Rozpoczął się trzeci i ostatni tydzień IX Rady Plenarnej Zakonu (RPZ), niosąc ze sobą bogactwo weekendu, podczas którego bracia delegaci mogli przeplatać chwile odpoczynku z wydarzeniami o charakterze kulturalnym i duchowym.

Sztuka i historia franciszkańska

W sobotę, 24 października, po południu, odbyło się trzecie spotkanie w ramach przeglądu sztuki „Sacri Itinerari Cappuccini 2026”. Inicjatywa, promowana przez Instytut Historyczny i Muzeum Franciszkańskie, zrodziła się z wyraźnym zamiarem poznania artystycznych świadectw długiej historii kapucyńskiej. Projekt ten nabiera jeszcze głębszego znaczenia, wpisując się w kontekst 800-lecia śmierci św. Franciszka oraz w drogę przygotowań do 500-lecia Reformy Zakonu.

Celem spotkania było ponowne odkrycie postaci o niezwykłym talencie, niekiedy wciąż mało znanych, które pozostawiły niezatarty ślad na terenach, na których działały. Wśród głównych bohaterów tej artystycznej edycji wyróżnili się: barokowy malarz brat Michele Minossi z Rzymu, papieski architekt Michele z Bergamo (twórca słynnego kościoła kapucyńskiego Niepokalanego Poczęcia przy Via Veneto), brat Felice z Sambuca di Sicilia, Emilianin Stefano z Carpi oraz wszechstronny polski artysta brat Efrem z Kcyni, którego dzieła oczarowały wybitne osobistości, takie jak papież Pius XI i król Leopold III z Belgii.

Uwieńczeniem wydarzenia był występ zespołu Alma Trio, który pozwolił obecnym odbyć sugestywną muzyczną podróż, od klasycznej dostojności XVII wieku po romantyczne brzmienia drugiej połowy XIX wieku. Na zakończenie, po podziękowaniach promotorowi inicjatywy, br. Gian Nicola Paladino, Dyrektorowi Muzeum Franciszkańskiego i Instytutu Historycznego, za jego nieustanne zaangażowanie w ochronę dziedzictwa kulturowego, zespół Alma Trio wykonał znany utwór Ennio Morricone z filmu „Misja”.

II Dzień Misji Kapucyńskich

Niedziela, 25 października, była dniem celebracji II Dnia Misji Kapucyńskich w Międzynarodowym Kolegium św. Wawrzyńca z Brindisi w Rzymie. Dzień ten ma na celu rozbudzenie u wszystkich braciach zapału misyjnego i otwarcia na współpracę. W centrum kościoła umieszczono wizerunek NMP Bożej Pasterki (Divina Pastora), Patronki misji kapucyńskich, przybyły z Sewilli, otoczony przedmiotami kultury z ponad dwudziestu krajów oraz flagami w rękach braci, jako widocznego znaku aktywnej obecności zakonu w ponad 100 krajach świata.

Celebracji Eucharystycznej przewodniczył brat Mariosvaldo Florentino, Sekretarz Generalny ds. Ewangelizacji i Misji, a koncelebrowali ją brat Kilian Ngitir, Rektor Kolegium, oraz brat Michele Mottura, Gwardian Kurii Generalnej i Sekretarz RPZ. W homilii brat Mariosvaldo przypomniał o proroczych intuicjach św. Franciszka, zawartych w jego Regule, wzywając wszystkich do odważnego życia charyzmatem misyjnym: zarówno poprzez szukanie „zagubionych owiec” w miejscach codziennej obecności, jak i poprzez gotowość do bycia posłanym w najdalsze krańca świata.

Liturgia przekształciła się w prawdziwą międzykulturową celebrację: pieśni na wejście z żarzem animowane przez braci z Ameryki Łacińskiej, modlitwy wiernych głoszone w siedmiu językach (koreańskim, hindi, suahili, lingala, słoweńskim, gruzińskim i kiczua), procesja ofiarna prowadzona przez braci z Afryki, sugestywny moment adoracji ofiarowany przez braci z Indii oraz wzruszająca pieśń dziękczynna wspólnoty indonezyjskiej, a wszystko to wspierane oprawą muzyczną braci z Włoch. Celebracja osiągnęła szczególny moment, gdy wszyscy bracia zapalili swoje świece od świecy IX CPO, a następnie zakończyła się w atmosferze zaraźliwej radości w centrum kościoła, z każdym trzymającym flagę jednego z wielu krajów, w których kapucyni niosą orędzie Ewangelii.

Liturgia stała się prawdziwą celebracją międzykulturową: pieśni na wejście, z wielkim zapałem śpiewane przez braci z Ameryki Łacińskiej, modlitwy wiernych odmawiane w siedmiu językach (koreańskim, hindi, suahili, lingala, słoweńskim, gruzińskim i kikhwa), procesja z darami prowadzona przez braci z Afryki, sugestywny moment adoracji przygotowany przez braci z Indii oraz poruszająca pieśń dziękczynna braci z Indonezji – a wszystko to z oprawą muzczyną braci z Włoch. Na zakończenie bracia zapalili świece od głównej świecy IX RPZ i ustawili się w kręgu, trzymając w ręku flagę jednego z krajów, w których kapucyni głoszą Ewangelię.

Prace w grupach i współpraca braterska w Zakonie

Wprowadzenie do prac trzeciego tygodnia, poprzedzone Mszą św. i poranną modlitwą, zrobił Minister Generalny, który przedstawił tekst przygotowany przez Komisję Redakcyjną na temat misji i zaprosił całe zgromadzenie do zgłaszania swoich uwag.

