\u0119 jej ze szczeg\u00f3lnym zaanga\u017cowaniem, osobi\u015bcie lub przez innych, zgodnie z przepisami Ko\u015bcio\u0142a i naszego prawa w\u0142asnego.<\/p>

    3. W czasie wizyty niech ministrowie lub inni bracia do niej delegowani prowadz\u0105 szczery dialog z bra\u0107mi, zar\u00f3wno indywidualnie, jak te\u017c na spotkaniu wsp\u00f3lnoty, na temat wszelkich spraw duchowych i doczesnych, kt\u00f3re s\u0142u\u017c\u0105 ochronie i wzrostowi \u017cycia braci. Niech te\u017c nie zaniedbuj\u0105 przegl\u0105du dom\u00f3w.<\/p>

    4. Niech dzia\u0142aj\u0105 z w\u0142a\u015bciwym zrozumieniem i rozwag\u0105, dostosowuj\u0105c si\u0119 do czasu i warunk\u00f3w r\u00f3\u017cnych region\u00f3w, tak aby bracia przedstawiali w\u0142asne zdanie z ufno\u015bci\u0105, w wolno\u015bci i szczerze, a tak\u017ce aby wsp\u00f3lnie szukali tego, co prowadzi do nieustannej odnowy naszego \u017cycia i do rozwoju dzia\u0142alno\u015bci.<\/p>

    Artyku\u0142 II: Pos\u0142usze\u0144stwo braci z mi\u0142o\u015bci<\/h2>

    Nr 165<\/strong><\/p>

    1. Bracia, wst\u0119puj\u0105c w \u015blady Pana Jezusa, kt\u00f3ry przez ca\u0142e \u017cycie poddawa\u0142 swoj\u0105 wol\u0119 woli Ojca, przez \u015blub pos\u0142usze\u0144stwa po\u015bwi\u0119caj\u0105 Bogu w\u0142asn\u0105 wol\u0119 jako ofiar\u0119 z siebie samych, nieustannie dostosowuj\u0105 si\u0119 do zbawczej woli Boga, nade wszystko umi\u0142owanego, a tak\u017ce w\u0142\u0105czaj\u0105 si\u0119 w pos\u0142ugiwanie Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>

    2. Ponadto, \u017cyj\u0105c w pos\u0142usze\u0144stwie, razem ze wsp\u00f3lnot\u0105 bratersk\u0105, z wi\u0119ksz\u0105 pewno\u015bci\u0105 odkrywaj\u0105 wol\u0119 Bo\u017c\u0105, ukazuj\u0105 komuni\u0119 trzech Os\u00f3b Boskich i umacniaj\u0105 jedno\u015b\u0107 bratersk\u0105.<\/p>

    3. W duchu wspania\u0142omy\u015blno\u015bci, w kt\u00f3rym przyrzekli rady ewangeliczne, niech b\u0119d\u0105 pos\u0142uszni prze\u0142o\u017conym w spos\u00f3b aktywny i odpowiedzialny, z wiar\u0105 i mi\u0142o\u015bci\u0105 wobec woli Bo\u017cej.<\/p>

    4. Niech b\u0119d\u0105 w pe\u0142ni \u015bwiadomi, \u017ce ofiarowanie Bogu w\u0142asnej woli, dobrowolnie uczynione, bardzo przyczynia si\u0119 do osobistej doskona\u0142o\u015bci i staje si\u0119 dla innych \u015bwiadectwem kr\u00f3lestwa Bo\u017cego.<\/p>

    5. Przylgn\u0105wszy do Chrystusa, kt\u00f3ry cho\u0107 by\u0142 Synem, nauczy\u0142 si\u0119 pos\u0142usze\u0144stwa przez to, co wycierpia\u0142, niech uznaj\u0105 ograniczenia ludzkiego po\u015brednictwa wobec woli Bo\u017cej. Pomni na to, \u017ce krzy\u017c jest dowodem i sprawdzianem najwi\u0119kszej mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra wymaga daru z samego siebie, niech trwaj\u0105 w komunii braterskiej, \u017cyj\u0105c dzi\u0119ki temu w doskona\u0142ym pos\u0142usze\u0144stwie i uczestnicz\u0105c w dziele odkupienia.<\/p>

    Nr 166<\/strong><\/p>

    1. Niech bracia swych ministr\u00f3w i gwardian\u00f3w traktuj\u0105 z mi\u0142o\u015bci\u0105 i szacunkiem. Gotowi okazywa\u0107 im pos\u0142usze\u0144stwo w duchu wiary, niech przedstawiaj\u0105 im swe opinie i w\u0142asne inicjatywy dla dobra wsp\u00f3lnego. Do prze\u0142o\u017conych nale\u017cy podj\u0119cie decyzji i polecenie rzeczy do wykonania, po skwapliwym rozwa\u017ceniu wszystkiego razem z bra\u0107mi.<\/p>

    2. Prawdziwym pos\u0142usze\u0144stwem jest tak\u017ce wszystko to, co brat czyni dobrego, z czyst\u0105 intencj\u0105 i z w\u0142asnej inicjatywy, gdy wie, \u017ce nie jest to sprzeczne z wol\u0105 prze\u0142o\u017conych i nie wp\u0142ywa negatywnie na jedno\u015b\u0107 bratersk\u0105.<\/p>

    3. A je\u015bli czasem jaki\u015b brat widzi, po braterskim dialogu, co\u015b lepszego i bardziej po\u017cytecznego ni\u017c to, co poleca minister, niech dobrowolnie ofiaruje Bogu swe przekonania i prawdziwie zaanga\u017cuje si\u0119 czynem w wype\u0142nienie polece\u0144 ministra. To jest bowiem pos\u0142usze\u0144stwo z mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3re podoba si\u0119 Bogu i bli\u017aniemu.<\/p>

    Nr 167<\/strong><\/p>

    1. Ci, kt\u00f3rzy z powod\u00f3w osobistych lub sytuacji zewn\u0119trznej nie s\u0105 w stanie zachowywa\u0107 duchowo Regu\u0142y, mog\u0105, a nawet powinni zwr\u00f3ci\u0107 si\u0119 do ministra, aby z ufno\u015bci\u0105 poprosi\u0107 o rad\u0119, zach\u0119t\u0119 i jakie\u015b rozwi\u0105zanie.<\/p>

    2. Minister niech ich przyjmie i wspomo\u017ce z bratersk\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 i trosk\u0105.<\/p>

    Nr 168<\/strong><\/p>

    1. My wszyscy, ministrowie i inni bracia, pod\u0105\u017caj\u0105c w prawdzie i w szczero\u015bci serca, zachowujmy wielk\u0105 za\u017cy\u0142o\u015b\u0107 mi\u0119dzy sob\u0105 i ch\u0119tnie, w duchu mi\u0142o\u015bci, s\u0142u\u017cmy sobie i b\u0105d\u017amy sobie nawzajem pos\u0142uszni.<\/p>

    2. Piel\u0119gnujmy taki wzajemny szacunek, aby nigdy nie m\u00f3wi\u0107 pod nieobecno\u015b\u0107 brata tego, czego nie o\u015bmieliliby\u015bmy si\u0119 powiedzie\u0107 z mi\u0142o\u015bci\u0105 w jego obecno\u015bci.<\/p>

    3. Post\u0119puj\u0105c w ten spos\u00f3b, staniemy si\u0119 w \u015bwiecie, kt\u00f3ry ma by\u0107 po\u015bwi\u0119cony Bogu, znakiem tej doskona\u0142ej mi\u0142o\u015bci, jaka ja\u015bnieje w kr\u00f3lestwie niebieskim.<\/p>

    4. Pok\u0142adajmy ca\u0142\u0105 nasz\u0105 nadziej\u0119 w Bogu umi\u0142owanym nade wszystko, je\u015bli b\u0119dziemy musieli cierpie\u0107 niedostatki, prze\u015bladowania i udr\u0119ki z powodu \u015bwiadectwa \u017cycia ewangelicznego.<\/p>

    5. Pobudzani i wspierani przez Ducha Pa\u0144skiego i przez Jego \u015bwi\u0119te dzia\u0142anie, jako ubodzy i ludzie pokoju, odwa\u017cnie post\u0119pujmy wznios\u0142\u0105 drog\u0105, kt\u00f3r\u0105 obrali\u015bmy, pewni godnej odp\u0142aty ze strony Boga, je\u015bli wytrwamy a\u017c do ko\u0144ca.<\/p>

    Rozdzia\u0142 XI: Nasze \u017cycie w czysto\u015bci konsekrowanej<\/h1>

    Nr 169<\/strong><\/p>

    1. Po\u015br\u00f3d rad ewangelicznych czysto\u015b\u0107 dla Chrystusa i Jego kr\u00f3lestwa jest znamienitym darem od Boga, kt\u00f3ry powinni\u015bmy wielce ceni\u0107.<\/p>

    2. Dar ten stanowi odbicie niesko\u0144czonej mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra wi\u0105\u017ce trzy Osoby Boskie; mi\u0142o\u015bci, o kt\u00f3rej za\u015bwiadczy\u0142o S\u0142owo Wcielone, a\u017c po dar ze swego \u017cycia; mi\u0142o\u015bci rozlanej w naszych sercach przez Ducha \u015awi\u0119tego, kt\u00f3ry pobudza do odpowiedzi w ca\u0142kowitej mi\u0142o\u015bci do Boga i braci.<\/p>

    3. A poniewa\u017c B\u00f3g jest niesko\u0144czon\u0105 wspania\u0142o\u015bci\u0105, \u017cycie w czysto\u015bci Jemu po\u015bwi\u0119conej staje si\u0119 promieniowaniem Bo\u017cego pi\u0119kna w tych, kt\u00f3rzy poddaj\u0105 si\u0119 przemieniaj\u0105cej mocy Ducha \u015awi\u0119tego.<\/p>

    4. Ten sam Duch \u015awi\u0119ty, wzbudzaj\u0105c mi\u0142o\u015b\u0107 wobec Bo\u017cego pi\u0119kna, formuje nas do dziewiczego \u017cycia Chrystusa i czyni nas uczestnikami misterium Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3ry \u017cyje w pe\u0142nym i wy\u0142\u0105cznym oddaniu Chrystusowi, swemu Oblubie\u0144cowi, i przygotowuje si\u0119 do ostatecznego spotkania z Nim.<\/p>

    5. Ewangeliczna rada czysto\u015bci, kt\u00f3r\u0105 dobrowolnie wybrali\u015bmy i przyrzekli\u015bmy, \u015blubuj\u0105c j\u0105, znajduje jedyne swe uzasadnienie w uprzywilejowanej mi\u0142o\u015bci do Boga, a w Nim \u2013 do ka\u017cdej osoby. W spos\u00f3b szczeg\u00f3lny daje nam ona wi\u0119ksz\u0105 wolno\u015b\u0107 serca, dzi\u0119ki kt\u00f3rej mo\u017cemy przylgn\u0105\u0107 do Boga mi\u0142o\u015bci\u0105 niepodzieln\u0105 i sta\u0107 si\u0119 wszystkim dla wszystkich.<\/p>

    6. Charyzmat celibatu, kt\u00f3ry nie wszyscy potrafi\u0105 zrozumie\u0107, zapowiada proroczo chwa\u0142\u0119 kr\u00f3lestwa niebieskiego, kt\u00f3re ju\u017c teraz dzia\u0142a po\u015br\u00f3d nas i przemienia cz\u0142owieka w ca\u0142ej jego integralno\u015bci. Poprzez ten dar, kt\u00f3ry powinien by\u0107 wiernie strze\u017cony i wytrwale piel\u0119gnowany, nasza wsp\u00f3lnota braterska ofiarowuje szczeg\u00f3ln\u0105 zapowied\u017a \u017cycia przysz\u0142ego, gdzie ludzie zmartwychwstali stan\u0105 si\u0119 bra\u0107mi mi\u0119dzy sob\u0105 przed obliczem Boga, kt\u00f3ry b\u0119dzie dla nich wszystkim we wszystkich.<\/p>

    Nr 170<\/strong><\/p>

    1. Czysto\u015b\u0107 wyp\u0142ywa z mi\u0142o\u015bci do Chrystusa, a zatem zwi\u0105\u017cmy nierozerwalnie nasze serca z Tym, kt\u00f3ry jako pierwszy nas wybra\u0142 i ukocha\u0142 a\u017c po najwy\u017cszy dar z samego siebie, troszcz\u0105c si\u0119 o to, by ca\u0142kowicie przynale\u017ce\u0107 do Niego.<\/p>

    2. Piel\u0119gnujmy g\u0142\u0119bok\u0105 relacj\u0119 z b\u0142ogos\u0142awion\u0105 Dziewic\u0105, Maryj\u0105 \u015bwi\u0119t\u0105, kt\u00f3ra Ca\u0142a Pi\u0119kna od momentu swego niepokalanego pocz\u0119cia, jest wznios\u0142ym przyk\u0142adem doskona\u0142ej konsekracji Bogu i umi\u0142owania Bo\u017cego pi\u0119kna, kt\u00f3re jako jedyne jest w stanie ca\u0142kowicie zaspokoi\u0107 pragnienia ludzkiego serca.<\/p>

    Nr 171<\/strong><\/p>

    1. Dop\u00f3ki jeste\u015bmy w drodze do pe\u0142ni kr\u00f3lestwa Bo\u017cego, \u017cycie w czysto\u015bci zawsze przynosi ze sob\u0105 pewne wyrzeczenia, kt\u00f3re trzeba uzna\u0107 i zaakceptowa\u0107 pogodnym sercem, poniewa\u017c ci, kt\u00f3rzy nale\u017c\u0105 do Chrystusa Jezusa, ukrzy\u017cowali swe cia\u0142o z jego nami\u0119tno\u015bciami i po\u017c\u0105daniami, aby ju\u017c od teraz mie\u0107 udzia\u0142 w chwale Pana.<\/p>

    2. Czysto\u015b\u0107 konsekrowana Bogu, jako dar dany ludziom, karmi si\u0119, umacnia i wzrasta przez uczestniczenie w \u017cyciu sakramentalnym, nade wszystko w uczcie Eucharystycznej i w sakramencie pojednania, przez wytrwa\u0142\u0105 modlitw\u0119 i przez wewn\u0119trzne zjednoczenie z Chrystusem oraz z Jego dziewicz\u0105 Matk\u0105.<\/p>

    3. Konsekwentne uciekanie si\u0119 do \u015brodk\u00f3w nadprzyrodzonych i naturalnych prowadzi do r\u00f3wnowagi i pozwala unika\u0107 niebezpiecze\u0144stw, kt\u00f3re zagra\u017caj\u0105 w naszym stanie celibatariuszy, takich jak: znudzenie \u017cyciem, samotno\u015b\u0107 serca, umi\u0142owanie wygodnictwa, niegodziwe rekompensaty lub chorobliwe wynaturzenie emocjonalno\u015bci, jak te\u017c nieuporz\u0105dkowane i niew\u0142a\u015bciwe u\u017cywanie \u015brodk\u00f3w spo\u0142ecznego przekazu.<\/p>

    4. Tak wi\u0119c nie przeceniaj\u0105c w\u0142asnych si\u0142, lecz ufaj\u0105c w pomoc Bo\u017c\u0105, starajmy si\u0119 wspania\u0142omy\u015blnie odpowiada\u0107 na ten dar.<\/p>

    Nr 172<\/strong><\/p>

    1. Dojrzewanie afektywne i seksualne przebiega drog\u0105 nawr\u00f3cenia od mi\u0142o\u015bci egoistycznej i zaw\u0142aszczaj\u0105cej do mi\u0142o\u015bci ofiarnej, zdolnej darowa\u0107 siebie innym.<\/p>

