Porto Alegre - Środa, 15 marca 2006

Drugą połowę Konferencji SPE delegaci rozpoczeli z nową energią po specjalnej, typowo brazylijskiej kolacji w restauracji „Churrascaria Roda de Carreta”. Br. Prudente Nery, OFMCap, profesor teologii i prowincjał Minas Gerais, nakreślił franciszkańsko-kapucyńską odpowiedź na problem ubóstwa i niesprawiedliwości ekonomicznej. Po krótkim wprowadzeniu historycznym na temat miejsca, jakie zajmowali ubodzy w naszej tradycji kapucyńskiej, rozpoczął swoje refleksje od serii pytań: Jakie miejsce w naszym życiu zajmują ubodzy? Czy Zakon, którego głównymi wartościami są ubóstwo i surowość życia, domagające się od braci ograniczonego posiadania dóbr, jest w stanie zaradzić potrzebom ubogich? Co w świetle naszej tradycji kapucyńskiej możemy konkretnie uczynić dla ubogich? Br. Prudente stwierdził, że solidarność z ubogimi była od samego początku częścią naszej tradycji duchowej. Ubodzy należą do samej istoty życia Zakonu. Solidarność z ubogimi konieczna jest do zachowania naszej tożsamości. Zakon kapucyński kierując się nauczaniem św. Franciszka i św. Klary, pragnie ograniczyć się do posiadania minimalnej ilości dóbr, które pozwalają mu przeżywać ubóstwo i surowość. Odpowiedź kapucyńska na niesprawiedliwość społeczną nigdy nie była filantropią. Wspólnota kapucyńska była zawsze główną częścią naszej odpowiedzi na potrzeby ubogich. Kapucyni zawsze chcieli być blisko ubogich jako ich bracia. Nie możemy nigdy pozwolić, aby w naszych planach czy programach pomocy ubogim, zabrakło miejsca dla braterskiej wspólnoty ewangelicznej. Nasza wspólnota kapucyńska jest cudem pustych rąk, które wyciągnięte są ku ubogim. W naszym stawianiu czoła wyzwaniom współczesnego świata powinniśmy odznaczać się tą samą kreatywnością, jaką w swoim czasie odznaczali się nasi poprzednicy.

Pozostała część porannej sesji została poświęcona na dzielenie się doświadczeniami związanymi z zarazaniem ubóstwu i walką z niesprawiedliwością ekonomiczną w różnych częściach naszego Zakonu. Br. Emilio Gavarrete (WPG Gwatemala-Honduras-Salwador) mówił o doświadczeniu swoim i innych braci kapucynów, którzy żyją razem z tubylczą ludnością Leneas w San Francisco de Opalaca Intibucá w Hondurasie, a następnie przedstawił swoją pracę w Franciscans International na rzecz tego ludu. Br. José Deon opowiedział o obecności kapucynów pośród grupy ludzi w Canoas (Brazylia), którzy zajmowali się zbieraniem odpadów na wysypiskach śmieci, i o ich przemianie, jaka się dokonała dzięki wysiłkom braci. Br. Devasta Medakal mówił o działalności kapucynów związanej z problem kast w Indiach, o ich zaangażowaniu na rzecz „nietykalnych” (Dalits). Podkreślił też wkład, jaki wnieśli kapucyni w likwidację wykorzystywania dzieci do pracy i małżeństw między dziećmi.

Sesja popołudniowa była poświęcona ogólnej dyskusji na temat „krzyku ubogich w Afryce”. Br. Vicente Kiaziku, definitor generalny, zrobił wprowadzenie w dyskusję. Podczas Kapituły generalnej 2000 - powiedział - grupa braci z Afryki zwróciła uwagę ojców kapitulnych na trzy problemy, wobec których stoi ludność tego kontynentu: międzynarodowe zadłużenie, AIDS i wojny z ich tragicznymi konsekwencjami. Br. David Couturier mówił o pomocy jaką Franciscans International i NAPCC niosą ubogim w Afryce. Następnie delegaci dzielili się między sobą doświadczeniami związanymi z pracą na rzecz ubogich w Afryce.