Dzień ten poświęcono na pracę w grupach wokół tematu „Współpraca braterska w Zakonie”. Minister zachęcił braci do wnoszenia swojego wkładu z maksymalną swobodą i kreatywnością, przypominając, że głównym celem Rady na tym etapie jest zebranie idei i treści, zanim jeszcze określi się ich ostateczną formę.

Na zakończenie sesji Sekretarz RPZ przedstawił ostateczny skład Komisji Redakcyjnej, powołanej na zakończenie ubiegłego tygodnia, składającej się z jednego przedstawiciela z każdej grupy językowej. Praca w grupach, skupiona na przeglądzie i analizie propozycji, będzie kontynuowana w najbliższych dniach w celu przygotowania kolejnych dyskusji i głosowań na posiedzeniu plenarnym.

Indonesian

The post Rozpoczyna się ostatni tydzień Rady Plenarnej Zakonu (RPZ) – pomiędzy sztuką a tematem współpracy braterskiej. appeared first on Frati Minori Cappuccini.

Chmury przemijają, Niebo trwa”: kard. Marengo wzywa braci do skupienia się na tym, co istotne w misji, podczas gdy zgromadzenie rozpoczyna syntezę dotychczasowych refleksji.

Dzień 23 października podczas Rady Plenarnej Zakonu (RPZ) wyróżnił się szczególną wizytą kardynała Giorgio Marengo, członka Instytutu Misjonarzy Matki Bożej Pocieszenia, włoskiego misjonarza i jednego z najmłodszych członków Kolegium Kardynalskiego; od 2 kwietnia 2020 r. jest Prefektem apostolskim Ułan Bator, stojąc na czele małej wspólnoty katolickiej w Mongolii, a od 17 kwietnia 2026 r. pełni dodatkowo funkcję Przewodniczącego Konferencji Episkopatu Azji Centralnej.

„Chmury przemijają, Niebo trwa”: poranna homilia

Dzień rozpoczął się od celebracji eucharystycznej pod przewodnictwem kardynała. Nawiązując do starożytnego mongolskiego przysłowia („Chmury przemijają, Niebo trwa”), purpurat wezwał Braci Mniejszych Kapucynów, aby nie zatracili tego, co istotne, w obliczu szybkich zmian epokowych. W swojej homilii ostrzegł przed ryzykiem ewangelicznej „obłudy”, wzywając braci, aby nie byli jedynie biernymi obserwatorami swoich czasów, lecz dokonywali odważnych wyborów opartych na prawdziwej i niezmiennej skale: osobistym spotkaniu z Chrystusem.

Podkreślając pilność misji ad gentes, Marengo określił bardzo młody Kościół w Mongolii jako „laboratorium ewangelizacji”: na tych peryferiach nie chodzi o eksportowanie zachodnich modeli kościelnych, lecz istnieje ogromna potrzeba świadków, zdolnych uczynić widoczną Miłość Boga, dzieląc życie z lokalnymi wspólnotami. Homilia zakończyła się wezwaniem do odnajdowania każdego dnia radości z ewangelizacji.

Szeptanie Ewangelii: wystąpienie na sali obrad

Następnie kardynał podzielił się swoim doświadczeniem na sali obrad, otwierając przestrzeń do dialogu z delegatami na RPZ. Przypomniał głęboką historyczną więź między franciszkanami a Mongolią, zaznaczając, że pierwszymi ludźmi z Zachodu, którzy dotarli na mongolski dwór cesarski, byli właśnie dwaj bracia: Jan z Pian del Carpine i Wilhelm z Rubruk. Po zaniku w XIV wieku starożytnego chrześcijaństwa syryjskiego, nowoczesna ewangelizacja rozpoczęła się od nowa dopiero w 1992 roku, po upadku reżimu komunistycznego. Dziś ten wciąż bardzo młody Kościół liczy około 1700 ochrzczonych i tylko jednego lokalnego kapłana, co wymaga głębokiej, ale dyskretnej obecności misyjnej.

Nawiązując do intuycji hinduskiego biskupa Thomasa Menamparampila, Marengo podsumował podejście duszpasterskie obrazem „szeptania Ewangelii do serca Mongolii”: jest to ukryte i kontemplacyjne świadectwo dla wspólnoty, która stanowi zaledwie 0,04% populacji, ale jest w stanie dotknąć duszy azjatyckiej kultury.

Odpowiadając na pytanie Ministra Generalnego o ryzyko sprowadzenia misji wyłącznie do posługi kapłańskiej i celebrowania sakramentów, kardynał podzielił się swoim pionierskim doświadczeniem z 2006 roku na obrzeżach pustyni Gobi. Na terenie pozbawionym chrześcijan, on i trzy siostry zakonne zaczęły od postawienia po prostu dwóch gherów(mongolskich namiotów): jednego na Eucharystię, a drugiego na posługę bliźnim, szczególnie dzieciom i ubogim. To właśnie to świadectwo wspólnoty chrześcijańskiej wzbudziło ciekawość wśród lokalnych ludzi, co dowodzi, że pierwsza ewangelizacja rodzi się z rzeczywistego spotkania z potrzebami ludzi.

Prace w grupach

Po tym ubogacającym spotkaniu, piątek drugiego tygodnia RPZ upłynął w całości na pracach w grupach. Delegaci skupili się na dokonaniu syntezy refleksji i tematów omawianych w poprzednich dniach, z zamiarem wyklarowania i usystematyzowania różnych przemyśleń przedstawionych na sali obrad w trakcie całego drugiego tygodnia Zgromadzenia.