    2. Na tej drodze szczeg\u00f3lnej wagi nabiera wysi\u0142ek, by wzrasta\u0107 w cnocie umiarkowania, od kt\u00f3rej bezpo\u015brednio zale\u017cy zdolno\u015b\u0107 do prze\u017cywania czysto\u015bci.<\/p>

    3. Wychowujmy si\u0119, mi\u0119dzy innymi, do uznania duchowej warto\u015bci uczu\u0107, odpowiedniego szacunku dla w\u0142asnego cia\u0142a, do pogodnej akceptacji w\u0142asnej to\u017csamo\u015bci seksualnej, jak te\u017c r\u00f3\u017cnic mi\u0119dzy m\u0119\u017cczyzn\u0105 a kobiet\u0105.<\/p>

    4. Wobec hedonizmu, kt\u00f3ry redukuje seksualno\u015b\u0107 do zabawy oraz konsumpcji, dawajmy \u015bwiadectwo mi\u0142o\u015bci darmowej i powszechnej poprzez moc panowania nad sob\u0105 i dyscyplin\u0119, kt\u00f3re s\u0105 konieczne, aby nie popa\u015b\u0107 w zniewolenie zmys\u0142\u00f3w i instynkt\u00f3w. W ten spos\u00f3b czysto\u015b\u0107 konsekrowana staje si\u0119 do\u015bwiadczeniem rado\u015bci i wolno\u015bci.<\/p>

    5. My wszyscy, a zw\u0142aszcza ministrowie i gwardiani, pami\u0119tajmy, \u017ce wzajemna mi\u0142o\u015b\u0107 mi\u0119dzy nami oraz braterskie pos\u0142ugiwanie s\u0105 szczeg\u00f3lnie warto\u015bciow\u0105 pomoc\u0105 w zachowaniu czysto\u015bci.<\/p>

    6. Prawdziwie braterska wsp\u00f3lnota, pogodna i otwarta na innych, czyni \u0142atwiejszym naturalne dojrzewanie osobistej uczuciowo\u015bci. Braterskie zaanga\u017cowanie domaga si\u0119 nieustannego wyrzeczenia wobec mi\u0142o\u015bci w\u0142asnej i wymaga po\u015bwi\u0119cenia dla innych. Sprzyja to autentycznym i g\u0142\u0119bokim przyja\u017aniom, kt\u00f3re wielce s\u0142u\u017c\u0105 pe\u0142ni \u017cycia uczuciowego.<\/p>

    7. \u015awiadomi ludzkiej krucho\u015bci, unikajmy sytuacji i zachowa\u0144 niebezpiecznych lub takich, kt\u00f3re rodz\u0105 dwuznaczno\u015b\u0107 wobec czysto\u015bci i mog\u0105 wzbudza\u0107 podejrzenia. W dziedzinie uczuciowo\u015bci i seksualno\u015bci brak uszanowania dla innych obra\u017ca czysto\u015b\u0107, zdradza zaufanie, jest nadu\u017cyciem w\u0142adzy i mo\u017ce rani\u0107, tak\u017ce bardzo ci\u0119\u017cko, godno\u015b\u0107 drugiej osoby. W takich przypadkach, zawsze podlegaj\u0105cych weryfikacji, ministrowie i gwardiani niech interweniuj\u0105 z rozwag\u0105 i determinacj\u0105.<\/p>

    8. Obok dyscypliny zmys\u0142\u00f3w i serca, \u017cyj\u0105c w pokorze i pokucie, duchem radosnym oddawajmy si\u0119 wytrwale pracy oraz pos\u0142ugujmy si\u0119 innymi \u015brodkami, kt\u00f3re sprzyjaj\u0105 zdrowiu ducha i cia\u0142a.<\/p>

    Nr 173<\/strong><\/p>

    1. Franciszek, zdobyty dla mi\u0142o\u015bci Boga i ludzi, a nawet wszelkiego stworzenia, jest bratem i przyjacielem wszystkich. Jednym z jego bardziej znacz\u0105cych rys\u00f3w charakterystycznych jest bogactwo uczu\u0107 i zdolno\u015b\u0107 do ich wyra\u017cania.<\/p>

    2. W najwy\u017cszym stopniu uprzejmy i szlachetny, pe\u0142en podziwu wobec ka\u017cdej rzeczy dobrej i pi\u0119knej, chcia\u0142, aby jego bracia byli radosnymi piewcami pokuty-nawr\u00f3cenia, zanurzonymi w pokoju i w braterstwie powszechnym, wi\u0119cej nawet \u2013 kosmicznym.<\/p>

    3. Czerpi\u0105c ze \u017ar\u00f3d\u0142a mi\u0142o\u015bci Trzech Os\u00f3b Boskich, rozwijajmy tak\u017ce w sobie zdolno\u015b\u0107 do mi\u0142o\u015bci uniwersalnej. Kochajmy wszystkich ludzi w Chrystusie oraz, na spos\u00f3b braterski i przyjacielski, starajmy si\u0119 prowadzi\u0107 ich do uczestniczenia w kr\u00f3lestwie Bo\u017cym.<\/p>

    4. Za przyk\u0142adem szlachetnego uczucia brata Franciszka wobec siostry Klary nasze zachowanie wobec kobiet niech charakteryzuje grzeczno\u015b\u0107, szacunek i poczucie sprawiedliwo\u015bci oraz wspieranie ich godno\u015bci i misji w spo\u0142ecze\u0144stwie oraz w Ko\u015bciele.<\/p>

    5. Przyja\u017a\u0144 jest wielkim darem i sprzyja ludzkiemu oraz duchowemu wzrastaniu. Na mocy naszej konsekracji i ze wzgl\u0119du na obowi\u0105zek szacunku wobec powo\u0142ania tych, z kt\u00f3rymi pozostajemy w r\u00f3\u017cnych relacjach, unikajmy przywi\u0105zywania innych do siebie. Przeciwnie, to my stawajmy si\u0119 darem dla nich. W ten spos\u00f3b powstaje przyja\u017a\u0144 wyzwalaj\u0105ca, a nie destruktywna dla wsp\u00f3lnoty braterskiej.<\/p>

    6. Dobre relacje z rodzin\u0105 pochodzenia sprzyjaj\u0105 naszemu harmonijnemu wzrastaniu. Pami\u0119tajmy jednak, \u017ce prymat mi\u0142o\u015bci Chrystusa domaga si\u0119 podj\u0119cia w pe\u0142ni Jego na\u015bladowania, kt\u00f3re jest wymagaj\u0105ce, i \u017ce to wsp\u00f3lnota braterska jest nasz\u0105 now\u0105 rodzin\u0105.<\/p>

    7. W jedno\u015bci z innymi powo\u0142aniami z rado\u015bci\u0105 dawajmy \u015bwiadectwo o naszej konsekracji w celibacie jako nieustannym przywo\u0142ywaniu absolutu kr\u00f3lestwa Bo\u017cego, w kt\u00f3rym tak\u017ce ma\u0142\u017ce\u0144stwo i rodzina odnajduj\u0105 swe znaczenie i warto\u015b\u0107.<\/p>

    Nr 174<\/strong><\/p>

    1. Cz\u0119sto rozwa\u017cajmy s\u0142owa \u015bwi\u0119tego Franciszka, kt\u00f3rymi zach\u0119ca swych braci, aby oddaliwszy wszelkie troski i zmartwienia, sercem czystym i czystym cia\u0142em oraz \u015bwi\u0119tym dzia\u0142aniem s\u0142u\u017cyli, kochali i uwielbiali Pana Boga ponad wszelkie stworzenia.<\/p>

    2. Niech zatem nic nas nie powstrzymuje, nic nie oddziela, niech nic nie staje nam na przeszkodzie, aby Duch Pa\u0144ski m\u00f3g\u0142 dzia\u0142a\u0107 i objawia\u0107 si\u0119 w nas i w naszej wsp\u00f3lnocie braterskiej.<\/p>

    Rozdzia\u0142 XII: G\u0142oszenie Ewangelii i \u017cycie wiary<\/h1>

    Artyku\u0142 I: Nasze zobowi\u0105zanie do ewangelizowania<\/h2>

    Nr 175<\/strong><\/p>

    1. Chrystus Jezus, Ewangelia Boga, pierwszy i najwi\u0119kszy g\u0142osiciel Ewangelii, pos\u0142a\u0142 aposto\u0142\u00f3w, aby ewangelizowali wszystkie ludy i ustanowi\u0142 sw\u00f3j Ko\u015bci\u00f3\u0142 powszechnym sakramentem zbawienia, misyjnym wi\u0119c ze swej natury.<\/p>

    2. W Ko\u015bciele, wsp\u00f3lnocie wiary i mi\u0142o\u015bci, o\u017cywianej przez Ducha \u015awi\u0119tego i pielgrzymuj\u0105cej w czasie, wszyscy ochrzczeni, a zw\u0142aszcza zakonnicy, na mocy ich specjalnej konsekracji, s\u0105 wezwani, aby \u017cy\u0107 \u0142ask\u0105 ewangelizowania, wype\u0142niaj\u0105c w ten spos\u00f3b polecenie Pa\u0144skie.<\/p>

    3. W swoich czasach, z natchnienia Bo\u017cego, \u015bwi\u0119ty Franciszek odnowi\u0142 ducha misyjnego przyk\u0142adem \u017cycia i moc\u0105 swej Regu\u0142y.<\/p>

    4. Jego wsp\u00f3lnota braterska, \u017cyj\u0105c w postawie\u00a0minoritas<\/em>\u00a0i pozostaj\u0105c w drodze, da\u0142a impuls do dzia\u0142alno\u015bci misyjnej Ko\u015bcio\u0142a, polegaj\u0105cej na g\u0142oszeniu Ewangelii oraz nadej\u015bcia kr\u00f3lestwa; dzia\u0142alno\u015bci, kt\u00f3ra przemienia samego cz\u0142owieka i stwarza nowy \u015bwiat w sprawiedliwo\u015bci i pokoju.<\/p>

    5. Dlatego te\u017c Zakon nasz przyjmuje za w\u0142asne zadanie ewangelizowania, kt\u00f3re przynale\u017cy do ca\u0142ego Ko\u015bcio\u0142a, doceniaj\u0105c tym samym dzia\u0142alno\u015b\u0107 misyjn\u0105 i podejmuj\u0105c j\u0105 jako jedno ze swych g\u0142\u00f3wnych zada\u0144 apostolskich, aby przyczynia\u0107 si\u0119 do odnowy i budowania Cia\u0142a Chrystusa.<\/p>

    Nr 176<\/strong><\/p>

    1. W naszej braterskiej wsp\u00f3lnocie apostolskiej wszyscy jeste\u015bmy powo\u0142ani, aby radosne przes\u0142anie o zbawieniu zanosi\u0107 do tych, kt\u00f3rzy nie wierz\u0105 w Chrystusa, na jakimkolwiek kontynencie lub w jakimkolwiek regionie si\u0119 znajduj\u0105. Tak wi\u0119c wszyscy uwa\u017camy si\u0119 za misjonarzy.<\/p>

    2. Obok powszechnego zadania misyjnego, kt\u00f3re realizowane jest we wsp\u00f3lnotach chrze\u015bcija\u0144skich, zdolnych promieniowa\u0107 \u015bwiadectwem ewangelicznym w spo\u0142eczno\u015bci, uznajemy szczeg\u00f3lny stan tych braci, zwykle nazywanych misjonarzami, kt\u00f3rzy pozostawiaj\u0105 w\u0142asny kraj pochodzenia, b\u0119d\u0105c pos\u0142ani do wype\u0142nienia swej pos\u0142ugi w odmiennych kontekstach spo\u0142eczno-kulturowych, w kt\u00f3rych Ewangelia nie jest znana albo gdzie potrzebna jest pomoc m\u0142odym Ko\u015bcio\u0142om.<\/p>

    3. W ten sam spos\u00f3b uznajemy szczeg\u00f3lny stan misyjny braci pos\u0142anych do \u015brodowisk, kt\u00f3re wymagaj\u0105 nowej ewangelizacji, poniewa\u017c \u017cycie ca\u0142ych grup ludzi nie jest ju\u017c kszta\u0142towane przez Ewangeli\u0119, a liczni ochrzczeni zagubili poczucie wiary, cz\u0119\u015bciowo lub ca\u0142kowicie.<\/p>

    4. Dok\u0142adajmy zatem stara\u0144, aby nakaz misyjny Pana nie pozosta\u0142 niewys\u0142uchany i niewykonany, albowiem ka\u017cda osoba ma prawo us\u0142ysze\u0107 Dobr\u0105 Nowin\u0119, aby w pe\u0142ni zrealizowa\u0107 swe powo\u0142anie.<\/p>

    Nr 177<\/strong><\/p>

    1. Zgodnie z nauczaniem \u015bwi\u0119tego Franciszka bracia misjonarze, pos\u0142ani do r\u00f3\u017cnych cz\u0119\u015bci \u015bwiata, niech \u017cyj\u0105 pobo\u017cnie w\u015br\u00f3d ludzi, czyli poddani wszelkiemu ludzkiemu stworzeniu dla mi\u0142o\u015bci Boga, i niech z wielk\u0105 ufno\u015bci\u0105 daj\u0105 \u015bwiadectwo \u017cycia ewangelicznego poprzez mi\u0142o\u015b\u0107 bli\u017aniego. A gdy zobacz\u0105, \u017ce to podoba si\u0119 Bogu, niech otwarcie g\u0142osz\u0105 s\u0142owa zbawienia.<\/p>

    2. Bracia, rozpaleni mi\u0142o\u015bci\u0105 Chrystusa i podtrzymywani przyk\u0142adem naszych \u015bwi\u0119tych misjonarzy, niech udaj\u0105 si\u0119 na misje poci\u0105gni\u0119ci pragnieniem s\u0142u\u017cenia Ko\u015bcio\u0142om lokalnym w dziele ewangelizacji.<\/p>

    3. Niech uwidaczniaj\u0105 tak\u0105 postaw\u0119, ch\u0119tnie ws\u0142uchuj\u0105c si\u0119 i podejmuj\u0105c dialog z innymi organizmami ko\u015bcielnymi i niech maj\u0105 na uwadze, \u017ce dzia\u0142alno\u015b\u0107 misyjna znajduje sw\u00f3j punkt kulminacyjny w rozwoju Ko\u015bcio\u0142a lokalnego, gdzie duchowie\u0144stwo, zakonnicy i \u015bwieccy, ka\u017cdy zgodnie z w\u0142asnymi kompetencjami, podejmuj\u0105 wsp\u00f3ln\u0105 odpowiedzialno\u015b\u0107.<\/p>

    4. Niech bracia czynem i rad\u0105 wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105 ze \u015bwieckimi misjonarzami, zw\u0142aszcza z katechistami. Niech razem z nimi wykazuj\u0105 trosk\u0119 o intensywn\u0105 formacj\u0119 duchow\u0105, jak te\u017c o dobro spo\u0142eczne i ekonomiczne ludno\u015bci.<\/p>

    5. Zgodnie z tradycj\u0105 kapucy\u0144sk\u0105 niech b\u0119d\u0105 serdecznie obecni po\u015br\u00f3d ludzi ka\u017cdego stanu. Niech nie wi\u0105\u017c\u0105 swej dzia\u0142alno\u015bci ewangelizacyjnej ani z zabezpieczeniem p\u0142yn\u0105cym z zasob\u00f3w ekonomicznych, ani z presti\u017cem spo\u0142ecznym, lecz niech pok\u0142adaj\u0105 sw\u0105 ufno\u015b\u0107 w Bogu i w owocno\u015bci \u017cycia ewangelicznego.<\/p>