The post Misyjne świadectwo kard. Giorgio Marengo i prace nad syntezą appeared first on Frati Minori Cappuccini.

Fin dalle sue origini, il nostro Collegio ha un legame profondo con le missioni ed è certamente la fraternità più interculturale del nostro Ordine, arricchita in questi giorni dalla presenza dei delegati al CPO provenienti da tutte le nostre conferenze nel mondo.

La Messa, che sarà celebrata domenica 25 ottobre alle ore 7:30, verrà trasmessa in streaming su YouTube, dando così la possibilità a tutti i frati e a tutte le persone legate al nostro Ordine di partecipare a questa speciale celebrazione. Nella celebrazione troveranno spazio diverse sensibilità e culture espresse dalla nostra pluriforme fraternità del Collegio!

Potete seguire la diretta streaming nel link: https://www.youtube.com/@ofmcaptv 

The post Messa della II Giornata delle Missioni Cappuccine trasmessa in streaming appeared first on Frati Minori Cappuccini.

Trwają obrady w drugim tygodniu IX Rady Plenarnej Zakonu (RPZ), podczas których bracia delegaci wraz z ministrem generalnym i jego radą kontynuują dyskusje i refleksje w grupach na temat misji, współpracy braterskiej oraz Wspólnot św. Wawrzyńca.

Podobnie, jak w poprzednich dniach, do południa bracia wymienili opinie w grupach roboczych na temat współpracy braterskiej i Wspólnot św. Wawrzyńca, a sesje popołudniowe zarezerwowali na dyskusję na forum plenarnym. Chociaż intensywne sesje robocze odbywają się „za zamkniętymi drzwiami”, spotkanie to stanowi cenną okazję do bliższego poznania różnorodnych doświadczeń misyjnych delegatów oraz zebrania ich oczekiwań dotyczących owoców Rady Plenarnej.

Doświadczenie w Albanii: odnowa charyzmatu franciszkańskiego

Wśród przedstawionych świadectw wyróżnia się relacja brata Giuseppe Lanzellottiego z prowincji Apulii (Włochy), który od jedenastu lat pełni posługę misyjną w Albanii. Brat Giuseppe opisuje swój udział w RPZ jako wielką okazję do poznania i docenienia braci z całego świata, w osobach których dana rzeczywistość, do tej pory abstrakcyjna, nabiera konkretnego wymiaru. Zastanawiając się nad rolą kapucynów, podkreśla, że Kościół przyszłości będzie musiał nieuchronnie być misyjny albo w ogóle nie będzie istnieć. Aby odnowić płomień charyzmatu franciszkańskiego i nieść Ewangelię światu, misja musi przybierać nowe formy, podobnie jak braterska współpraca.

W ramach delegatury z Apulii w Albanii jego posługa obejmuje duszpasterstwo parafialne, młodzieżowe i powołaniowe, a także kierowanie chórem i orkiestrą diecezjalną, w tym prowadzenie ośrodka dziennego dla dzieci z mniejszości romskiej. W kraju przeżywającym wzrost gospodarczy, ale borykającym się z sekularyzacją – po 50 latach komunizmu i 30 latach państwowego ateizmu – kapucyni aktywnie przyczynili się do odbudowy fundamentów lokalnego Kościoła, podtrzymując żywe przesłanie Ewangelii wśród ludu, który wyróżnia się prostotą i gościnnością.

Sudan Południowy: obecność nadziei wśród przesiedleńców

Równie poruszające jest doświadczenie, którym podzielił się brat Augustyn Chwalek z Prowincji krakowskiej (Polska), pełniący posługę w Sudanie Południowym, gdzie cztery lata temu powstała nowa wspólnota kapucyńska. Jego misja odbywa się w obozie dla przesiedleńców, który mieści 100 000 osób, z czego około 65 000 to katolicy. Warunki życia są tam szczególnie trudne ze względu na ograniczoną przestrzeń, poważne przeludnienie, brak terenów zielonych, silne zanieczyszczenie oraz ciągły hałas.

W tej złożonej sytuacji działalność kapucynów nie polega na realizowaniu projektów w ramach pomocy humanitarnej, bo to czynią organizacje pozarządowe, lecz skupia się przede wszystkim na ewangelizacji i opiece duszpasterskiej. Ich podstawowym powołaniem jest fizyczne i duchowe dzielenie codziennych wyzwań osób przesiedlonych, niosąc nadzieję Jezusa i świadcząc – poprzez samą obecność w obozie – że Bóg jest pośród nich i nie opuścił ich.

Oczekiwania wobec Rady Plenarnej: praktyczne wytyczne na przyszłość

Brat Augustyn przeżywa swój udział w Radzie Plenarnej Zakonu jako czas głębokiego ubogacenia dzięki spotkaniu braci z różnych stron świata oraz okazji do wymiany poglądów na temat obecnej drogi Zakonu. Z doświadczeń braci wyraźnie wyłania się pilna potrzeba refleksji nad misją i współpracą braterską, aby odpowiedzieć na współczesne potrzeby Kościoła i ludzi, oferując odpowiedź zgodną ze specyficznym charyzmatem kapucynów. Oczekiwania wobec tego CPO są jasne: opracowanie praktycznych wytycznych, które sprawią, że życie braci będzie coraz bardziej wymowne, a działalność skuteczna, oraz ugruntowanie powiązania między tematami misji, współpracy braterskiej i wspólnot św. Wawrzyńca.

Te intensywne dni słuchania i dzielenia się potwierdzają żywotność i aktualność tematów poruszanych w ostatnich tygodniach oraz posługę braci kapucynów na różnych peryferiach świata.

Indonesian

The post IX RPZ: Prace trwają w duchu braterskiej współpracy i świadectw misyjnych appeared first on Frati Minori Cappuccini.

Po niedzielnym odpoczynku i wizycie w Asyżu delegaci wracają do pracy. Medytacja ks. Fabio Rosiniego zachęca do pielęgnowania charyzmatycznego DNA, a jednocześnie rozpoczynają się prace w grupach poświęcone misji, współpracy braterskiej i wspólnotom św. Wawrzyńca.

Rozpoczął się drugi tydzień IX Plenarnej Rady Zakonu (RPZ). Po pierwszym intensywnym tygodniu refleksji nad tematami misji w Kościele, słuchania świadectw i analizy sytuacji Kościoła w dzisiejszych czasach, bracia delegaci mieli okazję do odpoczynku. W tym czasie niektórzy udali się na pielgrzymkę do Asyżu, aby „ponownie odkryć” miejsca franciszkańskich początków.

Dzień skupienia z ks. Fabio Rosinim: zmiana perspektywy

Drugi tydzień rozpoczął się w nieco inny sposób. Poniedziałek, 19 października, poświęcony był modlitwie i osobistej refleksji w ramach dnia skupienia prowadzonego przez ks. Fabio Rosiniego, kapłana diecezji rzymskiej, biblistę i współpracownika Radia Watykańskiego. W swoich rozważaniach ks. Fabio zachęcał do dokonania zasadniczej zmiany perspektywy: porzucenia pułapki pytania „co musimy zrobić”, związanego z abstrakcyjnym i odległym ideałem, aby skupić się na tym, „co możemy zrobić”, wychodząc od konkretnej rzeczywistości. Wiara i charyzmat – podkreślił – nie mogą stać się ideologią ani abstrakcyjną dyktaturą narzucającą się rzeczywistości, ale muszą współistnieć w logice „i… i”, a nie „albo… albo”, gdzie charyzmat i konkretna rzeczywistość spotykają się zgodnie z dynamiką Wcielenia. Właśnie w tej wierności swojej głębokiej naturze Kościół odnajduje żywotną potrzebę charyzmatu, także kapucyńskiego, zdolnego wskazać na podstawowe filary życia duchowego.

Jeśli chodzi o wybory i rozeznanie, ks. Fabio podkreślił konieczność bycia wiernym priorytetom zamiast ciągłym próbom odpowiadania na potrzeby chwili, ponieważ ulegając pilnym potrzebom chwili, nie buduje się niczego trwałego. Sztywne programy tworzone przy biurku są często dezaktualizowane przez nieoczekiwane wydarzenia; dlatego bracia zostali zachęceni, by nie dać się pochłonąć biurokratycznej administracji ani obronie struktur kosztem wypalenia zawodowego, godząc się nawet na utratę środków i wygód, by tylko zachować swoje charyzmatyczne DNA. Na zakończenie swojego wystąpienia prelegent przypomniał, że działalność duszpasterska musi porzucić dążenie do ilościowych wyników, aby skupić się na jakościowym wymiarze życia jako chrześcijan, ponieważ autentyczna wierność temu, kim się jest, stanowi jedyną prawdziwą siłę misyjną zdolną rozpalić świat.

Rozpoczęcie prac w grupach: Misja, Współpraca braterska i Wspólnoty św. Wawrzyńca

We wtorek 20 października rozpoczęła się główna część prac delegatów, po wcześniejszych refleksjach na temat misji i dzisiejszego Kościoła. Na wstępie prac Minister Generalny przedstawił kwestie logistyczne, które będą towarzyszyć refleksjom: podział na różne grupy według obszarów językowych, tematy do omówienia oraz naprzemienne sesje pracy w grupach i spotkania w auli plenarnej służące wymianie poglądów.

Podczas pierwszego porannego spotkania w grupach bracia skupili się na pierwszym zasadniczym temacie RPZ: misja. Po południu zebrali się w auli plenarnej, aby podzielić się wynikami porannych rozmów i rozpocząć formułowanie konkretnych refleksji i propozycji na zadany temat.

The post IX RPZ: rozpoczyna się drugi tydzień – dzień skupienia i prace w grupach appeared first on Frati Minori Cappuccini.

IX Rada Plenarna Zakonu zakończyła pierwszy tydzień refleksji i debat poświęconych Kościołowi, misji i współczesnemu światu. W piątek i sobotę skupiono się na konkretnym doświadczeniu współpracy braterskiej oraz na projekcie Wspólnot św. Wawrzyńca z Brindisi (FSL), zastanawiając się nad jego perspektywami, wyzwaniami i możliwościami.

Współpraca braterska: autentyczna wspólnota wykraczająca poza logikę rynku

Sesja w piątek rano rozpoczęła się wystąpieniem br. George’a Antony’ego Assaricherila (Prowincja św. Józefa, Indie – Kerala), który przypomniał, że prawdziwa współpraca międzynarodowa nie może wynikać z prostej konieczności „wypełnienia pustych miejsc” lub zaradzenia niedoborów personalnych. Wręcz przeciwnie, musi ona wynikać ze szczerej wspólnoty braterskiej, aby stworzyć jeszcze głębsze relacje braterskie. Br. George zwrócił uwagę na ryzyko sprowadzenia prowincji do roli „rynku” opartego na utylitarnej wymianie lub „cmentarza” pozbawionego życia: musi ona pozostać żywą wspólnotą braterską, w której migracja braci buduje poczucie przynależności, nie wyrywając ich jednak z ich wspólnot macierzystych. Następnie wezwał do wspólnego ponoszenia odpowiedzialności za pielęgnowanie nowych powołań z „franciszkańską śmiałością”, przekształcając różnice kulturowe w uzupełniające się dary.