    6. W duchu mi\u0142o\u015bci niech oceniaj\u0105 uwarunkowania historyczne, religijne, spo\u0142eczne i kulturowe w \u015bwietle Ewangelii i, pobudzani duchem proroczym, niech dzia\u0142aj\u0105 w wolno\u015bci dzieci Bo\u017cych.<\/p>

    7. W dialogu z innymi Ko\u015bcio\u0142ami chrze\u015bcija\u0144skimi i r\u00f3\u017cnymi religiami niech z szacunkiem poszukuj\u0105 znak\u00f3w obecno\u015bci Boga oraz zal\u0105\u017ck\u00f3w S\u0142owa w r\u00f3\u017cnych kulturach, rozeznaj\u0105c ich autentyczne warto\u015bci i akceptuj\u0105c je dla pog\u0142\u0119bionego rozumienia misterium samego Boga oraz przyczyniaj\u0105c si\u0119 do ich doskonalenia poprzez \u015bwiadectwo w\u0142asnego charyzmatu.<\/p>

    8. Niech te\u017c wspieraj\u0105 te przemiany, kt\u00f3re mog\u0105 sprzyja\u0107 nadej\u015bciu \u015bwiata nowego, i niech b\u0119d\u0105 uwa\u017cni na idee, kt\u00f3re maj\u0105 wp\u0142yw na spos\u00f3b my\u015blenia oraz dzia\u0142ania ludzi.<\/p>

    Nr 178<\/strong><\/p>

    1. Bracia, kt\u00f3rzy za Bo\u017cym natchnieniem czuj\u0105 si\u0119 powo\u0142ani do dzia\u0142alno\u015bci misyjnej w regionach, gdzie konieczne jest pierwsze g\u0142oszenie lub wspieranie m\u0142odych Ko\u015bcio\u0142\u00f3w, albo gdzie jest nagl\u0105ca potrzeba nowej ewangelizacji, niech przedstawi\u0105 sw\u00f3j zamiar w\u0142asnemu ministrowi.<\/p>

    2. Minister po stosownym rozeznaniu, zale\u017cnie od uwarunkowa\u0144 ka\u017cdego, niech zapewni im przygotowanie teoretyczne oraz praktyczne z misjologii, z ekumenizmu i z dialogu mi\u0119dzyreligijnego, oraz niech da im obediencje, zachowuj\u0105c wskazania naszego prawa w\u0142asnego. Minister mo\u017ce te\u017c zaproponowa\u0107 innym braciom zdatnym, aby wyjechali na misje.<\/p>

    3. Ministrowie niech nie odmawiaj\u0105 wysy\u0142ania os\u00f3b zdatnych z powodu niedostatku braci w prowincji, lecz niech powierz\u0105 wszelkie swe troski i niepokoje Temu, kt\u00f3ry nieustannie troszczy si\u0119 o nas.<\/p>

    4. R\u00f3\u017cne okr\u0119gi Zakonu, stosownie do mo\u017cliwo\u015bci, niech wielkodusznie wspomagaj\u0105 si\u0119 pomi\u0119dzy sob\u0105 i niech przez ministra generalnego ofiaruj\u0105 misjonarzy i pomoc bardziej potrzebuj\u0105cym.<\/p>

    5. Bracia niech b\u0119d\u0105 zapraszani do wzi\u0119cia udzia\u0142u w dzia\u0142alno\u015bci misyjnej, tak\u017ce czasowo, nade wszystko ze wzgl\u0119du na pewne pos\u0142ugi specyficzne.<\/p>

    6. Ministrowie niech popieraj\u0105 u braci umi\u0142owanie i ducha wsp\u00f3\u0142pracy na rzecz dzia\u0142alno\u015bci misyjnej, tak aby wszyscy wed\u0142ug swego stanu i uzdolnie\u0144 wype\u0142niali sw\u0105 powinno\u015b\u0107 misyjn\u0105 przez braterskie relacje z misjonarzami, przez modlitw\u0119 za nowe Ko\u015bcio\u0142y i w jedno\u015bci z nimi, a tak\u017ce budz\u0105c w\u015br\u00f3d ludu chrze\u015bcija\u0144skiego zainteresowanie misjami.<\/p>

    Nr 179<\/strong><\/p>

    1. Poniewa\u017c stan tych, kt\u00f3rzy \u015blubuj\u0105 rady ewangeliczne, nale\u017cy do \u017cycia i \u015bwi\u0119to\u015bci Ko\u015bcio\u0142a, bracia misjonarze niech gorliwie do niego zach\u0119caj\u0105, szerz\u0105c zw\u0142aszcza naszego ducha i obecno\u015b\u0107 naszego charyzmatu w Ko\u015bcio\u0142ach lokalnych.<\/p>

    2. Wspierajmy rozw\u00f3j wszelkich przejaw\u00f3w \u017cycia rodziny franciszka\u0144skiej. Doceniajmy tak\u017ce szczeg\u00f3lny wymiar misyjny \u017cycia kontemplacyjnego naszych si\u00f3str Drugiego Zakonu, pomagaj\u0105c im, na ile to mo\u017cliwe, w zak\u0142adaniu klasztor\u00f3w oraz sprawuj\u0105c nad nimi opiek\u0119 duchow\u0105.<\/p>

    3. Ministrowie niech zadbaj\u0105 o to, aby po\u015br\u00f3d misjonarzy byli bracia zdolni do formowania kandydat\u00f3w do Zakonu.<\/p>

    4. Forma naszego \u017cycia oraz duchowe dziedzictwo naszego Zakonu, kt\u00f3re s\u0105 powszechne i obejmuj\u0105 wszystkie ryty Ko\u015bcio\u0142a Katolickiego, niech b\u0119d\u0105 przekazywane i niech wyra\u017caj\u0105, zgodnie z sytuacjami region\u00f3w, geniusz kulturowy ka\u017cdego ludu, jak i charakter Ko\u015bcio\u0142a lokalnego. Nie nale\u017cy przeszczepia\u0107 specyficznych zwyczaj\u00f3w w\u0142asnego regionu do innych. Nale\u017cy do ministra generalnego, za zgod\u0105 jego rady, podejmowanie decyzji o rycie poszczeg\u00f3lnych okr\u0119g\u00f3w, zgodnie z normami prawa.<\/p>

    Nr 180<\/strong><\/p>

    1. Zadaniem ministra generalnego, za zgod\u0105 jego rady i po uzgodnieniu z w\u0142adzami ko\u015bcielnymi, jest wspieranie i koordynowanie dzia\u0142alno\u015bci misyjnej Zakonu w Ko\u015bcio\u0142ach lokalnych.<\/p>

    2. Nale\u017cy do ministra prowincjalnego, za zgod\u0105 jego rady, przyjmowanie zobowi\u0105za\u0144 misyjnych, proponowanych przez ministra generalnego, a tak\u017ce zawieranie um\u00f3w z odpowiednim prze\u0142o\u017conym ko\u015bcielnym, po uzyskaniu wcze\u015bniejszej aprobaty ministra generalnego, za zgod\u0105 jego rady.<\/p>

    3. Minister generalny i ministrowie prowincjalni, za zgod\u0105 swych rad, niech ustanowi\u0105 sekretariat do spraw ewangelizacji, o\u017cywiania i wsp\u00f3\u0142pracy misyjnej, a tak\u017ce niech okre\u015bl\u0105 jego zadania.<\/p>

    4. Bracia niech stale wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105 albo z instytutami zakonnymi, kt\u00f3re na danym terytorium po\u015bwi\u0119caj\u0105 si\u0119 ewangelizacji lub pracuj\u0105 w dzie\u0142ach misyjnych Ko\u015bcio\u0142a lokalnego, albo te\u017c z tymi, kt\u00f3re w miejscu pochodzenia po\u015bwi\u0119caj\u0105 si\u0119 o\u017cywianiu misji.<\/p>

    Nr 181<\/strong><\/p>

    1. B\u0105d\u017amy pomni na \u015bwi\u0119tego Franciszka, kt\u00f3ry chcia\u0142 rozes\u0142a\u0107 swych towarzyszy, wzorem uczni\u00f3w Chrystusa, po \u015bwiecie, aby w ub\u00f3stwie i z pe\u0142nym zaufaniem do Boga Ojca, \u017cyciem i s\u0142owem wsz\u0119dzie g\u0142osili pok\u00f3j.<\/p>

    2. Przemierzajmy zatem drogi \u015bwiata, gotowi stawia\u0107 czo\u0142a tak\u017ce trudniejszym sytuacjom, w prostocie prze\u017cywaj\u0105c radykalizm b\u0142ogos\u0142awie\u0144stw, spragnieni Absolutu, kt\u00f3rym jest B\u00f3g, a tak\u017ce dawajmy ciche \u015bwiadectwo braterstwa i\u00a0minoritas<\/em>.<\/p>

    3. Powierzajmy to wielkie dzie\u0142o wstawiennictwu b\u0142ogos\u0142awionej Dziewicy Maryi, Matki Dobrego Pasterza, kt\u00f3ra zrodzi\u0142a Chrystusa, \u015bwiat\u0142o i zbawienie wszystkich ludzi, i kt\u00f3ra w poranek Pi\u0119\u0107dziesi\u0105tnicy, pod natchnieniem Ducha \u015awi\u0119tego, na modlitwie przewodzi\u0142a pocz\u0105tkom ewangelizacji.<\/p>

    Artyku\u0142 II: Nasze \u017cycie wiary<\/h2>

    Nr 182<\/strong><\/p>

    1. Jako prawdziwi uczniowie Chrystusa i synowie \u015bwi\u0119tego Franciszka, wspomagani \u0142ask\u0105 Bo\u017c\u0105, zachowajmy a\u017c do samego ko\u0144ca mocn\u0105 wiar\u0119, kt\u00f3r\u0105 otrzymali\u015bmy od Boga za po\u015brednictwem Ko\u015bcio\u0142a. Wnikajmy w ni\u0105 coraz g\u0142\u0119biej, ze wszystkich naszych si\u0142 oraz z czyst\u0105 intencj\u0105, i post\u0119pujmy tak, a\u017ceby wiara kszta\u0142towa\u0142a coraz bardziej nasze \u017cycie i kierowa\u0142a wszelkim naszym dzia\u0142aniem.<\/p>

    2. Wypraszajmy u Boga przez wytrwa\u0142\u0105 modlitw\u0119 wzrastanie tego bezcennego daru i prze\u017cywajmy go w wewn\u0119trznej jedno\u015bci z ca\u0142ym ludem Bo\u017cym.<\/p>

    3. A poniewa\u017c wiara umacnia si\u0119 przez jej przekazywanie, pod kierunkiem Ducha \u015awi\u0119tego nie przestawajmy \u015bwiadczy\u0107 wsz\u0119dzie o Chrystusie i ka\u017cdemu, kto o to prosi, przedstawiajmy uzasadnienie nadziei na \u017cycie wieczne, kt\u00f3ra jest w nas.<\/p>

    Nr 183<\/strong><\/p>

    1. \u015awi\u0119temu Franciszkowi bardzo le\u017ca\u0142o na sercu, aby wiernie przylgn\u0105\u0107 do nauczania Ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3ry jest stra\u017cnikiem s\u0142owa Bo\u017cego, przekazanego przez Pismo i przez Tradycj\u0119, oraz stra\u017cnikiem \u017cycia ewangelicznego.<\/p>

    2. Chc\u0105c zachowa\u0107 to dziedzictwo duchowe jako nienaruszone, winni\u015bmy \u017cywi\u0107 szczeg\u00f3lne oddanie wobec \u015bwi\u0119tej Matki Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>

    3. \u017byjmy zatem w pe\u0142nej zgodno\u015bci z Ko\u015bcio\u0142em: w my\u015bleniu, w m\u00f3wieniu i w dzia\u0142aniu, i pilnie unikajmy teorii fa\u0142szywych i niebezpiecznych.<\/p>

    4. O\u017cywiani poczuciem czynnej i \u015bwiadomej odpowiedzialno\u015bci, okazujmy zakonn\u0105 uleg\u0142o\u015b\u0107 woli i intelektu wobec Ojca \u015bwi\u0119tego, najwy\u017cszego nauczyciela Ko\u015bcio\u0142a powszechnego, a tak\u017ce wobec biskup\u00f3w, kt\u00f3rzy jako \u015bwiadkowie wiary razem z Ojcem \u015bwi\u0119tym nauczaj\u0105 lud Bo\u017cy.<\/p>

    5. Ministrowie na pocz\u0105tku sprawowania swego urz\u0119du, jak te\u017c inni bracia, zgodnie z tym, co postanawia prawo, niech z\u0142o\u017c\u0105 wyznanie wiary.<\/p>

    Nr 184<\/strong><\/p>

    1. Odpowiadaj\u0105c na Bo\u017ce powo\u0142anie, przez kt\u00f3re B\u00f3g codziennie nas wzywa, aby wzi\u0105\u0107 udzia\u0142 w realizacji Jego planu zbawczego, pami\u0119tajmy jak bardzo na mocy profesji jeste\u015bmy zwi\u0105zani z Chrystusem wobec ludu Bo\u017cego.<\/p>

    2. Starajmy si\u0119 przeto godnie post\u0119powa\u0107 i coraz bardziej wyr\u00f3\u017cnia\u0107 si\u0119 w powo\u0142aniu, do kt\u00f3rego zostali\u015bmy wezwani, pami\u0119taj\u0105c, \u017ce B\u00f3g nigdy nie odwo\u0142uje swoich dar\u00f3w, a zatem tak\u017ce daru powo\u0142ania. Nie zabraknie nam Jego \u0142aski, aby pokonywa\u0107 trudno\u015bci na tej w\u0105skiej drodze, kt\u00f3ra prowadzi do \u017cycia.<\/p>

    3. Niestrudzenie oddaj\u0105c si\u0119 dzie\u0142u odnowy, trwajmy sercem radosnym w zobowi\u0105zaniach naszego \u017cycia. \u015awiadomi ludzkiej krucho\u015bci, post\u0119pujmy drog\u0105 nawr\u00f3cenia razem z ca\u0142ym Ko\u015bcio\u0142em, kt\u00f3ry jest nieustannie odnawiany przez Ducha \u015awi\u0119tego.<\/p>

    *** *** ***<\/p>

    Nr 185<\/strong><\/p>

    1. Nasz Zakon rz\u0105dzi si\u0119 prawem powszechnym Ko\u015bcio\u0142a, Regu\u0142\u0105 \u015bwi\u0119tego Franciszka potwierdzon\u0105 przez papie\u017ca Honoriusza III oraz Konstytucjami zatwierdzonymi przez Stolic\u0119 Apostolsk\u0105.<\/p>

    2. Na mocy naszej profesji jeste\u015bmy zobowi\u0105zani zachowywa\u0107 Regu\u0142\u0119 w prostocie i wierze katolickiej, wed\u0142ug tych Konstytucji, jedynych, jakie maj\u0105 moc prawn\u0105 w ca\u0142ym Zakonie.<\/p>

    3. Autentyczna interpretacja Regu\u0142y jest zastrze\u017cona Stolicy Apostolskiej, kt\u00f3ra uznaje za niewa\u017cne, je\u015bli idzie o moc wi\u0105\u017c\u0105c\u0105, wszystkie uprzednie deklaracje papieskie, dotycz\u0105ce Regu\u0142y, za wyj\u0105tkiem tych, kt\u00f3re s\u0105 zawarte w aktualnie obowi\u0105zuj\u0105cym prawie powszechnym oraz w tych Konstytucjach.<\/p>

    4. Stolica Apostolska przyznaje kapitu\u0142om generalnym prawo do odpowiedniego dostosowywania Regu\u0142y do nowych sytuacji, z zastrze\u017ceniem, \u017ce takie zmiany uzyskuj\u0105 moc prawn\u0105 przez zatwierdzenie z jej strony.<\/p>