Następnie br. Joseph Seraphin Dederick (Prowincja Ameryki Zachodniej, USA) podzielił się doświadczeniem związanym z przyjmowaniem braci z różnych regionów świata, określając współpracę międzynarodową jako „niewygodną łaskę”. Przejście od logiki sytuacji kryzysowej do logiki daru wymaga wspólnego i rygorystycznego rozeznania zarówno ze strony Prowincji, która wysyła braci, jak i Prowincji, która ich przyjmuje: przeniesienie brata za granicę nie rozwiązuje bowiem problemów związanych z niedojrzałością ani istniejących wcześniej trudności w relacjach. Integracja nie polega na asymilacji do istniejącego już wzorca, ale wymaga, by wspólnota przyjmująca była gotowa do zmiany i do okazywania pokornej gościnności, budując środowisko, w którym bracia mogą dorastać i faktycznie czuć się jak w domu.

Wspólnoty św. Wawrzyńca z Brindisi: praktyczne „laboratorium” życia franciszkańskiego

Po południu sesje skupiały się na projekcie Wspólnot św. Wawrzyńca z Brindisi (FSL). Br. Raffaele Ruffo i br. Marek Miszczyński z Komisji FSL przedstawili szczegółowe sprawozdanie na temat charakteru, potencjału i ograniczeń tej inicjatywy. Powstałe, by być „zaczynem” i elementem refleksji nad własną tożsamością dla całego Zakonu, FSL kładą nacisk przede wszystkim na autentyczne bycie braćmi kapucynami, z czego w naturalny sposób wynika działalność apostolska. Stanowią one antidotum na klerykalizm, indywidualizm, prowincjonalizm i aktywizm.

Wśród wskazanych wyzwań znalazły się opory niektórych przełożonych wyższych przed wysyłaniem braci, konieczność dokładnego rozeznania i przygotowania kandydatów, pomocą do czego ma służyć Vademecum oraz nie zawsze właściwe przyjęcie wspólnoty ze strony prowincji, w której się znajduje. Pomimo istnienia tych wyzwań FSL pozostają „praktycznym laboratorium”, które daje świadectwo wobec zglobalizowanego świata o tym, jak bracia z różnych kultur mogą żyć zjednoczeni w Chrystusie.

Piątek zakończył się świadectwem br. Kellycio Medeiros Pereira (Prowincja Zachodniej Brazylii), który opowiedział o swoich doświadczeniach we wspólnocie w Leticii w Amazonii, która w 2022 r. stała się FSL.

Świadectwa ze wspólnot i historyczny kamień milowy w komunikacji

Prace pierwszego tygodnia zakończyły się w sobotę rano sesją poświęconą bezpośrednim świadectwom braci mieszkających i posługujących we wspólnotach św. Wawrzyńca. Głos zabrali: br. Massimo Lorandini (Prowincja Wenecka, Włochy), który podzielił się swoimi doświadczeniami z życia we wspólnocie Le Celle di Cortona, oraz br. Christophorus Goedereis (Delegacja Niderlandów), który za pośrednictwem platformy Zoom zaprezentował nowo powstałą wspólnotę Velp w Niderlandach.

W ten sposób zakończył się pierwszy etap obrad IX Rady Plenarnej Zakonu, obfitujący w inspirujące refleksje na temat inkulturacji, misji i braterskiej współpracy. W tym roku wydarzenie to stanowiło również historyczny i cenny kamień milowy w komunikacji Zakonu: po raz pierwszy bowiem sesje Rady Plenarnej były transmitowane na żywo za pośrednictwem platformy Zoom, umożliwiając udział i zaangażowanie wszystkich braci na całym świecie w dyskusje na tematy o fundamentalnym znaczeniu dla Zakonu.

Indonesian

The post Współpraca braterska i projekt Wspólnot św. Wawrzyńca z Brindisi appeared first on Frati Minori Cappuccini.

15 października był kolejnym dniem intensywnych obrad IX Rady Plenarnej Zakonu, poświęconym kluczowym wyzwaniom stojącym przed misjami kapucyńskimi we współczesnym świecie oraz doświadczeniu współpracy braterskiej. Kontynuując drogę wytyczoną podczas poprzednich sesji, zgromadzeni bracia zapoznali się z szczegółowymi refleksjami prelegentów, którzy przedstawili dogłębną analizę Kościoła w dzisiejszym świecie.

Przekazywanie wiary w erze indywidualizmu i rzeczywistości cyfrowej

Pierwszą sesję poprowadził abp. Salvatore Fisichella, pro-prefekt Dykasterii ds. Ewangelizacji (Sekcja ds. Kwestii Fundamentalnych) oraz członek Dykasterii ds. Kultury i Edukacji. Arcybiskup poruszył delikatny i pilny temat przekazywania wiary w epoce zdominowanej przez kulturę cyfrową. Jak wyjaśnił, wkroczyliśmy w kontekst naznaczony dominacją „słabego myślenia”, które wywołało głęboko zakorzenioną nieufność wobec rozumu i możliwości istnienia obiektywnej prawdy. Ten horyzont kulturowy doprowadził w rzeczywistości do zaniku praw społecznych na rzecz nieograniczonego domagania się praw indywidualnych. Konsekwencje tej przemiany są widoczne w zerwaniu autentycznych więzi oraz w ucieczce ludzi – co ma dramatyczne skutki zwłaszcza dla młodzieży – w wirtualne relacje, które często prowadzą do patologicznej samotności i przejawów bezpośredniej przemocy. A jednak za tą pozorną technologiczną dezorientacją i pozorną obojętnością współczesny człowiek „po cichu” szuka Boga i żywi głęboką tęsknotę za prawdziwym duchowym „domem”. Dla Kościoła ewangelizacja nigdy nie może być działaniem biernym: wielką tradycję, którą odziedziczyliśmy, należy „odzyskać” i przełożyć na język odpowiedzialnej kreatywności. Należy unikać zarówno bezowocnego powtarzania przeszłości, jak i gorączkowego poszukiwania powierzchownych nowości. Główna droga prowadzi przez życie wewnętrzne, modlitwę, Słowo, piękno i namacalne doświadczenie przebaczenia.

Autentyczna synodalność i pokonywanie barier współczesnego misjonarza

W drugiej części poranka duże znaczenie miało wystąpienie kard. Luisa Antonio Gokima Tagle’a, niedawno wybranego na dziekana Kolegium Kardynałów i pro-prefekta Dykasterii ds. Ewangelizacji (Sekcja ds. Pierwszej Ewangelizacji i nowych Kościołów lokalnych). Kardynał nakreślił kontekst, w jakim dzisiaj realizowana jest misja, wyjaśniając, że nigdy nie jest ona jedynie rolą funkcjonalną ani pracą „podwykonawców”. Przed opracowaniem jakiejkolwiek strategii duszpasterskiej niezbędne jest, aby każdy misjonarz doświadczył osobistego, autentycznego i głębokiego spotkania z Jezusem. Bez tego duchowego korzenia każde planowanie organizacyjne skazane jest na niepowodzenie. W obliczu dramatycznie podzielonego świata Kościół musi odzyskać głęboki sens „synodalności”, co oznacza konkretne zaangażowanie we „wspólną wędrówkę”, z pokorą na wzór Chrystusa, który będąc Bogiem, kroczył ramię w ramię z grzesznikami i odrzuconymi. W tym kontekście współczesny misjonarz musi rozwinąć niezbędną „inteligencję kulturową”: należy zrozumieć, w jaki sposób ukształtowała nas nasza kultura pochodzenia, abyśmy mogli następnie otworzyć się, bez jakiegokolwiek poczucia wyższości, na kultury miejsc, w których jesteśmy przyjmowani, stając się w ten sposób autentycznymi „mostami” dialogu. Następnie kardynał Tagle wygłosił bardzo surowe i przejmujące ostrzeżenie przeciwko podziałom etnicznym i kastowym, które wciąż zatruwają życie Kościoła, przytaczając tragiczny incydent, który miał miejsce w Mozambiku, gdzie młody biskup został zamordowany we własnym domu z powodu podziałów plemiennych, z udziałem osób z diecezji (o czym świadczy aresztowanie sekretarza diecezjalnego) oraz skandal związany z księżmi, którzy odmówili koncelebracji podczas pogrzebu. Bez prawdziwej komunii Kościół ryzykuje, że stanie się odbiciem najgorszych aktów przemocy i podziałów na świecie.

W kierunku ekologii braterskiej współpracy

Popołudniowe sesje ponownie skupiły uwagę na konkretnych aspektach życia Zakonu, pogłębiając temat braterskiej współpracy dzięki wystąpieniom br. Williama Hugo i br. Benny’ego Punnasserry’ego. Br. William Hugo jasno stwierdził, że przyszła współpraca nie może sprowadzać się jedynie do środka zaradczego mającego na celu „załatanie dziur” pastoralnych, które powstały na Zachodzie w wyniku spadku liczby powołań. Konieczne jest odzyskanie autentycznego zapału misyjnego, a aby to osiągnąć, Zakon pilnie potrzebuje pogłębionego spojrzenia w przyszłość, opartego bardziej na relacjach braterskich niż na umowach prawnych. Nadszedł czas, aby odejść od logiki krótkoterminowych misji i postawić na projekty długoterminowe, zaplanowane na horyzont 15 lub 20 lat. Procesowi temu musi koniecznie towarzyszyć refleksja nad sprawiedliwością ekonomiczną: dzielenie się zasobami musi przebiegać w obu kierunkach. Prowincje przyjmujące braci są wezwane do aktywnego wspierania prowincji wysyłających oraz Biura Solidarności Ekonomicznej Zakonu, przełamując w ten sposób dynamikę zależności finansowej, która często prowadzi do paternalizmu. Wreszcie, w ostatnim wystąpieniu tego dnia, br. Benny Punnasserry omówił ludzki i duchowy ekosystem, który ożywia misję. Prelegent ostrzegł całą wspólnotę przed ryzykiem przyjęcia modelu czysto transakcyjnego, który określił wyrażeniem „zakonnik do wynajęcia” („Rent-a-Friar”). Zdecydowanie podkreślił, że misjonarz kapucyński jest wysyłany, aby swoją obecnością i świadectwem wzbogacać żywą i ustrukturyzowaną wspólnotę, a nie po to, by być traktowanym jako zwykła siła robocza przeznaczona do rozwiązywania lokalnego kryzysu duszpasterskiego.

Indonesian

The post Nowe spojrzenie na misję w obliczu wyzwań cyfrowych, synodalności i odnowionej współpracy braterskiej appeared first on Frati Minori Cappuccini.

Drugi dzień refleksji podczas IX Rady Plenarnej Zakonu (14 października) charakteryzowały wystąpienia poświęcone międzykulturowości oraz pamięci o misyjnych etapach działalności Zakonu. Tematy te skłaniają do zrozumienia, jak poruszać się w świecie pełnym głębokich i gwałtownych zmian.