    Nr 186<\/strong><\/p>

    1. Autentyczna interpretacja Konstytucji zastrze\u017cona jest Stolicy Apostolskiej. Do kapitu\u0142y generalnej nale\u017cy, za zgod\u0105 dw\u00f3ch trzecich spo\u015br\u00f3d liczby g\u0142osuj\u0105cych, uzupe\u0142nianie, zmienianie, cz\u0119\u015bciowe uchylanie lub odwo\u0142ywanie Konstytucji, zgodnie z wymogami czasu, tak aby zadba\u0107 o pewn\u0105 ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107 w perspektywie stosownej odnowy, zawsze jednak pod warunkiem zatwierdzenia przez Stolic\u0119 Apostolsk\u0105.<\/p>

    2. Poza kapitu\u0142\u0105 generaln\u0105 wyja\u015bnianie w\u0105tpliwo\u015bci i uzupe\u0142nianie luk, jakie mog\u0142yby ujawni\u0107 si\u0119 w naszym prawie partykularnym, nale\u017cy do ministra generalnego, za zgod\u0105 jego rady. Takie rozwi\u0105zania maj\u0105 jednak moc tylko do najbli\u017cszej kapitu\u0142y.<\/p>

    3. Ministrowie i gwardiani, je\u015bli uznaj\u0105 to za po\u017cyteczne dla wi\u0119kszego dobra duchowego, w poszczeg\u00f3lnych przypadkach mog\u0105 czasowo dyspensowa\u0107 swoich podw\u0142adnych i go\u015bci od postanowie\u0144 dyscyplinarnych Konstytucji.<\/p>

    4. Aby odpowiednio dostosowa\u0107 Konstytucje do r\u00f3\u017cnych warunk\u00f3w \u017cycia, kapitu\u0142y prowincjalne i konferencje prze\u0142o\u017conych wy\u017cszych mog\u0105 ustanowi\u0107 w\u0142asne statuty, kt\u00f3re b\u0119d\u0105 musia\u0142y by\u0107 zatwierdzone przez ministra generalnego, za zgod\u0105 jego rady.<\/p>

    5. Wszelkie sporne kwestie prawne, zar\u00f3wno mi\u0119dzy zakonnikami, jak i domami albo okr\u0119gami Zakonu, powinny by\u0107 rozstrzygane z mi\u0142o\u015bci\u0105 wed\u0142ug przepis\u00f3w prawa i naszego\u00a0Modus procedendi<\/em>.<\/p>

    Nr 187<\/strong><\/p>

    1. Zwa\u017cywszy, \u017ce nie jest mo\u017cliwe ustanowienie praw i statut\u00f3w na wszystkie szczeg\u00f3\u0142owe przypadki, w ka\u017cdym naszym dzia\u0142aniu miejmy przed oczyma \u015bwi\u0119t\u0105 Ewangeli\u0119, Regu\u0142\u0119 \u015blubowan\u0105 Bogu, zdrowe tradycje oraz przyk\u0142ady \u015bwi\u0119tych.<\/p>

    2. Ministrowie i gwardiani niech wyprzedzaj\u0105 braci w \u017cyciu braterskim, jak i w zachowywaniu Regu\u0142y i Konstytucji, i z odwag\u0105 mi\u0142o\u015bci niech nak\u0142aniaj\u0105 braci do ich zachowywania.<\/p>

    ***\u00a0\u00a0 ***\u00a0\u00a0 ***<\/p>

    Nr 188<\/strong><\/p>

    1. \u015awi\u0119ty Franciszek, bliski ju\u017c \u015bmierci, udzieli\u0142 b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa Naj\u015bwi\u0119tszej Tr\u00f3jcy wraz ze swoim w\u0142asnym tym wszystkim, kt\u00f3rzy prawdziwie zachowuj\u0105 Regu\u0142\u0119. Przeto wszyscy, odrzucaj\u0105c wszelk\u0105 niedba\u0142o\u015b\u0107, z \u017carliw\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 starajmy si\u0119 osi\u0105gn\u0105\u0107 doskona\u0142o\u015b\u0107 ewangeliczn\u0105 ukazan\u0105 w tej\u017ce Regule i w naszym Zakonie.<\/p>

    2. Pami\u0119tajmy, bracia najdro\u017csi, o motywie, kt\u00f3remu Ojciec Seraficki po\u015bwi\u0119ci\u0142 przem\u00f3wienie na kapitule braterskiej: \u201eWielkie rzeczy obiecali\u015bmy Panu, lecz B\u00f3g jeszcze wi\u0119ksze obieca\u0142 nam\u201d. A zatem starajmy si\u0119 zachowywa\u0107 te Konstytucje i wszystko, co przyrzekli\u015bmy, i z p\u0142omiennym pragnieniem pod\u0105\u017cajmy do tych rzeczy, kt\u00f3re zosta\u0142y nam przyrzeczone, z pomoc\u0105 Maryi, Matki Bo\u017cej i naszej Matki.<\/p>

    3. Czyni\u0105c to wszystko, miejmy oczy utkwione w naszym Odkupicielu, aby\u015bmy \u015bwiadomi Jego upodobania, starali si\u0119 podoba\u0107 Mu sercem czystym. Zachowywanie Konstytucji pomo\u017ce nam nie tylko zachowa\u0107 \u015blubowan\u0105 Regu\u0142\u0119, ale tak\u017ce prawo Bo\u017ce i rady ewangeliczne. W trudno\u015bciach podejmowanych dla mi\u0142o\u015bci Jezusa Chrystusa b\u0119dziemy obfitowali w pociech\u0119 i wszystko b\u0119dziemy mogli w Tym, kt\u00f3ry nas umacnia, poniewa\u017c do wszystkiego uzdolni nas Ten, kt\u00f3ry jest M\u0105dro\u015bci\u0105 Bo\u017c\u0105 i kt\u00f3ry obdarowuje wszystkich obficie.<\/p>

    Nr 189<\/strong><\/p>

    1. Chrystus zatem, kt\u00f3ry jest \u015bwiat\u0142em i oczekiwaniem lud\u00f3w, kresem prawa, zbawieniem Bo\u017cym, Ojcem przysz\u0142ego wieku, S\u0142owem i moc\u0105, kt\u00f3ra wszystko podtrzymuje, wreszcie \u2013 nasz\u0105 nadziej\u0105, Tym, w kt\u00f3rym wszystko jest mo\u017cliwe, wszystko jest s\u0142odkie i lekkie, i kt\u00f3ry zna nasz\u0105 krucho\u015b\u0107, nie tylko obdarzy nas si\u0142\u0105, aby wype\u0142ni\u0107 Jego przykazania i rady, lecz wyleje tak\u017ce na nas swe dary niebieskie w takiej obfito\u015bci, \u017ce pokonawszy wszelkie przeszkody, b\u0119dziemy w stanie i\u015b\u0107 za Nim i na\u015bladowa\u0107 Go w wielkiej hojno\u015bci serca jako pielgrzymi, kt\u00f3rzy pos\u0142uguj\u0105 si\u0119 rzeczami widzialnymi, pod\u0105\u017caj\u0105c do wiecznych.<\/p>

    2. Przeto na Chrystusie, kt\u00f3ry jest Bogiem i Cz\u0142owiekiem, \u015bwiat\u0142em prawdziwym i blaskiem chwa\u0142y, jasno\u015bci\u0105 \u015bwiat\u0142a wiecznego i zwierciad\u0142em bez skazy, obrazem Bo\u017cej dobroci, kt\u00f3rego Ojciec ustanowi\u0142 s\u0119dzi\u0105, ustawodawc\u0105 i zbawieniem ludzi, o kt\u00f3rym Ojciec i Duch \u015awi\u0119ty dali \u015bwiadectwo, w kt\u00f3rym s\u0105 nasze zas\u0142ugi, przyk\u0142ady \u017cycia, pomoce i nagrody, uczynionym dla nas m\u0105dro\u015bci\u0105 i sprawiedliwo\u015bci\u0105, na Nim niech b\u0119dzie skupiona ka\u017cda nasza my\u015bl, ka\u017cda nasza refleksja i nasze na\u015bladowanie.<\/p>

    3. Chrystusowi wreszcie, kt\u00f3ry z Ojcem i z Duchem \u015awi\u0119tym \u017cyje i kr\u00f3luje wsp\u00f3\u0142wieczny, wsp\u00f3\u0142istotny, jednako r\u00f3wny i jedyny B\u00f3g, niech b\u0119dzie wieczna s\u0142awa, cze\u015b\u0107 i chwa\u0142a na wieki wiek\u00f3w. Amen.<\/p>

    ORDYNACJE KAPITU\u0141 GENERALNYCH<\/h1>

    Rozdzia\u0142 II: Powo\u0142anie do naszego \u017cycia i formacja braci<\/h2>

    2\/1<\/strong><\/p>

    1. Wspieraniu powo\u0142a\u0144 bardzo sprzyja stworzenie m\u0142odym ludziom mo\u017cliwo\u015bci uczestniczenia w jaki\u015b spos\u00f3b w naszym \u017cyciu braterskim. Bardzo stosownie mo\u017ce si\u0119 to odbywa\u0107 w specjalnie przygotowanych domach, gdzie jednocze\u015bnie b\u0119dzie im zaofiarowana pomoc w osobistej refleksji.<\/p>

    2. Aby powo\u0142ania do \u017cycia zakonnego by\u0142y w\u0142a\u015bciwie piel\u0119gnowane i odpowiednio przygotowywane, ministrowie prowincjalni, za zgod\u0105 swej rady i, je\u015bli wyda si\u0119 to celowe, po uzyskaniu opinii kapitu\u0142y prowincjalnej, mog\u0105 erygowa\u0107 specjalne instytuty, zgodnie z potrzebami region\u00f3w i czasu.<\/p>

    3. Instytuty te niech b\u0119d\u0105 zorganizowane wed\u0142ug zasad zdrowej i spersonalizowanej pedagogiki, w ten spos\u00f3b, aby wychowankowie, \u0142\u0105cz\u0105c formacj\u0119 naukow\u0105 i ludzk\u0105, podtrzymuj\u0105c wi\u0119zi ze spo\u0142ecze\u0144stwem i rodzin\u0105, prowadzili \u017cycie chrze\u015bcija\u0144skie odpowiednie dla ich wieku, ducha i rozwoju, a wi\u0119c takie, kt\u00f3re pozwoli rozezna\u0107 i rozwin\u0105\u0107 powo\u0142anie do \u017cycia zakonnego.<\/p>

    4. Jest rzecz\u0105 konieczn\u0105, aby podejmowane studia zaprogramowa\u0107 w taki spos\u00f3b, by wychowankowie mogli bez trudno\u015bci kontynuowa\u0107 je gdzie indziej.<\/p>

    2\/2<\/strong><\/p>

    Minister prowincjalny, za zgod\u0105 swej rady, ustanawia tryb odbywania pr\u00f3by dla zakonnika, kt\u00f3ry z innego instytutu zakonnego przechodzi do naszego Zakonu. Po up\u0142ywie trzech lat czas takiej pr\u00f3by nie mo\u017ce by\u0107 przed\u0142u\u017cony ponad jeden rok.<\/p>

    2\/3<\/strong><\/p>

    1. Dla rozwijania bada\u0144 w zakresie duchowo\u015bci i franciszkanizmu, zar\u00f3wno z punktu widzenia historycznego, jak i systematycznego, a tak\u017ce dla przygotowania formator\u00f3w i wyk\u0142adowc\u00f3w z dziedziny duchowo\u015bci, nasz Zakon wspiera Franciszka\u0144ski Instytut Duchowo\u015bci jako narz\u0119dzie uprzywilejowane.<\/p>

    2. Ze wzgl\u0119du na sw\u00f3j charakter mi\u0119dzynarodowy i mi\u0119dzyfranciszka\u0144ski Instytut niech b\u0119dzie zar\u00f3wno sta\u0142ym punktem odniesienia dla wymiany mi\u0119dzykulturowej wewn\u0105trz Zakonu, jak r\u00f3wnie\u017c miejscem studi\u00f3w oraz poszukiwa\u0144 podejmowanych w obliczu ci\u0105gle nowych sytuacji, kt\u00f3re stawiaj\u0105 pytania o nasze \u017cycie i nasze powo\u0142anie.<\/p>

    3. Zaleca si\u0119, aby Instytut, w \u015bcis\u0142ej wsp\u00f3\u0142pracy z sekretariatem generalnym formacji, pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 koordynuj\u0105c\u0105 pomi\u0119dzy analogicznymi instytucjami akademickimi, rozwijanymi przez Zakon na r\u00f3\u017cnych poziomach.<\/p>

    2\/4<\/strong><\/p>

    Przed erygowaniem nowych struktur edukacyjnych dla grupy okr\u0119g\u00f3w nale\u017cy skonsultowa\u0107 si\u0119 z ministrem generalnym.<\/p>

    2\/5<\/strong><\/p>

    Wsp\u00f3\u0142praca mi\u0119dzyprowincjalna niech b\u0119dzie regulowana przez odpowiednie umowy i statuty zatwierdzone przez ministra generalnego, za zgod\u0105 jego rady.<\/p>

    2\/6<\/strong><\/p>

    Sekretariat generalny formacji wykonuje swe zadania zgodnie z tym, co postanowi\u0142a kapitu\u0142a generalna oraz wed\u0142ug wskaza\u0144 ministra generalnego i jego rady.<\/p>

    2\/7<\/strong><\/p>

    1. Zakon powinien mie\u0107 w\u0142asn\u0105\u00a0Ratio formationis<\/em>\u00a0lub Generalne zasady formacji, zatwierdzone przez ministra generalnego i jego rad\u0119, po konsultacji z sekretariatem generalnym i rad\u0105 generaln\u0105 formacji.<\/p>

    2.\u00a0Ratio formationis<\/em>\u00a0poszczeg\u00f3lnych okr\u0119g\u00f3w lub te\u017c grup okr\u0119g\u00f3w powinna by\u0107 zgodna z Konstytucjami i z\u00a0Ratio formationis<\/em>\u00a0Zakonu.<\/p>

    2\/8<\/strong><\/p>

    Dla formacji kandydat\u00f3w z wi\u0119cej ni\u017c jednego okr\u0119gu wyboru dom\u00f3w formacyjnych i ustalenia braterskich wsp\u00f3lnot formacyjnych nale\u017cy dokonywa\u0107 we wsp\u00f3lnym porozumieniu zainteresowanych ministr\u00f3w, po wcze\u015bniejszej konsultacji w\u0142a\u015bciwych rad. Strony zainteresowane niech zredaguj\u0105 odpowiednie regulaminy co do funkcjonowania takich wsp\u00f3lnot.<\/p>

    2\/9<\/strong><\/p>

    Ratio formationis<\/em>\u00a0powinna uwzgl\u0119dnia\u0107 sposoby stopniowego wprowadzania kandydata do wsp\u00f3lnoty braterskiej.<\/p>

    2\/10<\/strong><\/p>

    Nale\u017cy sporz\u0105dzi\u0107 dokument przyj\u0119cia do postulatu.<\/p>

    2\/11<\/strong><\/p>

    Czas trwania postulatu, co najmniej jeden rok, jak te\u017c inne mo\u017cliwe sposoby prze\u017cywania tego pierwszego etapu wprowadzenia w nasze \u017cycie, mog\u0105 by\u0107 okre\u015blone przez odpowiedniego ministra, za zgod\u0105 jego rady.<\/p>

    2\/12<\/strong><\/p>

    Ka\u017cdy wst\u0119puj\u0105cy do Zakonu zachowuje zwyczajnie swoje imi\u0119 z chrztu. Dla okre\u015blenia to\u017csamo\u015bci nie nale\u017cy u\u017cywa\u0107 miejsca pochodzenia, lecz nazwiska.<\/p>

    2\/13<\/strong><\/p>

    Ratio formationis<\/em>\u00a0Zakonu daje wskazania og\u00f3lne dla formacji w ponowicjacie. Stosuj\u0105c j\u0105 w poszczeg\u00f3lnych prowincjach czy grupach okr\u0119g\u00f3w, nale\u017cy opracowa\u0107 sp\u00f3jny program dla kierowania oraz wprowadzania braci w nasze \u017cycie.<\/p>

    2\/14<\/strong><\/p>

    Tam, gdzie noszenie habitu naszego Zakonu nie jest mo\u017cliwe, nale\u017cy u\u017cywa\u0107 prostych ubior\u00f3w. W takim przypadku r\u00f3\u017cne okr\u0119gi Zakonu niech dadz\u0105 odpowiednie wskazania.<\/p>

    2\/15<\/strong><\/p>

    1. Wsp\u00f3lnota lokalna, w czasie okre\u015blonym przez ministra, po wys\u0142uchaniu jego rady, otrzymawszy wcze\u015bniej informacje magistra, niech wsp\u00f3lnotowo om\u00f3wi kwesti\u0119 zdatno\u015bci kandydat\u00f3w i w\u0142asnego post\u0119powania wobec nich.<\/p>

    2. W trakcie nowicjatu i przed z\u0142o\u017ceniem profesji wieczystej bracia o \u015blubach wieczystych, kt\u00f3rzy przez cztery miesi\u0105ce zamieszkiwali w danej braterskiej wsp\u00f3lnocie formacyjnej, niech wyra\u017c\u0105 swoj\u0105 opini\u0119 tak\u017ce przez g\u0142osowanie doradcze, w spos\u00f3b okre\u015blony przez ministra.<\/p>

    3. Bracia o \u015blubach czasowych nie powinni by\u0107 pozbawieni mo\u017cliwo\u015bci wyra\u017cenia swej opinii, jednak bez prawa do g\u0142osowania.<\/p>

    4. Z ka\u017cdego z takich spotka\u0144, jak i z wyniku g\u0142osowania, je\u015bli mia\u0142o ono miejsce, nale\u017cy przes\u0142a\u0107 ministrowi relacj\u0119.<\/p>

    2\/16<\/strong><\/p>

    1. Nale\u017cy sporz\u0105dzi\u0107 dokument o z\u0142o\u017ceniu profesji, zar\u00f3wno czasowej, jak i wieczystej, z zaznaczeniem wieku i innych niezb\u0119dnych okoliczno\u015bci, podpisany przez sk\u0142adaj\u0105cego profesj\u0119, przez przyjmuj\u0105cego j\u0105 oraz przez dw\u00f3ch \u015bwiadk\u00f3w. Ten dokument, razem z innymi przepisanymi przez Ko\u015bci\u00f3\u0142, powinien by\u0107 starannie przechowywany w archiwum kurii.<\/p>

    2. Minister niech odnotuje z\u0142o\u017cenie profesji tak\u017ce w ksi\u0119dze profesji przechowywanej w archiwum oraz, gdy chodzi o profesj\u0119 wieczyst\u0105, niech powiadomi o niej proboszcza parafii, gdzie profes zosta\u0142 ochrzczony.<\/p>

    2\/17<\/strong><\/p>

    Przy podejmowaniu wsp\u00f3\u0142pracy z innymi instytutami nale\u017cy zawsze chroni\u0107 podstawowy obowi\u0105zek-prawo Zakonu do troski o formacj\u0119 braci, a nadto trzeba oceni\u0107, czy istniej\u0105 warunki sprzyjaj\u0105ce zawi\u0105zaniu i rozwojowi takiej wsp\u00f3\u0142pracy.<\/p>

    2\/18<\/strong><\/p>

    Zgoda na przyj\u0119cie \u015bwi\u0119ce\u0144 powinna by\u0107 udzielana tym kandydatom, kt\u00f3rzy nie tylko posiadaj\u0105 wymagan\u0105 dojrza\u0142o\u015b\u0107 ludzk\u0105 i duchow\u0105, ale te\u017c uko\u0144czyli w ca\u0142o\u015bci i z po\u017cytkiem studia filozoficzne i teologiczne przewidziane przez Ko\u015bci\u00f3\u0142.<\/p>

    2\/19<\/strong><\/p>

    Po uko\u0144czeniu formacji specyficznej ordynariusz zakonny mo\u017ce przedstawi\u0107 profesa wieczystego ministrowi generalnemu, aby ten, za zgod\u0105 swej rady, dopu\u015bci\u0142 go do \u015bwi\u0119ce\u0144 diakonatu sta\u0142ego. W przypadku zakonnika takie dopuszczenie wymaga ponadto pozwolenia Stolicy Apostolskiej. Sta\u0142y diakon, kt\u00f3ry wykonuje sw\u0105 pos\u0142ug\u0119 za zgod\u0105 ordynariusza miejsca i swego ordynariusza zakonnego, jako profes pozostaje w zale\u017cno\u015bci od prawa w\u0142asnego i nie mo\u017ce pretendowa\u0107, aby by\u0107 przeznaczonym do wsp\u00f3lnoty braterskiej, kt\u00f3ra jest obecna na terenie diecezji, gdzie zosta\u0142 wy\u015bwi\u0119cony.<\/p>

    2\/20<\/strong><\/p>

    Opr\u00f3cz biblioteki centralnej czy regionalnej, kt\u00f3re s\u0105 zdecydowanie zalecane, w ka\u017cdym z naszych dom\u00f3w powinna znajdowa\u0107 si\u0119 biblioteka wsp\u00f3lnotowa, zaopatrzona stosownie do potrzeb ka\u017cdej wsp\u00f3lnoty braterskiej. Dost\u0119p do naszych bibliotek, gdzie tylko jest to mo\u017cliwe, powinien by\u0107 otwarty tak\u017ce dla os\u00f3b postronnych, z zachowaniem jednak nale\u017cnych \u015brodk\u00f3w ostro\u017cno\u015bci. Na ile to mo\u017cliwe, w naszych bibliotekach nale\u017cy korzysta\u0107 z system\u00f3w informatycznych.<\/p>

    2\/21<\/strong><\/p>

    Decyzje odnosz\u0105ce si\u0119 do Kolegium Mi\u0119dzynarodowego s\u0105 w kompetencji ministra generalnego, za zgod\u0105 jego rady.<\/p>

    Rozdzia\u0142 III: Nasze \u017cycie modlitwy<\/h2>

    3\/1<\/strong><\/p>

    W naszych braterskich wsp\u00f3lnotach, je\u015bli okoliczno\u015bci na to wskazuj\u0105, niech niekt\u00f3rzy bracia b\u0119d\u0105 wyznaczeni do przygotowania celebracji liturgicznych.<\/p>

    3\/2<\/strong><\/p>

    1. Co roku, po uroczysto\u015bci \u015bwi\u0119tego Franciszka, w ka\u017cdej z naszych wsp\u00f3lnot braterskich nale\u017cy celebrowa\u0107 wspomnienie wszystkich zmar\u0142ych braci, si\u00f3str, krewnych i dobrodziej\u00f3w.<\/p>

    2. Co do modlitwy za zmar\u0142ych, postanawia si\u0119, co nast\u0119puje: w przypadku \u015bmierci papie\u017ca, ministra generalnego i by\u0142ego ministra generalnego niech ka\u017cda wsp\u00f3lnota braterska odprawi jedn\u0105 Msz\u0119 \u015bwi\u0119t\u0105 za zmar\u0142ego; tak samo nale\u017cy uczyni\u0107 w przypadku radnych i by\u0142ych radnych generalnych w ka\u017cdej wsp\u00f3lnocie braterskiej tej grupy okr\u0119g\u00f3w, do kt\u00f3rej nale\u017celi zmarli.<\/p>

    3. Do kapitu\u0142y prowincjalnej nale\u017cy ustanowienie modlitw za zmar\u0142ych ministr\u00f3w i by\u0142ych ministr\u00f3w prowincjalnych, a tak\u017ce za braci, rodzic\u00f3w i dobrodziej\u00f3w.<\/p>

    3\/3<\/strong><\/p>

    W okr\u0119gach nale\u017cy da\u0107 wskazania, aby przynajmniej jedna medytacja odbywa\u0142a si\u0119 wsp\u00f3lnotowo.<\/p>

    3\/4<\/strong><\/p>

    Godne pochwa\u0142y jest organizowanie okres\u00f3w skupienia, dlatego niech odbywaj\u0105 si\u0119 one co pewien czas i na r\u00f3\u017cne sposoby, z uwzgl\u0119dnieniem rozmaito\u015bci obowi\u0105zk\u00f3w braci.<\/p>

    3\/5<\/strong><\/p>

    Do kapitu\u0142y prowincjalnej lub do konferencji prze\u0142o\u017conych wy\u017cszych nale\u017cy decyzja o stosowno\u015bci ustanowienia braterskich wsp\u00f3lnot skupienia i kontemplacji, a tak\u017ce troska o ich zarz\u0105dzanie.<\/p>

    Rozdzia\u0142 IV: Nasze \u017cycie w ub\u00f3stwie<\/h2>

    4\/1<\/strong><\/p>

    Poszczeg\u00f3lne okr\u0119gi lub grupy okr\u0119g\u00f3w niech rozeznaj\u0105 i realizuj\u0105 specyficzne sposoby obecno\u015bci po\u015br\u00f3d ubogich.<\/p>

    4\/2<\/strong><\/p>

    1. Ministrowie i gwardiani, w granicach swych kompetencji i respektuj\u0105c prawo powszechne, osobi\u015bcie lub poprzez innych, mog\u0105 podejmowa\u0107 akty prawne w odniesieniu do d\u00f3br doczesnych, o ile jest to konieczne dla braci lub dla dzie\u0142 nam powierzonych.<\/p>

    2. Wszystkie nale\u017c\u0105ce do Zakonu dobra doczesne s\u0105 dobrami ko\u015bcielnymi, kt\u00f3re powinny by\u0107 zarz\u0105dzane wed\u0142ug prawa powszechnego i w\u0142asnego, z jednoczesnym zachowaniem norm prawa cywilnego. Nale\u017cy d\u0105\u017cy\u0107 do tego, aby instytucje uznawane przez prawo cywilne by\u0142y te\u017c instytucjami ko\u015bcielnymi. Gdyby nie by\u0142o to mo\u017cliwe, niech ministrowie wska\u017c\u0105 osoby fizyczne lub prawne, na kt\u00f3re dobra Zakonu zostan\u0105 zarejestrowane wobec prawa cywilnego. W takim przypadku nale\u017cy postara\u0107 si\u0119 o zabezpieczenie odpowiednich klauzul, na mocy kt\u00f3rych dobra w spos\u00f3b cywilny zapisane na osoby fizyczne lub prawne pozostan\u0105 pomimo to dobrami ko\u015bcielnymi i nadal b\u0119d\u0105 poddane normom kanonicznym.<\/p>

    4\/3<\/strong><\/p>

    Ministrowie w poszczeg\u00f3lnych przypadkach mog\u0105 upowa\u017cni\u0107 do indywidualnego administrowania pieni\u0119dzmi, lecz na czas ograniczony. Czas trwania tego upowa\u017cnienia i spos\u00f3b prowadzenia rozlicze\u0144 powinny by\u0107 wskazane w pozwoleniu, kt\u00f3rego nale\u017cy udzieli\u0107 na pi\u015bmie.<\/p>

    4\/4<\/strong><\/p>

    1. Minister, po konsultacji z kapitu\u0142\u0105 domow\u0105, za zgod\u0105 swej rady, niech ustanowi g\u00f3rn\u0105 granic\u0119 wydatk\u00f3w, jakie mo\u017ce podejmowa\u0107 ka\u017cda wsp\u00f3lnota braterska, a tak\u017ce niech udzieli odpowiednich wskaza\u0144 co do pieni\u0119dzy niekoniecznych dla potrzeb wsp\u00f3lnoty lokalnej. Wskazane jest, aby ka\u017cdy okr\u0119g mia\u0142 scentralizowan\u0105 administracj\u0119 ekonomiczn\u0105. W tym celu jest po\u017cyteczne, aby na r\u00f3\u017cnych poziomach przygotowywa\u0107 preliminarze bud\u017cetowe.<\/p>

    2. W ka\u017cdym okr\u0119gu niech kapitu\u0142a zadecyduje, ile pieni\u0119dzy potrzeba na utrzymanie zwyczajne danego okr\u0119gu, a ile powinna wynosi\u0107 suma rezerw na wydatki nadzwyczajne\u00a0ad intra<\/em>\u00a0(utrzymanie budynk\u00f3w, chorzy, ubezpieczenia pracownik\u00f3w, formacja) oraz na rzecz solidarno\u015bci\u00a0ad extra<\/em>\u00a0(misje i mi\u0142o\u015b\u0107 bli\u017aniego). Pieni\u0105dze przekraczaj\u0105ce potrzeby zwyczajne i nadzwyczajne danego okr\u0119gu niech b\u0119d\u0105 wielkodusznie oddane do dyspozycji Zakonu, Ko\u015bcio\u0142a i ubogich.<\/p>

    3. Nale\u017cy do ministr\u00f3w, za zgod\u0105 ich rady, ustanawianie funduszy czy rezerw finansowych, jak to wskazano w paragrafie 2. Doch\u00f3d pochodz\u0105cy z takich inwestycji niech b\u0119dzie spo\u017cytkowany zgodnie z przeznaczeniem tych\u017ce rezerw. Ka\u017cda inwestycja, czy to w postaci nieruchomo\u015bci, czy te\u017c pieni\u0119dzy lub innych instrument\u00f3w finansowych musi by\u0107 zarz\u0105dzana i poddawana ocenie zgodnie z zasadami etycznymi nauczania spo\u0142ecznego Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>

    4\/5<\/strong><\/p>

    Nale\u017cy do ministra generalnego lub ministra prowincjalnego, za zgod\u0105 w\u0142asnej rady, z zachowaniem wskaza\u0144 co do administrowania d\u00f3br doczesnych, odpowiednie dysponowanie dobrami zbywaj\u0105cymi w prowincjach lub kustodiach.<\/p>

    4\/6<\/strong><\/p>

    Nale\u017cy do kapitu\u0142y prowincjalnej ustanawianie norm co do u\u017cywania d\u00f3br wsp\u00f3lnot braterskich zniesionych, z zachowaniem woli fundator\u00f3w lub ofiarodawc\u00f3w, jak te\u017c uprawnie\u0144 prawomocnie nabytych. Natomiast gdy idzie o dobra zniesionego okr\u0119gu, kompetentny jest minister generalny, kt\u00f3ry powinien kolegialnie ze sw\u0105 rad\u0105 podj\u0105\u0107 stosown\u0105 decyzj\u0119, wys\u0142uchawszy konferencji i zainteresowanych ministr\u00f3w z ich radnymi.<\/p>

    4\/7<\/strong><\/p>

    Solidarno\u015b\u0107 ekonomiczna w Zakonie powinna by\u0107 regulowana przez odpowiedni statut, w kt\u00f3rym zostan\u0105 okre\u015blone relacje mi\u0119dzy okr\u0119gami i konferencjami oraz pomi\u0119dzy nimi a ca\u0142\u0105 nasz\u0105 wsp\u00f3lnot\u0105 bratersk\u0105. Taki statut powinien by\u0107 zatwierdzony przez kapitu\u0142\u0119 generaln\u0105.<\/p>