Wyzwania w Zatoce Perskiej a tożsamość misyjna

Podczas pierwszej porannej sesji br. Paolo Martinelli OFMCap, wikariusz apostolski Arabii Południowej, opowiedział o swoich konkretnych doświadczeniach w Zatoce Perskiej (Zjednoczone Emiraty Arabskie, Oman, Jemen). W tym regionie 34 braci kapucynów służy około trzem milionom katolików pochodzących z ponad 100 narodowości. Wspólnoty obecne na tym obszarze stanowią prawdziwe „laboratorium międzykulturowości wiary i charyzmatu”, które mierzy się z kluczowymi wyzwaniami, takimi jak dialog międzyreligijny, dialog ekumeniczny, dramat wojny w Jemenie oraz wpływ nowych technologii. Odwołując się do nauczania Kościoła i słów papieża Franciszka, biskup Martinelli przypomniał, że misja nie jest zwykłym dodatkiem, ale zbiega się z samą tożsamością chrześcijanina: „Ja sam jestem misją na tej ziemi”. Stwierdził, że każdy zakonnik musi być przygotowany do radykalnej gotowości misyjnej, również ad gentes, przyjmując międzykulturowość jako autentyczny „znak czasów” w zglobalizowanym świecie. Na koniec wezwał do przezwyciężenia polaryzacji między tymi, którzy skupiają się wyłącznie na głoszeniu kerygmatu, a tymi, którzy koncentrują się na promowaniu rozwoju ludzkiego, znajdując syntezę w „świadectwie”, w którym konkretne życie przekazuje miłość Chrystusa, na wzór św. Franciszka.

Pamięć i wspólna odpowiedzialność

Następnie dr Patrizia Morelli, dyrektor Archiwum Historycznego i Biblioteki Centralnej Kapucynów, omówiła głęboki związek między Archiwum, które stanowi historyczną pamięć Zakonu, a działaniem skierowanym ku przyszłości, czyli misją. Głównym przesłaniem jej rozważań było stwierdzenie, że charyzmat rodzi trwałą misję tylko wtedy, gdy indywidualna intuicja przekształca się w „pamięć, przygotowanie, metodę i wspólną odpowiedzialność”. Poprzez ekskurs historyczny dr Morelli pokazała, w jaki sposób Bracia Mniejsi Kapucyni stopniowo nauczyli się organizować swoją obecność w świecie. Już w Konstytucjach z 1536 roku stało się oczywiste, że misja musi być uregulowana i zakorzeniona w życiu wspólnotowym, co następnie, między XIX a XX wiekiem, doprowadziło do rozwoju coraz bardziej specjalistycznego przygotowania językowego, teologicznego i kulturowego oraz do powstania wyspecjalizowanych instytucji formacyjnych, takich jak Międzynarodowe Kolegium św. Wawrzyńca z Brindisi.

Bezpośrednie świadectwa z terenów misyjnych

Sesje popołudniowe poświęcone były wysłuchaniu braci pracujących bezpośrednio na terenach misyjnych.

Br. Paolo Maria Braghini opowiedział o swoich doświadczeniach w Belém do Solimões w Amazonii, gdzie przybył w 2006 roku, zastając terytorium opuszczone od piętnastu lat i zamieszkane przez 72 wioski rdzennej ludności. Po latach skrajnych trudności materialnych i izolacji przełom nastąpił w 2010 roku dzięki zmianie metody duszpasterskiej, inspirując się działaniem Jezusa: kształceniu i wzmacnianiu odpowiedzialności rdzennych mieszkańców, aby uczynić ich bezpośrednimi podmiotami rodzącego się Kościoła. Br. Paolo przypomniał, że działalność ewangelizacyjna musi wynikać z intensywnego życia modlitewnego, prawdziwej wspólnoty braterskiej oraz ubóstwa dzielonego z tubylcami, a nie z czystego aktywizmu.

Misja w Timorze Wschodnim

Br. Isidorus Yoseph Jawa, indonezyjski misjonarz wysłany do Timoru Wschodniego w 2010 roku, dał świadectwo, że w kontekstach naznaczonych historycznymi ranami i okupacją sama prosta braterska obecność jest już potężnym przesłaniem ewangelicznym. Misja – podkreślił – wymaga słuchania i „stania się bratem” jeszcze przed głoszeniem kazań, starannie unikając „funkcjonalizmu misyjnego”. Na zakończenie stwierdził, że tradycyjny model misji jest już przestarzały: granice między prowincjami wysyłającymi i przyjmującymi zanikają, a młode narody, takie jak Timor Wschodni, przygotowują się dziś do wysyłania z kolei młodych braci do Azji, Afryki, Europy i Ameryki, urzeczywistniając w ten sposób prawdziwe powszechne braterstwo.

Indonesian

The post Międzykulturowość, pamięć i świadectwa misyjne: drugi dzień wystąpień w CPO appeared first on Frati Minori Cappuccini.

Trwa Rada Plenarna Zakonu, której pierwszy tydzień poświęcony jest prezentacji różnych referatów, mających pomóc delegatom w refleksji i dyskusji na temat misji, współpracy oraz projektu Wspólnot św. Wawrzyńca. W drugim dniu obrad, 13 października 2026 r., przemawiali kolejno prelegenci, którzy przedstawili cenne refleksje na temat misji Kościoła i wyzwań współczesnego świata.