    4\/8<\/strong><\/p>

    Poszczeg\u00f3lne okr\u0119gi powinny okresowo podejmowa\u0107 refleksj\u0119 co do nieruchomo\u015bci, jakimi dysponuj\u0105, zmierzaj\u0105c w kierunku alienacji lub odst\u0105pienia od u\u017cytkowania d\u00f3br niekoniecznych, z zachowaniem norm prawa powszechnego i partykularnego. Gdzie b\u0119dzie to mo\u017cliwe, nale\u017cy podj\u0105\u0107 dialog z pobliskimi okr\u0119gami i z konferencj\u0105. W tym celu minister generalny ze sw\u0105 rad\u0105 powinien da\u0107 odpowiednie wskazania.<\/p>

    4\/9<\/strong><\/p>

    1. Nale\u017cy do ministra prowincjalnego, za zgod\u0105 jego rady i z zachowaniem norm prawa, budowanie, kupowanie i sprzedawanie naszych dom\u00f3w.<\/p>

    2. Po uko\u0144czeniu budowy gwardian niech nic nie buduje ani nie burzy i niech nie powi\u0119ksza budynk\u00f3w bez konsultacji z kapitu\u0142\u0105 domow\u0105, bez zgody radnych i pozwolenia ministra.<\/p>

    3. Gwardian, otrzymawszy zgod\u0119 radnych w przypadku o wi\u0119kszym znaczeniu, niech zadba troskliwie o utrzymanie domu i konserwacj\u0119 wyposa\u017cenia.<\/p>

    4\/10<\/strong><\/p>

    Urz\u0105d ekonoma w wi\u0119kszych domach niech zwyczajnie b\u0119dzie oddzielony od urz\u0119du gwardiana.<\/p>

    4\/11<\/strong><\/p>

    W poszczeg\u00f3lnych okr\u0119gach albo te\u017c na innym poziomie, je\u015bli b\u0119dzie to potrzebne, nale\u017cy zadba\u0107 o formacj\u0119 i dokszta\u0142canie braci w zarz\u0105dzaniu ekonomicznym.<\/p>

    4\/12<\/strong><\/p>

    1. Wszyscy ekonomowie, administratorzy i gwardiani, w czasie i na spos\u00f3b ustalony przez ministr\u00f3w, niech dok\u0142adnie zdaj\u0105 spraw\u0119 ze swego administrowania w\u0142asnym prze\u0142o\u017conym oraz wsp\u00f3lnocie braterskiej.<\/p>

    2. Przy okazji relacji z trzechlecia ministrowie prowincjalni niech wiernie, w dokumencie podpisanym przez ich rad\u0119, zdadz\u0105 ministrowi generalnemu spraw\u0119 z sytuacji ekonomicznej prowincji, tak aby mo\u017cna by\u0142o stosownie zaradzi\u0107 potrzebom i czuwa\u0107 skutecznie nad zachowaniem ub\u00f3stwa.<\/p>

    3. Tak\u017ce kustosze niech przedstawi\u0105 swoim ministrom podpisane przez radnych sprawozdanie ekonomiczne.<\/p>

    4. Minister generalny niech z\u0142o\u017cy sprawozdanie ze stanu ekonomicznego Zakonu wobec kapitu\u0142y generalnej, w spos\u00f3b okre\u015blony przez sam\u0105 kapitu\u0142\u0119. Tak samo niech uczyni\u0105 inni ministrowie wobec swych kapitu\u0142.<\/p>

    4\/13<\/strong><\/p>

    Aby zmieni\u0107 dyspozycje albo zrealizowa\u0107 jakikolwiek odnosz\u0105cy si\u0119 do d\u00f3br doczesnych akt zarz\u0105dzania nadzwyczajnego, kt\u00f3ry wykracza poza granice kompetencji w\u0142asnych, nale\u017cy uzyska\u0107 konieczne pozwolenie bezpo\u015bredniego prze\u0142o\u017conego wy\u017cszego.<\/p>

    4\/14<\/strong><\/p>

    1. Dla zarz\u0105dzania dobrami Zakon niech przygotuje statut, kt\u00f3ry powinien by\u0107 zatwierdzony przez kapitu\u0142\u0119 generaln\u0105.<\/p>

    2. Okr\u0119gi lub grupy okr\u0119g\u00f3w, a tak\u017ce konferencje niech przyjm\u0105, stosownie do przypadku, analogiczne statuty, kt\u00f3re winny by\u0107 zatwierdzone przez ministra generalnego, za zgod\u0105 jego rady.<\/p>

    4\/15<\/strong><\/p>

    1. W prowincjach i kustodiach nale\u017cy ustanowi\u0107 rad\u0119 ekonomiczn\u0105, o kt\u00f3rej mowa w kanonie 1280 KPK. Zaleca si\u0119 nadto ustanowienie jednej lub kilku komisji ekonomicznych, kt\u00f3rych zadaniem b\u0119dzie udzielanie rad w zarz\u0105dzaniu dobrami, budowaniu, utrzymywaniu i alienacji dom\u00f3w.<\/p>

    2. Komisje takie s\u0105 ustanawiane przez kapitu\u0142\u0119, kt\u00f3ra okre\u015bla tak\u017ce ich kompetencje. Natomiast cz\u0142onkowie komisji, kt\u00f3rymi po cz\u0119\u015bci mog\u0105 by\u0107 \u015bwieccy, s\u0105 mianowani przez ministra, za zgod\u0105 jego rady.<\/p>

    4\/16<\/strong><\/p>

    1. Po skonsultowaniu si\u0119 z ministrami albo, w razie potrzeby, konferencjami prze\u0142o\u017conych wy\u017cszych minister generalny, za zgod\u0105 swej rady, zgodnie z r\u00f3\u017cn\u0105 warto\u015bci\u0105 pieni\u0105dza, niech ustanowi limit, powy\u017cej kt\u00f3rego ministrowie b\u0119d\u0105 zobowi\u0105zani prosi\u0107 o zgod\u0119 rady lub o pozwolenie w\u0142adzy nadrz\u0119dnej, aby wa\u017cnie podejmowa\u0107 zobowi\u0105zania, alienowa\u0107 dobra i czyni\u0107 wydatki nadzwyczajne. Takie upowa\u017cnienia musz\u0105 by\u0107 dawane na pi\u015bmie.<\/p>

    2. Minister, za zgod\u0105 swej rady, niech uczyni tak samo, uwzgl\u0119dniaj\u0105c konieczne r\u00f3\u017cnice, w odniesieniu do gwardian\u00f3w w\u0142asnego okr\u0119gu.<\/p>

    3. Za nadzwyczajne nale\u017cy uwa\u017ca\u0107 takie wydatki, kt\u00f3re nie s\u0105 konieczne czy to dla ministra w sprawowaniu jego urz\u0119du i w zwyczajnej pos\u0142udze braciom, czy te\u017c dla gwardiana w rzeczach, kt\u00f3re nie odnosz\u0105 si\u0119 do zwyczajnej troski o wsp\u00f3lnot\u0119 bratersk\u0105 jemu powierzon\u0105.<\/p>

    Rozdzia\u0142 V: Nasz spos\u00f3b wykonywania pracy<\/h2>

    5\/1<\/strong><\/p>

    Do kapitu\u0142 poszczeg\u00f3lnych okr\u0119g\u00f3w nale\u017cy przyj\u0119cie odpowiednich, zgodnych z kryterium braterskiej r\u00f3wno\u015bci norm, odnosz\u0105cych si\u0119 do wakacji i czasu wolnego.<\/p>

    Rozdzia\u0142 VI: Nasze \u017cycie we wsp\u00f3lnocie braterskiej<\/h2>

    6\/1<\/strong><\/p>

    W okr\u0119gach, gdy uzna si\u0119 to za po\u017cyteczne, mo\u017cna utworzy\u0107 wsp\u00f3ln\u0105 infirmeri\u0119.<\/p>

    6\/2<\/strong><\/p>

    1. Tam, gdzie ze wzgl\u0119du na szczeg\u00f3lne okoliczno\u015bci nie mo\u017cna zachowa\u0107 klauzury, minister, za zgod\u0105 swej rady, niech ureguluje t\u0119 sytuacj\u0119 przez wprowadzenie odpowiednich norm.<\/p>

    2. Nale\u017cy do ministr\u00f3w dok\u0142adne okre\u015blenie lub, dla s\u0142usznych powod\u00f3w, zmiana granicy klauzury, jak te\u017c jej tymczasowe zawieszenie.<\/p>

    3. W przypadkach nagl\u0105cych i\u00a0ad modum actus<\/em>\u00a0od klauzury mo\u017ce dyspensowa\u0107 gwardian.<\/p>

    6\/3<\/strong><\/p>

    1. Na czasowe uczestniczenie \u015bwieckich w naszym \u017cyciu potrzebna jest zgoda kapitu\u0142y domowej. Je\u015bli natomiast chodzi\u0142oby o uczestniczenie przed\u0142u\u017cone w czasie, wymagana jest tak\u017ce zgoda ministra.<\/p>

    2. Minister, za zgod\u0105 swej rady, mo\u017ce przyj\u0105\u0107 do nas \u015bwieckich jako domowych oblat\u00f3w wieczystych. Najpierw jednak nale\u017cy zawrze\u0107 umow\u0119 co do wzajemnych praw i obowi\u0105zk\u00f3w.<\/p>

    6\/4<\/strong><\/p>

    1. Nale\u017cy do ministra generalnego, za zgod\u0105 jego rady, ustalenie norm dotycz\u0105cych pozwole\u0144 na podr\u00f3\u017ce w ca\u0142ym Zakonie, a do ministra prowincjalnego \u2013 w odniesieniu do w\u0142asnej prowincji, za zgod\u0105 jego rady i z zachowaniem wskaza\u0144 ministra generalnego.<\/p>

    2. W przypadku d\u0142u\u017cszego pobytu poza domem wsp\u00f3lnoty braterskiej nale\u017cy zachowa\u0107 normy prawa powszechnego.<\/p>

    6\/5<\/strong><\/p>

    Nale\u017cy do ministra prowincjalnego, po wys\u0142uchaniu jego rady, zar\u00f3wno ocena stosowno\u015bci posiadania samochod\u00f3w, b\u0105d\u017a to do cel\u00f3w apostolatu lub urz\u0119du, b\u0105d\u017a to w s\u0142u\u017cbie wsp\u00f3lnoty braterskiej, jak r\u00f3wnie\u017c okre\u015blenie sposobu ich u\u017cywania.<\/p>

    6\/6<\/strong><\/p>

    Jest rzecz\u0105 stosown\u0105, aby bracia, na ile to mo\u017cliwe, zawiadomili wcze\u015bniej gwardiana o swoim przybyciu i spontanicznie okazali obediencj\u0119, je\u015bli trzeba.<\/p>

    6\/7<\/strong><\/p>

    Gdy bracia, z powodu studi\u00f3w, maj\u0105 potrzeb\u0119 d\u0142u\u017cszego zamieszkiwania w domu innego okr\u0119gu, odpowiedni ministrowie niech po bratersku porozumiej\u0105 si\u0119 co do udzia\u0142u w wydatkach.<\/p>

    6\/8<\/strong><\/p>

    1. Aby z\u0142\u0105czy\u0107 z Zakonem jaki\u015b klasztor klarysek-kapucynek, minister generalny ze sw\u0105 rad\u0105 niech dzia\u0142a kolegialnie, zgodnie z przepisami prawa.<\/p>

    2. Wobec klasztoru z\u0142\u0105czonego minister sprawuje sw\u00f3j urz\u0105d wed\u0142ug prawa powszechnego i konstytucji tych\u017ce mniszek.<\/p>

    6\/9<\/strong><\/p>

    Minister generalny, aby agregowa\u0107 jaki\u015b instytut \u017cycia konsekrowanego, powinien dzia\u0142a\u0107 kolegialnie ze sw\u0105 rad\u0105.<\/p>

    6\/10<\/strong><\/p>

    Przy nominacji asystent\u00f3w czy te\u017c przy erygowaniu wsp\u00f3lnot Franciszka\u0144skiego Zakonu \u015awieckich nale\u017cy, na znak wsp\u00f3\u0142odpowiedzialno\u015bci, konsultowa\u0107 si\u0119 z zarz\u0105dem odpowiednich wsp\u00f3lnot tego\u017c Zakonu.<\/p>

    Rozdzia\u0142 VII: Nasze \u017cycie pokuty<\/h2>

    7\/1<\/strong><\/p>

    1. Ponad to, co jest przewidziane w Konstytucjach, do kapitu\u0142y ka\u017cdego okr\u0119gu nale\u017cy ustanawianie dodatkowych norm odnosz\u0105cych si\u0119 do dni postu i wstrzemi\u0119\u017aliwo\u015bci, jak te\u017c do sposobu poszczenia.<\/p>

    2. Tak samo w poszczeg\u00f3lnych okr\u0119gach kapitu\u0142y, w zale\u017cno\u015bci od warunk\u00f3w miejsca i czasu, niech ustanowi\u0105 odpowiednie przepisy co do innych form pokuty wsp\u00f3lnotowej.<\/p>

    7\/2<\/strong><\/p>

    Je\u015bli kt\u00f3ry\u015b brat zawini\u0142 wobec jakiej\u015b osoby lub instytucji ko\u015bcielnej czy \u015bwieckiej, na mocy samego prawa mi\u0142o\u015bci bli\u017aniego, kt\u00f3re domaga si\u0119 sprawiedliwo\u015bci i ochrony praw wszystkich os\u00f3b, zw\u0142aszcza tych najbardziej bezbronnych, pom\u00f3\u017cmy mu w podj\u0119ciu odpowiedzialno\u015bci, w naprawieniu uczynionego z\u0142a i w przyj\u0119ciu konsekwencji kanonicznych i cywilnych jego post\u0119powania. Istotnie bowiem odpowiedzialno\u015b\u0107 za przest\u0119pstwo spada na tego, kto je pope\u0142ni\u0142.<\/p>

    7\/3<\/strong><\/p>

    W celu zapobiegania grzechom ministrowie i gwardiani niech przynaglaj\u0105 braci do zachowywania naszego prawa w\u0142asnego i prawa Ko\u015bcio\u0142a, jak te\u017c cywilnego porz\u0105dku prawnego. Je\u015bli jednak kt\u00f3ry\u015b brat pope\u0142ni przest\u0119pstwo lub te\u017c istnieje niebezpiecze\u0144stwo jego powt\u00f3rzenia, ministrowie niech podejm\u0105 wszelkie dost\u0119pne \u015brodki, \u0142\u0105cznie ze wsp\u00f3\u0142prac\u0105 z w\u0142adzami \u015bwieckimi, aby to nigdy wi\u0119cej nie mog\u0142o si\u0119 zdarzy\u0107. W ka\u017cdym przypadku, tak\u017ce wobec brata, kt\u00f3ry grzeszy lub jest podejrzany o jakie\u015b przest\u0119pstwo, nale\u017cy zawsze mie\u0107 na wzgl\u0119dzie ochron\u0119 oraz prawa, jakimi cieszy si\u0119 oskar\u017cony. Nasza wsp\u00f3\u0142praca z w\u0142adzami \u015bwieckimi niech nie b\u0119dzie jednak sprzeczna z prawem Bo\u017cym i normami kanonicznymi.<\/p>

    Rozdzia\u0142 VIII: Zarz\u0105d naszego Zakonu<\/h2>

    8\/1<\/strong><\/p>

    Przy erygowaniu, znoszeniu lub \u0142\u0105czeniu prowincji nale\u017cy wzi\u0105\u0107 pod uwag\u0119 sytuacje lokalne i uwzgl\u0119dni\u0107 przynajmniej nast\u0119puj\u0105ce kwestie:<\/p>

    – czy grupa braci i wsp\u00f3lnot braterskich jest w stanie skutecznie podtrzymywa\u0107, wprost lub poprzez solidarno\u015b\u0107 Zakonu, \u017cycie i dzia\u0142anie braci w r\u00f3\u017cnych jego wyrazach, zar\u00f3wno we w\u0142asnym obr\u0119bie, jak i w horyzoncie otwarto\u015bci na potrzeby Zakonu i Ko\u015bcio\u0142a;<\/p>

    – zdolno\u015b\u0107 do podejmowania, tak\u017ce we wsp\u00f3\u0142pracy z innymi okr\u0119gami, zaanga\u017cowa\u0144 na gruncie pracy powo\u0142aniowej i formacyjnej, jak r\u00f3wnie\u017c w ramach apostolatu;<\/p>

    – potrzeby materialne i ekonomiczne.<\/p>

    Nale\u017cy oceni\u0107 zw\u0142aszcza:<\/p>

    – poczucie przynale\u017cno\u015bci braci do wsp\u00f3lnoty braterskiej na r\u00f3\u017cnych jej poziomach;<\/p>

    – zdolno\u015b\u0107 wsp\u00f3lnoty do zapewnienia odpowiedzialnego zarz\u0105dzania i skutecznej wymiany na urz\u0119dach;<\/p>

    – zdolno\u015b\u0107 wsp\u00f3lnoty do podj\u0119cia zaanga\u017cowania misyjnego;<\/p>

    – jednolito\u015b\u0107 geograficzn\u0105 i j\u0119zykow\u0105, o ile jest ona mo\u017cliwa.<\/p>

    8\/2<\/strong><\/p>

    1. Ze wzgl\u0119du na szczeg\u00f3lne okoliczno\u015bci minister generalny, z zachowaniem warunk\u00f3w odnosz\u0105cych si\u0119 do modyfikacji okr\u0119g\u00f3w, mo\u017ce ustanowi\u0107 federacj\u0119 kilku prowincji z w\u0142asnym statutem.<\/p>

    2. Federacja zak\u0142ada zjednoczone zarz\u0105dzanie, kt\u00f3re sprawuje jeden minister prowincjalny ze sw\u0105 rad\u0105, posiadaj\u0105cy jurysdykcj\u0119 nad wszystkimi prowincjami federacji.<\/p>

    8\/3<\/strong><\/p>

    1. Aby wyj\u015b\u0107 naprzeciw potrzebom jakiego\u015b okr\u0119gu tymczasowo, a wi\u0119c nie d\u0142u\u017cej ni\u017c na trzy lata, ministrowie prowincjalni maj\u0105 w\u0142adz\u0119, by posy\u0142a\u0107 tam swoich braci bez odnoszenia si\u0119 do ministra generalnego. Powy\u017csze ograniczenie czasowe nie ma zastosowania wobec pos\u0142ugi sprawowanej w okr\u0119gu, kt\u00f3ry jest zale\u017cny od okr\u0119gu w\u0142asnego. Gdy idzie o inne pos\u0142ugi, co do kt\u00f3rych przewiduje si\u0119, \u017ce mog\u0105 trwa\u0107 ponad trzy lata albo kiedy pragnie si\u0119 je kontynuowa\u0107 po up\u0142ywie trzechlecia, nale\u017cy poprosi\u0107 ministra generalnego o obediencj\u0119.<\/p>

    2. Prawo g\u0142osu, o kt\u00f3rym mowa w numerze 121,6 Konstytucji, nie jest w\u00f3wczas realizowane we w\u0142asnym okr\u0119gu, lecz w okr\u0119gu, w kt\u00f3rym pe\u0142ni si\u0119 pos\u0142ug\u0119, z wy\u0142\u0105czeniem tego, co okre\u015blono w delegacji; ma to jednak miejsce dopiero po up\u0142ywie pierwszego roku pos\u0142ugi.<\/p>

    8\/4<\/strong><\/p>

    Ministrowie w przypadkach wyj\u0105tkowych nie s\u0105 zobowi\u0105zani do zwo\u0142ywania w\u0142asnej rady, gdy chodzi tylko o wys\u0142uchanie jej opinii. Mog\u0105 natomiast zasi\u0119gn\u0105\u0107 tej opinii w odpowiedni spos\u00f3b poza sesj\u0105. W aktach rady powinna znale\u017a\u0107 si\u0119 jednak opinia, o kt\u00f3r\u0105 poproszono, a tak\u017ce decyzja, jak\u0105 podj\u0105\u0142 minister. Mo\u017cna w ten sam spos\u00f3b post\u0119powa\u0107, kiedy chodzi o wys\u0142uchanie innych os\u00f3b.<\/p>

    8\/5<\/strong><\/p>

    1. Aby m\u00f3c przyst\u0105pi\u0107 do g\u0142osowania przez postulacj\u0119, co najmniej jedna trzecia maj\u0105cych prawo g\u0142osu musi poprosi\u0107 o to na pi\u015bmie przewodnicz\u0105cego kapitu\u0142y. We wszystkich innych przypadkach g\u0142osowanie przez postulacj\u0119 nale\u017cy uzna\u0107 za niewa\u017cne.<\/p>

    2. Postulacja jest wa\u017cna tylko wtedy, gdy kandydat w pierwszym g\u0142osowaniu otrzyma dwie trzecie g\u0142os\u00f3w obecnych braci, kt\u00f3rzy maj\u0105 prawo g\u0142osu. W przeciwnym wypadku, wyj\u0105wszy nowe postulacje, wybory rozpoczyna si\u0119 od nowa w spos\u00f3b zwyczajny, od pierwszego g\u0142osowania.<\/p>

    8\/6<\/strong><\/p>

    1. Minister mo\u017ce zosta\u0107 usuni\u0119ty przez ministra generalnego, za zgod\u0105 jego rady, z wa\u017cnych powod\u00f3w, takich jak mi\u0119dzy innymi: powtarzaj\u0105ce si\u0119 zaniedbania, naruszanie obowi\u0105zk\u00f3w w\u0142asnych, tak\u017ce po napomnieniu, albo z\u0142e zarz\u0105dzanie.<\/p>

    2. Gwardian, jak te\u017c delegat, mo\u017ce zosta\u0107 usuni\u0119ty przez ministra prowincjalnego, za zgod\u0105 jego rady, dla s\u0142usznej przyczyny, to jest, kiedy domaga si\u0119 tego dobro wsp\u00f3lne braterskiej wsp\u00f3lnoty, czy to lokalnej, czy te\u017c prowincjalnej, oraz Ko\u015bcio\u0142a lokalnego.<\/p>

    8\/7<\/strong><\/p>

    Kapitu\u0142a, na ka\u017cdym poziomie, jest czasowym organem kolegialnym i sprawuje sw\u0105 w\u0142adz\u0119 wed\u0142ug kompetencji, jakie nadaj\u0105 jej Konstytucje.<\/p>

    8\/8<\/strong><\/p>

    Aby umo\u017cliwi\u0107 uczestniczenie okre\u015blonym braciom, kt\u00f3rzy inaczej nie mogliby uczestniczy\u0107 w kapitule generalnej, ani jako delegaci swoich prowincji, ani jako cz\u0142onkowie\u00a0ex officio<\/em>, ka\u017cda konferencja niech wybierze jednego brata zakonnego, profesa wieczystego, jako delegata. Spos\u00f3b takiego wyboru powinien by\u0107 ustalony przez statuty konferencji.<\/p>

    8\/9<\/strong><\/p>

    1. W ka\u017cdej prowincji po og\u0142oszeniu kapitu\u0142y generalnej wszyscy bracia o \u015blubach wieczystych niech wybior\u0105 jednego \u2013 na ka\u017cdych stu braci profes\u00f3w \u2013 delegata na kapitu\u0142\u0119 generaln\u0105 oraz jego zast\u0119pc\u0119.<\/p>

    2. Wyboru tego nale\u017cy dokona\u0107 w spos\u00f3b ustalony przez kapitu\u0142\u0119 prowincjaln\u0105 i opublikowa\u0107 jego wyniki co najmniej trzy miesi\u0105ce przed kapitu\u0142\u0105 generaln\u0105.<\/p>

    8\/10<\/strong><\/p>

    1. Przygotowania do kapitu\u0142y generalnej oraz konsultacje braci co do temat\u00f3w, jakie maj\u0105 by\u0107 na niej podejmowane, powinny odbywa\u0107 si\u0119 wed\u0142ug przepis\u00f3w Porz\u0105dku odprawiania kapitu\u0142y generalnej.<\/p>

    2. Minister generalny, za zgod\u0105 swej rady, przygotowuje list\u0119 temat\u00f3w do podj\u0119cia, informuj\u0105c w stosownym czasie wszystkich kapitulnych. Jednak to sama kapitu\u0142a generalna powinna zadecydowa\u0107 o tematach, kt\u00f3re podejmie.<\/p>

    8\/11<\/strong><\/p>

    Na kapitule generalnej wybiera si\u0119 dziewi\u0119ciu radnych.<\/p>

    8\/12<\/strong><\/p>

    1. Je\u015bli minister generalny zosta\u0142by wybrany spoza kapitu\u0142y, kapitu\u0142a zostaje zawieszona a\u017c do przybycia na kapitu\u0142\u0119 nowego ministra generalnego.<\/p>

    2. Radni generalni wybrani spoza kapitu\u0142y\u00a0ipso facto<\/em>\u00a0staj\u0105 si\u0119 cz\u0142onkami kapitu\u0142y.<\/p>

    8\/13<\/strong><\/p>

    1. W kurii generalnej dla pos\u0142ugi Zakonowi ustanowione s\u0105 pewne urz\u0119dy i instytucje, takie jak:<\/p>

    – sekretariat generalny Zakonu;<\/p>

    – prokuratura generalna, dla podejmowania spraw Zakonu w Stolicy Apostolskiej;<\/p>

    – postulatura generalna, dla proces\u00f3w w Kongregacji do spraw \u015awi\u0119tych;<\/p>

    – sekretariat generalny formacji;<\/p>

    – sekretariat generalny ewangelizacji, dzia\u0142alno\u015bci i wsp\u00f3\u0142pracy misyjnej;<\/p>

    – biuro asystencji generalnej Franciszka\u0144skiego Zakonu \u015awieckich;<\/p>

    – biuro asystencji dla mniszek oraz instytut\u00f3w agregowanych do Zakonu kapucy\u0144skiego;<\/p>

    – biuro sprawiedliwo\u015bci, pokoju i ekologii;<\/p>

    – archiwum generalne;<\/p>

    – biblioteka centralna;<\/p>

    – ekonomat generalny;<\/p>

    – biura komunikacji, statystyki i protoko\u0142u.<\/p>

    2. Z zachowaniem tego, co przewiduj\u0105 Konstytucje oraz decyzje kapitu\u0142 generalnych, minister generalny, za zgod\u0105 swej rady, wed\u0142ug potrzeb i stosowno\u015bci, mo\u017ce ustanowi\u0107 inne urz\u0119dy i instytucje kurii generalnej, jak te\u017c znie\u015b\u0107 lub zmodyfikowa\u0107 ju\u017c istniej\u0105ce.<\/p>

    8\/14<\/strong><\/p>

    W sk\u0142ad zgromadzenia wyborczego wchodz\u0105: wikariusz generalny, radni generalni, ostatni minister generalny bezpo\u015brednio po wyga\u015bni\u0119ciu jego kadencji a\u017c do nast\u0119pnej zwyczajnej kapitu\u0142y generalnej w\u0142\u0105cznie, ministrowie prowincjalni, kustosze, sekretarz generalny i prokurator generalny.<\/p>

    Zgromadzenie wyborcze odbywa si\u0119 wed\u0142ug Porz\u0105dku w\u0142asnego, zatwierdzonego przez kapitu\u0142\u0119 generaln\u0105.<\/p>

    8\/15<\/strong><\/p>

    Zwyczajna kapitu\u0142a prowincjalna powinna by\u0107 og\u0142oszona i zwo\u0142ana co trzy lata. Minister generalny ma prawo pozwoli\u0107, aby dla s\u0142usznych motyw\u00f3w kapitu\u0142a by\u0142a odprawiona sze\u015b\u0107 miesi\u0119cy przed lub po up\u0142ywie trzechlecia.<\/p>

    8\/16<\/strong><\/p>

    Minister prowincjalny, za zgod\u0105 swej rady, niech przygotuje list\u0119 temat\u00f3w do podj\u0119cia na kapitule prowincjalnej, informuj\u0105c o tym w stosownym czasie wszystkich kapitulnych. Jednak to sama kapitu\u0142a powinna zadecydowa\u0107 o tematach, kt\u00f3re podejmie.<\/p>

    8\/17<\/strong><\/p>

    1. Na kapitule prowincjalnej, sprawowanej przez delegat\u00f3w, liczba uczestnik\u00f3w z urz\u0119du musi by\u0107 mniejsza od liczby delegat\u00f3w.<\/p>

    2. Bracia prowincji, kt\u00f3rzy nie s\u0105 kapitulnymi, mog\u0105 uczestniczy\u0107 w kapitule jako obserwatorzy, chyba \u017ce inaczej postanawia Porz\u0105dek odprawiania kapitu\u0142y.<\/p>

    3. Bracia kapitulni trac\u0105 g\u0142os czynny, je\u015bli bez prawomocnej dyspensy nie s\u0105 obecni na kapitule przez ca\u0142y czas jej trwania, czy to gdy jest ona sprawowana przez g\u0142osowanie bezpo\u015brednie, czy te\u017c przez delegat\u00f3w.<\/p>

    8\/18<\/strong><\/p>

    1. Prowincje licz\u0105ce stu lub mniej braci odprawiaj\u0105 kapitu\u0142\u0119 przez g\u0142osowanie bezpo\u015brednie. Prowincje o liczbie braci wi\u0119kszej ni\u017c stu sprawuj\u0105 kapitu\u0142\u0119 przez delegat\u00f3w. Niemniej tak\u017ce prowincje licz\u0105ce wi\u0119cej ni\u017c stu braci mog\u0105 sprawowa\u0107 kapitu\u0142\u0119 przez g\u0142osowanie bezpo\u015brednie, jak r\u00f3wnie\u017c prowincje ze stu lub mniej bra\u0107mi mog\u0105, dla s\u0142usznych powod\u00f3w, sprawowa\u0107 kapitu\u0142\u0119 przez delegat\u00f3w.<\/p>

    2. W obu przypadkach decyzja musi by\u0107 podj\u0119ta przez wi\u0119kszo\u015b\u0107 dw\u00f3ch trzecich g\u0142osuj\u0105cych w powszechnej konsultacji, w kt\u00f3rej musi uczestniczy\u0107 co najmniej siedemdziesi\u0105t pi\u0119\u0107 procent (75%) wszystkich braci o profesji wieczystej. Nast\u0119pnie decyzja powinna zosta\u0107 wprowadzona do Porz\u0105dku odprawiania kapitu\u0142y.<\/p>

    8\/19<\/strong><\/p>

    1. Pozbawieni g\u0142osu czynnego i biernego s\u0105 bracia, kt\u00f3rzy zostali uznani za bezprawnie nieobecnych, a tak\u017ce ci, kt\u00f3rzy przedstawili pro\u015bb\u0119 o eksklaustracj\u0119 lub o dyspens\u0119 od \u015blub\u00f3w zakonnych i od zobowi\u0105za\u0144 p\u0142yn\u0105cych z sakramentu \u015bwi\u0119ce\u0144. Je\u015bli taka pro\u015bba zosta\u0142a przedstawiona ju\u017c po zwo\u0142aniu kapitu\u0142y, zostaj\u0105 oni wykluczeni z kapitu\u0142y bez powo\u0142ywania zast\u0119pc\u00f3w.<\/p>