Od logistyki do mistyki: wystąpienie kardynała Bustillo

Jako pierwszy głos zabrał kardynał François-Xavier Bustillo OFMConv, biskup Ajaccio (Korsyka – FR), który skierował mocne wezwanie do autentyczności w codziennym życiu i odwagi misyjnej. W przemówieniu pełnym odniesień literackich i duchowych – od Tołstoja przez Woltera aż po współczesnych filozofów – kardynał wezwał do przezwyciężenia biurokratycznego „zarządzania” i powrotu do proroczej „wizji”, odkrywając na nowo ewangeliczną pasję do głoszenia Dobrej Nowiny. Ostrzegł przed ryzykiem prowadzenia życia „konformistycznego i formalistycznego”, odwołując się do powieści Tołstoja „Śmierć Iwana Iljicza”, by podkreślić, że sukces duszpasterski czy status kościelny nie mają żadnego znaczenia, jeśli brakuje „wspólnej prawdy, współczucia i wewnętrznej siły”. Zakonnik nie powinien bowiem odgrywać roli, lecz żyć autentycznie Ewangelią. Aby to osiągnąć, należy wystrzegać się duchowej amnezji, czyli zapominania o działaniu Boga, ale także letniości, określanej jako „cmentarny spokój” i rozumianej jako paraliż wynikający ze strachu przed podjęciem ryzyka, oraz duchowej anemii – zmęczenia, które prowadzi do bezruchu. Przedstawiając ponadto obraz współczesnego świata, przypomniał, że pomimo pozornej sekularyzacji współczesny człowiek nadal poszukuje sensu i że „świat wiary wciąż żyje”. Duchowość chrześcijańska staje się zatem odpowiedzią na współczesny niepokój i pustkę człowieka „technicznego i naukowego”. Kardynał zakończył swoje wystąpienie, zachęcając do przejścia „od logistyki do mistyki” oraz do odkrywania nowych i twórczych ścieżek, ponieważ „misja wymaga wyobraźni”.

Kryzys inteligencji wiary i metamorfoza antropologiczna

Jako drugi głos zabrał ks. Fabrizio Meroni z Papieskiego Instytutu Misji Zagranicznych (PIME), który przedstawił zdecydowaną i krytyczną relację na temat obecnego stanu Kościoła. Ks. Meroni opisał dzisiejszy kryzys nie jako zwykły spadek liczebności, ale jako głęboki kryzys inteligencji wiary, proponując radykalne reformy na przyszłość. Rozważając obecne wyzwania, stwierdził, że Kościół musi zmierzyć się z „antropologiczną metamorfozą” spowodowaną przez sztuczną inteligencję (AI), przez wirtualny świat technologii oraz przez to, co nazwał „ideologiami płynnymi”, takimi jak gender czy ekologia animalistyczna, które dematerializują rzeczywistość i niwelują istotne różnice. W obliczu robotów humanoidalnych i abstrakcyjnej informatyzacji chrześcijanie są wezwani do obrony „inteligencji wiary wcielonej” oraz ontologicznej tożsamości mężczyzny i kobiety. Ks. Meroni zakończył swoje przemówienie mocnym apelem, twierdząc, że Kościół musi przestać marnować czas i pieniądze na „budynki przeznaczone na duszpasterstwo, kurie i biura”. Zasoby finansowe Kościoła powinny natomiast być zarządzane przez kompetentnych chrześcijan, aby konkretnie wspierać rodziny, służbę zdrowia, szkolnictwo i rynek pracy.

Świadectwa z misji: wyzwania stają się nadzieją

Po pełnych treści wystąpieniach porannych popołudniowe sesje skupiały się na świadectwach braci zaangażowanych w pracę na terenach misyjnych. Jako pierwszy zabrał głos brat Odilo Mroso z Tanzanii, który podzielił się poruszającą opowieścią o swoich doświadczeniach misyjnych. Jego powołanie, zrodzone z silnego dziecięcego pragnienia zostania księdzem, skłoniło go w 1998 roku do wyjazdu do Republiki Południowej Afryki, kraju znanego wówczas z wysokiego wskaźnika przestępczości. Mimo początkowych trudności związanych z nauką nowego języka – zulu – oraz nieznanego środowiska, jego zaangażowanie i ciepłe przyjęcie przez lokalną społeczność pozwoliły mu zintegrować się i owocnie pełnić swoją posługę.

W drugiej sesji brat Prince Mathew Valiyakunnel z Indii przedstawił głęboką refleksję na temat powołania misyjnego, prezentując film dokumentalny poświęcony pracy kapucynów z Kustodii Nirmala (Matha) w stanie Assam-Meghalaya w Indiach. Jego główne przesłanie niosło wielką nadzieję: gdy z pokorą, modlitwą i cierpliwością podchodzi się do wyzwań, jakie niesie posluga misyjna, „to, co było gorzkie, znów staje się słodkie”. Misjonarz uczy się bowiem nie narzucać własnej kultury, lecz słuchać, pozwalając w ten sposób, by obca ziemia stała się domem, a nieznajomi – rodziną.

The post IX CPO: refleksje na temat misji, autentyzmu i współczesnych wyzwań appeared first on Frati Minori Cappuccini.

MP: fr. Messias Chaves Braga

VP: fr. Jairo Silva de Lima

2C: fr. Jussie Jose da Silva

3C: fr. Rubens Nunes da Mota

4C: fr. Júnio César Roza

Eletti: 08/10/2026

Luogo: Hidrolândia – GO, Brasile

Presidente: fr. Silvio do Socorro de Almeida Pereira, Vicario Generale

The post Provincia del Brasile Centrale appeared first on Frati Minori Cappuccini.