    2. Wed\u0142ug os\u0105du ministra prowincjalnego, za zgod\u0105 jego rady, mog\u0105 zosta\u0107 pozbawieni g\u0142osu czynnego i biernego bracia, kt\u00f3rzy przedstawili pro\u015bb\u0119 o pobyt poza domem zakonnym.<\/p>

    8\/20<\/strong><\/p>

    Minister prowincjalny i jego radni s\u0105 wybierani na okres trzech lat.<\/p>

    8\/21<\/strong><\/p>

    \u017baden brat nie mo\u017ce pe\u0142ni\u0107 urz\u0119du ministra prowincjalnego i\/lub kustosza d\u0142u\u017cej jak przez trzy kolejne kadencje, niezale\u017cnie od tego, jakimkolwiek prawowitym sposobem taki urz\u0105d zosta\u0142 mu powierzony. Po trzeciej kolejnej kadencji wykluczona jest mo\u017cliwo\u015b\u0107 wyboru, mianowania czy postulacji.<\/p>

    8\/22<\/strong><\/p>

    W wyborach na radnych ust\u0119puj\u0105cy minister prowincjalny ma tylko g\u0142os czynny.<\/p>

    8\/23<\/strong><\/p>

    Kapitu\u0142a kustodii jest odprawiana co trzy lata. Na taki te\u017c okres zostaj\u0105 wybrani kustosz i jego radni.<\/p>

    8\/24<\/strong><\/p>

    Kustosz ust\u0119puj\u0105cy nie ma g\u0142osu biernego w wyborach na radnych.<\/p>

    8\/25<\/strong><\/p>

    1. Delegatura jest struktur\u0105 Zakonu o charakterze przej\u015bciowym, uformowan\u0105 przez grup\u0119 braci zgromadzonych w lokalnych wsp\u00f3lnotach braterskich i powierzon\u0105 jakiej\u015b prowincji. Jej celem jest zapewnienie \u017cycia braterskiego na pewnym obszarze geograficznym, na kt\u00f3rym, jakkolwiek s\u0105 obecni bracia, nie ma jednak warunk\u00f3w koniecznych i dostatecznych do erygowania lub utrzymania okr\u0119gu.<\/p>

    2. Minister generalny, za zgod\u0105 swej rady, po przeprowadzeniu konsultacji z zainteresowanymi konferencjami prze\u0142o\u017conych wy\u017cszych, mo\u017ce erygowa\u0107, zmodyfikowa\u0107 lub znie\u015b\u0107 delegatur\u0119.<\/p>

    3. Delegatura ma sw\u00f3j w\u0142asny statut, zatwierdzony przez ministra prowincjalnego, za zgod\u0105 jego rady.<\/p>

    4. Na czele delegatury stoi brat, kt\u00f3ry wype\u0142nia sw\u00f3j urz\u0105d jako delegat ministra prowincjalnego i wspierany jest przez dw\u00f3ch radnych. Do niego, na ile to mo\u017cliwe, nale\u017cy reprezentowanie delegatury w imieniu ministra prowincjalnego wobec w\u0142adz ko\u015bcielnych i cywilnych danego miejsca.<\/p>

    5. Delegat i dwaj radni, zgodnie ze statutem, s\u0105 mianowani przez ministra prowincjalnego, za zgod\u0105 jego rady i po uprzednim wys\u0142uchaniu opinii braci profes\u00f3w wieczystych delegatury. Delegat nie mo\u017ce by\u0107 potwierdzony na czas d\u0142u\u017cszy ni\u017c przewidziany dla gwardiana.<\/p>

    6. Delegatowi, kt\u00f3ry nie jest prze\u0142o\u017conym wy\u017cszym, minister prowincjalny powinien przyzna\u0107 na pi\u015bmie konieczne uprawnienia, tak aby uczyni\u0107 \u0142atwiejszym zarz\u0105dzanie w wymiarze praktycznym, duszpasterskim i administracyjnym, a tak\u017ce aby mog\u0142a zaistnie\u0107 pewna autonomia wewn\u0119trznego funkcjonowania grupy, zw\u0142aszcza w perspektywie pos\u0142ugi dla Ko\u015bcio\u0142a lokalnego oraz\u00a0implantatio Ordinis<\/em>.<\/p>

    7. Braciom delegatury przys\u0142uguj\u0105 wszystkie prawa i obowi\u0105zki braci prowincji, do kt\u00f3rej nale\u017c\u0105.<\/p>

    8. Bracia innego okr\u0119gu, kt\u00f3rzy pos\u0142uguj\u0105 w delegaturze, korzystaj\u0105 z prawa g\u0142osu we w\u0142asnym okr\u0119gu.<\/p>

    8\/26<\/strong><\/p>

    Kadencja gwardiana i wikarego trwa trzy lata.<\/p>

    8\/27<\/strong><\/p>

    Gwardiani, stosuj\u0105c odpowiednie \u015brodki, niech nie tylko informuj\u0105, lecz tak\u017ce konsultuj\u0105 si\u0119 z bra\u0107mi co do temat\u00f3w podejmowanych na kapitule domowej.<\/p>

    8\/28<\/strong><\/p>

    1. W kurii generalnej i prowincjalnej oraz w siedzibie kustosza nale\u017cy mie\u0107 tajne archiwum, gdzie z przezorno\u015bci\u0105 i rozwag\u0105 powinny by\u0107 chronione te dokumenty, kt\u00f3re wymagaj\u0105 przechowywania w tajemnicy.<\/p>

    2. W prowadzeniu archiw\u00f3w nale\u017cy zachowywa\u0107 to, co jest przepisane w prawodawstwie ko\u015bcielnym i w naszym prawie w\u0142asnym; nale\u017cy uwzgl\u0119dnia\u0107 przy tym wymogi archiwistyki i nie zaniedbywa\u0107 prowadzenia inwentarza przechowywanych dokument\u00f3w.<\/p>

    3. Troska o archiwa powinna by\u0107 w miar\u0119 mo\u017cliwo\u015bci powierzana wykwalifikowanym braciom, kt\u00f3rzy w tym celu b\u0119d\u0105 mogli, za zgod\u0105 ministra, korzysta\u0107 r\u00f3wnie\u017c z pomocy wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w zewn\u0119trznych.<\/p>

    8\/29<\/strong><\/p>

    We wszystkich wsp\u00f3lnotach braterskich nale\u017cy zachowa\u0107 zwyczaj prowadzenia kroniki.<\/p>

    8\/30<\/strong><\/p>

    W spotkaniach konferencji uczestnicz\u0105 przedstawiciele delegatur i\u00a0domus presentiae<\/em>\u00a0danego terytorium. Z urz\u0119du uczestnicz\u0105 w nich tak\u017ce radni generalni, delegowani przez ministra generalnego. Wszyscy oni nie maj\u0105 prawa g\u0142osu.<\/p>

    8\/31<\/strong><\/p>

    Aby rozwija\u0107 poczucie braterstwa oraz mo\u017cliwie szerok\u0105 wsp\u00f3\u0142prac\u0119 w obr\u0119bie Zakonu, konferencje niech wspieraj\u0105 i rozwijaj\u0105 stosowne organizmy, a tak\u017ce okazje do wsp\u00f3\u0142dzia\u0142ania mi\u0119dzy sob\u0105.<\/p>

    8\/32<\/strong><\/p>

    Przewodnicz\u0105cy konferencji, zwo\u0142ani przez ministra generalnego, niech spotykaj\u0105 si\u0119 z tym\u017ce ministrem generalnym i jego rad\u0105 co najmniej raz na dwa lata.<\/p>

    Rozdzia\u0142 X: Nasze \u017cycie w pos\u0142usze\u0144stwie<\/h2>

    10\/1<\/strong><\/p>

    1. Minister generalny w czasie swego urz\u0119dowania niech zwizytuje wszystkich braci, osobi\u015bcie lub przez innych, nade wszystko za po\u015brednictwem radnych generalnych.<\/p>

    2. Inni ministrowie niech odb\u0119d\u0105 wizytacj\u0119 wszystkich wsp\u00f3lnot braterskich swego obszaru co najmniej dwa razy w trzechleciu.<\/p>

    3. Kustodie, poza wizytacj\u0105 kustosza, co trzy lata powinny by\u0107 zwizytowane przez ministra prowincjalnego.<\/p>

    4. Ponadto minister generalny, kiedy nadarza si\u0119 okazja, niech odwiedza braci r\u00f3\u017cnych narodowo\u015bci, a tak\u017ce niech zabiera niekiedy g\u0142os na spotkaniach konferencji prze\u0142o\u017conych wy\u017cszych.<\/p>

    5. Tak\u017ce inni ministrowie, maj\u0105c na wzgl\u0119dzie osoby i dzie\u0142a, niech ch\u0119tnie korzystaj\u0105 z okazji do spotykania braci.<\/p>

    10\/2<\/strong><\/p>

    1. Po zako\u0144czeniu wizytacji delegowany wizytator powinien przes\u0142a\u0107 kompletn\u0105 relacj\u0119 odpowiedniemu ministrowi.<\/p>

    2. Bracia niech przyjm\u0105 w duchu pos\u0142usze\u0144stwa sformu\u0142owane po wizytacji wskazania i niech staraj\u0105 si\u0119 wiernie je zrealizowa\u0107. Wskazania te powinny sta\u0107 si\u0119 przedmiotem stosownej wsp\u00f3lnotowej weryfikacji.<\/p>

    3. Gwardiani i ministrowie powinni w dogodnym czasie zda\u0107 swemu bezpo\u015bredniemu prze\u0142o\u017conemu relacj\u0119 z realizacji zalece\u0144 powizytacyjnych. W ten sam spos\u00f3b niech zrelacjonuj\u0105, jak zosta\u0142y wykonane zadania powierzone przez Konstytucje kapitu\u0142om prowincjalnym lub prze\u0142o\u017conym.<\/p>

    4. Ministrowie, jeden raz w trzechleciu, powinni przes\u0142a\u0107 odpowiedniemu prze\u0142o\u017conemu relacj\u0119 o stanie w\u0142asnego okr\u0119gu.<\/p>

    *** *** ***<\/h2>

    12\/1<\/strong><\/p>

    Do kapitu\u0142y generalnej, za zgod\u0105 dw\u00f3ch trzecich g\u0142osuj\u0105cych, nale\u017cy zatwierdzanie norm Ordynacji kapitu\u0142 generalnych, jak r\u00f3wnie\u017c uzupe\u0142nianie ich, dokonywanie zmian, zawieszanie lub odwo\u0142ywanie, zgodnie z wymaganiami czasu i odnowy, a zarazem z zachowaniem wierno\u015bci wobec nurtu naszej tradycji. Do kompetencji tej\u017ce kapitu\u0142y generalnej nale\u017cy autentyczne interpretowanie Ordynacji kapitu\u0142 generalnych.<\/p>

    12\/2<\/strong><\/p>

    1. Udzielanie czasowej dyspensy od przepis\u00f3w dyscyplinarnych Konstytucji jest zarezerwowane: w odniesieniu do ca\u0142ej prowincji \u2013 dla ministra generalnego, natomiast w odniesieniu do wsp\u00f3lnoty lokalnej \u2013 dla jej w\u0142asnego bezpo\u015bredniego ministra.<\/p>

    2. Do ministra generalnego, za zgod\u0105 jego rady, nale\u017cy tak\u017ce, w ka\u017cdym poszczeg\u00f3lnym przypadku, czasowe dyspensowanie od zachowania Ordynacji kapitu\u0142 generalnych. Do innych za\u015b ministr\u00f3w \u2013 dyspensowanie w zgodzie z kompetencjami ustanowionymi w samych Ordynacjach kapitu\u0142 generalnych.<\/p>

    12\/3<\/strong><\/p>

    Do ministra prowincjalnego lub kustosza, za zgod\u0105 odpowiedniej rady, nale\u017cy zatwierdzanie statut\u00f3w lub norm szczeg\u00f3\u0142owych dla pojedynczych wsp\u00f3lnot braterskich lub dom\u00f3w.<\/p>

    \u00a0<\/p>

    *** *** ***<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t

    \n\t\t\t\t\t\t
    \n\t\t\t\t\t
    \n\t\t\t
    \n\t\t\t\t\t\t
    \n\t\t\t\t
    \n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
    \n\t\t\t\t
    \n\t\t\t\t\t\n\n
    \n\t
    \n \n
    \n

    Ufficio Comunicazioni OFMCap<\/h3>\n\t\t\t

    Curia Generalis OFMCap<\/p>\n\t\t\t <\/div>\n

    \n
    \"Ufficio\n <\/div>\n <\/a>\n<\/div>
    \n\t\t
    \n
    \n
    \n \n \"\"\n\n
    \n
    \n Incontro dei Vescovi Cappuccini- 2\u00b0 Giorno<\/span>\n <\/div>\n <\/div>\n\n
    \n <\/span>\n <\/path><\/svg> <\/div>\n <\/span>\n <\/a>\n\n <\/div>\n <\/div>\n<\/div>
    \n
    \n
    \n \n \"\"\n\n
    \n
    \n Incontro dei Vescovi Cappuccini 2026- 1\u00b0giorno<\/span>\n <\/div>\n <\/div>\n\n
    \n <\/span>\n <\/path><\/svg> <\/div>\n <\/span>\n <\/a>\n\n <\/div>\n <\/div>\n<\/div>
    \n
    \n
    \n \n \"\"\n\n
    \n
    \n Renacavata 1528-2028_PT<\/span>\n <\/div>\n <\/div>\n\n
    \n <\/span>\n <\/path><\/svg> <\/div>\n <\/span>\n <\/a>\n\n <\/div>\n <\/div>\n<\/div>
    \n
    \n
    \n \n \"\"\n\n
    \n
    \n Renacavata 1528-2028_ES<\/span>\n <\/div>\n <\/div>\n\n
    \n <\/span>\n <\/path><\/svg> <\/div>\n <\/span>\n <\/a>\n\n <\/div>\n <\/div>\n<\/div>
    \n
    \n
    \n \n \"\"\n\n
    \n
    \n Renacavata 1528-2028_EN<\/span>\n <\/div>\n <\/div>\n\n
    \n <\/span>\n <\/path><\/svg> <\/div>\n <\/span>\n <\/a>\n\n <\/div>\n <\/div>\n<\/div>
    \n
    \n
    \n \n \"\"\n\n
    \n
    \n Renacavata 1528-2028_IT<\/span>\n <\/div>\n <\/div>\n\n
    \n <\/span>\n <\/path><\/svg> <\/div>\n <\/span>\n <\/a>\n\n <\/div>\n <\/div>\n<\/div>
    \n
    \n
    \n \n \"\"\n\n
    \n
    \n 411\u00b0 BICI on Air_PT<\/span>\n <\/div>\n <\/div>\n\n
    \n <\/span>\n <\/path><\/svg> <\/div>\n <\/span>\n <\/a>\n\n <\/div>\n <\/div>\n<\/div>
    \n
    \n
    \n \n \"\"\n\n
    \n
    \n 411\u00b0 BICI on Air_ES<\/span>\n <\/div>\n <\/div>\n\n
    \n <\/span>\n <\/path><\/svg> <\/div>\n <\/span>\n <\/a>\n\n <\/div>\n <\/div>\n<\/div>
    \n
    \n
    \n \n \"\"\n\n
    \n
    \n 411\u00b0 BICI on Air_EN<\/span>\n <\/div>\n <\/div>\n\n
    \n <\/span>\n <\/path><\/svg> <\/div>\n <\/span>\n <\/a>\n\n <\/div>\n <\/div>\n<\/div> <\/div>\n \n\t
    \n\n
    <\/div>\n\n